Με τον Γιάννη Πουλόπουλο και τη Μελίνα Μερκούρη στις μπουάτ της Πλάκας. Φωτογραφίες ντοκουμέντα!

Ο Γιάννης Πουλόπουλος στην μπουάτ Εσπερίδες. 1966.

Ο Γιάννης Πουλόπουλος ξεκίνησε ως τραγουδιστής στην Κολούμπια, αλλά εκείνο που τον διαμόρφωσε και τον προίκισε γενναιόδωρα ήταν η θητεία του στις μπουάτ της Πλάκας.

Στάθηκε τυχερός όταν ο Μπιθικώτσης έβαλε βέτο «να φύγει ο μικρός» από την Κολούμπια. Έφυγε λοιπόν ο Γιάννης και πήγε στην Λύρα. Αλλά εκεί συνδέθηκε με το Νέο Κύμα, και βρέθηκε γρήγορα στης Πλάκας τις ανηφοριές και στα μαγικά εκείνα σπίτια-κουτιά, που στην πραγματικότητα ήταν θάλαμοι για μαγικά καλλιτεχνικά ταξίδια. Λίγο ήταν αυτό; Ή μήπως ήταν το μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο που θα μπορούσε τότε να έχει;

Σε αυτά τα σπιτάκια κουτιά, τραγούδησαν για πρώτη φορά ονόματα που αργότερα έγραψαν ιστορία : Αρλέτα, Πόπη Αστεριάδη, Γιώργος Ζωγράφος, Καίτη Χωματά, Διονύσης Σαββόπουλος, Λάκης Παππάς, Γιάννης Αργύρης, Νότης Μαυρουδής και πολλοί άλλοι.

Σε μία σπάνια φωτογραφία έτους 1966, βλέπουμε και τον Δημήτρη Μητροπάνο να ξεκινά την καριέρα του κι αυτός από εδώ. Τραγουδά στην μπουάτ Απανεμιά, ενώ τον συνοδεύει στο πιάνο η Μαίρη Δαλάκου.

Οι μπουάτ και το Νέο Κύμα της μικρής εταιρείας Λύρα του Πατσιφά, αποτέλεσαν μια κιβωτό σωτηρίας. Διέσωσαν και ανέδειξαν ονόματα που δεν είχαν πρόσβαση στις μεγάλες εταιρείες.

Δημήτρης Μητροπάνος και Μαίρη Δαλάκου στην μπουάτ Απανεμιά. 1966.

Σε φωτογραφία έτους 1966, βλέπουμε τον Γιάννη Πουλόπουλο στην μπουάτ Εσπερίδες. Στις μυθικές Εσπερίδες να πούμε καλύτερα, όπου ιδιοκτήτης ήταν ο ταχυδακτυλουργός των ονείρων Γιάννης Αργύρης.

Στην οδό Θόλου στην Πλάκα, τρεις μπουάτ υπήρχαν κολλητά η μία δίπλα στην άλλη: Νεφέλες, Εσπερίδες και Απανεμιά.

Εκτός από τους φοιτητές, εδώ σύχναζαν καλλιτέχνες και διανοούμενοι.

Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία έτους 1963, θαμώνων στην μπουάτ Νεφέλες. Από αριστερά, βλέπουμε τον ηθοποιό Άλκη Γιαννακά, την Μαρλένα Καρρέρ, τον Βασίλη Βασιλικό, την Μελίνα Μερκούρη και τον ηθοποιό Νικηφόρο Νανέρη.

Στην μπουάτ Νεφέλες. Από αριστερά: Άλκης Γιαννακάς, Μαρλένα Καρρέρ, Βασίλης Βασιλικός, Μελίνα Μερκούρη και Νικηφόρος Νανέρης. 1963.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η Μελίνα Μερκούρη σύχναζε στις μπουάτ με την φίλη της Μαρλένα Καρρέρ, και άλλους διάσημους της εποχής.

Σε άλλη φωτο έτους 1963, βλέπουμε ως θαμώνες στην μπουάτ Νεφέλες τρία πολύ «βαριά» ονόματα διεθνούς ακτινοβολίας που είχε φέρει η Μελίνα.

Στην μπουάτ Νεφέλες. Μάργκοτ Φοντέϊν, Πάτρικ Λη Φέρμορ και Ρούντολφ Νουρέγιεφ. 1963.

Δεξιά είναι ο χορευτής Ρούντολφ Νουρέγιεφ. Αριστερά η χορεύτρια Μάργκοτ Φοντέϊν και στο κέντρο ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, Βρετανός συγγραφέας, και μεγάλος φιλέλληνας που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αντίσταση στην Κρήτη κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π.

Και η μαρτυρία της Μαίρης Δαλάκου

Η τραγουδίστρια και συνθέτρια Μαίρη Δαλάκου, από το αρχείο της οποίας είναι όλες αυτές οι φωτογραφίες, μας έδωσε τις αναμνήσεις της από τα χρόνια με τον Γιάννη Πουλόπουλο στις μπουάτ της Πλάκας:

«Τον Γιάννη Πουλόπουλο, τον γνώρισα στα μέσα της 10ετίας του ’60, όταν πρωτοπαρουσιαζόμουν, στην μπουάτ “Νεφέλες” των ηθοποιών Σπύρου Καμπάνη και Αλέκου Κουρή.

Άλκης Γιαννακάς και Ρούντολφ Νουρέγιεφ. Στην μπουάτ Νεφέλες.1963.

Ο Γιάννης, ερχόταν σαν επισκέπτης στα διαλείμματά του από την διπλανή μπουάτ του Γιάννη Αργύρη, τις “Εσπερίδες” και τότε δεν μας είχε δοθεί η ευκαιρία να γνωριστούμε καλά. Τύχαινε σε στιγμές που τραγουδούσα και τον έπαιρνε το μάτι μου που καθόταν κάπου στο ημίφως και μ’ άκουγε.

Η “Απανεμια” δεν υπήρχε ακόμη, ούτε σαν σκέψη…ο χώρος αυτός, λειτούργησε για λίγο σαν μπαράκι από τον “κακό” του κινηματογράφου Αρτέμη Μάτσα και μετά έκλεισε και παρέμεινε κλειστός για πολύ καιρό, μέχρι που μπήκε η ιδέα στον Σπύρο Καμπάνη να τον ανοίξουμε μαζί σαν μπουάτ.

Χρειαζόταν όμως πολύ δουλειά για ν’ ανταποκριθεί ο χώρος στο να γίνει λειτουργικός, αλλά και για να πάρει άδεια.

Βασίλης Βασιλικός και Μελίνα Μερκούρη. Στην μπουάτ Νεφέλες.1963.

Εν τω μεταξύ, μέχρι να ετοιμαστεί, βρέθηκα να τραγουδάω στις “Εσπερίδες” με τον Γιάννη Αργύρη και τους Νίκο και Γιώργο Τζαβάρα.

Ο Πουλόπουλος τότε εμφανιζόταν πιο κάτω στην μπουάτ« Κατακόμβη» της οδού Μνησικλέους, αλλά ερχόταν στα ενδιάμεσα στις “Εσπερίδες” και τραγουδούσε με συνοδεία πιάνου του Σπύρου Μιχαηλίδη , ενός εξαιρετικού πιανίστα που ήταν κι’ αυτός μαζί μας.

Εκεί όμως που μου δόθηκε η ευκαιρία να τον “μελετήσω” ήταν όταν ανοίξαμε την δικιά μας μπουάτ, που την βαφτίσαμε “Απανεμιά” από ένα τραγούδι μας, σε στίχο του Σπύρου Καμπάνη και μουσική δικιά μου, που παρουσιάστηκε και στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του ’66.

Ήρθε λοιπόν ο Γιάννης να τραγουδήσει μαζί μας στην Απανεμιά κι’ ήταν πραγματικά μια μυσταγωγία να τον ακούς!

Όσο απλός και οικείος ήταν σαν άνθρωπος ανάμεσά μας, φίλος κι’ αδελφός, όταν ανέβαινε στο μικρό παταράκι της Απανεμιάς, μετουσιωνόταν!

Ο Νότης Μαυρουδής παίζει κιθάρα, ο ποιητής Σπύρος Καμπάνης απαγγέλλει, και πίσω τους η τραγουδίστρια Μαίρη Δαλάκου και ο τραγουδιστής Αλέκος Σταματέλης. Μπουάτ Νεφέλες.1964.

Συνόδευε τον εαυτό του με την κιθάρα του με απλά αλλά σωστά ακόρντα, με μια ιδιάζουσα όμως ροή, απόλυτα εναρμονισμένη με τον τρόπο που τραγουδούσε, κάτι που τον χαρακτήριζε κι’ έλεγες, “αυτός είναι ο Γιάννης που παίζει”.

“Θα ‘θελα να ‘χα μια αγάπη μόνο, να βλέπω ήλιο και ξαστεριά….”

Τραγουδούσε απόλυτα δοσμένος σ’ αυτό, με τις πράσινες ματάρες του βασιλεμένες, ερμητικά σφαλιστές, λες και δεν υπήρχε τίποτα εγκόσμιο γύρω του, παρά μόνο αυτός πάνω σε σύννεφο.

Ο Σπύρος που διέθετε ένα σαρκαστικό, αλλά καλοπροαίρετο χιούμορ, όταν κατέβαινε ο Γιάννης από το πατάρι, κάπως “χαμένος” ακόμα…τον πείραζε πάνω σ’ αυτό, περνώντας από μπροστά του ανεμίζοντας τον δίσκο με τα ποτά, μ’ ένα “ελεήστε τον αόμματο κύριε…” κι ο Γιάννης λυνόταν στο γέλιο, επιστρέφοντας πάλι στην γήινή του υπόσταση. Γιατί τόση ώρα πριν ήταν χερουβείμ!

Ακόμα κι’ όταν τέλειωσε η περίοδος των εμφανίσεων του στην Απανεμιά, ο Γιάννης δεν σταμάτησε να έρχεται να μας ακούει και να λέμε τα δικά μας»

Credits: Όλες οι φωτογραφίες ΑΡΧΕΙΟ Μαίρης Δαλάκου

Μανώλης Νταλούκας www.iefimerida.gr

Isle of Wight Festival 1970: Το ροκ φεστιβάλ που μπήκε στο Γκίνες, λόγω κόσμου!

Isle of Wight Festival 1970: Το ροκ φεστιβάλ που μπήκε στο Γκίνες, λόγω κόσμου!..

Τον Αύγουστο του 1970 διεξάγονταν το τρίτο και τελευταίο rock festival στη Νήσο Wight που έκανε ρεκόρ προσέλευσης κόσμου.

Τις μέρες αυτές, από την Τετάρτη 26 Αυγούστου έως την Κυριακή 30 Αυγούστου 1970, διεξαγόταν το τρίτο και τελευταίο rock festival στη Νήσο Wight (το μεγαλύτερο νησί της Αγγλίας, βρίσκεται στη Μάγχη, απέναντι από το Σάουθάμπτον), γνωστό ως Isle οf Wight Festival, το οποίο πέρασε στην ιστορία μπαίνοντας στο βιβλίο Γκίνες καθώς έκανε ρεκόρ προσέλευσης κόσμου, καθώς το παρακολούθησαν 600.000 – 700.000 κόσμος! Το 3ο Isle Of Wight διεξήχθη στη δυτική πλευρά του νησιού, στην τοποθεσία East Afton Farm, συγκεντρώνοντας ακόμη περισσότερο κόσμο και από το ιστορικότερο rock φεστιβάλ, το Woodstock, το οποίο παρακολούθησαν 450.000-500.000 κόσμος όπως υπολογίζεται, αλλά έμεινε στην ιστορία σαν το κορυφαίο rock φεστιβάλ, για άλλους λόγους, κυρίως για τα μηνύματα αγάπης και ειρήνης, αλλά και το σωστό timing που συνέβη.

Πολλά συγκροτήματα στο Wight πήραν κατά κάποιο τρόπο τη «ρεβάνς» τους για τη μη συμμετοχή τους στο Woodstock, όπως οι Doors και Allman Brothers. Επίσης ήταν έντονο το βρετανικό στοιχείο με εμφανίσεις των Jethro Tull, Procol Harum, Supertramp (παρουσίασαν τον πρώτο δίσκο τους), Taste του Rory Gallagher, Emerson Lake and Palmer, Pentagle, Free, The Groundhogs, Black Widow κ.α.

islefest23.jpg

Isle of Wight Festival (1970) – Ten Years After – I Can’t Keep From Crying

Οι διοργανωτές (τα αδέρφια Ronnie, Ray και Bill Foulk) περίμεναν περίπου 150.000 για να παρακολουθήσουν το φεστιβάλ του 1970, καθώς τόσο περίπου ήταν το ακροατήριο στη Νήσο Γουάιτ το 1969. Όμως ο κόσμος 4πλασιάστηκε μέσα σ’ ένα χρόνο! Πολλοί κατασκήνωσαν αρχικά περιμετρικά του χώρου, αλλά την Κυριακή, ο φράχτης έπεσε και οι διοργανωτές αναγκάστηκαν να το κηρύξουν ελεύθερο φεστιβάλ. Το φεστιβάλ της Νήσου Γουάιτ είχε αποκτήσει φήμη καθώς στα δύο πρώτα είχαν πάρει μέρος συγκροτήματα όπως οι Jefferson Airplane, T. Rex, The Move, Pretty Things, Joe Cocker και The Moody Blues.

O Bob Dylan μπορεί να μην εμφανίστηκε για τους δικούς του λόγους στο Woodstock, αλλά είχε πάρει μέρος στο 2ο Isle Of Wight Festival το 1969 προσθέτοντας το κύρος του και ήταν η επιστροφή του στις ζωντανές παραστάσεις μετά από μια τριετή διακοπή λόγω ατυχήματός με την μοτοσυκλέτα του. Τα τρία τέταρτα των Beatles, o John Lennon, ο George Harrison και ο Ringo Starr, από εκείνους που ταξίδεψαν στο νησί για να δουν την παράστασή του και μαζί με τους Liz Taylor, Richard Burton και Jane Fonda ήταν ανάμεσα στους 150.000 συναδέλφους που βρέθηκαν στο Γουάιτ, ενώ υπήρχαν φήμες ότι θα συμμετείχαν οι Beatles στην σκηνή. Το πλήθος έπρεπε να ικανοποιηθεί με τον Dylan και τους Band, και ο Lennon δήλωσε αργότερα ότι ο Dylan ήταν «ελαφρώς επίπεδος» (slightly flat).

Ο Jimi Hendrix ήταν ο μεγάλος αστέρας του φεστιβάλ του 1970, παίζοντας με το τρίο του: τον Mitch Mitchell στα τύμπανα και τον Billy Cox στο μπάσο. Οι διοργανωτές φεουδάρχες ήλπιζαν σε μια ακόμη καλύτερη εμφάνιση από εκείνη του Woodstock, όπου έκλεισε το φεστιβάλ μπροστά στο μικρό κοινό, συγκριτικά με την όλη οργάνωση, που είχε απομείνει να τον δει, και περίμεναν μια θρυλική εμφάνιση μπροστά σε πολύ περισσότερο κοινό, την οποία θα ηχογραφούσαν. Έτσι κι έγινε.

Isle Of White Festival - crowd.jpg

Στο Γουάιτ το 1970 η Joni Mitchell βρέθηκε σε αντιπαράθεση όταν ένας hippie που ονομάζεται Yogi Joe διέκοψε την συναυλία της για να επιστήσει την προσοχή στο πλήθος μιλώντας για ένα στρατόπεδο γνωστό ως Desolation Row. Όταν ο μάνατζέρ της τον πέταξε έξω από την σκηνή, η Μίτσελ εκνευρίστηκε…

Ο Who, από τους πρωταγωνιστές στο Woodstock, έπαιξαν στο Isle of Wight το 1969 και το 1970. Και οι δύο παραστάσεις αποτελούσαν μέρος της περιοδείας τους στο Tommy και έπαιξαν επικά σετ που επικεντρώνονταν στο concept album με τον ίδιο τίτλο. Το 1970, όταν βγήκαν στη σκηνή στις 2 το πρωί, ο διαχειριστής περιοδεία τους John Wolff ανέφερε ότι οι τεράστιοι προβολείς τους προσέλκυσαν «κάθε ζωύφιο που πετούσε και όλα νυχτερινά ζώα στο νησί»!

Ο Miles Davis, που το 1970 είχε το μεγαλύτερο ακροατήριο για τζαζ μουσικό, έκανε αυτό που κανείς δεν περίμενε, αποκαλύπτοντας μια νέα κατεύθυνση για τη μουσική του και στρέφοντας το 38λεπτο του σε αυτό που περιγράφει ο Ρίτσαρντ Ουίλιαμς του Guardian ως «καλειδοσκοπική μελωδία βασισμένη σε κομμάτια από το κανονικό ρεπερτόριό του… Πριν το συγκρότημα φτάσει στο τέλος, με τις τελευταίες ακτίνες φωτός της ημέρας ο ρυθμός τους ξεφλούδισε στο ζεστό σούρουπο και ο Ντέιβις έβγαλε ένα παρθένο λυρισμό, που ερχόταν από τα χρόνια των ιταλικών κοστουμιών και του My Funny Valentine».

Ο Leonard Cohen ήταν προγραμματισμένο ν’ ανεβεί στην σκηνή το 1970 μετά τον Jimi Hendrix μπροστά σε μισό εκατομμύριο ανθρώπους γύρω στις δύο το πρωί στην τελευταία νύχτα του φεστιβάλ. Κατά τη διάρκεια της εμφάνισης του Hendrix, κάποιος είχε ρίξει μια φωτοβολίδα στην κορυφή της σκηνής και έβαλε φωτιά, κάτι που επηρέασε τον Cohen που αισθανόταν άβολα. Ο Cohen αφού παρακολούθησε ένα μέρος από το σετ του Hendrix, πήγε στο βανάκι του για έναν υπνάκο και στη συνέχεια κατάπιε μερικά Mandrax για να βγει ήρεμος στην σκηνή μπροστά στο τεράστιο πλήθος.

Παρόλο που ο κόσμος πήγε να δει ένα φιλόδοξο ροκ φεστιβάλ που συγκέντρωσε τόσο μεγάλα μουσικά ονόματα, δεν ήταν τόσο καλά οργανωμένο σύμφωνα με τις απαιτήσεις του, σύμφωνα με τις μαρτυρίες. Ένας, που πήρε μέρος στο φεστιβάλ του 1970, θυμάται χαρακτηριστικά: «Έχω έντονες αναμνήσεις για τις τουαλέτες. Νομίζω ότι δεν έχω δει ποτέ τόσο μεγάλες τουαλέτες και τόσο άθλιες. Υπήρχαν περίπου 100 θάλαμοι, αλλά κανένας από αυτούς δεν είχε πόρτες και είχαν τοποθετηθεί πάνω σε σχισμές που ήταν περίπου 15 πόδια βαθιά. Πιστεύω ότι αυτό έγινε επειδή οι τουαλέτες ήταν ανεπαρκείς το 1968 (στο πρώτο Isle Of The Wight Festival) και υπήρχε ένα τεράστιο σιντριβάνι εκεί, και όπως φημολογείται κάποιος τριπαρισμένος έχει πέσει μέσα…».

Isle of Wight Festival, August 1970.jpg

Η ιστορία 3ου Isle Of Wight Festival που κατέχει το ρεκόρ προσέλευσης κόσμου στα rock φεστιβάλ, καταγράφηκε σε ένα τριπλό δίσκο που περιλαμβάνει επίσης ηχογραφήσεις από το Atlanta Pop Festival που έγινε στις 4 Ιουλίου 1970 στην Τζώρτζια, όχι στην Ατλάντα (μπροστά σε 100.000 κόσμο την πρώτη μέρα και έφθασε στις 300.000 την τρίτη και τελευταία ημέρα. Ο δίσκος κυκλοφόρησε με τίτλο «The First Great Rock Festivals Of The Seventies: Isle Of Wight Atlanta Pop Festival» (από την CBS στη Βρετανία και από την Columbia στην Αμερική) που περιλαμβάνει ηχογραφήσεις των Johnny Winter And, Poco, The Chambers Brothers, The Allman Brothers, Mountain (στο πρώτο δίσκο από την Ατλάντα) και Jimi Hendrix, Sly and The Family Stone, Ten Years After, Miles Davis, Kris Kristofferson, Procol Harum, Cactus, Leonard Cohen και David Bromberg στο δεύτερο και τρίτο δίσκο από το Isle Of Wight Festival. Ο δημοσιογράφος Peter Goddard στην περιγραφή του στο εσώφυλλο του δίσκου αναφέρει ότι «το Isle Of Wight Festival ήταν κάτι διαφορετικό. Ήταν
πιο φυσικό από τα αμερικανικά φεστιβάλ…»

Free – All Right Now The 1970 Isle of Wight Festival

Ποιοι εμφανίστηκαν:

Τετάρτη 26 Αυγούστου: Judas Jump, Kathy Smith, Rosalie Sorrels με την συνοδεία του David Bromberg (κιθάρα), David Bromberg, Rebone, Kris Kristofferson, Mighty Baby

Πέμπτη 27 Αυγούστου: Garry Far, Supertramp, Andy Roberts’ Everyone, Ray Owen’s Monn (e.x. Juicy Lucy vocalist), Howl, Black Widow, The Groundhogs, Terry Reid, Gilberto Gil – Gaetano Veloso, Gracious!

Παρασκευή 28 Αυγούστου: Fairfield Parlour, Arrival, Lighthouse, Taste of Rory Gallagher (έχει κυκλοφορήσει σε βινύλιο), Tony Joe White with Cozy Powell on drums, Chicago, Family, Procol Harum, The Voices Of East Harlem, Cactus, Mungo Gerry.

Σάββατο 29 Αυγούστου: John Sebastian, Shawn Phillips, Lighthouse (2nd set), Joni Mitchell, Tiny Tim, Miles Davis (κυκλοφόρησε σε dvd το σετ του 2004), Ten Years After, Emerson Lake and Palmer, The Doors, The Who (κυκλοφόρησε το 1996 σε cd το The Who at the Isle Of The White Festival), Sly and The Family Stone, Melanie

Κυριακή 30 Αυγούστου: Kris Kristofferson (2nd set), Ralph McTell, Heaven, Free, Donovan, Pentagle, Moody Blues (έχιε κυκλοφορήσει σε βινύλιο), Jethro Tull, Jimi Hendrix (κυκλοφόρησε σε cd, βινύλιο, dvd), Joan Baez, Leonard Cohen (κυκλοφόρησε σε dvd το 2009), Richie Havens,

ISLE - THE RECORD.jpg

Γιάννης Αλεξίου www.ogdoo.gr

Συγχαρητήριο Μήνυμα Δημάρχου για τους επιτυχόντες των Πανελληνίων Εξετάσεων 2020

Συγχαρητήριο Μήνυμα Δημάρχου για τους επιτυχόντες των Πανελληνίων Εξετάσεων 2020:

Με την ευκαιρία της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων για την εισαγωγή των μαθητών στα τμήματα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, θα ήθελα να συγχαρώ τις υποψήφιες και τους υποψήφιους, οι οποίοι εν μέσω πανδημίας και με πρωτόγνωρες συνθήκες,  μέσα από μεθοδική δουλειά, μελέτη και προσπάθεια, κατάφεραν να επιτύχουν το στόχο τους και να περάσουν στο επόμενο στάδιο της εκπαίδευσης τους , στον προθάλαμο της επαγγελματικής και προσωπικής τους εξέλιξης.

Εύχομαι η νέα πορεία της ζωής σας, να σας οδηγήσει και σε ακαδημαϊκές και επαγγελματικές πλέον επιτυχίες.

Θα ήθελα επίσης, να συγχαρώ για τη σημαντική τους προσπάθεια και όσους υποψήφιους δεν πέτυχαν για τη φετινή χρονιά, κάθε εμπόδιο μας δίνει δύναμη και πείσμα να διεκδικήσουμε εκ νέου, με αυτοπεποίθηση, πίστη και αισιοδοξία το στόχο μας και τελικά να τον κατακτήσουμε. Τους Εύχομαι καλή δύναμη και καλή επιτυχία για τη νέα τους προσπάθεια , στο επόμενο εκπαιδευτικό έτος.

Δελτίο Τύπου

Αλγόριθμοι : Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να αποδίδει δικαιοσύνη;

Αλγόριθμοι : Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να αποδίδει δικαιοσύνη;

Η τεχνητή νοημοσύνη στο πεδίο απονομής της δικαιοσύνης έχει αρχίσει να συζητείται και στην Ελλάδα. Το μοντέλο κορυφαίας τεχνολογικής τάσης μπορεί τα τελευταία χρόνια να εφαρμόζεται όλο και σε περισσότερους τομείς της κοινωνίας και της οικονομίας, αλλά όταν αγγίζει τον ευαίσθητο χώρο της Δικαιοσύνης προκαλεί αυξημένο προβληματισμό.

Ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Δεοντολογίας για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στα δικαστικά συστήματα υιοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης στο Στρασβούργο, τον Δεκέμβριο του 2018.

Η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιώντας αλγόριθμους, εξετάζοντας προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις και λαμβάνοντας υπόψη το υλικό της κάθε δικογραφίας μπορεί να προβλέψει την απόφαση ενός δικαστηρίου για συγκεκριμένο κύκλο υποθέσεων.

Ερωτήματα

Ως εκ τούτου, τα ερωτήματα που εγείρονται γύρω από τις πρωτόγνωρες δυνατότητες που μπορεί να παρέχει η τεχνητή νοημοσύνη στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης αγγίζουν, πέρα από τεχνικά ζητήματα, μια σειρά από θέματα νομικής και ηθικής φύσης. Πώς μπορεί να χωρέσει στο καλούπι ενός «μοντέλου» ο δικαστικός συλλογισμός;

Μπορεί ένας αλγόριθμος να εξηγήσει τη συμπεριφορά των παραγόντων σε μια δίκη; Ποια είναι τα αναμενόμενα οφέλη και ποιο το αναπόφευκτο κόστος από τη «μοντελοποίηση» της Δικαιοσύνης, ιδίως στο κομμάτι των ποινικών υποθέσεων; 

Πριν από λίγο καιρό πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Δικαιοσύνης εκδήλωση από κοινού με τον σύμβουλo Επικρατείας και διευθυντή του νομικού γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Κουσούλη.

Τότε, ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας, χωρίς να παραβλέπει την αναγκαιότητα του ψηφιακού μετασχηματισμού στον χώρο των δικαστηρίων, είχε τονίσει πως «κανείς και ποτέ δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποστερήσει από τον πολίτη τον φυσικό του δικαστή. Και κανείς και ποτέ δεν μπορεί να αποστερήσει από τον δικαστή τον δικαιοδοτικό του ρόλο, που αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της δημοκρατικής αρχής και του κράτους δικαίου».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η στάση και των άλλων χωρών δεν είναι ενιαία, σύμφωνα με στοιχεία που περιλαμβάνονται στο άρθρο τριών δικαστικών λειτουργών (Χριστόφορος Σεβαστίδης, Αικατερίνη Ντόκα, εφέτες, και Ιωάννα Ξυλιά, πρόεδρος Πρωτοδικών), με τίτλο «Τεχνητή νοημοσύνη στη Δικαιοσύνη Πρόοδος ή προαναγγελία ενός δυστοπικού μέλλοντος;».

Η Εσθονία, που πολλές φορές χρησιμοποιήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ενωση ως «πιλότος» σε «καινοτόμες μεταρρυθμίσεις», ανακοίνωσε ότι θα θέσει σε εφαρμογή εντός του 2020 ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, το οποίο θα εκδίδει δικαστικές αποφάσεις για υποθέσεις μικροδιαφορών έως 7.000 ευρώ. Η Λετονία μαζί με τη Βρετανία και την Ολλανδία έχουν επίσης επεξεργαστεί σχέδια ανάθεσης υποθέσεων μικρού χρηματικού αντικειμένου στην τεχνητή νοημοσύνη.

COMPAS

Οι ΗΠΑ έχουν περάσει στο στάδιο της υποχρεωτικής χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης από τους δικαστές. Το περίφημο λογισμικό της COMPAS, που αναπτύχθηκε από ιδιωτική εταιρεία, είχε ως στόχο να αξιολογήσει τον κίνδυνο υποτροπής του καταδικασμένου και χρησιμοποιείται υποχρεωτικά από τους δικαστές σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ. Διαπιστώθηκε ωστόσο ότι στα άτομα αφροαμερικανικής καταγωγής αποδόθηκε βαθμός υποτροπής δύο φορές μεγαλύτερος από αυτόν σε άλλες πληθυσμιακές ομάδες.

Η Γαλλία, τέλος, από πέρυσι ενσωμάτωσε σε νόμο για τη μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης την απαγόρευση της αλγοριθμικής ανάλυσης δικαστικών αποφάσεων (με ποινή φυλάκισης μέχρι 5 ετών), της χρήσης δηλαδή προσωπικών δεδομένων δικαστικών λειτουργών με σκοπό την ανάλυση, σύγκριση, αξιολόγηση και πρόβλεψη των επαγγελματικών τους πρακτικών.

Παράλληλα, οι τρεις δικαστικοί λειτουργοί προσεγγίζοντας το θέμα από όλες τις πλευρές του διατυπώνουν προβληματισμούς και σοβαρές επιφυλάξεις, που σε καμία περίπτωση, όπως υπογραμμίζουν, «δεν συνδέονται με την αδιαμφισβήτητη ανάγκη εκσυγχρονισμού και προσαρμογής στα νέα τεχνολογικά δεδομένα».

Αντίθετα, προσθέτουν, «αποτελεί πάγιο αίτημα της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων η κάλυψη κάθε δικαστηρίου με ηλεκτρονικούς υπολογιστές και εκτυπωτές και ο εκσυγχρονισμός του τηλεπικοινωνιακού δικτύου ώστε να υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης στο Διαδίκτυο». Το παράδειγμα που επικαλούνται μιλά από μόνο του: στο μεγαλύτερο δικαστήριο της χώρας, το Πρωτοδικείο Αθηνών, όπου υπηρετούν 450 δικαστές, υπάρχουν έξι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και τρεις εκτυπωτές, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη ακόμα και η πρόσβαση στο Διαδίκτυο.

Μίνα Μουστάκα www.in.gr

Ο Paul Weller κυκλοφόρησε το music video του “Rockets” από το νέο του studio album!

Συνεχίζοντας την προώθηση του 15ου studio album του, με τίτλο “On Sunset”, ο Paul Weller μοιράστηκε μαζί μας το music video του “Rockets”. Μιλώντας για το τραγούδι, αυτό αποτελεί μία εξαιρετικά δυναμική μπαλάντα, κατά την ακρόαση της οποίας δεν είναι λίγες οι φορές που θα μάς έρθει στο νου ο David Bowie, τα ηχοχρώματα των οποίων ταιριάζουν απόλυτα. Τη μουσική και τους στίχους του τραγουδιού υπογράφει ο ίδιος ο ερμηνευτής, υπογραμμίζοντας και υπενθυμίζοντας στο κοινό του ότι όλοι είμαστε “μικρά πυροτεχνήματα” και “πιόνια ενός μεγάλου παιχνιδιού δύναμης”.

Το music video που συνοδεύει το τραγούδι ανταποκρίνεται πρώτα απ’ όλα στον τίτλο του τραγουδιού, παρουσιάζοντάς μας εκτοξεύσεις πυραύλων, τους περίεργους χρωματισμούς που μπορεί κανείς να απολαύσει είτε βρίσκεται στη γη, είτε σε κάποιον άλλο πλανήτη και σίγουρα καταφέρνει να παίξει με τη φαντασία μας. Την σκηνοθετική επιμέλεια ανέλαβε κι έφερε εις πέρας ο Jordan Martin.

Το “On Sunset”, λοιπόν, κυκλοφόρησε ως το follow up του “More”, ενώ νωρίτερα μέσα στο έτος είχαμε ήδη απολαύσει και τα επίσημα singles του 15ου δίσκου του, με τίτλους “Earth Beat” και “Village”. Ο δίσκος του Βρετανού τραγουδιστή περιλαμβάνει συνολικά δέκα νέες δημιουργίες, ενώ μέσω των i-Tunes μας συστήνει τρία επιπλέον τραγούδια. Δύο χρόνια, λοιπόν, μετά από την κυκλοφορία του album “True Meanings”, ο hit-maker του “You Do Something To Me” είναι ξανά στις επάλξεις για να μας παρασύρει στα πιο όμορφα, μουσικά “μονοπάτια”.

Ηλέκτρα Λήμνιου www.soundarts.gr

Η Amy Macdonald επέστρεψε και παρουσιάζει τον προπομπό της νέας της δισκογραφικής δουλειάς!

Τρία χρόνια μετά από τη “χρυσή” επιτυχία της με τον δίσκο “Under Stars”, η τραγουδίστρια της country Amy Macdonald επιστρέφει με το νέο της ολοκληρωμένο εγχείρημα, υπό τον τίτλο “The Human Demands”. Εμφανώς ανανεωμένη και με πλούσιο υλικό στις “πλάτες” της η hit-maker του “This Is The Life” που μας σύστησε το 2007, παρουσίασε στις 27 Αυγούστου τον προπομπό του album της.

Ο λόγος γίνεται για το τραγούδι “The Hudson”, το οποίο είναι βασισμένο στα country κι alternative rock στοιχεία. Η γνώριμη φωνή της Macdonald ηχεί γαλήνια στα αυτιά μας μετά από αρκετό καιρό, μέσα από τους στίχους που υπογράφει η ίδια σε συνεργασία με τον Matt Jones. Αξίζει να σημειώσουμε πως το τραγούδι είναι εμπνευσμένο από τις ιστορίες που συνήθιζε να της λέει ο πατέρας της, όπου πήγαινε ταξίδια στη Νέα Υόρκη με τη μητέρα της.

Μέσα από το νέο της studio album, το οποίο είναι το πέμπτο σε σειρά, η 33χρονη τραγουδίστρια έρχεται πιο κοντά στους ακροατές της και μοιράζεται μαζί τους τραγούδια, στα οποία ο καθένας μπορεί να εντοπίζει κάτι που θα τον συγκινήσει. Οι θεματικές αυτών επικεντρώνονται στο πως μεγαλώνουμε, στο ότι ερχόμαστε αντιμέτωποι με ζητήματα της ψυχικής υγείας, ενώ μιλάει για τον έρωτα που βιώνουμε με ανθρώπους που θέλουμε να ζήσουμε κοντά τους για πάντα. Η επίσημη κυκλοφορία του δίσκου θα γίνει στις 30 Οκτωβρίου.

Ηλέκτρα Λήμνιου www.soundarts.gr

Νέο box set του John Lennon!

Νέο box set του John Lennon. Το Gimme Some Truth θα περιέχει 36 σόλο κομμάτια του μουσικού σε remaster, επιλεγμένα από τη Yoko Ono και τον Sean Lennon…

Ένα νέο box set θα έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν οι fans του John Lennon, αρκεί να κάνουν υπομονή μέχρι τις 9 Οκτωβρίου (ημερομηνία που θα σηματοδοτούσε τα 80α γενέθλια του Lennon).

Το Gimme Some Truth, όπως θα λέγεται η ειδική έκδοση, θα περιλαμβάνει 36 σόλο κομμάτια του μουσικού σε remaster, όπως τα επέλεξαν και επιμελήθηκαν η Yoko Ono και ο Sean Lennon.

Στη μίξη του Gimme Some Truth βρίσκουμε τον Paul Hicks, μαζί με τον ηχολήπτη Sam Gannon.

Το box set θα γίνει διαθέσιμο σε ψηφιακή, CD και βινυλιακή εκδοχή, ενώ, στη deluxe edition του θα βρείτε και ένα βιβλίο 124 σελίδων με συνεντεύξεις, γράμματα, στίχους και ανέκδοτες φωτογραφίες από τα αρχείο των Lennon Ono.

www.avopolis.gr

Βάσεις Πανελλήνιες 2020: Αγωνία τέλος. Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα από το υπ. Παιδείας

Ανακοινώθηκαν λίγο πριν τις 09:00 το πρωί οι βάσεις των Πανελληνίων 2020 για την εισαγωγή των υποψηφίων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να πληροφορούνται τα αποτελέσματά τους μέσω της ιστοσελίδας του υπουργείου, https://results.it.minedu.gov.gr, πληκτρολογώντας τον οκταψήφιο κωδικό αριθμό τους και τα τέσσερα αρχικά γράμματα των προσωπικών τους στοιχείων (Επώνυμο – Όνομα – Πατρώνυμο – Μητρώνυμο).

Όπως ενημέρωσε το υπουργείο Παιδείας, ταυτόχρονα με την ηλεκτρονική ανάρτηση, τα αποτελέσματα θα αποσταλούν ηλεκτρονικά στις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, προκειμένου να προωθηθούν στα σχολεία ευθύνης τους, για να εκτυπωθούν καταστάσεις των επιτυχόντων που θα αναρτηθούν στα λύκεια ως το μεσημέρι της Παρασκευής.

www.iefimerida.gr

Παιχνίδια με τον χρόνο…από τον μάστορα του είδους, σκηνοθέτη Κρίστοφερ Νόλαν

Tenet

Ένα φιλόδοξο κατασκοπικό θρίλερ, με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, μια εντυπωσιακή παραγωγή γυρισμένη σε επτά χώρες, με την υπογραφή του δημιουργού των ταινιών «Memento», «Inception», «Δουνκέρκη», Κρίστοφερ Νόλαν. Τα χαρακτηριστικά του σκηνοθέτη τα βρίσκουμε κι εδώ ατόφια. Ο Νόλαν δίνει τη μάχη του με τον χρόνο και σ’ αυτήν την ταινία.

tenet 2020 11

Από την άλλη ο θεατής στέκεται απέναντι του και προσπαθεί να προλάβει και να καταλάβει τις πληροφορίες που πέφτουν βροχή. Η πλοκή μοιάζει με λαβύρινθο, τόσο που ο θεατής μετατρέπεται σε σύγχρονο Θησέα που χρειάζεται να έχει μαζί του τον Μίτο της Αριάδνης, προκειμένου να καταφέρει να βρει την έξοδο. Είναι η παράδοση του Νόλαν που θέλει τον αποδέκτη του να βυθίζεται σε μία αινιγματική πλοκή που πειραματίζεται με τη διάσταση του χρόνου.

rev 1 MGR 00881 MSG High Res JPEG

Στο τιμόνι δύο μυστικοί πράκτορες που τους ενσαρκώνουν οι Τζον Ντέιβιντ Ουάσινγκτον και Ρόμπερτ Πάτινσον, οι οποίοι εργάζονται για μια μυστηριώδη οργάνωση, με αποστολή να αποτρέψουν το Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ή πιο συγκεκριμένα την εφαρμογή μιας εφεύρεσης που έρχεται από το μέλλον και απειλεί ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το μοναδικό στοιχείο για να τους κατευθύνει η λέξη «tenet», η οποία και θα τους οδηγήσει σ έναν Ρώσο μια πινελιά από ψυχρό πόλεμο διεθνή έμπορο όπλων. Το “tenet” σημαίνει αρχή, ή δόγμα, αν και δεν δίνεται μια καθαρή ερμηνεία στην ταινία.

tenet 2020 18

Το “Tenet” είναι περιπετειώδες και θεαματικό, ενώ συχνά σου θυμίζει το «Inception», χωρίς όμως τη δική του δύναμη και πρωτοτυπία. Η αλήθεια και η ψευδαίσθηση μπερδεύονται, ενώ το πήγαινε έλα στο χρόνο είναι δεδομένο. Παρελθόν, παρόν και μέλλον μπορούν να συνυπάρχουν στο κινηματογραφικό σύμπαν του Νόλαν, ο οποίος σκηνοθετεί αυτάρεσκα και δημιουργεί κινηματογραφικές εμπειρίες. Αν μη τι άλλο θα σας κάνει να νιώσετε δέος.

tenet 2020 GR main Poster

Μια καλογυρισμένη, κοσμοπολίτικη, γοητευτική, εγκεφαλική ταινία με με ένα λαμπρό καστ το οποίο συμπληρώνουν οι: Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, Μάικλ Κέιν, Αρον Τέιλορ Τζόνσον, Κένεθ Μπράνα, Κλεμένς Πόεσι και Ντίμπλ Καπαντία. Τώρα αν βγείτε από την αίθουσα και έχετε την αίσθηση ότι κάτι δεν καταλάβετε, μην νοιώσετε ανεπαρκής, την ίδια αίσθηση έχουν και οι διπλανοί σας. Στο σινεμά δεν είναι πάντα κακό αυτό, όταν πληρούνται άλλες προϋποθέσεις. Το “Tenet” δεν τελειώνει με την έξοδο σας από την αίθουσα. Χρειάζεται τον δικό του χρόνο αποκρυπτογράφησης…

Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Νόλαν Με τους: Τζον Ντέιβιντ Ουάσινγκτον, Ρόμπερτ Πάτινσον, Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, Ντιμπλ Καπάντια, Άαρον Τέιλορ Τζόνσον, Κλεμενς Ποεσί, Μάικλ Κέιν και Κένεθ Μπράνα.
Είδος: κατασκοπικό θρίλερ, επιστημονικής φαντασίας.

Δείτε εδώ το τρέιλερ

Ροδούλα Σαββοπούλου www.ogdoo.gr

Elvis – Beatles: Η μυστική συνάντηση στο σπίτι του «βασιλιά»

Elvis – Beatles: Η μυστική συνάντηση στο σπίτι του «βασιλιά» (VIDEO & PHOTOS) Συνέβη μια και μοναδική φορά!

O Elvis Presley και οι Beatles είναι αναμφισβήτητα οι κορυφαίοι καλλιτέχνες του 20ου αιώνα, ο πιο δημοφιλής τραγουδιστής και το πιο φημισμένο και επιδραστικό συγκρότημα. Δύο μουσικά φαινόμενα. Θα ήταν κρίμα να μην είχαν συναντηθεί ποτέ. Κι όμως αυτό συνέβη έστω και μια φορά σε μια μυστική συνάντηση μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τις τηλεοπτικές κάμερες. Έτσι για να γνωριστούν και για τη φάση τους, σε μια συνάντηση κορυφής.

Το φαινόμενο Elvis ανέτειλε το 1954, δύο χρόνια πριν ο John Lennon σχηματίσει τους Quarrymen, από τις… στάχτες των οποίων θα βγουν μερικά χρόνια αργότερα, το 1962, οι Beatles. Ο Elvis επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τους Beatles και ιδιαίτερα τον Lennon που κάποτε παραδέχθηκε: «Τίποτε πραγματικά δεν με επηρέασε, μέχρι που άκουσα τον Elvis. Αν δεν υπήρχε ο Elvis δεν θα υπήρχαν και οι Beatles».

Όταν σχηματίστηκαν οι Quarrymen, άρχισαν να βάζουν τραγούδια του Elvis στο ρεπερτόριό τους, τα οποία τραγουδούσαν ο Paul McCartney και ο John Lennon. Ντράμερ τους ήταν τότε ο προκάτοχος του Ringo Starr, ο Stuart Sutcliffe. Ο George Harrison κάποτε σχολίασε: «Θυμάμαι στο σχολείο που υπήρχε όλος αυτός ο ντόρος για τον Elvis. Όταν βγήκε ο δίσκος του Heartbreak Hotel ήταν κάτι το εκπληκτικό. Ξέρουμε ότι ο Elvis ήταν μεγάλος. Ήταν ένας ρόκερ, τον έκαναν φαντάρο και όταν βγήκε ήταν ένας καθαρός αποστειρωμένος Αμερικανός, που έκανε καθαρά και αποστειρωμένα τραγούδια και ταινίες. Αλλά το βασικό είναι ότι έχει μια εκπληκτικά blues φωνή. Ο Paul επίσης αναφερόμενος στον «βασιλιά» είχε πει μεταξύ άλλων: «Όταν ένοιωθα στεναχωρημένος, απλώς έβαζα ένα δίσκο του Elvis κι ένοιωθα υπέροχα».

Ο μάνατζερ

Όταν ο Brian Epstein, ο μάνατζερ των Beatles, ξεκίνησε να τους παρουσιάζει στις βρετανικές δισκογραφικές εταιρίες, τους έλεγε ότι «θα γίνουν μεγαλύτεροι από τον Elvis». Όταν, τελικά, οι Beatles «πέταξαν» στην Αμερική για να εμφανιστούν στο δημοφιλές σόου του Ed Sullivan, έλαβαν ένα συγχαρητήριο τηλεγράφημα από τον Elvis, που διαβάστηκε και στον «αέρα», αν και ήταν γραμμένο από τον συνταγματάρχη Tom Parker, μάνατζερ του Elvis, που έπεισε τον Elvis να το γράψει.

O Elvis ήταν πάντα ανοιχτό μυαλό και παρ’ ότι βρισκόταν στο πιο ψηλό σκαλί της δημοτικότητας, δεν παραγνώρισε ποτέ το μεγάλο ταλέντο των Beatles, τους οποίους δεν είδε ποτέ σαν ανταγωνιστές στο μουσικό στερέωμα. Μάλιστα, δεν ήταν λίγες οι φορές που διασκεύασε τραγούδια τους, όπως τα «Hey Jude», «Yesterday» και «Something», που αποτελούσαν μέρος του προγράμματός των συναυλιών του στη δεκαετία του 70. Επίσης είχε μιλήσει με τα κολακευτικότερα λόγια γι’ αυτούς στην επιστροφή του το 1968 στο σόου «Elvis Tv Special», που το είδε όλος ο πλανήτης, σε μια στιγμή που αναφερόταν στις αλλαγές που γίνονται στον ήχο και τη μουσική.

To τηλεφώνημα

Στην πρώτη επίσκεψη των Beatles στην Αμερική, το 1964, όταν ο Brian Epstein έφθασε στο ξενοδοχείο «Hilton» του Σαν Φραντσίσκο, έλαβε ένα τηλεγράφημα από τον Tom Parker που έλεγε ότι προσφερόταν να τον βοηθήσει ως φίλος και του ζητούσε να του τηλεφωνήσει. Οι δύο τους έρχονταν σ’ επαφή αρκετά συχνά και έγιναν τελικά στενοί φίλοι. Ο δημοσιογράφος Κρις Χάτσινς του «New Musical Express», που ταξίδεψε με τους Beatles στην αμερικανική τουρνέ και στο Atlantic City τούς έδωσε ένα απόρρητο τηλέφωνο του Elvis, που του είχε δώσει ο Tom Parker. Έτσι, ο Paul McCartney τηλεφώνησε στον Elvis στο Μέμφις και πρώτα του ζήτησε συγνώμη γιατί οι Beatles δεν έβρισκαν χρόνο να τον επισκεφθούν στην Graceland, το σπίτι του «βασιλιά». Ο Paul στην συνέχεια του είπε χαρακτηριστικά: «Είναι πολύ κρίμα που δεν μπορέσαμε έως τώρα να συναντηθούμε». Ο Elvis του είπε ότι μόλις είχε πάρει ένα ηλεκτρικό μπάσο και μάθαινε να παίζει. Ο Paul τον ρώτησε αν ποτέ θα ερχόταν στην Αγγλία και αυτός απάντησε: «Ελπίζω σύντομα». Με τη σειρά του ο Elvis ρώτησε τον Paul αν θα έκαναν κάποια ταινία στο Χόλλυγουντ, κι αυτός απάντησε ότι θα συνεχίσουν να κάνουν ταινίες στην Αγγλία. Ο Elvis τότε είπε: «Πες στους άλλους ότι τα πάνε περίφημα», και μετά οι δυο τους συνέχισαν να μιλάνε για δίσκους. Τότε ο Elvis παρατήρησε ότι του άρεσε το εξώφυλλό τους στο δίσκο «With The Beatles», γιατί όπως είναι τα πρόσωπα στο ημίφως, του θύμιζαν τα πρόσωπα στη βρετανική ταινία «Τα Παιδιά των Καταραμένων». Η τηλεφωνική συνομιλία Elvis και Beatles τελείωσε με την ευχή να συναντηθούν όσο γίνεται συντομότερα.

Η μυστική συνάντηση

Αυτό τελικά συνέβη ένα χρόνο αργότερα στην Καλιφόρνια, την Παρασκευή 25 Αυγούστου 1965, ένα ηλιόλουστο απόγευμα. Ο δημοσιογράφος Κρις Χάτσινς ήταν και πάλι ο μεσολαβητής για τη συνάντησή τους, στην οδό 565 Perugia Way στο Bell Air, στις 10 το βράδυ. Οι Beatles διέμεναν στην οδό 2850 Benedict Canyon. Ο Elvis τούς υποδέχθηκε με ένα κόκκινο πουκάμισο κι ένα γκρι παντελόνι. Τους οδήγησε στο σαλόνι όπου υπήρχαν μερικοί σωματοφύλακές του. Τους Beatles συνόδευε ο Brian Epstein και οι Neil Aspinall, Mal Evans και Tony Evans.

Ο κυρίως χώρος ήταν μεγάλος και κυκλικός και η όμορφη Priscilla ήταν παρούσα (παντρεύτηκε με τον Elvis την Πρωτομαγιά του ’67). O Elvis την περίοδο αυτή ήταν στα μέσα των γυρισμάτων της ταινίας του Paradise Hawaiian Style. Στη μυστική συνάντησή τους αρχικά υπήρχε μεγάλη νευρικότητα και για να σπάσει ο πάγος ο Elvis είπε: «Κοιτάξτε παιδιά, αν καθίσετε εκεί απλώς να με κοιτάτε, τότε πάω για ύπνο!». Όλοι ξεκαρδίστηκαν στα γέλια και ο George Harrison μάλιστα χτυπιόταν στο πάτωμα. Μετά, ο Ringo Starr άρχισε να ψάχνει τη δισκοθήκη του Elvis και οι δύο μάνατζερ Parker και Epstein έπιασαν κουβεντούλα. Τότε ο Elvis πρότεινε να τραγουδήσουν και να παίξουν μαζί. Τότε ήρθαν τρεις κιθάρες κι ένα ηλεκτρικό μπάσο και συνέδεσαν τα όργανα στους ενισχυτές. Ο John έπαιζε δεύτερη ρυθμική κιθάρα, ο Paul στο πιάνο και ο George την τρίτη κιθάρα, ο Elvis το μπάσο.

«Να, λοιπόν, πώς παίζω μπάσο», είπε ο Elvis και συνέχισε: «Όχι πολύ καλά γιατί ακόμη εξασκούμαι». Τότε γύρισε προς το μέρος του ο Ringo: «Κρίμα που αφήσαμε τα ντραμς στο Μέμφις». Ο Ringo απευθύνθηκε τότε στον Elvis με το γνωστό χιούμορ του: «Κολλητέ, σου πάει πολύ αυτό το παλιό μπάσο. Συνέχισε να παίζεις κι εγώ με τον Epstein θα σε κάνουμε σταρ!».

Καθώς έπαιζαν to «You ‘re My World», ο John είπε: «Πραγματικά… περπατάει το σχήμα». Το τζαμάρισμα κράτησε για μια ώρα. Τη διάρκεια αυτή ο Elvis έπινε Seven Up και οι Beatles ουίσκι με κόκα κόλα. Ο Elvis δεν κάπνιζε. Ο John ήξερε ότι του άρεσε ο ηθοποιός Peter Sellers και άρχισε να μιμείται τη φωνή του.

Ο Paul αρκετά αργότερα από τη συνάντηση αυτή, είχε πει ότι το τζαμάρισμά τους είχε ηχογραφηθεί σε κασετόφωνο του Elvis, κάτι που διέψευσε ο George. Στο μεταξύ, ο Parker είχε συνοδεύσει τον Epstein στην αίθουσα παιχνιδιών και ανακάλυψε ένα τραπέζι ρουλέτας που ήταν… μεταμφιεσμένο σ’ ένα τραπεζάκι του καφέ! Οι δύο «τζογαδόροι» άρχισαν να παίζουν. Ο Epstein ρώτησε τον Parker αν ο Elvis θα έκανε τουρνέ στο μέλλον και αυτός απάντησε: «Μας αρέσει να τον βλέπουμε στις συναυλίες, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη ευχαρίστηση στα εκατομμύρια οπαδών του. Ο καλύτερος τρόπος είναι να γυρίσουμε κινηματογραφικές ταινίες».

Μετά το τζαμάρισμα του Elvis με τους Beatles, άρχισαν να συζητούν για τη σύνθεση των τραγουδιών, φιλμ, περιοδείες και δίσκους. Τι άλλο; Ο John τότε είπε στον Elvis: «Όταν οι οπαδοί ξετρελαίνονται για σένα ήσουν εκεί πάνω (στην σκηνή, μόνος σου. Εμείς είμαστε τέσσερις απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους και έτσι ο ένας υποστήριζε τον άλλο». Μετά άρχισαν να συζητούν για τη ζωή στις τουρνέ.

Οι οπαδοί

Ο Elvis είπε ότι θυμόταν μια φορά στο Βανκούβερ ότι ενώ είχαν παίξει μόλις ένα-δυο τραγούδια, κάποιοι οπαδοί ανέβηκαν στη σκηνή και από τύχη τα παιδιά των σεκιούριτι πρόλαβαν την κατάσταση, γιατί τα είχαν κάνει όλα άνω-κάτω. Επίσης, τους διηγήθηκαν το περιστατικό που είχε όταν «πέταξε» από την Ατλάντα στην Τζόρτζια μ’ ένα μικρό δικινητήριο αεροπλάνο και θυμόταν που μία από τις μηχανές χάλασε. Τότε έπρεπε να βγάλουν όλα τα αιχμηρά αντικείμενα από τις τσέπες τους και να βάλουν τα κεφάλια τους σε μαξιλαράκια ανάμεσα στα γόνατα. Τελικά, προσγειώθηκαν με ασφάλεια και ο πιλότος ήταν μούσκεμα στον ιδρώτα.

Τότε ο George θυμήθηκε μια πτήση που είχαν πάρει οι Beatles από το Λίβερπουλ, κατά τη διάρκεια της οποίας έσπασε ένα παράθυρο. Μετά μιλούσαν για αυτοκίνητα. Το αγαπημένο χόμπι του Elvis και του John. Τα τελευταία μοντέλα της Rolls Royce Phantom Vs μονοπώλησαν τη συζήτησή τους, που είχαν αγοράσει και οι δύο!

Η συνάντηση κράτησε τρεις ώρες και οι Beatles έφυγαν δύο ώρες μετά τα μεσάνυχτα. Καθώς έφευγαν, ο John είπε με την προφορά του Peter Sellers: «Σ’ ευχαριστούμε Elvis. Να ζει πάντα ο βασιλιάς». Ο Parker είχε φροντίσει για τον καθένα ένα πακέτο δίσκους του Elvis και ο Epstein υποσχέθηκε να στείλει στον Parker ένα πόνι του Σέτλαντ. Οι Beatles προσκάλεσαν τον Elvis να τους βρει το επόμενο βράδυ στο Benedict Canyon, αλλά εκείνος δεν τα κατάφερε, αν και μερικοί από την παρέα του τελικά πήγαν. Στην συνάντηση αυτή ο Ringo σχολίασε το ραντεβού τους στην Καλιφόρνια: «Ήταν φανταστικός. Ήταν σαν αν είναι ένας από εμάς. Καμία σχέση με τους επιδειξίες του παλιού Χόλυγουντ».

Αυτή υπήρξε η μοναδική συνάντηση των Beatles, ως γκρουπ, με τον Elvis. O Elvis, όταν πέθανε ο Epstein, έστειλε στους Beatles ένα συλλυπητήριο τηλεγράφημα που έγραφε: «Τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου για το χαμό ενός καλού φίλου, για σας και για όλους μας».

Ο George κατάφερε να επισκεφτεί τον Elvis στα παρασκήνια στο Madison Square Garden, τον Ιούνιο του ’72, και ο Ringo επισκέφτηκε τον Elvis στα παρασκήνια ενός σόου στο Λας Βέγκας…

Γιάννης Αλεξίου www.ogdoo.gr

1 2 3 4 5 24