«Το καλύτερο βιβλίο που διάβασα πρόσφατα είναι της Μπερναρντίν Εβαρίστο»

«Το καλύτερο βιβλίο που διάβασα πρόσφατα» είχε πει ο Μπαράκ Ομπάμα το 2019. 

Δώδεκα γυναίκες που ζουν στη Βρετανία, οι περισσότερες μαύρες ή μιγάδες, κάθε ηλικίας, πλούσιες και φτωχές, με διαφορετικούς χαρακτήρες και σεξουαλικούς προσανατολισμούς, έχουν βιώσει από μικρή ηλικία τις κοινωνικές διακρίσεις, τη ρατσιστική συμπεριφορά και τις καθημερινές δυσκολίες. Οι ιστορίες τους για τους φίλους, την οικογένεια, τους εραστές και τις ερωμένες πλέκονται πάνω στην αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη πολυεθνική κοινωνία.

Η Μπερναρντίν Εβαρίστο (γενν. 1959), από Αγγλίδα μητέρα και Νιγηριανό πατέρα, μεγάλωσε στο Λονδίνο όπου ζει και διδάσκει δημιουργική γραφή. Είναι η πρώτη έγχρωμη συγγραφέας που γι’ αυτό το βιβλίο τιμήθηκε με το βραβείο Booker (2019).

Η Καναδή συγγραφέας Μάργκαρετ Άτγουντ και η Αγγλονιγηριανή Μπερναρντίν Εβαρίστο, ήταν οι μεγάλες νικήτριες του Man Booker Prize, του βραβείου αγγλόφωνης λογοτεχνίας. 

Η απονομή του βραβείου πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας και οι δυο συγγραφείς μοιράστηκαν το μεγάλο βραβείο, η Ατγουντ για το «The Testaments» (σίκουελ του δυστοπικού ”Η Ιστορία της Πορφυρής Δούλης”) και η Εβαρίστο για το «Girl, Woman, Other» (”Κορίτσι, Γυναίκα, Αλλη”). Τα βιβλία χαρακτηρίστηκαν από την κριτική επιτροπή ως τα καλύτερα αγγλόφωνα μυθιστορήματα της χρονιάς. Και οι δυο συγγραφείς είπαν πως δεν περίμεναν να βραβευτούν.

Πρόκειται για την τρίτη φορά από τη δημιουργία του βραβείου πριν από πενήντα χρόνια, που δίνεται ταυτόχρονα σε δύο βιβλία, γεγονός που συνέβη ξανά το 1974 και το 1997.

Το βιβλίο της ήδη νικήτριας του βραβείου πριν από 19 χρόνια Άτγουντ έχει πουλήσει μόνο στην αγγλική του έκδοση οκτώ εκατομμύρια αντίτυπα (σ.σ.: στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει δύο φορές, την πρώτη από τις εκδόσεις του Βιβλιοπωλείου της Εστίας σε μετάφραση Παύλου Μάτεση με τίτλο «Η ιστορία της Πορφυρής Δούλης» και τη δεύτερη από τις εκδόσεις Ψυχογιός, με τίτλο «Η ιστορία της Θεραπαινίδας», σε μετάφραση Αύγουστου Κορτώ, το 2018.

Την πρώτη φορά, η Άτγουντ είχε βραβευτεί για το μυθιστόρημά της The Blind Assassin (”Ο τυφλός δολοφόνος”), σε μετάφραση Π. Μοσχοπούλου, που κυκλοφόρησε το 2012.

Από αριστερά προς δεξιά: Η διευθύντρια λογοτεχνίας για το βραβείο Booker Γκάμπι Γουντ, η Μαργκαρετ Ατγουντ, η Μπερναρντίν Εβαρίστο και ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Πίτερ Φλόρενς. 

«Εχω μείνει έκπληκτη, νόμιζα πως ήμουν πια πολύ ηλικιωμένη γι’ αυτό το βραβείο», είπε η Άτγουντ, η οποία στην τελετή φορούσε μια κονκάρδα του οικολογικού κινήματος Extinction Rebellion («Εξέγερση εναντίον της εξάλειψης»).

Το βιβλίο της Εβαρίστο «Girl, Woman, Other» είναι μια μυθιστορηματική καταγραφή της ζωής μαύρων οικογενειών στη Βρετανία. «Είμαι η πρώτη μαύρη γυναίκα στην οποία απονέμεται αυτό το βραβείο», δήλωσε, χαρακτηρίζοντας «απίστευτο» το γεγονός ότι μοιράστηκε το Booker με την Άτγουντ, έναν τέτοιο «θρύλο» της αγγλόφωνης λογοτεχνίας.

Το Μan Booker συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 50.000 λιρών. Παρότι οι κανόνες είχαν αλλάξει το 1993 και τυπικά το βραβείο έπρεπε να είχε απονεμηθεί σε ένα βιβλίο, η κριτική επιτροπή αποφάσισε να μην περιοριστεί.

www.womantoc.gr

Συνάντηση εργασίας για την πορεία των έργων στην Π.Ε. Φωκίδας

Θεσμική σύσκεψη για τις κρίσιμες υποδομές και εν γένει για τα σημαντικά ζητήματα της ΠΕ Φωκίδας, πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 3 Αυγούστου στη Λαμία με τη συμμετοχή του Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας κ. Φάνη Σπανού, του Βουλευτή Φωκίδας κ. Γιάννη Μπούγα, του Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Φωκίδας κ. Γιώργου Δελμούζου, του Δημάρχου Δελφών κ. Παναγιώτη Ταγκαλή και του Δημάρχου Δωρίδος κ. Γιώργου Καπεντζώνη.

Αρχικώς, συζητήθηκαν οι προοπτικές υλοποίησης (ωρίμανση και χρηματοδότηση) του “Διαγώνιου Άξονα” Φωκίδας, Θερμοπύλες – Αντίρριο, που κατά κοινό τόπο αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα της Φωκίδας και εκ των κορυφαίων της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας συνολικά.

Ειδικότερα, εξετάστηκαν τα τμήματα: Θερμοπύλες – Άμφισσα (περιλαμβανομένου του ενταγμένου στο ΠΕΠ Στερεάς Ελλάδας τμήματος “Γραβιά – Κόμβος 51”), Ιτέα – Άγιος Νικόλαος (όρια Νομού) και Άγιος Νικόλαος – Αντίρριο.  Ακόμη, συζητήθηκε η εξέλιξη του έργου άρδευσης ΤΟΕΒ Μόρνου με έμφαση στις ανάγκες επίσπευσης, σχεδιαστικής αναβάθμισης και κυρίως ολοκλήρωσής του, καθώς αποτελεί διαχρονικό ζητούμενο για μεγάλο πλήθος παραγωγών, αλλά και συνολικά για την Αγροτική Οικονομία της περιοχής και της Περιφέρειας. Επίσης, τονίστηκε η μεγάλη ανάγκη αποπεράτωσης του αρδευτικού έργου του Ελαιώνα Άμφισσας και ιδιαιτέρως των ενεργειών που πρέπει να γίνουν με τη διοίκηση της ΕΥΔΑΠ, προς εξασφάλιση των απαραίτητων παροχών νερού.

Τέλος, παρουσιάστηκε και συζητήθηκε η πορεία πλήθους έργων και δράσεων της Περιφέρειας και των Δήμων στο επίπεδο των πάσης φύσεως υποδομών, αλλά και οι πρωτοβουλίες του Βουλευτή σε ζητήματα όπως η Υγεία, η Οικονομία και άλλα.

Με το πέρας της συνάντησης, ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας κ. Φάνης Σπανός δήλωσε: «Ευχαριστώ το Βουλευτή και τους Δημάρχους για την εποικοδομητική μας συνάντηση. Είναι η στιγμή που ενώνουμε δυνάμεις. Κεντρικό κράτος και Αυτοδιοίκηση, συνδιαμορφώνουμε ένα χαρτοφυλάκιο με κοινούς ιεραρχημένους στόχους, τους οποίους υπηρετούμε μεθοδικά και με συντονισμένες ενέργειες. Η Φωκίδα, όπως και όλη η Περιφέρειά μας, χρειάζεται πολλά, αξίζει πολλά και δουλεύουμε για να κερδίσει πολλά!» 

Δελτίο Τύπου

Λήψη μέτρων από την ΠΣτΕ για την αύξηση των κρουσμάτων κορωνοϊού στη Στερεά Ελλάδα

Τα κρούσματα κορωνοϊού που καταγράφηκαν στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και στο σύνολο της Επικράτειας τα τελευταία 24ωρα, καθώς και η απαραίτητη αύξηση επιπέδου ασφαλείας με στόχο την προστασία τόσο του γενικού πληθυσμού, όσο και των ευπαθών ομάδων, απασχόλησαν τη Δευτέρα, 3 Αυγούστου  2020, τη σύσκεψη εργασίας που πραγματοποιήθηκε στη Λαμία υπό τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας κ. Φάνη Σπανό, με τη συμμετοχή αρμοδίων Αντιπεριφερειαρχών και υπηρεσιακών στελεχών της Περιφέρειας.

Από τη σύσκεψη προέκυψαν τα ακόλουθα συμπεράσματα και συμφωνήθηκαν οι εξής ενέργειες:

· Επιβεβαίωση κάλυψης όλου του προσωπικού της ΠΣτΕ με το απαραίτητο υγειονομικό υλικό (μάσκες, αντισηπτικά κλπ) και ιδιαιτέρως όσων στελεχών έρχονται σε επαφή με το κοινό.

·  Αυστηροποίηση των ελέγχων εισόδου στα κτίρια όλων των Περιφερειακών Ενοτήτων.

·  Εντατικοποίηση των ελέγχων από τα μικτά κλιμάκια της ΠΣτΕ και της ΕΛΑΣ σε χώρους συνάθροισης κοινού με σκοπό τη διασφάλιση της μέγιστης δυνατής τήρησης των πρωτοκόλλων ασφαλείας και εν τέλει της δημόσιας υγείας.

·  Συνέχιση της ταχείας και αποτελεσματικής διαχείρισης των τυχόν κρουσμάτων σε συνεργασία με τον ΕΟΔΥ, τα Νοσοκομεία και τους Δήμους της Περιφέρειας για την ιχνηλάτηση, τη διενέργεια τεστ, τη μεταφορά και την απομόνωση ή απομάκρυνση των κρουσμάτων, ώστε να εκμηδενίζονται οι πιθανότητες εξάπλωσης του ιού.

·  Ειδική μέριμνα για τη διαχείριση κρουσμάτων σε τουριστικές περιοχές.

Με το πέρας της σύσκεψης, ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας κ. Φάνης Σπανός δήλωσε: «Ο κορωνοϊός είναι εδώ και η εξάπλωσή του πρέπει να μας κρατά σε εγρήγορση. Κερδίσαμε την πρώτη μάχη την άνοιξη, υπό πιο αντίξοες συνθήκες. Πλέον έχουμε γνώση, εμπειρία, υγειονομικό και ιατρικό εξοπλισμό. Αυτό, όμως δε μας εφησυχάζει. Αντίθετα μας δημιουργεί μεγαλύτερη ευθύνη, να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και οι πολίτες της, είμαστε και πρέπει να παραμείνουμε ασφαλείς.»

Δελτίο Τύπου

10 ακόμη ελληνίδες Θεές με μαγιό (VIDEO & PHOTOS) Η δεύτερη αλλά εξίσου ξεχωριστή «λίστα» με 10 ακόμη ελληνίδες Θεές με μαγιό

Οι πρώτες 10 ελληνίδες Θεές με μαγιό μοιραία άφησαν απ’ έξω ξεχωριστές παρουσίες.

10 ακόμη λοιπόν θελκτικές κυρίες, με μαγιό και άρωμα καλοκαιριού που άφησαν παντοτινές στιγμές και εικόνες στου χρόνου τις ορθοπεταλιές.

Σπεράντζα Βρανά
Η πρόκληση του ’50. Άναβε φωτιές και «τολμούσε».

spera

Κορίνα Τσοπέη
Μις Υφήλιος στο διαγωνισμό που έγινε στο Μαϊάμι της Φλόριντα το 1964.

02Korina

Μπέτυ Αρβανίτη
Αρχοντική αλλά και ηλεκτρική μαζί.

03bety

Μπέτυ Λιβανού
Ατμοσφαιρική… Κλάση κι ομορφιά

04mpetiii

Άννα Φόνσου
Με το δικό της τρόπο αισθησιακή. Εδώ… «χωρίς το μαγιό» απ’ την περίφημη ταινία του ‘73 «Το κορίτσι και το άλογο».

05Anna

Γκιζέλα Ντάλι
Χαρακτηριστική παρουσία στις ελληνικές ταινίες του ’60. Βασανισμένη ζωή σε αντιδιαστολή με την εικόνα που έβγαζε στο πανί… Κι αυτή η ατάκα με τον Βέγγο σε ρόλο φωτογράφου
-Θα δω το πουλάκι
-Έτσι όπως πας θα δεις και το πουλάκι.

Ζέτα Αποστόλου
Το σίγουρο γυμνό… σε μια «ντυμένη» κινηματογραφική εποχή. Παρουσία που αναστάτωνε.

07zeta

Μαρία Ιωαννίδου
Το αγαλματένιο κορμί στο οποίο ούτε και Γερμανός δεν μπορεί να αντισταθεί.

08MariIwn

Ελένη Προκοπίου
Κάτι ήξερε κι ο Σειληνός…

09enia

Έλλη Λαμπέτη
Τι σημασία έχει αν φοράει ή δεν φοράει μαγιό. Τα μάτια μια θάλασσα ολάκερη που σε τυλίγει και πνίγεσαι στο βλέμμα της.

dekakakakaka

Κώστας Μπαλαχούτης www.ogdoo.gr

Louis Armstrong, η χαρισματική προσωπικότητα της τζαζ που άφησε ιστορία.

Louis Armstrong, η χαρισματική προσωπικότητα της τζαζ που άφησε ιστορία. Καινοτόμος, χαρισματικός με μεγάλη συνεισφορά στην τζαζ…

Ο Λούις Άρμστρονγκ γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 1901 κι έφυγε στις 6 Ιουλίου του 1971. Η προσφορά του στην τέχνη μεγάλη, είχε την ιδιότητα του ηθοποιού, μαέστρου, καλλιτέχνη του δρόμου, τραγουδιστή αλλά και μουσικού! Προσέγγισε την τέχνη όπως μπορούσε, το έκανε με κομψό τρόπο κι έγραψε ιστορία. Αποτελεί σήμερα έναν από τους δημοφιλέστερους τζαζ μουσικούς του 20ού αιώνα. Διακρίθηκε αρχικά ως τρομπετίστας και αργότερα ως τραγουδιστής.

Ο Armstrong επηρεάστηκε από ένα ευρύ φάσμα μουσικών ειδών, πέρα από την τζαζ και το μπλουζ, τη λαϊκή λατινοαμερικανική παράδοση, τις κλασικές συμφωνίες και την όπερα και ενσωμάτωσε στοιχεία αυτών στις εμφανίσεις του. Ας πάρουμε μία γεύση…

Αν ψάξουμε λιγο πιο βαθιά στη δισκογραφική του πορεία και ανατρέξουμε στις πρώτες του ηχογραφήσεις θα διαπιστώσουμε πως αυτές αναδείχθηκαν μέσα από τα μουσικά σχήματα των Hot Five και Hot Seven! Μέσα από αυτές δημιουργήθηκαν αυτοσχεδιασμοί που επηρέασαν αλλά και εξέλιξαν το είδος της τζαζ!

Έτσι ένα στυλ μουσικής τελείως καθορισμένο έως τότε, μέσω του Armostrong απελευθερώθηκε κι έδωσε περιθώρια αυτοσχεδιασμών στους επόμενους…

Πάρτε κάτι σχετικό από την πρώτη του δουλειά με τους Hot Five

Αλέξανδρος Τιγγινάγκας www.ogdoo.gr

Αύγουστος του 1971: Ο Paul McCartney άνοιγε τα δικά του Φτερά

Αύγουστος του 1971: Ο Paul McCartney άνοιγε τα δικά του Φτερά…

Το «Σκαθάρι» είναι ο μόνος aπ’ τους Beatles που συνέχισε με τόσο μεγάλη και αδιάκοπη επιτυχία την πορεία του.

Στις 3 Αυγούστου ο Paul McCartney ανακοίνωσε τη δημιουργία των Wings. Στην παρέα του η πολυτάλαντη σύντροφός του Linda McCartney και ο συνιδρυτής των Moody Blues, Denny Laine. Πηγαίος κιθαρίστας με δικό του χρώμα και δημιουργός αξιώσεων.

Αυτή η τριπλέτα παρέμεινε σταθερή στην 10ετή πορεία των Wings, πλαισιωμένη από διαφορετικούς μουσικούς στο διάβα των καιρών.

7 studio albums, 1 τριπλό Αμερικάνικο live, και μια συλλογή επιτυχιών τους, που κυριολεκτικά σάρωσαν στην εποχή τους και απέφεραν και σπουδαία διαχρονικά τραγούδια, είναι το «ρεζουμέ» τους.

12 top10 singles (ανάμεσά τους και μια πρωτιά) στη Βρετανία και 14 top 10 singles (6 πρωτιές) στην Αμερική όπου και τα 23 συνολικά singles της μπάντας μπήκαν στο top 40. Τα ίδια και καλύτερα ισχύουν και για τους μεγάλους δίσκους. Και οι εννιά μπήκαν στο top10 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και λατρεύτηκαν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Στην Αμερική οι Wings είχαν πέντε συνεχόμενα Νο1 στις 33 στροφές.

Και τα δύο σταθερά μέλη αλλά και υπόλοιποι που μετείχαν πρόσφεραν στο τελικό αποτέλεσμα αλλά η φιγούρα του Paul McCartney είναι αυτή που δεσπόζει.

Άλλωστε η δύναμη της μπάντας ήταν η μεστή απλότητά του, η διακριτική αμεσότητά του, που δεν καταντούσε ποτέ φτηνή και φλέρταρε συνειδητά και «σοφιστικέ» και με την ποπ και με την ροκ, σε ένα δικό του μοναδικό χαρμάνι.

Γεννημένος για την πρώτη γραμμή και με τους Beatles και με τους Wings, αλλά και πριν (μόνος του) και κυρίως μετά από αυτούς.

Πάντως το καταστάλαγμά του μαζί τους είναι εξαιρετικό!

Κώστας Μπαλαχούτης www.ogdoo.gr

Ευρωπαϊκό Βραβείο καινοτομίας σε ελληνική μαθητική ομάδα

Ευρωπαϊκό Βραβείο καινοτομίας σε ελληνική μαθητική ομάδα…

Πανευρωπαϊκή διάκριση για την ελληνική συμμετοχή στο διαγωνισμό Μαθητικής Επιχειρηματικότητας του JA Europe.

Με σημαντική ελληνική διάκριση πραγματοποιήθηκε ο 31oς Πανευρωπαϊκός Τελικός Διαγωνισμός Μαθητικής Επιχειρηματικότητας του JA Europe «The Company of the Year Competition 2020». Ο διαδικτυακός διαγωνισμός φιλοξενήθηκε από το Junior Achievement Πορτογαλίας και η virtual τελετή των βραβεύσεων μεταδόθηκε live στις 24 Ιουλίου. Η Μαθητική Εικονική Επιχείρηση ECOWAVE ΑΕ από το Αριστοτέλειο Κολλέγιο Θεσσαλονίκης εκπροσώπησε την Ελλάδα, έχοντας αποσπάσει το 1ο βραβείο στο διαγωνισμό Μαθητικής Εικονικής Επιχείρησης Junior Achievement Greece, που πραγματοποιείται με την υποστήριξη της MetLife.

H ομάδα ECOWAVE κατέκτησε το Βραβείο Καινοτομίας JA Europe Delta Innovation Award και συγκαταλέγεται μεταξύ των 7 καλύτερων μαθητικών επιχειρήσεων της Ευρώπης για το 2020. Το πρώτο βραβείο του διαγωνισμού κέρδισε η ομάδα Bubbles από τη Δανία.

Η MetLife στηρίζει συστηματικά τα τελευταία επτά χρόνια τη διοργάνωση των φοιτητικών και μαθητικών διαγωνισμών του ΣΕΝ/Junior Achievement Greece, τόσο μέσω χορηγιών όσο και με τη συμμετοχή περισσότερων από 400 εθελοντών της, οι οποίοι παρέχουν καθοδήγηση και mentoring στις ομάδες.

Γιάννης Μακρής www.ogdoo.gr

Ο Moby παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο animated music video για το τραγούδι του “My Only Love”!

Moby παρουσιάζει το animated music video για το τραγούδι «My Only Love» από το album που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό «All Visible Objects». Η παραγωγή κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων είναι οι κύριες αιτίες της αποψίλωσης των τροπικών δασών, είναι τα κύρια θέματα που θίγει το εν λόγω video. Επίσης μέσα από το clip παρουσιάζεται και η ιστορία μιας λεοπάρδαλης που χάνει το μωρό της μέσα στα δάση του Αμαζονίου, μετά την περσινή, τεράστια καταστροφή του.

Ο Paulo Garcia, σκηνοθέτης του video, είπε: «Η συνεργασία με κάποιον που πάντα θαύμαζα είναι μια απίστευτη ευκαιρία από μόνη της. Γίνεται ακόμα καλύτερο όταν το καθήκον που μου αναθέτει είναι να στείλει ένα μήνυμα στον κόσμο σχετικά με το πρόβλημα της αποψίλωσης που αναπτύσσεται γρήγορα στη χώρα μου, τη Βραζιλία. Πολλοί καλλιτέχνες έβαλαν τα δυνατά τους για να πραγματοποιήσουν αυτό το music video. Όμορφη μουσική, ισχυρά γραφικά, καταπληκτική αφήγηση, έχει ό,τι αγαπάμε περισσότερο στο Zombie (studio)”.

O ίδιος ο Moby αναφέρει σε συνοδευτικό του μήνυμα: “Φαίνεται ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με νέες καταστροφές σχεδόν καθημερινά, αλλά ενώ αντιμετωπίζουμε αυτές τις φρίκες, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το κλίμα γίνεται όλο και χειρότερη. 

Χωρίς τα τροπικά δάση ο πλανήτης μας θα γίνει γρήγορα μια καμένη, ακατοίκητη ερημιά. Ο στόχος αυτού του video ήταν να υπενθυμίσει στους ανθρώπους τις συνεχιζόμενες φρίκες της κλιματικής έκτακτης ανάγκης και της αποψίλωσης των δασών, καθώς και να υπενθυμίσει στους ανθρώπους ότι η παραγωγή κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων είναι οι κύριες αιτίες αποψίλωσης”.

Θοδωρής Κολλιόπουλος www.soundarts.gr

Η ελληνική ταινία που διεκδικεί τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών

Η ελληνική ταινία που διεκδικεί τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών…

Το Motorway 65 της Εύης Καλογηροπούλου βρίσκεται στη λίστα με τις 11 μικρού μήκους ταινίες από όλο τον κόσμο που θα διαγωνιστούν για το βραβείο.

Δύο αδέλφια, η Σίμα και ο Ισαάκ, ζουν και εργάζονται στη γειτονιά μιας ελληνικής βιομηχανικής πόλης που κατοικείται κυρίως από Έλληνες μετανάστες της Μαύρης Θάλασσας και βρίσκεται απέναντι από μια περιοχή που κατοικείται από μετανάστες με διαφορετικό υπόβαθρο. Οι δύο κοινότητες δεν φτάνουν ποτέ μέχρι την άλλη πλευρά που έχει σαν κοινό πέρασμα τη γέφυρα Αυτοκινητόδρομο 65. Μόνο η Σίμα διασχίζει αυτή τη μικρή απόσταση που προτιμά να περνάει χρόνο στην απέναντι πλευρά και με την καλύτερη της φίλη την Ξένια.
 
Οι κοινωνικές, φυλετικές και έμφυλες διαφορές πυροδοτούν εχθρότητα και δυσπιστία, που αντικατοπτρίζονται στην τοπική  αθλητική σκηνή που βρίσκεται σε άνθηση και την ανταγωνιστική σχέση μεταξύ των αδελφών.

Αυτή είναι η υπόθεση του “Motorway 65” της Εύης Καλογηροπούλου, μία συμπαραγωγή της Ελευσίνας 2021 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, που διεκδικεί τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών ανάμεσα σε ακόμα 10 μικρού μήκους ταινίες από όλο τον κόσμο.

Η ταινία εμπνέεται τον τίτλο της από τον αυτοκινητόδρομο – γέφυρα της βιομηχανικής ζώνης της περιοχής Ελευσίνας – Ασπροπύργου και αφηγείται τη σχέση δύο αδελφών που ζουν και αλληλεπιδρούν με τις διαφορετικές πολιτισμικές κοινότητες της περιοχής. Από τη μια πλευρά της γέφυρας βρίσκονται οι μετανάστες από τη Μαύρη Θάλασσα από την άλλη μία πληθώρα μεταναστών με διαφορετικά υπόβαθρα που βρίσκονται μεταξύ τους σε ένταση. Αυτή η γεωγραφική και κοινωνική διαίρεση που αντανακλάται και στην αισθητική κουλτούρα της περιοχής, μπερδεύει και τη σχέση των δύο αδελφών. Καθώς και τη σχέση της αδερφής με την φίλη της από την απέναντι γειτονιά.

Η καλλιτέχνις βρέθηκε στην Ελευσίνα ως φιλοξενούμενη του διεθνούς προγράμματος φιλοξενίας ανερχόμενων καλλιτεχνών Initiator που διοργάνωσε η Ελευσίνα 2021 το φθινόπωρο του 2018. Στο πρόγραμμα συμμετείχαν έξι εικαστικοί καλλιτέχνες από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την  Ελλάδα και το Κόσοβο, οι οποίοι έζησαν στην Ελευσίνα για έναν μήνα και πειραματίστηκαν πάνω στην εικαστική εγκατάσταση. Η Εύη στο  διάστημα αυτό γνωρίστηκε με κοινότητες Ελευσινίων κατοίκων και αθλητών, με τους οποίους συνεργάστηκε στη συνέχεια για την ταινία Motorway 65.

Η καλλιτέχνις για τη δημιουργία της ταινίας αξιοποίησε όχι μόνο το χαρακτηριστικό βιομηχανικό σκηνικό της περιοχής αλλά και τις σχέσεις που ανέπτυξε με τους αθλητές του Αθλητικού Συλλόγου Πολεμικών Τεχνών “Ελευσίς”.  Στόχος του προγράμματος Initiator ήταν ακριβώς αυτός: να λειτουργήσει ως θερμοκοιτίδα της σύγχρονης τέχνης ενισχύοντας ανερχόμενους καλλιτέχνες στην αρχή της πορείας τους αλλά και να παράξει καλλιτεχνικά έργα με θέμα την πόλη και τους ανθρώπους της.

Ηθοποιοί: Έλλη Τρίγγου, Αργύρης Πανταζάρας, Ξένια Ντάνια, Στάθης Παπαδόπουλος, Ουσμάν Μοχάμεντ, Αντρίντ και Αντριάν Σουλί, Πέτρος Μανουηλίδης, Θοδωρής Λεβαντής, Λήδα Δάλλα, Κώστας Τσιούκας, Βαγγέλης Λίγγος και ο Νέγρος του Μοριά.
 
Σενάριο και Σκηνοθεσία: Εύη Καλογηροπούλου
Παραγωγή από την Εύη Καλογηροπούλου
Εκτελεστικοί παραγωγοί: Χριστίνα Μουμούρη & Μίνα Δέκρη
Διευθύντρια Φωτογραφίας: Χριστίνα Μουμούρη
Ενότητα 2 Δαμιανός Αρωνίδης
Μοντάζ: Χρήστος Γιαννακόπουλος
Ήχος: Γιάννης Αντύπας
Σχεδιαστής ήχου: Mohammed Rowe
Ηχητική μίξη: Κώστας Φυλακτίδης
Χρωματιστής: Δημήτρης Καρτέρης
Πρωτότυπη μουσική: Mohammed Rowe, Νέγρος του Μοριά: Kevin Zans Ansong,
Masla.G: Γιώργος Κιοσές-Τασόπουλος
Σκηνογράφος/Ενδυματολόγος: Μάρλη Αλιφέρη
Μακιγιάζ: Ιωάννα Λυγίζου
Διευθυντής παραγωγής: Ρωμανός Αργυρόπουλος-Ιωάννου
Βοηθός σκηνοθέτη – συνέχεια: Ανδρέας Παπανικόλας
 
Μια συμπαραγωγή της Ελευσίνας 2021 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης (Eleusis 2021) και των Marni Films και Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.
 
Με την υποστήριξη του Rosa Luxemburg Stiftung

Γράφει: Ναταλί Αντωνίου www.esquire.com.gr

Αυτή ήταν η πιο «διαβολική» πόλη στον κόσμο. Γεμάτη πόρνες, κακοποιούς και άφθονο αλκοόλ, μέχρι που καταστράφηκε από τσουνάμι

Το Port Royal στην Τζαμάικα ονομάστηκε «η πιο ανήθικη πόλη στη Γη» τον 17ο αιώνα, εξαιτίας του αιμοδιψούς πληθυσμού της με κακοποιούς και πειρατές.

Κάποτε πατρίδα των πραγματικών Πειρατών της Καραϊβικής, το Port Royal στην Τζαμάικα θεωρήθηκε ως η «πιο σατανική πόλη της Γης» και όχι άδικα, καθώς στο αποκορύφωμά της τον 17ο αιώνα, η πόλη ήταν γεμάτη από πειρατές και εμπόρους που αναζητούσαν πόρνες και ρούμι. Ήταν ένα καταφύγιο για ανήθικη συμπεριφορά με ένα στα τέσσερα κτίρια, να είναι είτε, μπαρ ή πορνείο.

Μόλις έξι μίλια από το λιμάνι του Κίνγκστον, προσέλκυσε διαβόητες φιγούρες όπως ο Χένρι Μόργκαν. Ήταν επίσης το πιο σημαντικό εμπορικό σημείο για σκλάβους στον Νέο Κόσμο, ειδικά για τους Βρετανούς μετά την εισβολή στην Τζαμάικα το 1655.

Το 1692, την περιοχή έπληξε σεισμός και τσουνάμι, ενώ η καταστροφή χτύπησε ξανά το 1703 όταν ξέσπασε πυρκαγιά σε μια αποθήκη, με αποτέλεσμα ολόκληρη η πόλη να γίνει στάχτη. Τώρα μεγάλο μέρος της πόλης μπορεί να φανεί υποβρύχια.

Μεγάλο μέρος της πόλης που χτυπήθηκε από φυσικές καταστροφές, μπορεί να φανεί υποβρύχια / Φωτογραφία: www.ancient-origins.net

Η πόλη ονομάστηκε «Τα Σόδομα του Νέου Κόσμου»

Σήμερα, το Port Royal είναι ένα μικρό ψαροχώρι που ελπίζει να χρησιμοποιήσει την απίστευτη ιστορία του ως το σπίτι των πραγματικών πειρατών της Καραϊβικής για να προσελκύσει επισκέπτες. Στο αποκορύφωμά της, η πόλη έγινε γνωστή ως «τα Σόδομα του Νέου Κόσμου».

Το Port Royal ήταν ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια για Βρετανούς και Γάλλους πειρατές, ειδικά λόγω του εμπορίου σκλάβων στη θάλασσα. Μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα, υπήρχαν διαφορετικοί τύποι πειρατών. Στο Port Royal, η πειρατεία εγκρίθηκε από το βρετανικό στέμμα σε αντάλλαγμα για ορισμένα από τα περιουσιακά στοιχεία που παραδόθηκαν στην κυβέρνηση της πόλης.

Το 1657, ο κυβερνήτης Edward D’Oley κάλεσε μια ομάδα πειρατών με το όνομα «Brethren of the Coast», να κάνουν το Port Royal το σπίτι τους, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης του εμπορίου. Σε αυτούς συμπεριλαμβανόταν ο Ουαλός Χένρι Μόργκαν (Henry Morgan), ο οποίος πήρε το όνομά του από τον Κάπτεν Μόργκαν (Captain Morgan). Μετά το διορισμό του ως υπολοχαγός κυβερνήτης το 1674, η πώληση σκλάβων στο Port Royal πήρε μεγαλύτερη σημασία.

Ο περιβόητος πειρατής, Χένρι Μόργκαν / Φωτογραφία: ΑΡ

Το λαθρεμπόριο αυξήθηκε στην Τζαμάικα, καθώς τα ισπανικά λιμάνια του Νέου Κόσμου ήταν κλειστά για τους ξένους, αλλά υπήρχε τεράστια ζήτηση για Αφρικανούς σκλάβους και αγαθά που κατασκευάζονταν στην Ευρώπη.

Αυτό οδήγησε στο Port Royal να αναπτύσσεται με ταχύτερο ρυθμό από οποιαδήποτε άλλη πόλη που ιδρύθηκε από τους Άγγλους στον νέο κόσμο.

Απίστευτες σπατάλες των πολιτών σε κρασί και γυναίκες

Οι πολίτες του δεν φοβόταν να σπαταλούν τα μετρητά τους, με αρχεία που δείχνουν ότι θα ξόδευαν έναν ή δύο φορές τον ετήσιο μισθό ενός εργάτη φυτείας σε μια νύχτα. Πολλές φορές πραγματοποιούνταν ανήθικες συμφωνίες, που περιελάμβαναν χρυσό, ρουμπίνια και άλλα αντικείμενα υψηλής αξίας μεταξύ εμπόρων σε ταβέρνες.

Άλλες επιχειρήσεις, καλούσαν τους πελάτες τους, να στοιχηματίσουν σε κοκορομαχίες ή ταυρομαχίες. Επίσης, σε μια απογραφή του 1680, καταγράφηκε ένα πορνείο που ανήκε σε έναν Τζον Σταν, στο οποίο εργάζονταν 23 γυναίκες.

Ο ιστορικός Τσαρλς Λέσλι (Charles Leslie), έγραψε για τους κατοίκους της πόλης στην ιστορία του για την Τζαμάικα: «Το κρασί και οι γυναίκες εξαντλούσαν τον πλούτο τους σε τέτοιο βαθμό που μερικοί από αυτούς, έγιναν επαίτες».

Η καταστροφή του Port Royal μέσα σε λίγα λεπτά

Αλλά η φασαρία του Port Royal ξαφνικά τελείωσε αφού τα δύο τρίτα της πόλης βυθίστηκαν κάτω από το λιμάνι μέσα σε λίγα λεπτά το 1692.

Ένας σεισμός και ένα τσουνάμι σκότωσαν περίπου 2.000 ανθρώπους αλλά άφησαν μεγάλο μέρος της πόλης τέλεια συντηρημένη υποβρύχια. Άλλοι 3.000 πολίτες πέθαναν τραγικά από τραυματισμούς και ασθένειες λίγο μετά.

Ο επιζήσας Δρ Εντμουντ Χιθ (Dr Edmund Heath), εφημέριος στο Port Royal, περιέγραψε πώς ήταν να παρακολουθεί την πόλη να εξαφανίζεται.

«Είδα τη γη να ανοίγει και να καταπίνει πλήθος ανθρώπων και η θάλασσα να ανεβαίνει και να περνά από πάνω μας, πάνω από την οχύρωση», έγραψε.

Σύμφωνα με το Atlas Obscura αναφέρει πως οι πολίτες συμπεριφέρθηκαν τόσο άσχημα και παράλογα, που άρχισαν να λεηλατούν, ακόμη και όταν η πόλη βυθιζόταν ακόμα.

«Αμέσως μετά την παύση του δριμύτατου σεισμού, διαπράχθηκαν καταστροφές, ληστείες και βιαιοπραγίες, από τον πιο κακό και τον πιο βλαβερό λαό. Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να αποκαλέσει κάτι δικό του, γιατί αυτοί που ήταν οι ισχυρότεροι και οι πιο πονηροί κατέλαβαν αυτό που ήθελαν….», αναφέρει ένας ντόπιος.

Port Royal: Μια βυθισμένη πλέον πόλη

Τώρα οι αρχαιολόγοι που επισκέφτηκαν τον υποβρύχιο οικισμό έχουν τραβήξει φωτογραφίες μιας απίστευτης βυθισμένης πόλης κάτω από τα κύματα, με τα θαλάσσια όρια του παλιού λιμανιού να στέκουν ακόμα αγέρωχα.

Οι επισκέπτες που παίρνουν άδεια από την κυβέρνηση, μπορούν να κάνουν καταδύσεις και να δουν από κοντά τον ιστορικό κεντρικό δρόμο, ο οποίος είναι πλέον καλυμμένος με φύκια. Πολλά κτίρια έμειναν ανέπαφα μετά την καταστροφή, οδηγώντας σε συγκρίσεις με την Πομπηία.

Η αποβάθρα του Port Royal το 1998 / Φωτογραφία: AP Photo/Collin Reid

Το 2012, η κυβέρνηση της Τζαμάικα ξεκίνησε μια εκστρατεία για να εξασφαλίσει ότι η βυθισμένη πόλη, θα μπει στον κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Οι δύτες που επισκέπτονται το αξιοθέατο, έχουν βρει αντικείμενα όπως ποτήρια κρασιού, κεραμικά πιάτα, ακόμη και μέρος του σκελετού ενός παιδιού το 1998.

Η πόλη αποτέλεσε επίσης το σκηνικό για την ταινία «Πειρατές της Καραϊβικής», αν και γυρίστηκε στην πραγματικότητα στον Άγιο Βικέντιο και τις Γρεναδίνες.

Τώρα οι ειδικοί ζητούν την προστασία της υποβρύχιας πόλης για τις μελλοντικές γενιές. Στην υποβολή της στην UNESCO, το Jamaica National Heritage Trust έγραψε: «Ως πόλη που έχει πληγεί από φυσικές καταστροφές, αλλά συνεχίζει να στέκεται, το Port Royal υποδηλώνει έναν ανθρώπινο οικισμό, ο οποίος αλληλεπιδρά με ένα περιβάλλον που προκαλεί αμετάκλητες και συνεχείς αλλαγές».

www.iefimerida.gr

1 2 3