Έφυγε η εμβληματική μορφή του afrobeat

Πέθανε ο Tony Allen, μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του afrobeat Σε αυτόν οφείλεται το beat του afro ιδιώματος, ενώ ο Brian Eno τον θεωρούσε τον πιο σπουδαίο ντράμερ των τελευταίων 50 χρόνων…

Την τελευταία του πνοή άφησε στο Παρίσι μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του afrobeat (σε αυτόν οφείλεται το beat του afro ιδιώματος), ο Tony Allen πολύ αγαπητός και στη χώρα μας. Ο Tony Allen, νιγηριανός drummer & συνθέτης, θα γινόταν φέτος 80 ετών

Μαζί με τον Fela Kuti αναμειγνύουν στα ’70s τις παραδοσιακές αφρικανικές φόρμες με τη τζαζ, το φανκ και την ψυχεδέλεια, διατηρώντας τη βάση του “call and response” (ερώτηση απόκριση) έτσι κάνουν διακριτό το χαρακτήρα του afrobeat αναφορικά με τα ήδη υπάρχοντα μουσικά είδη των highlife, soukous, makossa, palm wine κ.α. 

Τόσο η επαναστατικότητα αυτής της μουσικής όσο και η ριζοσπαστικότητα των στίχων έδωσαν πνοή στο δοκιμαζόμενο λαό της Νιγηρίας που πλέον είχε αποκτήσει το δικό του «ρήτορα πολιτικό» για να θίξει με φωνή δυνατή τις ντροπιαστικές και ανήθικες κυβερνήσεις, τη δουλοπρέπεια και το μιμητισμό προς τη Δύση, τις πολυεθνικές που ρουφούσαν το αίμα του λαού ή τις φυλετικές διαμάχες και τους πολυάριθμους εμφύλιους πολέμους που είχαν γονατίσει ένα ολόκληρο έθνος. Και όπως είχε σχολιάσει ο ίδιος ο Fela Kuti, “With my music, I create change… I am using my music as a weapon.”

Η ιστορία λέει ότι όταν ο Tony Allen εγκατέλειψε τη μπάντα τού Fela Kuti, ο τελευταίος αναγκάστηκε να πάρει στη θέση του τέσσερις μουσικούς.

Ο Brian Eno τον θεωρούσε τον πιο σπουδαίο ντράμερ των τελευταίων 50 χρόνων. Από τα 30 άλμπουμ που ηχογράφησε με τον Fela Kuti και τους Koola Lobitos (αργότερα Africa ’70), τις 15 προσωπικές δουλειές και τις αναρίθμητες και πολυποίκιλες συνεργασίες του ο Allen κρατούσε ολοζώντανο μέσα του τον ηλεκτρισμό και την ενέργεια της μουσικής, μιας μουσικής δίχως σύνορα. 

Διαβάστε εδώ μια συνέντευξη που έδωσε στη Ναταλί Τσιριγώτη πριν 16 χρόνια, στο ακμαίο τότε, avopolis.dance.

…και εδώ μία ακόμη, από το 2008, πριν παίξει ζωντανά στο Fuzz:

Επίσης, εδώ το πέρασμά του από το Synch Festival του 2004, μια ανταπόκριση για την εμφάνισή του στο Fuzz, το 2008, κι εδώ εδώ μία ακόμα ανταπόκριση από την εμφάνισή του στο Synch Festival, το καλοκαίρι του 2010.

www.avopolis.gr

15 ρόλους σε ταινίες που αρνήθηκε ο Αλ Πατσίνο

15 ρόλοι σε ταινίες διαμάντια που αρνήθηκε ο Αλ Πατσίνο. Από το Star Wars μέχρι το Αποκάλυψη τώρα…

Στις 25 Απριλίου ο αγαπημένος μας Αλ Πατσίνο έγινε ογδόντα χρόνων και πλέον έχοντας πίσω του μια θρυλική καριέρα είναι σίγουρο πως θα μπει στο πάνθεον των μεγάλων θρύλων του Χόλιγουντ. Από τον «Σημαδεμένο» και το «Σέρπικο» μέχρι τον «Νονό», και από το «Άρωμα γυναίκας» μέχρι το φετινό «Irishman», o μοναδικός Πατσίνο έχει στο ενεργητικό του αξιομνημόνευτους ρόλους, που του έχουν χαρίσει μια σελίδα στην ιστορία τη Έβδομης Τέχνης.

Όμως ο ίδιος σε μια συνέντευξή του στον Λάρι Κινγκ έχει παραδεχτεί πως δεν έχει καλό ένστικτο όσον αφορά στις επιλογές του και πως συχνά έχει απορρίψει προτάσεις που τελικά είχαν μεγάλη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία.

Ποιους ρόλους λοιπόν αρνήθηκε να παίξει;

H συμμορία των ψυχρών δολοφόνων (1971)

Αν και είχε αρχικά συμφωνήσει να πρωταγωνιστήσει σε αυτή την γκανγκστερική κωμωδία, τελικά την τελευταία στιγμή έκανε πίσω για να παίξει στον «Νονό» του Κόπολα. Ο παραγωγός Ρόμπερτ Έβανς χρειάστηκε να ζητήσει πολλές χάρες για να τον απεμπλέξει από τη συμφωνία, όμως σε αυτή την περίπτωση φαίνεται πως ο Αλ είχε δίκιο.

Λένι, ο Βρομόστομος (1974)

Ο ίδιος έχει παραδεχτεί και πάλι στον Λάρι Κινγκ ότι έχει μετανιώσει που απέρριψε τον ρόλο του Λένι στην ταινία του Μπομπ Φόσι, ο οποίος τελικά δόθηκε στον Ντάστιν Χόφμαν. Όταν διάβασε το σενάριο, θεώρησε ότι δεν του ταιριάζει, όταν όμως είδε την ταινία συνειδητοποίησε πως τελικά θα ήθελε να είχε πει το ναι. Παρόλα αυτά ο Πατσίνο δήλωσε γενναιόδωρα πως η ερμηνεία του Χόφμαν ήταν συγκλονιστική.

Star Wars (1977)

Οι φήμες για τους ηθοποιούς που απέρριψαν τον ρόλο του Χανς Σόλο, ο οποίος τελικά πήγε στον Χάρισον Φορντ, οργίαζαν για δεκαετίες μέχρι που το 2013 ανοιχτά ο Πατσίνο παραδέχτηκε ότι του είχε γίνει πρόταση για τη συγκεκριμένη ταινία, όμως εκείνος δεν την δέχτηκε, γιατί δεν κατάλαβε το σενάριο.

Στενές επαφές τρίτου τύπου (1977)

Ακόμα μια σημαντική ταινία επιστημονικής φαντασίας, αυτή τη φορά σε σκηνοθεσία του Στίβεν Σπίλμπεργκ, που ο Πατσίνο αρνήθηκε. Δεν ήταν ο μόνος όμως, γιατί πριν τελικά πέσουν οι υπογραφές με τον Ρίτσαρντ Ντρέιφους, ο σκηνοθέτης είχε κάνει κρούση στον Στιβ ΜαΚουίν, στον Τζακ Νίκολσον, στον Ντάστιν Χόφμαν, στον Ττζιν Χάκμαν και στον Τζέιμς Κάαν.

Slap Shot (1977)

Ο ίδιος έχει παραδεχτεί πως θα ήθελε να έχει κάνει αυτή την ταινία, όταν όμως την πρότεινε στον σκηνοθέτη Τζορτζ Ρόι Χιλ εκείνος ήθελε να μετατρέψει τον πρωταγωνιστικό ρόλο από παίκτη του χόκεϊ σε παγοδρόμο. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Πατσίνο, που θεώρησε ότι δεν θα μπορούσαν με τίποτα να έχουν μια καλή συνεργασία.

Μέρες ευτυχίας (1978)

Παρόλο που ο Πατσίνο αγαπάει τον Τέρενς Μάλικ και τις ταινίες του, δεν δέχτηκε αυτό τον ρόλο που έμελλε να γίνει το εφαλτήριο μιας σπουδαίας καριέρας για τον Ρίτσαρντ Γκιρ.

Ο γυρισμός (1978)

Ο ρόλος που τελικά χάρισε ένα Οσκαρ στον Γιον Βόιτ, αρχικά προοριζόταν για τον Αλ, αλλά επειδή εκείνος περίμενε μια απάντηση για το αν τελικά θα συμμετάσχει στο «Γεννημένος την τετάρτη Ιουλίου» του Όλιβερ Στόουν απέρριψε τη πρόταση.

Κράμερ εναντίον Κράμερ (1979)

Ο Πατσίνο δεν διάβασε καν το σενάριο αυτής της ταινίας, γιατί όπως έχει ομολογήσει πίστεψε από ένστικτο ότι δεν ήταν κάτι που τον αφορούσε. Και μάλλον γι’ αυτό αρκετά χρόνια αργότερα παραδέχτηκε πως η διαίσθησή του δεν του βγαίνει πάντα σε καλό.

Aποκάλυψη τώρα (1979)

Έχοντας κάνει δυο ταινίες με τον Κόπολα, ήξερε καλά τις συνήθειες του μεγάλου σκηνοθέτη, οπότε δεν πίστευε πως θα ήταν καλό γι’ αυτόν να ξαναδουλέψει μαζί του. Μάλιστα του είχε πει πως είναι σίγουρος πως θα του δίνει οδηγίες από ένα ελικόπτερο ενώ αυτός θα παλεύει για πέντε μήνες στο σετ, πράγμα που δεν του άρεσε καθόλου. Τελικά τα γυρίσματα κράτησαν πολύ περισσότερο, αφού τελείωσαν μετά από 16 μήνες.

Ράμπο: Το πρώτο αίμα(1982)

Εδώ οι απόψεις διίστανται για τους λόγους που οδήγησαν τον Αλ να πει όχι στον Ράμπο. Κάποιοι ισχυρίζονται πως ο ίδιος δεν άντεχε τόση βία, αλλά λένε πως ο μεγάλος ηθοποιός είχε τις ενστάσεις του σχετικά με τη σκιαγράφηση του χαρακτήρα, που τον ήθελε λίγο πιο τρελό.

Ο Μπάτσος του Μπέβερλι Χιλς (1984)

Παραδόξως η συγκεκριμένη ταινία είχε προταθεί αρχικά στον Μάρτιν Σκορσέζε και στη συνέχεια στον Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ για να τη σκηνοθετήσουν και πολλοί διάσημοι μεταξύ των οποίων και ο Πατσίνο είχαν αρνηθεί τον ρόλο, που εκτόξευσε τον Έντι Μέρφι.

Πολύ σκληρός για να πεθάνει (1988)

Λακωνικός στις δηλώσεις του σχετικά με αυτή την ταινία, ο Πατσίνο απλώς έχει πει για τον Μπρους Γουίλις που τελικά πρωταγωνίστησε στο φιλμ, πως «έδωσε στο αγόρι μια καριέρα».

Ο ωραίος Τζόνι (1989)

Παρόλο που αυτός ο ρόλος του άρεσε πολύ και μάλιστα έχει επαινέσει τον Μίκυ Ρουρκ για την ερμηνεία του, ο Πατσίνο είχε αντιρρήσεις στο να τον αναλάβει γιατί δεν του άρεσε το φινάλε. Και μιας και δεν κατάφεραν να βρουν μια λύση που να ικανοποιεί όλες τις πλευρές αποχώρησε από το όλο πρότζεκτ.

Snake Eyes (1998)

To 1997 ο Πατσίνο και ο Μπράιαν Ντε Πάλμα είπαν να ανανεώσουν τη συνεργασία τους μετά από τον Σημαδεμένο, και την «Υπόθεση Καρλίτο». Όμως μετά από μήνες διαπραγματεύσεων φαίνεται πως δεν μπορούσαν να καταλήξουν σε συμφωνία κι έτσι ο ρόλος τελικά δόθηκε στον Γκάρι Σινίζ.

Pretty woman (1990)

Ίσως δεν μπορείτε εύκολα να πιστέψετε ότι ο ρόλος του Γκιρ είχε προταθεί στον Αλ Πατσίνο, όμως η αρχική πρόθεση των δημιουργών δεν ήταν μια ανάλαφρη ρομαντική κομεντί. Πάντως ο γνωστός σταρ έχει πει σχετικά με αυτό τον ρόλο πως δεν ένιωθε ότι έχει κάποια σχέση μαζί του και γι’ αυτό προτίμησε να μην τον παίξει.

www.bovary.gr

Ράδιο-ιστορίες

Μιας και το ραδιόφωνο είναι ένας από τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου, και μιας και είναι στην επικαιρότητα ως την πρώτη προτίμηση του Έλληνα και της Ελληνίδας σύμφωνα με έρευνες θέλησα κι εγώ να μοιραστώ μαζί σας την δική μου ιστορία με το ραδιόφωνο και πως εγώ το γνώρισα.

Άνοιξη του 1986. Τότε πρωτογνώρισα τι σημαίνει ερασιτεχνικό ραδιόφωνο. Αφορμή στάθηκε η συναναστροφή μου με φίλους που ασχολούνταν με αυτό το sport’. Από την πρώτη στιγμή ένοιωσα την ανάγκη να καθίσω και να μάθω όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά μιας εκπομπής στα FM. Έτσι, σιγά σιγά άρχισε να γίνεται μια πραγματικά καλή «αρρώστια», που με ώθησε, τελειώνοντας το Λύκειο, να καθίσω ξανά στα θρανία για να σπουδάσω την ειδικότητα του Ηλεκτρονικού Επικοινωνιών.

Το ξέσπασμα της ελεύθερης ραδιοφωνίας με βρήκε στην καρέκλα του ηχολήπτη, πίσω από μια κονσόλα ήχου με πολλά χρωματιστά κουμπιά. Μέσα σε λίγο καιρό, νιώθω μια ακόμη πρόκληση ζωής και ένα πάθος για να μάθω την τεχνολογία του ήχου σε οποιαδήποτε μορφή της. Έτσι, μετά το στρατό επιστρέφω και πάλι στα θρανία, αυτή τη φορά για να μάθω τον ήχο του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης που είχε ήδη αρχίσει να εμφανίζεται στην Ελλάδα.

Αθήνα 1992, Σχολή Ηχοληψίας. Επισκέψεις σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, μαθήματα σε studio ηχογραφήσεων, μαθήματα μουσικής τεχνολογίας. Ένας πραγματικός οργασμός μάθησης καινούριων πραγμάτων και εμπειριών που δεν σε άφηναν ασυγκίνητο.

Το 1994 ξεκινά η επαγγελματική μου πορεία, που κρατάει μέχρι και σήμερα, με καλές και κακές στιγμές, όπως γίνεται άλλωστε σε όλα τα επαγγέλματα. Το να δουλεύεις στα ΜΜΕ, είναι κάτι το ιδιαίτερο! Υπάρχει αρκετή σκέψη, έμπνευση, δημιουργία, αισθητική, συνεργασία και αρκετή επικοινωνία με τον κόσμο. Μιλάμε για μια συλλογική δουλειά, που πρέπει όλοι να βάλουν την δική τους πινελιά, για το τελικό αποτέλεσμα.

Όμως, αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της δουλειάς, όλα αυτά τα χρόνια, είναι η Μουσική. Αυτή η δύναμη που δεν τη βλέπεις, παρά μόνο την αισθάνεσαι, τόσο ψυχικά όσο και εγκεφαλικά.

Αυτή ήταν μια μικρή ράδιο ιστορία στα FM. Για περισσότερες ράδιο ιστορίες στην συχνότητα του Phase Radio 87,7 FM και το www.phaseradio.gr.

του Γιάννη Καστανά

www.apenanti.gr

Μια μικρή γεύση από την μουσική των 90’s

Η δεκαετία των 90’s θεωρήθηκε για πολλούς νέους του τότε ως μια θρυλική εποχή για την μουσική αφού ήταν η περίοδος που πολλά είδωλα του χώρου άρχισαν την καριέρα τους και άλλοι έφτασαν στην κορύφωση αυτής. Ήταν δέκα γεμάτα χρόνια που άλλαξαν αρκετά τα πράγματα, προσθέτοντας νέα μουσικά είδη, νέα είδωλα  και πολύ μουσική για όλα τα γούστα κάνοντας τους μουσικόφιλους των 90’s να την θεωρούν ως μια αυθεντική μουσική εποχή, γεμίζοντας έντονες αναμνήσεις στο άκουσμα της.

Νομίζω κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει την θρυλική Whitney Houston με το “Iwillalwaysloveyou”,την Madonna να φτάνει στο top της καριέρας της  με το αξέχαστο “Vogue” αφήνοντας πίσω της ακόμα και τον Michael Jackson, αλλά φυσικά και την τρομερή Britney Spears που κατάφερε να κάνει πάταγο με το τραγούδι της “BabyOneMoreTime” σε όποια χώρα και αν παίχτηκε. Επιπλέον αξέχαστο έχει μείνει για όλους ένα από τα πιο σημαντικά τραγούδια της Rock, το οποίο δεν μπορούσε να είναι άλλο από το “Smells Like Teen Spirit” των Nirvana.

Το στίγμα τους άφησαν επίσης εκείνη την εποχή εκτοξεύοντας την Thrash Metal στην κορυφή οι Metallica με τον πέμπτο δίσκο τους “Metallica” γνωστό όμως και ως “Theblackalbum”. Την πρώτη τους εμπορική επιτυχία από την άλλη, κατάφεραν την εποχή των 90’s και οι Red Hot Chili Peppers με το album “BloodSugarSexMagic”.

Επίσης μην ξεχνάμε ότι το ξεκίνημα της καριέρας του έκανε τότε και ο πολυτάλαντος Eminem, με το πρώτο τραγούδι του “Infinite” που ενώ δεν είχε μεγάλη απήχηση εκείνη την εποχή ως δίσκος, κατάφερε να γίνει ένας από τους πλέον πιο γνωστούς ταλαντούχους καλλιτέχνες της RAP  μουσικής σκηνής.

Φυσικά και δεν μπορεί να χωρέσει όλη η μουσική των 90’s σε ένα μόνο άρθρο, αλλά ήταν ένα δείγμα για να πάρετε μια γλυκιά γεύση γεμάτη νοσταλγία από την χρυσή δεκαετία των 90’s που ήταν στο επίκεντρο, στιγματίζοντας την ως σημείο καμπής στην ιστορία της μουσικής.

Νεκταρία – Ιωάννα Κακλέα www.apenanti.gr

Διαδικτυακά Γυμνάσια Λύκεια

Διαδικτυακά Γυμνάσια Λύκεια: Καθιερωμένη διεθνώς εκπαιδευτική πρακτική που προσφέρει λύσεις…

Κλειστά σχολεία λόγω πανδημίας, μαθητές σε υποστελεχωμένα σχολεία δυσπρόσιτων περιοχών, ομογενείς που επιθυμούν την απόκτηση τίτλου σπουδών διαφορετικού από τη χώρα στην οποία κατοικούν, μαθητές σε κατ’ οίκον θεραπεία, νοσηλευόμενοι για παρατεταμένο χρονικό διάστημα σε μονάδες υγείας, μαθητές με χρόνια κινητικά προβλήματα, ή με διαταραχές συμπεριφοράς που απαιτούν ιδιαίτερες συνθήκες μάθησης. Και φυσικά ο κατάλογος δεν περιορίζεται εδώ. Όλα τα παραπάνω αποτελούν περιπτώσεις όπου η φυσική παρουσία στο σχολείο είναι αδύνατη. Να προσθέσουμε και την κατηγορία που νομικά δεν υφίσταται ακόμη στην Ελλάδα αλλά αποτελεί συνήθη και συνεχώς διαδιδόμενη πρακτική στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, την ελεύθερη κατ’ οίκον παροχή εκπαίδευσης. Σε όλες τις παραπάνω συνθήκες, η διαδικτυακή εκπαίδευση έχει δώσει τη λύση, εξασφαλίζοντας το δικαίωμα στη μόρφωση σε παιδιά που αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να  συμμετέχουν στο δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο.

Τί απαιτείται; Μία απλή ηλεκτρονική συσκευή και μία μέτρια σύνδεση στο διαδίκτυο από την πλευρά του μαθητή. Ένα άρτια οργανωμένο διαδικτυακό περιβάλλον και περιορισμένο σε αριθμό εξειδικευμένο διδακτικό προσωπικό από την πλευρά του παρόχου εκπαίδευσης. Το συνολικό κόστος λειτουργίας είναι μηδαμινό σε σχέση τη στελέχωση και λειτουργία δυσπρόσιτων σχολείων ή την απασχόληση προσωπικού για εξατομικευμένα μαθήματα, όπου απαιτείται.

Η εκπαιδευτική αυτή πρακτική που ξεκίνησε από την τριτοβάθμια εκπαίδευση με την άνθιση τόσο των webinars όσο και την παροχή τίτλων σπουδών ανοιχτής και εξ’αποστάσεως εκπαίδευσης επεκτάθηκε τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια και στο χώρο της δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αρχικά στην Αμερική με εκατοντάδες διαδικτυακά σχολεία, αλλά και στην Κεντρική Ευρώπη με αρκετές δεκάδες σχολεία εκεί. Το νομοθετικό πλαίσιο στις χώρες που λειτουργούν τέτοιοι πάροχοι εκπαίδευσης έχει προσαρμοστεί στις ανάγκες της αγοράς και επιτρέπει την απόκτηση απολυτήριου τίτλου σπουδών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από ιδιωτικούς παρόχους εκπαίδευσης υπό την κρατική εποπτεία. Η νομοθεσία ορίζει δε ότι η λειτουργία αυτών των διαδικτυακών σχολείων ακολουθεί όλους τους κανόνες που διέπουν τα σχολεία φυσικής παρουσίας (πρόγραμμα σπουδών, ωρολόγιο πρόγραμμα, ημερομηνίες εξετάσεων, οργανόγραμμα σχολείου κτλ) με μόνη διαφορά την έλλειψη φυσικής παρουσίας σε συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο. Ο γεωγραφικός αυτός χώρος έχει αντικατασταθεί από διαδικτυακό χώρο (Canvas, Adobe Connect classrooms) που ακολουθεί την οργάνωση ενός σχολείου.

Τί από όλα αυτά συμβαίνει στην Ελλάδα; Ως προς το σκέλος των συνθηκών που εμποδίζουν τη φυσική παρουσία μαθητών στο σχολείο, ισχύει ότι ακριβώς και στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Για ένα πλήθος λόγων που υφίστανται είτε παροδικά είτε μόνιμα οι μαθητές στερούνται του δικαιώματος στην εκπαίδευση. Στη χώρα μας προσθέτουμε και το επιπλέον χαρακτηριστικό της απώλειας διδακτικών ωρών σε συγκεκριμένες ειδικότητες σε μαθητές υποστελεχομένων σχολείων σε δυσπρόσιτες ηπειρωτικές περιοχές ή μικρότερα νησιά. Ως προς το σκέλος της νομοθεσίας που να επιτρέπει τη λειτουργία αυτής της μορφής εκπαίδευσης και την παροχή ισότιμου τίτλου σπουδών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης η Ελλάδα δεν έχει να επιδείξει κάτι αντίστοιχο με αυτό χωρών της Κεντρικής Ευρώπης. Το επίσημο διαδικτυακό σχολείο είναι απλώς ανύπαρκτο, και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά εφόσον νομικά δεν υφίσταται ούτε έχει προβλεφθεί κάτι τέτοιο. 

Σε διεθνές επίπεδο, οι χώρες που διατηρούν κλειστά σχολεία το τελευταίο χρονικό διάστημα, αναπληρώνουν την απώλεια διδακτικών ωρών μέσω της διαδικτυακής εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης. Στη χώρα μας η επικείμενη αναστολή λειτουργίας ολοένα και περισσότερων σχολικών μονάδων για λόγους υγείας με την απώλεια διδακτικών ωρών που θα επιφέρει καθιστούν την αναζήτηση εναλλακτικών μορφών αναπλήρωσης επιτακτική αλλά δυστυχώς η εφαρμογή τους καθίσταται μη πραγματοποιήσιμη  τη δεδομένη κρίσιμη χρονική περίοδο.

Θεωρώ ότι οι συνθήκες πλέον έχουν ωριμάσει από πλευράς πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας για την εξασφάλιση ισότιμων ευκαιριών μόρφωσης για όλους τους μαθητές ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής τους, την κατάσταση της σωματικής ή ψυχικής υγείας τους, τα κινητικά τους προβλήματα, ή τέλος γιατί όχι και της ελεύθερης επιλογής των γονιών τους για κατ’ οίκον ή σχολική εκπαίδευση. Και αν το τελευταίο ακούγεται ουτοπικό σε μια χώρα που η κρατική παρέμβαση εμποδίζει ακόμα και την ελεύθερη εγγραφή μαθητών στο σχολείο επιλογής τους, επιβάλλεται τουλάχιστον η θεσμοθέτηση ίσων ευκαιριών στη μόρφωση για τις υπόλοιπες κατηγορίες μαθητών που αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Thomas Georgas www.apenanti.gr

Γνωρίζουμε την απέναντι πλευρά!

Γνωρίζουμε και μαθαίνουμε για το www.apenanti.gr… Θεσσαλονίκη, φθινόπωρο 1994. Περίοδος φοιτητικής ζωής, οργασμός σκέψεων, ιδεών και τολμημάτων. Μια ομάδα φοιτητών με ανήσυχο πνεύμα και όρεξη για νέα πράγματα τολμήσαν.

Έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο fanzine του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το ΑΠΕΝΑΝΤΙ.

Για την ακρίβεια κυκλοφόρησε με το χαρακτηρισμό “Περιοδική Έκδοση Φοιτητικού Προβληματισμού”.

Τότε σκοπός ήταν να ενώσει τους φοιτητές μεταξύ τους από όλες τις σχολές, τους φοιτητές με την αγορά εργασίας και τέλος να δώσει πρόσβαση στους φοιτητές σε χρηματοδοτούμενα προγράμματα.

Όρεξη, πολύ δουλειά, πολύ τρέξιμο, πολύ καλή διάθεση που είχαν ως αποτέλεσμα την αναγνώριση από την κοινότητα των φοιτητών, την Διοίκηση και τις πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ.

Τότε ο όρος ψηφιακή τεχνολογία ήταν παντελώς άγνωστη. Τα άτομα που απάρτιζαν το ΑΠΕΝΑΝΤΙ δεν είχαμε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, δεν είχαμε καν σταθερό τηλέφωνο, ενώ η έννοια του κινητού τηλεφώνου ήταν μόνο στις ταινίες του James Bond.

Λαμία, τέλη του 1998.

Επιστροφή στην Λαμία… Νέα ομάδα, με πολύ όρεξη, πολύ τρέξιμο, πολλές σκέψεις, πολύ πνευματική φασαρία και το free press «απέναντι» κυκλοφορεί.

Θέματα όπως ο πολιτισμός, η εκπαίδευση, η τοπική κοινωνία, και η επιχειρηματικότητα ήταν έννοιες που θέλαμε να προωθήσουμε και να επικοινωνήσουμε.

Άρθρα, συνεντεύξεις, μακέτες, deadlines, τυπογραφείο, τσίγκος, μονοχρωμία, διχρωμία, τετραχρωμία, χαρτί γραφής ή velvet, συρραφή με καρφίτσα ή κόλλα, διαστάσεις 70×100 και διανομή ήταν η νέα πραγματικότητα.

Λαμία, άνοιξη 2020.

Καινούργια πρόσωπα, νέα ομάδα (apenanti team), νέοι άνθρωποι με όρεξη, φαντασία και όνειρα για ένα καλύτερο αύριο και με σύμμαχο τώρα την τεχνολογία ξεκινάμε με έδρα την Λαμία να φτάσουμε μέχρι εκεί που δεν μπορούμε…

Τώρα, στην εποχή του κορωνοϊού και της καραντίνας, οι συσκέψεις (ή πιο σωστά τα meetings) γίνονται μέσω Skype, και λέξεις όπως Facebook, Instagram, Twitter, LinkedIn, YouTube, pixels, links, διαστάσεις, cover photos, profile pictures, emails, website είναι η νέα πραγματικότητα.

Σκοπός μας να φτάσουμε τον εαυτό μας, την γειτονιά μας, την πόλη μας, την περιφέρεια και την χώρα μας λίγο παραπέρα. Σε αυτό το παραπέρα, που οι άνθρωποι θα βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο!..

www.apenanti.gr   

Norah Jones “Tryin’ To Keep It Together”!

Μία μελωδική μπαλάντα κυκλοφόρησε η Norah Jones με τίτλο “Tryin’ To Keep It Together”!..Η Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, Norah Jones, είναι ξανά στις επάλξεις παρουσιάζοντάς μας το digital single της “Tryin’ To Keep It Together”. Πρόκειται για μία μελωδική μπαλάντα, τη μουσική και τους στίχους της οποίας υπογράφει η ίδια η καλλιτέχνης σε συνεργασία με τον Thomas Barlett.

Έμπνευση για το συγκεκριμένο τραγούδι φαίνεται πως αποτέλεσαν οι τελευταίες ημέρες, κατά τις οποίες προσπαθούμε να μείνουμε όλοι μαζί στα σπίτια μας. Το “Tryin’ To Keep It Together” αποτελεί το follow-up του “How I Weep”, το οποίο μας σύστησε η Αμερικανίδα τραγουδίστρια στις αρχές του μήνα.

Αξίζει να αναφέρουμε πως το 2019 ήταν μία “γεμάτη” χρονιά για την Jones, η οποία επέλεξε να κυκλοφορήσει τέσσερα, ολοκαίνουρια singles, ενώ όλα τους αποτέλεσαν μοναδικές συνεργασίες με καλλιτέχνες, όπως οι Tank and the Bangas, η Mavis Staples και ο Βραζιλιάνος τραγουδιστής Rodrigo Amarante.

Η βραβευμένη με εννέα Grammy Awards Norah Jones έγινε ευρέως γνωστή μέσα από το ντεμπούτο και “διαμαντένιο” studio album της “Come Away with Me”, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2002.

Ηλέκτρα Λήμνιου www.soundarts.gr

1 29 30 31