Οι κυριακάτικοι ήρωες του Θάνου Σαρρή

Οι κυριακάτικοι ήρωες του Θάνου Σαρρή. Μία συζήτηση και ένα ταξίδι σε άλλες πιο ρομαντικές ποδοσφαιρικές εποχές με αφορμή το βιβλίο “30 Θεοί του ελληνικού ποδοσφαίρου”…

Υπήρχαν εποχές που οι ποδοσφαιριστές πήγαιναν στο γήπεδο με τα ΜΜΜ, έπαιζαν μπάλα για τη φανέλα και κυνηγούσαν τη δόξα αντί να ψάχνουν πολλά μηδενικά στα συμβόλαιά τους. Τα γήπεδα ήταν γεμάτα, η βία σχεδόν απούσα και οι φίλαθλοι είχαν ένα ξεχωριστό δέσιμο με τους λαϊκούς ήρωες που έδιναν τις μάχες τους στο χορτάρι. Το νέο βιβλίο του αθλητικογράφου και συγγραφέα Θάνου Σάρρη με τίτλο 30 Θεοί του ελληνικού ποδοσφαίρου (εκδ. Οξύ) είναι, πρώτα από όλα, ένα ταξίδι σε άλλες πιο ρομαντικές εποχές· εποχές που διατηρούσαν όλα όσα αναφέρθηκαν λίγο πιο πριν.

Η έκδοση δεν είναι απλά μία λίστα καταγραφής. Αντίθετα, πέρα από τα καλογραμμένα, μικρά σε μέγεθος, πυκνά σε νοήματα και βαθιά ανθρώπινα κείμενα για τους ποδοσφαιριστές που έγραψαν χρυσή ιστορία στα ελληνικά και όχι μόνο γήπεδα, υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα σημεία: Εξαιρετικές εικονογραφήσεις, εύστοχα infographics και δηλώσεις διάσημων σπουδαίων παικτών (όπως ο Fernando Torres που μίλησε για τον Ντέμη Νικολαϊδη) που δίνουν έξτρα ζωντάνια στο βιβλίο. 

Πώς, πότε και κυρίως γιατί αποφάσισε το δεύτερό βιβλίο του να είναι ένα best of του μεταπολεμικού ελληνικού ποδοσφαίρου αφήνοντας στην άκρη τις μυθιστορηματικές ιστορίες του Η Μπάλα στην κερκίδα (εκδ. Οξύ); Ας μας τα πει καλύτερο ο ίδιος.

Ποια ιστορία ήταν εκείνη που σου έκοψε τα πόδια; Πάντα συγκινούμαι περισσότερο με την ιστορία του Τάκη του Λουκανίδη. Σκότωσαν τον πατέρα του οι κατακτητές, μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, έχασε τον γιο του. Δεν μπορώ να ξεχάσω ποτέ την εικόνα του σε μία συνέντευξη που του είχα κάνει στο γήπεδο της Λεωφόρο: Ένας μαυροντυμένος άντρας που αφού πρώτα έβαλε τα κλάματα από τη συγκίνηση, στη συνέχεια πήρε το τρόλεϊ για να γυρίσει σπίτι του ένας άνθρωπος που είχε περάσει πολλά. Αυτή η ιστορία προσωπικά με αγγίζει περισσότερο από κάθε άλλη.

Στις ιστορίες από τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 επαναλαμβάνεται το μοτίβο ότι πολλοί από αυτούς μπορούσαν να κάνουν μεγάλη καριέρα στο εξωτερικό. Ισχύει ή είναι απλά διαδόσεις; Το πλαίσιο των μεταγραφών ήταν πολύ αυστηρό και έγινε ακόμα αυστηρότερο κατά τη διάρκεια της επταετίας, αφού οι ομάδες φοβόντουσαν τις αντιδράσεις του κόσμου. Πολύ χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Μίμη του Παπαϊωάννου, ο οποίος αφού η ΑΕΚ του “έκοψε” τη μεταγραφή στη Ρεάλ Μαδρίτης, εκείνος βρέθηκε να κάνεις περιοδεία με τον Στέλιο Καζαντζίδη και να τραγουδάει δίπλα του.

Σίγουρα, κάποιες ιστορίες με τα χρόνια ωραιοποιούνται και δημιουργούνται αστικοί μύθοι αλλά σε άλλες περιπτώσεις τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: Ο Γιώργος Σιδέρης πήρε μεταγραφή για το Βέλγιο, υπήρξε ενδιαφέρον της Γιουβέντους για τον Τάκη Λουκανίδη.

Τι έχεις να πεις για την περίπτωση του Γιώργου Δεληκάρη; Προσωπικά, τον θεωρώ μυθιστορηματική μορφή. Πέρα από το τεράστιο ποδοσφαιρικό αντίκτυπο που είχε η πορεία του, ήταν και ο πρώτος πραγματικός star του ελληνικού ποδοσφαίρου, ένας Έλληνας George Best τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδων.

Θυμάμαι μία χαρακτηριστική ιστορία που την έχει αφηγηθεί ο συμπαίκτης του Παναγιώτης Κελεσίδης: Ο Δεληκάρης οδηγούσε το κάμπριο με το οποίο πολλές φορές φωτογραφιζόταν στα Μέσα, όταν ένα λεωφορείο σταμάτησε μπροστά του, άνοιξαν οι πόρτες και οι επιβάτες ξεχύθηκαν για να τον αποθεώσουν. Όσο για την καριέρα του; Η τεχνική του ήταν απαράμιλλη ή μάλλον αδιανόητη, ο ισχυρός όμως χαρακτήρας του τον έφερνε σε συχνές κόντρες με τη διοίκηση του Ολυμπιακού σε μία εποχή που οι κόντρες με τους παράγοντες στοίχιζαν ακριβά.

Τεχνικές λεπτομέρειες

Το στήσιμο του βιβλίου (εικονογραφήσεις, infographics, δηλώσεις ποδοσφαιριστών) πώς προέκυψε; Η ιδέα ήρθε σε έναν καφέ που είχα με τον εκδότη μου. Αποφασίσαμε ότι πρέπει να είναι κάτι πολύ σύγχρονο με ωραίο αισθητικό αποτέλεσμα, κάτι που δεν κουράζει το μάτι έτσι ώστε να απευθυνθεί και σε μικρότερους φιλάθλους που μπορεί, πραγματικά, να μη γνωρίζουν όλα αυτά τα ονόματα. Φυσικά, η δουλειά που έκαναν οι δύο γραφίστριες, η Λίλα και η Ελένη, είναι πολύ σημαντική για το τελικό αποτέλεσμα.

Info-bombing

  • Πόσο καιρό σου πήρε να το γράψεις: Δύο-τρεις μήνες (προηγήθηκε η έρευνα)
  • Πόσοι ποδοσφαιριστές πέρασαν από το μόνιτορ: Τουλάχιστον 50.
  • Πόσα ονόματα κόπηκαν από τη λίστα: Χρειάστηκε να κόψω 10 ποδοσφαιριστές.
  • Ποιοι είναι οι παλιότεροι: Ο Θανάσης Μπέμπης και ο Κώστας Νεστορίδης.
  • Γιατί δεν υπάρχουν προπολεμικοί αθλητές: Ήθελα να έχει πιο σύγχρονο concept.

Όλη η έκδοση είναι εικονογραφημένη με τρόπο που θυμίζει παλιά αγγλικά κόμικς ποδοσφαίρου. Δεν φοβήθηκες όμως ότι χωρίς φωτογραφίες μπορεί να λείπει η αίσθηση του ρεπορτάζ; Όχι, καθόλου, αφού είναι βιβλίο. Οι εικόνες λειτουργούν περισσότερο ρομαντικά, ακόμα και σε πιο νέους αναγνώστες μπορεί οι θρύλοι της μπάλας να πάρουν μία περισσότερο μυθιστορηματική χροιά. Άλλωστε, στα συγκεκριμένα κείμενα ταιριάζουν περισσότερο σκίτσα παρά αθλητικές φωτογραφίες όσο καλές και αν είναι.

Οι σύγχρονοι θεοί

Πόσο μακριά είναι οι ιστορίες των παλιών θρύλων της μπάλας από τις ζωές των σημερινών Ελλήνων ποδοσφαιριστών; Υπάρχουν σημερινές ιστορίες παιδιών που προέρχονται από πολύ φτωχές οικογένειες, που ρίσκαραν τα πάντα φεύγοντας από την επαρχία για να παίξουν μπάλα στην Αθήνα (πολλές φορές χωρίς να έχουν τα χρήματα για να το κάνουν), που λόγω των πολύ πιεστικών standards πετάχτηκαν σαν στημένες λεμονόκουπες. Δεν είναι σπάνιο κάποιοι νέοι ποδοσφαιριστές να είναι ακόμη και αρχηγοί στις Ακαδημίες αλλά, τελικά, για τον άλφα ή τον βήτα λόγο, να μην παίξουν ποτέ επαγγελματικά ποδόσφαιρο.

Όλος αυτός ο πολύ σκληρός επαγγελματισμός έχει πολύ πιο δεινό αντίκτυπο στη ψυχολογία των αθλητών· τους στιγματίζει, τους σημαδεύει, τους προκαλεί μεγαλύτερο τραύμα από ό,τι συνέβαινε σε άλλες πιο ερασιτεχνικές και ρομαντικές εποχές. Με λίγα λόγια, σήμερα πιστεύω ότι είναι πιο ζόρικα τα πράγματα.

Πολλοί πιτσιρικάδες που παρακολουθούν ποδόσφαιρο σήμερα δεν έχουν ιδέα ποιος ήταν ο Βασίλης Καραπιάλης. Πώς σου φαίνεται αυτό; Δεν μου αρέσει καθόλου. Ισχύει, ότι πολλά παιδιά σήμερα ασχολούνταιa μόνο με τον Cristiano Ronaldo, τον Lionel Messi και το Instagram. Ένας από τους λόγους, λοιπόν, αυτή της έκδοσης με τους 30 καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές είναι και για να γνωρίζει αυτή η καινούργια φουρνιά φιλάθλων ποιοι ήταν οι ήρωες του.

Μια παρακαταθήκη, δηλαδή, για τις νέες γενιές που αποδεικνύει ότι “ναι, υπάρχει ελληνικό ποδόσφαιρο” και “ναι, έχει πρωταγωνιστές που έχουν πετύχει σπουδαίο πράγματα”. Δεν γίνεται να δηλώνεις ποδοσφαιρόφιλος και να μη γνωρίζεις κάποια πράγματα για αυτούς τους αθλητές. Τελικά, ένα από τα κίνητρα αυτού του βιβλίου είναι να βάλει τους νέους αναγνώστες να “ψαχτούν”· να ψάξουν στο YouTube για το μαγικό γκολ του Δεληκάρη ενάντια στη Δυτική Γερμανία· να χαζέψει στο ίντερνετ τις κινήσεις του Ντέμη Νικολαϊδη και του Δημήτρη Σαραβάκου.

Έχουν χαθεί κάποιες αξίες από το ποδόσφαιρο; Κατά την άποψή μου, ναι, έχουν χαθεί. Είναι ίσως σημεία των καιρών. Το γεγονός όμως ότι παλιότερα, ανεξάρτητα με το ποια ομάδα υποστήριζες, θα πήγαινες στο γήπεδο να θαυμάσεις τον Βασίλη Χατζηπαναγή με τα χρώματα του Ηρακλή, κάτι που σε καμία περίπτωση δε συμβαίνει σήμερα, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Τι φταίει τώρα για τα νέα ήθη και έθιμα; Σίγουρα, λόγω των αυστηρών επαγγελματικών standards είναι πολύ πιο δύσκολο να δεθεί ένας παίκτης με τη φανέλα. Επίσης, τα γήπεδα δεν γεμίζουν πια εδώ και αρκετά χρόνια. Το ποδόσφαιρο πια δεν είναι η κυριακάτικη ψυχαγωγία των οικογενειών. Καλό είναι, λοιπόν, να θυμίζουμε πού και πού ότι υπήρχαν κάποιες αξίες παλιότερα, μπας και υπάρξουν ξανά στο μέλλον.

Με την ομάδα του Euro 2004 δυσκολεύτηκες για το ποιος θα είναι στη λίστα και ποιος όχι; Είναι λογικό να χωρούν πολλοί αν όχι όλοι οι ποδοσφαιριστές που έφεραν τη μεγαλύτερη διάκριση στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Για αυτό έθεσα και άλλα κριτήρια στην επιλογή τους πέρα του Euro 2004 όπως η διάρκεια και η επιτυχημένη καριέρα στο εξωτερικό. Μάλιστα, θέλω να πω ότι ακόμα μου φαίνεται τρομερά παράλογο που αντιμετωπίζουμε εκείνη την ομάδα με καχυποψία και ατάκες όπως “κοιμήθηκε ο θεός”.

Επί της ουσίας, πιστεύω ότι οι παίκτες που συμμετείχαν στην αποστολή δεν έχουν λάβει την αναγνώριση που τους αξίζει στην Ελλάδα ενώ, αντίστοιχα, δεν μπορώ να ξεχάσω το πως στην Ολλανδία σταματούσαν συνεχώς τον Άγγελο Χαριστέα για να του ζητήσουν αυτόγραφο. Είναι η γνωστή τάση που υπάρχει στον κόσμο: Είτε ισοπεδώνουμε, είτε αποθεώνουμε πολύ εύκολα χωρίς να έχουμε εντρυφήσει και εμβαθύνει πολύ στο θέμα.

Αληθινές ποδοσφαιρικές ιστορίες

Υπάρχει χώρος για ειλικρινές ποδοσφαιρικές ιστορίες στον κόσμο του ίντερνετ και των social media; Είναι ένα ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί και από τη δημοσιογραφία. Προσωπικά, με ενδιαφέρουν πάρα πολύ αυτές οι ιστορίες που γεννούν εκείνα τα συναισθήματα και το δέσιμο που δημιουργείται με το ποδόσφαιρο. Οπότε, ναι, πάντα θα υπάρχει χώρος για αυτές. Πάντα θα ενδιαφέρουν τον κόσμο.

Πόσο λαϊκός ήρωας μπορεί να είναι ένας ποδοσφαιριστής που αμείβεται με πολλά εκατομμύρια ευρώ; Μεγάλο ζήτημα, ολόκληρη κουβέντα από μόνη της η ερώτηση. Για τον πιτσιρικά που βλέπει τα πράγματα πιο ρομαντικά και τον μεγαλύτερο που διατηρεί την ταύτιση και τον δεσμό, τα χρήματα σε τελική ανάλυση δεν παίζουν ρόλο αν ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής, βέβαια, φροντίζει να κρατά τον δεσμό αυτόν ζωντανό. Υπάρχουν, βέβαια, δυσκολίες καθώς οι περισσότεροι πια φοβούνται να εκφραστούν και διυλίζουν και την παραμικρή λεπτομέρεια πριν μιλήσουν. Οι παλιότεροι είχαν μεγαλύτερη διάθεση να συγκρουστούν και να ταράξουν τα νερά.

Πόσο πιθανόν είναι το ποδόσφαιρο (ιδιαίτερα τώρα που φαίνεται ότι “λεφτά δεν υπάρχουν” στην Ελλάδα) να γίνει ξανά περισσότερο ρομαντικό; Δεν βλέπω κάτι τέτοιο. Θεωρώ ότι έχει δηλητηριαστεί υπερβολικά. Σε αυτό παίζουν μεγάλο ρόλο η διαφθορά, οι παράγοντες, η βία, η υποτίμηση του προϊόντος πράγματα πολλές φορές αλληλένδετα δηλαδή. Το ποδόσφαιρο πάντα θα γεννά πολύ όμορφες ιστορίες, μοναδικές στιγμές και πρωταγωνιστές που θα μένουν στην ιστορία. Παρ’ όλα αυτά, όμως, μου φαίνεται πολύ δύσκολο να επιστρέψουμε στα “παλιά” στην πιο άμεση σύνδεσή του με την κοινωνία, στο τι πραγματικά μπορεί να είναι το ποδόσφαιρο και οι κυριακάτικοι ήρωες του.

Επόμενα εκδοτικά σχέδια;  Ίσως είναι κάτι ερευνητικό, ίσως επιστρέψω και πάλι στο μυθιστόρημα. Το τελευταίο καιρό ασχολούμαι αρκετά και με τα podcasts. Δεν γνωρίζω ακόμα. Θα τα ανακοινώσω όταν νιώσω έτοιμος.

Γράφει: Γιώργος Ρομπόλας esquire.com.gr

Οι ταινίες της εβδομάδας (24/09 – 01/10)…Πάμε σινεμά!

Η απόφαση για το προσωρινό κλείσιμο των χειμερινών κινηματογράφων, λόγω Covid 19 (αντέχουν ακόμη τα θερινά) προκάλεσε νέα αναταραχή και ανησυχίες στο χώρο, μετά και από το αρνητικό ρεκόρ εισιτηρίων που σημειώθηκε το προηγούμενο επταήμερο. Έτσι, για τη νέα κινηματογραφική εβδομάδα υπάρχουν μόλις δύο καινούργιες ταινίες, το ενδιαφέρον δράμα από τη Σιγκαπούρη “Η Εποχή της Βροχής” και η επιεικώς αδιάφορη κωμωδία “Πόλεμος στο Σπίτι”, με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Ωστόσο, οι σινεφίλ θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν ορισμένες φημισμένες ταινίες του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν στο Σινέ Δάφνη, στο πλαίσιο αφιερώματος για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου Σουηδού σκηνοθέτη.

Η Εποχή της Βροχής(Wet Season)

Δράμα, ταϊβανέζικης παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Άντονι Τσεν, με τους Ζία Λερ Κοχ, Γιαν Γιαν Γιεό, Κρίστοφερ Μινγκ-Σουν Λι, Σι Μπιν Γιανγκ κ.ά.

Ευαίσθητο, χαμηλόφωνο δράμα από τον Άντονι Τσεν, που το 2013 είχε κατακτήσει την αναγνώριση, κερδίζοντας τη Χρυσή Κάμερα στις Κάννες για την ταινία του “Ilo Ilo”. Εδώ, αφηγείται την ιστορία μίας χαμηλών τόνων 40χρονης καθηγήτριας, που ο γάμος της πάει κατά διαόλου, προσπαθεί μάταια για χρόνια να αποκτήσει παιδί και ταυτόχρονα φροντίζει τον ανήμπορο ηλικιωμένο πεθερό της, ενώ η σχέση που θα αναπτύξει με έναν μοναχικό μαθητή της θα έχει απρόοπτη εξέλιξη.

Ο Τσεν ξεπερνώντας τα συνήθη στερεότυπα και προσεγγίζοντας το αταίριαστο ζευγάρι με κατανόηση και βαθιά ευαισθησία, χωρίς υπόνοια του πικάντικου, μιλάει για την ανάγκη της ανθρώπινης επαφής, την αναζήτηση ταυτότητας, αλλά και την ενηλικίωση. Η καθηγήτρια στην αρχή βλέπει το μαθητή ως το παιδί που δεν έχει αποκτήσει και ο μαθητής ως τη μητέρα που του λείπει, αλλά η αγάπη και εκτίμηση τελικά εξελίσσεται σε ερωτικό πάθος, ακόμη ένα χαρακτηριστικό που λείπει από τη ζωή και των δύο και ειδικά της γυναίκας.

Ο Τσεν επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στην ηρωίδα του, που ζει μια ανιαρή ζωή, κάνει μία επώδυνη προσπάθεια για να αποκτήσει παιδί, ο άντρας της την περιφρονεί μέχρι να αποδειχθεί ότι την απατά κι εκείνη υπομένει με αξιοπρέπεια την ήττα της ζωής της.

Επίσης, στην ταινία σχολιάζονται διακριτικά αλλά με ευκρίνεια οι αόρατες γραμμές που διαχωρίζουν τους ανθρώπους. Διαχωριστικές γραμμές βασισμένες στο χρήμα, την καταγωγή και την κοινωνική τάξη, ένα φαινόμενο που συνεχώς γιγαντώνεται παγκοσμίως και γίνεται κώδικας αξίας.

Ο ταλαντούχος και πολλά υποσχόμενος σκηνοθέτης κινηματογραφεί σε παλ μελαγχολικά χρώματα, αφήνει τις σκηνές του να ολοκληρώνονται, αποφεύγοντας το γρήγορο μοντάζ, αξιοποιεί τις σιωπές και το εύθραυστο πρόσωπο της ηρωίδας του, ενώ καταθέτει και μια σειρά από πλάνα που καταδεικνύουν έναν κινηματογραφιστή με έμπνευση και γνώση του σινεμά.

Η πρωταγωνίστρια Γιαν Γιαν Γιεό παίρνει πάνω της όλη την ταινία και καταφέρνει να την πάει ένα βήμα παραπέρα, με τα εκφραστικά της μάτια και τα λιτή παρουσία της, ακόμη και όταν ορισμένες φορές ο σκηνοθέτης δίνει αμήχανος.

Πόλεμος στο Σπίτι(The War with Grandpa)

Κωμωδία, αμερικανικής παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Τιμ Χιλ, με τους Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Ούμα Θέρμαν, Κρίστοφερ Γουόκεν, Τζέιν Σέιμουρ, Όακς Φέγκλεϊ κ.ά.

Ακόμη μία αρπαχτή, που βγάζει μάτι, από τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, σε τούτη την αδιάφορη κωμωδία για όλη την οικογένεια. Ο Τιμ Χιλ, που ειδικεύεται σε παιδικές ταινίες (“Γκάρφιλντ”, “Μπομπ ο Σφουγκαράκης” κ.λπ.), βάζει τον εγγονό και τον παππού να παίζουν “πόλεμο” στο σπίτι του πρώτου, να φτάνουν στα άκρα και τελικά να ανακαλύπτουν τον δεσμό που τους ενώνει.

Μία ακόμη σαχλαμάρα, χωρίς ούτε μία ιδέα που να προσθέτει κάτι καινούργιο στο είδος, χωρίς μία έκπληξη ή έστω κάποια γκαγκς για να γελάσει η πιτσιρικαρία. Μια ταινία που στην καλύτερη θα έπρεπε να κατευθυνθεί απευθείας στα βίντεο κλαμπ.

Εκτός από τον Ρόμπερτ Ντε Νιρο, που κάνει αγγαρεία και μάλλον δεν βοηθάει ούτε στο ελάχιστο το καχεκτικό σενάριο και την επιεικώς διεκπεραιωτική σκηνοθεσία, η Ούμα Θέρμαν μοιάζει με απόκοσμο πλάσμα από τις πλαστικές και την άγνοιά της τι σημαίνει κωμωδία, ενώ η Τζέιν Σέιμουρ και ο Κρίστοφερ Γουόκεν προσθέτουν απλώς ένσημα, για τη σύνταξη.


Αφιέρωμα στον Μπέργκμαν

Αφιέρωμα στον μεγάλο Σουηδό σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν ξεκινά απόψε και για μία εβδομάδα στον θερινό κινηματογράφο Σινέ Δάφνη. Θα προβληθούν, μεταξύ άλλων, οι ταινίες “Η Σιωπή”, “Φθινοπωρινή Σονάτα”, Άγριες Φράουλες”, “7η Σφραγίδα” και “Καλοκαίρι με τη Μόνικα”.

Χάρης Αναγνωστάκης www.ogdoo.gr

EMMYS 2020: Ίσως η καλύτερη στιγμή της βραδιάς;

Με μία επιτυχημένη παρουσίαση από τον Jimmy Kimmel και αρκετά φαβορί έξω από την κούρσα, τα «PandEmmys» έφεραν στο προσκήνιο τις καλύτερες σειρές της χρονιάς και ένα πολύ συναισθηματικό in memoriam.

Η πρώτη post lockdown απονομή που πραγματοποιήθηκε σε άδειο στούντιο και χωρίς κόκκινο χαλί, τα φετινά Emmys εικονοποίησαν το δυστοπικό σενάριο της εποχής με τους μισούς των «Friends» σε εμφάνιση έκπληξη, μια υπερ-ενθουσιασμένη Zendaya να αναδεικνύεται στη νεότερη νικήτρια δραματικού Ά Γυναικείου Ρόλου αλλά και τον Jimmy Kimmel με σαρκαστικά σχόλια για την Αμερική, όλοι συντονισμένη σε μια τελετή που έμοιαζε με τεράστιο Zoom call. Οι συνθήκες, βέβαια, δεν εμπόδισαν τα καλοστημένα τηλεοπτικά βραβεία να επιβραβεύσουν για άλλη μια χρονιά τις καλύτερες παραγωγές στη μικρή οθόνη, με τα «Schitt’s Creek» (HBO), «Succesion» (HBO) και «Watchmen» (Pop TV) να σηκώνουν τα μεγάλα βραβεία. Έτσι έδωσαν στο HBO προβάδισμα έναντι του Netflix, παρά την υπεροχή της διαδικτυακής πλατφόρμας σε υποψηφιότητες.

Παρά την κοινωνική απόσταση, πάντως, έντονα συναισθηματικό ήταν το φετινό «εις μνήμην», χάρη και στην ζωντανή εκτέλεση του «Nothing Compares 2 U» του Prince, από την H.E.R, που μοίρασε ανατριχίλες μέσα από την οθόνη. Το section αποχαιρέτησε για άλλη μια φορά τον τραγουδοποιό Adam Schlesinger, τον δημοσιογράφο Jas Waters, τον πρόσφατα και ξαφνικά αποθανόντα σταρ του «Black Panther», Chadwick Boseman, αλλά και τους Regis Philbin, Naya Rivera, Carol Spinney, James Lipton, Jim Lehrer, Robert Forster, Fred Willard, Brian Dennehy, Rip Taylor, Wilford Brimley, Jerry Stiller, John Witherspoon, Carl Reiner και Kirk Douglas, σε μια πολύ συγκινητική στιγμή της τελετής.

Πάντως, η επιτυχημένη διοργάνωση και τα βραβεία σε μερικές από τις δημοφιλέστερες σειρές της χρονιάς, δεν ήταν αρκετά ώστε να διασφαλιστεί η ακροαματικότητα. Ακολουθώντας την πτωτική πορεία των τελευταίων ετών, όπως και τα περισσότερα τηλεοπτικά προγράμματα, η βραδιά σημείωσε γύρω στα 6 εκατομμύρια θεατές, δηλαδή περίπου ένα εκατομμύριο λιγότερο από πέρσι.

Η πτώση αυτή δεν οφείλεται μόνο στο νέο, πανδημικό φορμάτ: ενώ η τελετή πάντα είχε έναν ποδοσφαιρικό τηλεοπτικό αντίπαλο, φέτος βρέθηκε αντιμέτωπη και με τους τελικούς του NBA, μειώνοντας ακόμα περισσότερο το νεανικό κοινό. Επιπρόσθετα, οι ίδιες οι υποψηφιότητες δεν είναι τόσο φιλικές στο κοινό του ABC, που μετέδωσε την τελετή, αφού προέρχονται κυρίως από υπηρεσίες streaming ή συνδρομητικά κανάλια, με τις αγαπημένες των θεατών των καναλιών ευρείας μετάδοσης να μένουν εκτός συναγωνισμού. Ενδεικτικό παράδειγμα, το εξαιρετικό «The Good Place» του NBC, που αποχώρησε χωρίς κανένα βραβείο, παρά την άριστη εκτέλεση στο σενάριο του τέταρτου κύκλου και ειδικά του μονόωρου, τελευταίου επεισοδίου από τον Michael Schur.

Στα βραβεία τώρα, το «Schitt’s Creek» αναδείχθηκε καλύτερη κωμική σειρά, ενώ συνολικά αποχώρησε με τον αριθμό ρεκόρ των 9 αγαλματιδίων, σαρώνοντας όλες τις μεγάλες κατηγορίες, ενώ στην αντίστοιχη δραματική κατηγορία, το «Succesion» φόρεσε τις δάφνες του νικητή. Αναμενόμενα, το «Watchmen» θριάμβευσε ως η καλύτερη μίνι σειρά, δικαιώνοντας τους φανατικούς υποστηρικτές του, ενώ το hype για το «Last Dance» και την πορεία του Michael Jordan στο NBA ακολούθησε το ντοκιμαντέρ μέχρι την τελετή, όπου και βραβεύτηκε στη σχετική κατηγορία. 

Ο Jesse Armstrong με την ομάδα του Succession αποδέχεται το Emmy της καλύτερης δραματικής σειράς από ένα σαλόνι

Η Regina King δέχεται το emmy, με μπλουζάκι της Μπριόνα Τέιλορ και το σύνθημα «Say Her Name»


Καλύτερη κωμική σειρά, η καναδική Schitt’s Creek

Δείτε εδώ αναλυτικά τους νικητές και τις υποψηφιότητες σε όλες τις κατηγορίες.

Από την Άννα Φαρδή www.pepper966.gr

Γυμναστικός όμιλος Λαμίας ”Αθανασιος Διακος”

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε  ο διασυλλογικός ποδηλατικός αγώνας 1η ανάβαση Θερμοπύλες – Μενδενίτσα που συνδιοργάνωσε την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2020 ο Γ.Ο. Λαμίας «Αθαν. Διάκος» με τους Δήμους Λαμιέων και Καμένων Βούρλων. Ο αγώνας ήταν ενταγμένος από τον Δήμο Λαμιέων στις δράσεις της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας 2020. Ήταν κατά γενική ομολογία μια πολύ  αξιόλογη προσπάθεια αναβίωσης ποδηλατικού αγώνα μετά από πολλά χρόνια στον τόπο μας, που ανέδειξε με τον καλύτερο τρόπο τα οφέλη της ποδηλασίας, την ιστορικότητα της περιοχής και τις ομορφιές της διαδρομής.

Στον αγώνα πήραν μέρος τα σωματεία : Π.Ο. Βόλου, Π.Ο. Τάλως Χανίων, Π.Ο. Ζευς Άμφισσας, Γ.Π.Σ. Αγρινίου, Π.Ο. Πηνειός και Π.Γ.Σ. Λάρισας, Π.Ο. Καρδίτσας, Α.Ο. Θησέας Ζωγράφου, Α.Π.Ο. Ακτίνα Αθηνών, Α.Σ. Άλφα Καλιθέας, Α.Ο. Αίολος Αθήνας, Κρόνος και Πόρτο Λεόνε Νίκαιας, Άπειρος Ηγουμενίτσας και μεταξύ αυτών ιστορικά όπως η Α.Ε.Κ., Π.Α.Ο.Κ., Π.Α.Ο και Π.Ο. Πάτρας.

Παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες των προηγούμενων ημερών ο αγώνας άγγιξε τις 70 συμμετοχές και διεξήχθη  με ιδανικές τελικά συνθήκες για ποδηλασία. Η πλατεία του χωριού της Μενδενίτσας φιλοξένησε τον τερματισμό με πλήθος αθλητών να τη γεμίζει, ενώ οι απονομές βραβεύσεις πραγματοποιήθηκαν στο μνημείο του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες. Σε όλη την διοργάνωση τηρήθηκε απαρέγκλιτα το Υγειονομικό Πρωτόκολλο της Γ.Γ.Α. Τα σχόλια των αθλητών και των αρχηγών των ομάδων ήταν θετικά για την οργάνωση και την φιλοξενία των διοργανωτών.

Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον οικοδεσπότη του αγώνα Δήμο Λαμιέων, τον συνδιοργανωτή Δήμο Καμένων Βούρλων, το Τμήμα Τροχαίας Λαμίας και το Αστυνομικό Τμήμα Καμένων Βούρλων για την ασφαλή κάλυψη του αγώνα, το ΕΚΑΒ για τη διάθεση του ασθενοφόρου, το Γιατρό του Αγώνα και το Περιφερειακό Τμήμα του Ελ. Ερυθρού Σταυρού για την υγειονομική κάλυψη, τη Λέσχη Εφέδρων Καταδρομέων Στερεάς Ελλάδας για τη φύλαξη των δύσκολων σημείων της διαδρομής, τον Πρόεδρο της τοπικής κοινότητας Καμ. Βούρλων κο Καραμανώλη Δημήτρη για την υποστήριξη που μας παρείχε, τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μενδενίτσας για τη συνεργασία και τη φιλοξενία, την Εταιρεία Κοπάνης για την παροχή των σάντουιτς, όλους τους χορηγούς μας, τους εθελοντές και τους συντελεστές για την ένθερμη υποστήριξη και πραγματοποίηση του αγώνα.

Ανανεώνουμε το ραντεβού για του χρόνου υποσχόμενοι και πάλι μια άρτια διοργάνωση και έναν ακόμη  πιο συναρπαστικό και απαιτητικό αγώνα.

Δελτίο Τύπου

Ευγένιος Τριβιζάς: Ο μεγάλος, Έλληνας παραμυθάς έγραψε μία πολύχρωμη ιστορία για τον κορονοϊό

«Όχι δεν θα μας μπείτε στη μύτη»: Το νέο βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά δωρέαν στα σχολεία…

Ο μεγάλος, Έλληνας παραμυθάς έγραψε μία πολύχρωμη ιστορία για τον κορονοϊό και θα μοιραστεί δωρεάν στους μαθητές του δημοτικού.

Oπιο δημοφιλής παραμυθάς της Ελλάδας, ο Ευγένιος Τριβιζάς, επιχειρεί να αφηγηθεί στα μικρά παιδιά την δική του εκδοχή της πανδημίας του κορονοϊού, μέσα από ένα όμορφο, γεμάτο ζωγραφιές βιβλίο, που θα μοιραστεί δωρέας στα σχολεία.

Με τίτλο το «ΌΧΙ Δεν θα μας μπείτε στη μύτη» η τελευταία ιστορία του Τριβιζά αποτελεί συνεργασία του με τον Παναγιώτη Ρέππα και πρόκειται να δοθεί δωρεάν στους μικρούς μαθητές των σχολείων. 

Την ανακοίνωση έκανε η ίδια η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως.

To εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του βιβλίου.

Η υπουργός Παιδείας έγραψε στην ανάρτηση της: «Με τον κ. Ευγένιο Τριβιζά, τον αγαπημένο παραμυθά των παιδιών αλλά και των μεγάλων, συζητήσαμε σήμερα για την πρωτοβουλία να διανεμηθεί στους μικρούς μαθητές μας το εμπνευσμένο βιβλίο του για τον κορωνοϊό, με τίτλο: «ΟΧΙ Δεν θα μας μπείτε στη μύτη», σε εικονογράφηση Παναγιώτη Ρέππα. Ευχαριστούμε θερμά και τους δύο συντελεστές για την τόσο σημαντική εθελοντική τους προσφορά! Προσεχώς περισσότερα

Δείτε την ανάρτηση της Νίκης Κεραμέως:

Μάγκυ Παπαχρήστου www.womantoc.gr

Πανεπιστημίο Θεσσαλίας: Από την εκπαιδευτική αξιολόγηση στην αποτελεσματική διδασκαλία!

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ. ΝΕΟ Ετήσιο Μοριοδοτούμενο πρόγραμμα: «Ειδική Αγωγή Μαθησιακές Δυσκολίες: Από την εκπαιδευτική αξιολόγηση στην αποτελεσματική διδασκαλία» ΟΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ 550 ώρες (30 ECTS)Ενημερώσου για το πρόγραμμα που επιλέγεις: • Ποιος οργανώνει και υλοποιεί το πρόγραμμα; • Τι σχέση έχει με την ειδική αγωγή και εκπαίδευση; • Είναι βασισμένο στα πιο έγκυρα επιστημονικά δεδομένα; • Είναι άμεσα εφαρμόσιμο στην εκπαιδευτική πράξη; • Είναι γνωστό για την ποιότητά του;….Τη Μοριοδότηση τη δίνει ο νόμος. Μάθε περισσότερα: https://tzivinikou.ll-learning.uth.gr/ Eπικοινωνία: learning_tzivinikou@uth.gr – 2421074884 – 6987787911 6908677780

iPaideia

Βραβεία ΕΜΜΥ 2020: Οι μεγάλοι νικητές

Ποιοι είναι οι νικητές και τα highlights της 72ης απονομής των βραβείων ΕΜΜΥ.

Εντελώς διαφορετική από ό,τι γνωρίζαμε μέχρι τώρα, εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού, η 72η απονομή των βραβείων ΕΜΜΥ ολοκληρώθηκε.

Ο Jimmy Kimmel ήταν για τρίτη φορά στην καριέρα του ο οικοδεσπότης του event που έγινε ψηφιακά, με ελάχιστους παρόντες στο Staples Center του Λος Άντζελες και χωρίς κόκκινο χαλί. Κατά τη διάρκεια της τελετής πραγματοποιήθηκαν συνδέσεις με 130 διαφορετικά σημεία, σε δέκα χώρες του κόσμου. Στους υποψηφίους είχε σταλεί ένα κιτ με κάμερα με το οποίο συνδέθηκαν για να παρακολουθήσουν live το αποτέλεσμα και να πουν οι νικητές τον ευχαριστήριο λόγο τους, ενώ μετά μεταφέρονταν σε ένα ψηφιακό press room όπου έκαναν δηλώσεις στους δημοσιογράφους. Σε ό,τι αφορά το dress code, υπήρξαν από βραδινές τουαλέτες και tuxedo μέχρι άνετα homewear αλλά και πιτζάμες!

Στα άλλα ενδιαφέροντα της βραδιάς, η Zendaya έγραψε ιστορία καθώς στα 24 της έγινε η νεότερη ηθοποιός που κερδίζει EMMY Α’ γυναικείου ρόλου σε δραματική σειρά, ενώ η σειρά Schitt’s Creek πήρε 7 βραβεία στις κατηγορίες που αφορούσαν την κωμωδία. 

To βραβείο στην κατηγορία “Καλύτερη δραματική σειρά” πήρε το Succession, ωστόσο ο παρουσιαστής του βραβείου Sterling K. Brown έβγαλε έναν ευχαριστήριο λόγο για το This is Us (που δεν ήταν υποψήφιο) πριν το παραδώσει στους νικητές. 

Η Jennifer Aniston που παρουσίασε τις υποψήφιες για το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου σε κωμική σειρά φορώντας μια μαύρη τουαλέτα Dior χρειάστηκε να κάνει και τον πυροσβέστη, αφού ο Jimmy Kimmel στην προσπάθειά του να απολυμάνει τον φάκελο με το νικητή πριν της τον δώσει τον ψέκασε με αντισηπτικό διάλυμα και στη συνέχεια του έβαλε φωτιά!

Βραβεία ΕΜΜΥ 2020 | Οι μεγάλοι νικητές

Ο παρουσιαστής έκλεισε τη βραδιά με τη φράση “Please, vote” παροτρύνοντας τους θεατές να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία το Νοέμβριο. 

Οι νικητές της βραδιάς

Καλύτερη δραματική σειρά

Succession (HBO)

Καλύτερη κωμική σειρά

Schitt’s Creek (Pop)
 

Καλύτερη μίνι σειρά

Bad Education (HBO)

Α’ Ανδρικός ρόλος σε δραματική σειρά

Jeremy Strong, Succession

Α’ Γυναικείος ρόλος σε δραματική σειρά

Zendaya, Euphoria

Α’ Ανδρικός ρόλος σε κωμική σειρά

Eugene Levy, Schitt’s Creek
 

Α’ Γυναικείος ρόλος σε κωμική σειρά

Catherine O’Hara, Schitt’s Creek
 

Α’ Ανδρικός ρόλος σε μίνι σειρά ή τηλεταινία

Mark Ruffalo, I Know This Much Is True

Α’ Γυναικείος ρόλος σε μίνι σειρά ή τηλεταινία

Regina King, Watchmen

Εικόνα

Β’ Ανδρικός ρόλος σε δραματική σειρά

Billy Crudup, The Morning Show

Β’ Γυναικείος ρόλος σε δραματική σειρά

Julia Garner, Ozark
 

Β’ Ανδρικός ρόλος σε κωμική σειρά

Daniel Levy, Schitt’s Creek
 

Β’ Γυναικείος ρόλος σε κωμική σειρά

Annie Murphy, Schitt’s Creek
 

Β’ Ανδρικός ρόλος σε μίνι σειρά ή τηλεταινία

Yahya Abdul Mateen II, Watchmen

Εικόνα

Β’ Γυναικείος ρόλος σε μίνι σειρά ή τηλεταινία

Uzo Aduba, Mrs. America
 

Καλύτερο Talk Show

Last Week Tonight With John Oliver (HBO)
 

Καλύτερο Sketch Series

Saturday Night Live (NBC)

Καλύτερη guest γυναίκα ηθοποιός, Κωμωδία

Maya Rudolph, Saturday Night Live

Καλύτερος guest άντρας ηθοποιός, Κωμωδία

Eddie Murphy, Saturday Night Live

Καλύτερη guest γυναίκα ηθοποιός, Δράμα

Cherry Jones, Succession

Καλύτερος guest άντρας ηθοποιός, Δράμα

Ron Cephas Jones, “This Is Us”

Καλύτερος παρουσιαστής Reality

RuPaul, Drag Race

www.madamefigaro.gr

Σπάνιες φωτογραφίες μεγάλων σταρ σε έκθεση για τον θρυλικό Τέρι Ο’ Νιλ

Σπάνιες φωτογραφίες μεγάλων σταρ σε έκθεση για τον θρυλικό Τέρι Ο’ Νιλ. Ντέιβιντ Μπόουι, Τζούντι Γκάρλαντ, Μπριζίτ Μπαρντό, The Beatles κ.α…

Σπάνιες φωτογραφίες των Ντέιβιντ Μπόουι, Τζούντι Γκάρλαντ, Μπριζίτ Μπαρντό, The Beatles και πολλών άλλων παρουσιάζονται σε αναδρομική έκθεση για τον φωτογράφο που τους αιχμαλώτισε με τον φακό του στη Zebra One Gallery, στο Χάμπστεντ, στο Λονδίνο.

Η Φέι Ντάναγουεϊ ξαπλώνει δίπλα στην πισίνα στο Beverly Hills Hotel το επόμενο πρωί της βραδιάς που κέρδισε το Όσκαρ, το 1977. Ο Πολ Νιούμαν και ο Λι Μάρβιν ποζάρουν ως δύο καουμπόι του Χόλιγουντ μετά από την κωμωδία «Pocket Money» του 1971.

Faye Dunaway Beverly Hills Hotel 1977. The morning after she won the 1976 Oscar for Best Actress in a Leading Role for Network

Ο Ντέιβιντ Μπόουι μεταμορφώνεται από την περσόνα Ζίγκι Στάρνταστ σε Λεπτός Λευκός Δούκας και πέρα από αυτό.

Τις συγκεκριμένες φωτογραφίες επέλεξε η επιμελήτρια της έκθεσης, Γκαμπριέλ ντε Πλοϊ από το αρχείο των δύο εκατομμυρίων αρνητικών του Τέρι Ο’ Νιλ, ο οποίος πέθανε πέρσι.

Η έκθεση προβάλλει μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές διασημοτήτων στην ιστορία και το πως ο Τέρι Ο’ Νιλ κατάφερε να παραμείνει ένας από τους πιο θρυλικούς φωτογράφους για πάνω από έξι δεκαετίες. Αλλά ποιο ήταν το μυστικό για την επιτυχία του;

«Νομίζω ότι το μυστικό του Τέρι ήταν ότι ήθελε μόνο να είναι ο εαυτός του, δεν ήθελε να γίνει διασημότητα, επειδή οι διάσημοι ήταν το αντικείμενο της δουλειάς του, όχι ο ίδιος ή η ζωή του. Δεν εμφανιζόταν απλώς και τους φωτογράφιζε» ανέφερε η επιμελήτρια της έκθεσης.

Brigitte Bardot on the set of Les Petroleuses Spain 1971

«Ο Τέρι ήταν φίλος μια ζωή με αυτούς τους ανθρώπους, τους φωτογράφιζε για όλη τους τη ζωή, οπότε είχε εξαιρετική πρόσβαση και τους γνώριζε πραγματικά. Ήταν σε θέση να τους συλλάβει με τον τρόπο που μόνο κάποιος που τους γνώριζε στενά μπορούσε» πρόσθεσε.

Γεννημένος στο ανατολικό Λονδίνο, ο Τέρι Ο’ Νιλ ήταν εκεί με τη φωτογραφική του μηχανή να παρακολουθεί την καριέρα των μεγαλύτερων αστέρων του περασμένου αιώνα.

Παραμένει ο μοναδικός φωτογράφος που φωτογράφισε κάθε ηθοποιό που υποδύθηκε τον Τζέιμς Μποντ και κάθε πρωθυπουργό της Βρετανίας από τον Γουίνστον Τσόρτσιλ έως τον Γκόρντον Μπράουν.

Contact sheet from a portrait session of David Bowie 1974

Μία από τις φωτογραφίες της έκθεσης που ξεχωρίζουν είναι το πορτρέτο του Μπόουι με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, οι οποίοι γνωρίστηκαν όταν η Τέιλορ ζήτησε από τον Ο’ Νιλ να τους συστήσει. Ο τραγουδιστής καθυστέρησε τέσσερις ώρες στο γεύμα τους, αλλά, παρά την οργή της, η ηθοποιός επέτρεψε στον Ο’ Νιλ να βγάλει μερικές φωτογραφίες.

Η έκθεση «Terry O’Neill: The Vintage Collection» φιλοξενείται από τις 15 έως τις 29 Σεπτεμβρίου στη Zebra One Gallery στο Λονδίνο.

Γιάννης Μακρής www.ogdoo.gr

8 ταινίες οι οποίες βασίστηκαν σε έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ

8 ταινίες οι οποίες βασίστηκαν σε έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Με έμπνευση από τα αριστουργήματα του Άγγλου συγγραφέα…

Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ γεννήθηκε το 1564 και πέθανε το 1616 στην Αγγλία και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές και συγγραφείς όλων των εποχών.

Τα σωζόμενα έργα του αποτελούνται από περίπου 38 θεατρικά έργα, 154 σονέτα και πολλά άλλα ποιήματα. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου και ερμηνεύονται περισσότερο συχνά από τα έργα οποιουδήποτε άλλου θεατρικού συγγραφέα.

Παρόλο που τα έργα του γράφτηκαν τον 16ο αιώνα, παραμένουν επίκαιρα καθώς πραγματεύονται στοιχεία και αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης, τις σχέσεις των δύο φύλων, τον κοινωνικό περίγυρο, τις φυλετικές διακρίσεις, την κριτική, την αναζήτηση της ευτυχίας και άλλα ζητήματα που διαχρονικά ταλανίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη.

Υπάρχουν πάρα πολλές ταινίες που έχουν γυριστεί με θεματολογία τα έργα του Σαίξπηρ, κάποιες από αυτές με έμμεση αναφορά, όπως π.χ. η ταινία «West Side Story» που βασίστηκε στο έργο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» κλπ…

Μερικές από τις ομώνυμες ταινίες που βασίστηκαν στα αριστουργήματα του Σαίξπηρ:

1) Romeo and Juliet (Ρωμαίος και Ιουλιέτα)

Αποτελεί ένα από τα πρώτα έργα του Σαίξπηρ και ανήκει στα δημοφιλέστερα αφού έχει παιχτεί σε αμέτρητες θεατρικές παραστάσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη. Πρόκειται για ένα ρομαντικό δράμα, του οποίου η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τον κατατρεγμένο έρωτα ενός νεαρού ζευγαριού, με τραγική κατάληξη τον άδικο θάνατό τους. Η ταινία του 1996 (ανάμεσα σε πολλές ταινίες με το ίδιο θέμα) αποτελεί σύγχρονη κινηματογραφική μεταφορά του Σαιξπηρικού αριστουργήματος, σκηνοθετήθηκε από τον Baz Luhrmann και «έσπασε» τα ταμεία. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι ηθοποιοί: Leonardo Di Caprio, Claire Danes, Brian Dennehy, John Leguizamo, Pete Postlethwaite, Paul Sorvino, Diane Venora, κλπ…

2) Hamlet (Άμλετ)

Μετά με το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», ο «Άμλετ» είναι το δεύτερο δημοφιλέστερο έργο του Σαίξπηρ. Στην Ελλάδα, ο «Άμλετ» παίχτηκε για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο το 1937 με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Αλέξη Μινωτή. Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τον νεαρό Δανό πρίγκηπα Άμλετ, ο οποίος προσπαθεί να πάρει εκδίκηση για τη δολοφονία του πατέρα του από τον θείο του, ο οποίος σφετερίστηκε το θρόνο. Οι δολοπλοκίες και οι συνωμοσίες λαμβάνουν έκταση εθνικού δράματος, με όλα τα μέλη της βασιλικής οικογένειας να δολοφονούνται διαδοχικά. Η ταινία του 1996 που βασίστηκε στο Σαιξπηρικό μυθιστόρημα, με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Kenneth Branagh, βραβεύτηκε με 4 Oscar. Τον Kenneth Branagh πλαισίωναν οι ηθοποιοί: Derek Jacobi, Julie Christie, Kate Winslet, Michael Maloney, Richard Briers, Nicholas Farrell, Robin Williams, Gérard Depardieu, Jack Lemmon, κλπ…

3) Coriolanus (Κοριολανός)

Το Σαιξπηρικό αριστούργημα βασίζεται στην πραγματική ιστορία του Ρωμαίου τύραννου Γάιου Μάρκιου Κοριολανού, ο οποίος αντιτάχθηκε στη διανομή σιταριού στο λαό σε περίοδο λοιμού και πρότεινε στη Σύγκλητο την κατάργηση του θεσμού των Δημάρχων. Η τυραννική συμπεριφορά του εξόργισε τους συμπολίτες του που τον εξόρισαν από τη Ρώμη. Τότε ο ίδιος συντάχθηκε με τους εχθρούς της Ρώμης και στράφηκε εναντίον της πατρίδας του μέχρι που εμφανίστηκε μπροστά του η μητέρα του, η οποία του είπε ότι πρέπει πρώτα να πατήσει το πτώμα της για να πολεμήσει εναντίον της πατρίδας του, οπότε ο Κοριολανός οπισθοχώρησε. Η ταινία του 2012 αποτελεί σύγχρονη κινηματογραφική μεταφορά του Σαιξπηρικού έπους, με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Ralph Fiennes, τον οποίο πλαισιώνουν οι ηθοποιοί: Gerard Butler, Vanessa Redgrave, Brian Cox as Meneniu, κλπ…

4) The Taming of the Shrew (Η στρίγκλα που έγινε αρνάκι)

Πρόκειται για μία κωμωδία του Σαίξπηρ που γράφτηκε ανάμεσα στο 1590 και το 1592 και περιγράφει την ιστορία ενός νέου από την Βερόνα, του Πετρούκιου, ο οποίος παντρεύεται τη μεγαλύτερη στρίγγλα της Πάντοβα, την Κατερίνα, για να πάρει την προίκα της, και την εξημερώνει. Οι πολυάριθμες μεταφορές του έργου περιλαμβάνουν θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες, παραστάσεις μπαλέτου και όπερας καθώς θεωρείται η δημοφιλέστερη Σαιξπηρική κωμωδία. Στην ομώνυμη βραβευμένη ταινία του 1967 πρωταγωνιστούν οι κορυφαίοι ηθοποιοί: Elizabeth Taylor και Richard Burton, ενώ η σκηνοθεσία είναι του Franco Zeffirelli.

5) Much Ado About Nothing (Πολύ Κακό για το Τίποτα)

Μία ρομαντική κωμωδία του Σαίξπηρ, που περιγράφει τις περιπέτειες δύο νεαρών ζευγαριών, με ευτυχή κατάληξη. Το έργο (που γράφτηκε μετά τη «Στρίγκλα») εξυμνεί τον έρωτα και παράλληλα πραγματεύεται και αυτό τη σχέση των δύο φύλων. Η ομώνυμη ταινία του 2013 που βασίστηκε στο Σαιξπηρικό αριστούργημα, σε σκηνοθεσία Joss Whedon απέσπασε εξαιρετικές κριτικές. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι ηθοποιοί: Amy Acker, Alexis Denisof, Nathan Fillion, Clark Gregg, Reed Diamond, Fran Kranz, Sean Maher, Jillian Morgese, κλπ…

6) Othello (Οθέλλος)

Μία από τις σημαντικότερες τραγωδίες του Σαίξπηρ, η οποία γράφτηκε περίπου το 1603 και η υπόθεση του έργου περιγράφει τη ζωή ενός μαύρου αξιωματικού της Δημοκρατίας της Βενετίας. Ο Οθέλλος παντρεύεται μία νεαρή και όμορφη λευκή κοπέλα κρυφά από τον πατέρα της αλλά η ζήλια, ο φθόνος και η συνωμοσία ενός κακόβουλου στρατιώτη, ο οποίος αποκαλύπτει το μυστικό και διασύρει τη γυναίκα του Οθέλλου, οδηγεί το ζευγάρι στο θάνατο. Ο συγγραφέας προσεγγίζει περίτεχνα το ζήτημα των φυλετικών διακρίσεων και φανερώνει απροκάλυπτα την τραγικότητα των συνεπειών τους. Η ομώνυμη ταινία του του 1995 σε σκηνοθεσία του Oliver Parker, έλαβε εξαιρετικές κριτικές. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι ηθοποιοί: Laurence Fishburne, Irène Jacob και Kenneth Branagh.

7) King Lear (Ο Βασιλιάς Ληρ)

Ακόμη ένα τραγικό αριστούργημα του Σαίξπηρ, το οποίο γράφτηκε περίπου το 1609 και περιγράφει μία βασιλική οικογένεια που ξεκληρίζεται. Η υπόθεση αρχίζει να ξετυλίγεται όταν ο αυταρχικός βασιλιάς Ληρ αποφασίζει να μοιράσει το βασίλειό του στις τρεις κόρες του, ζητώντας τους να τον πείσουν για το μέγεθος της αγάπης τους. Αποκληρώνει μία από αυτές και οι άλλες δύο μοιράζονται το βασίλειο, οι οποίες μέσα από μία σειρά γεγονότων διώχνουν τον μισότρελο πατέρα τους, τον οποίο περιθάλπει η αποκληρωμένη κόρη λίγο πριν πεθάνει. Όμως η διχόνοια ξεσπάει ανάμεσα στις δύο βασίλισσες, όπου η μία δηλητηριάζει την άλλη και μετά αυτοκτονεί. Η εξαιρετική ομώνυμη ταινία του 2018, σε σκηνοθεσία του Richard Eyre ήταν υποψήφια για 7 βραβεία. Στους κεντρικούς χαρακτήρες οι ηθοποιοί: Anthony Hopkins, Emma Thompson, Emily Watson, Florence Pugh, κλπ…

8) Macbeth (Μάκμπεθ)

Θεωρείται το «καταραμένο» έργο του Σαίξπηρ και πολλοί προτιμούν να το αποκαλούν «Το Σκωτσέζικο Έργο», αφού πραγματεύεται την ιστορία του Σκωτσέζου στρατηγού Macbeth, αλλά με μυθιστορηματικό τρόπο. Η υπόθεση αρχίζει να ξετυλίγεται όταν ο στρατηγός Macbeth επιστρέφοντας νικητής από τον πόλεμο συμβουλεύεται τρεις μάγισσες που του προλέγουν ότι θα γίνει βασιλιάς. Η αχαλίνωτη φιλοδοξία του τον οδηγεί να δολοφονήσει τον βασιλιά και να σφετεριστεί το θρόνο, αλλά και να προχωρήσει σε πολλές ακόμη δολοφονίες με σκοπό να διατηρήσει τη θέση του. Ο συγγραφέας σοφά προσεγγίζει τις συνέπειες της απληστίας και της ματαιοδοξίας, αφού και ο Macbeth και η σύζυγός του (η λαίδη Macbeth) βρίσκουν τραγικό θάνατο. Η ομώνυμη ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία του Justin Kurzel και στους κεντρικούς χαρακτήρες τους ηθοποιούς: Michael Fassbender και Marion Cotillard, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών αλλά χαρακτηρίστηκε ως μία παταγώδης εμπορική αποτυχία, πιθανότατα τους ακολούθησε η «κατάρα» του έργου.

Δέσποινα Ψυλλάκη www.ogdoo.gr

Ο Brian Eno πάει σινεμά!

Το «Film Music 1976 – 2020» θα κυκλοφορήσει 13 Νοεμβρίου. Ο σπουδαίος μουσικός θα συγκεντρώσει μερικά από τα πιο εμβληματικά σάουντρακ που έχει γράψει για τηλεόραση και σινεμά για πρώτη φορά σε ένα δίσκο, μαζί με επτά ακυκλοφόρητα tracks.

Ο Brian Eno δημιουργεί για το σινεμά και την τηλεόραση εδώ και πέντε δεκαετίες από το 1976 με το «Sebastiane» (Derek Jarman, Paul Humfress) μέχρι και το φετινό ντοκιμαντέρ του Stewart Brand «We Are As Gods», οι συνθέσεις του έχουν ντύσει ταινίες που έμειναν στην ιστορία. Μετράει συνεργασίες με σκηνοθέτες όπως ο David Lynch («Dune»), ο Danny Boyle («Trainspotting»), οι Michelangelo Antonioni και Wim Wenders («Beyond the Clouds»), ενώ τα τραγούδια του κατάφεραν όχι απλά να συνοδεύσουν αλλά και να διακρίνουν τα φιλμ για τα οποία γράφτηκαν. Τώρα, συγκεντρώνει όλη την πορεία του σε ένα δίσκο, ο οποίος θα κυκλοφορήσει στις 13 Νοεμβρίου από τη UCM, ενώ η προπαραγγελίες έχουν ήδη ξεκινήσει.

Εκτός από τα ήδη γνωστά κομμάτια του, το άλμπουμ θα περιλαμβάνει και επτά ακυκλοφόρητα tracks. Πρόκειται για τη δεύτερη κυκλοφορία με την υπογραφή του Brian Eno για το 2020, καθώς το Μάρτιο έφτασε στα ράφια τη πρώτη συνολική συνεργασία με τον αδερφό του Roger, με τίτλο «Mixing Colours».

Tracklist

Film Music 1976 – 2020:

01 “Top Boy (Theme)” from Top Boy – Series 1, directed by Yann Demange, 2011
02 “Ship in a Bottle” from The Lovely Bones, directed by Peter Jackson, 2009
03 “Blood Red” from Francis Bacon’s Arena, directed by Adam Low, 2005
04 “Under” from Cool World, directed by Ralph Bakshi, 1992
05 “Decline and Fall” from O Nome da Morte, directed by Henrique Goldman, 2017
06 “Prophecy Theme” from Dune, directed by David Lynch, 1984
07 “Reasonable Question” from We Are As Gods, directed by David Alvarado / Jason Sussberg, 2020
08 “Late Evening in Jersey” from Heat, directed by Michael Mann, 1995
09 “Beach Sequence” from Beyond the Clouds, directed by Michelangelo Antonioni, 1995
10 “You Don’t Miss Your Water” from Married to the Mob, directed by Jonathan Demme, 1988
11 “Deep Blue Day” from Trainspotting, directed by Danny Boyle, 1996
12 “The Sombre” from Top Boy – Series 2, directed by Jonathan van Tulleken, 2013
13 “Dover Beach” from Jubilee, directed by Derek Jarman, 1978
14 “Design as Reduction” from Rams, directed by Gary Hustwit, 2018
15 “Undersea Steps” from Hammerhead, directed by George Chan, 2004
16 “Final Sunset” from Sebastiane, directed by Derek Jarman, 1976
17 “An Ending (Ascent)” from For All Mankind, directed by Al Reinert, 1989

Από την Άννα Φαρδή www.pepper966.gr

1 2 3 34