“Μπορείς να μου πεις πώς πέθανες;” είναι η ερώτηση προς το “φάντασμα”. Εκείνο με τη σειρά του απαντά: “Zyklon B”, το αέριο, δηλαδή, που χρησιμοποιούσαν οι Νάζι στα κρεματόρια. Υπό τους ήχους μία υποβλητικής μουσικής, η συζήτηση συνεχίζεται καθώς οι λέξεις “Άουσβιτς” KAI “Σεπτέμβριος του 1941” αναφέρονται λίγο πριν η αφήγηση κάνει λόγο για το πως οι Εβραίοι κρατούμενοι ενημερώθηκαν ότι θα πήγαιναν απλά μέχρι τις ντουζιέρες. Το “φάντασμα” έχει εμφανή σημάδια της τραγωδίας που έζησε όπως και ένα πεντάκτινο αστέρι στο χέρι. Όχι, δεν παρακολουθούμε κάποια ιστορικά ενημερωμένη ταινία αλλά το νέο trend του TikTok.

Νέα κατά κύριο λόγο παιδιά, αφού αυτά αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του κοινού που απαρτίζει το κινεζικής προέλευσης social medium, παίζουν ένα παράξενο παιχνίδι αναπαράστασης του Ολοκαυτώματος. Σε μία πρώτη ανάγνωση, αν κανείς ξεπεράσει το αρχικό ρίγος που νιώθει, ίσως τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά. Άλλωστε, πού είναι το κακό όταν οι έφηβοι του 21ου ασχολούνται με την ιστορία και πιο συγκεκριμένα τις τραγωδίες που σημάδεψαν τον περασμένο αιώνα;

Μία άβολη αλήθεια

“Οι ιστορίες των ανθρώπων που φυλακίστηκαν στο Άουσβιτς είναι απίστευτα τραγικές, οδυνηρές και γεμάτες συναισθήματα” γράφει το Auswitz Memorial (σ.σ: Μουσείο του Ολοκαυτώματος) πριν συνεχίσει: “Μερικά από τα βίντεο δε δημιουργήθηκαν για να τιμήσουν τον οποιονδήποτε αλλά με μοναδικό σκοπό του να αποτελέσουν μέρος ενός διαδικτυακού  trend”. Πώς ακριβώς χαρακτήρισε την εν λόγω μόδα; “Επιζήμια και προσβλητική.

Πριν, όμως, σηκώσουμε την πέτρα για να λιθοβολήσουμε τη νέα γενιά που πουλάει τα ιερά και τα όσια στον βωμό του virality, καλό θα ήταν να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας στον καθρέφτη. Το TikTok είναι το επόμενο βήμα σε έναν εύκολο και, συνήθως, σαχλό κόσμο που χτίζεται στα social media. Εκεί, όπου όλα είναι ελεύθερα αρκεί κάποιος να μαζέψει likes και followers.

Αν η πιτσιρικαρία επιλέγει τρόπους έκφρασης που ακροβατούν με το cringe και (λίγο έως πολύ) μας ντροπιάζουν ως ανθρωπότητα,  είναι η τελευταία που φταίει. Τα πάντα είναι ζήτημα εκπαίδευσης και σε αυτόν τον τομέα οι μεγαλύτερες γενιές μοιάζουν να έχουν αποτύχει παταγωδώς. Όπως είναι γνωστό, η μάθηση έρχεται μέσα από το παράδειγμα και το παράδειγμα για το πώς χρησιμοποιούμε οι μεγαλύτεροι σε γενικές γραμμές- τα κοινωνικά δίκτυα μόνο καλό δεν είναι.

Γράφει: Γιώργος Ρομπόλας www.esquire.com.gr