Η πρώτη ταινία που θα γυριστεί στο διάστημα

Tom Cruise και Elon Musk ετοιμάζουν την πρώτη ταινία που θα γυριστεί στο διάστημα. Ένα νέο iconic duo γεννιέται…

Εδώ και σχεδόν δύο μήνες τα μεγάλα studios έχουν κλείσει τις πόρτες του ενώ σε ολόκληρο τον πλανήτη οι κινηματογραφικές παραγωγές έχουν πατήσει το pause. Φυσικά, αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον άνθρωπο που έχει βαλθεί να κατακτήσει το διάστημα μέσω από τις ιδιωτικές επενδύσεις. Όπως μεταδίδει το Deadline, o Elon Musk έχει έρθει σε συζητήσεις με τη NASA για να χρηματοδοτήσει την πρώτη ταινία που θα γυριστεί (έστω κατά ένα μέρος της) στο διάστημα. Όσο για το ποιον έχει δίπλα σε αυτό το μεγαλεπήβολο project; Είναι μία δύσκολη δουλειά και ο Tom Cruise δείχνει ο πλέον κατάλληλος για να την κάνει.

Η ταινία θα είναι τι περίεργο;- περιπέτεια και οι πηγές αναφέρουν ότι αυτήν τη στιγμή βρίσκεται στα πολύ αρχικά στάδια της παραγωγής της. Φυσικά, όταν έρθει η ώρα να γίνουν τα γυρίσματα στο διάστημα, τότε θα αναλάβει ενεργό ρόλο και η διαστημική υπηρεσία των Η.Π.Α. Στο ενδιάμεσο, ο Tom Cruise θα μπορέσει να γυρίσει τις σκηνές δράσεις πατώντας γερά και με τα δύο του πόδια στη Γη.

Μία action movie γυρισμένη στο διάστημα

Το κατά πόσο ο Elon Musk θα του δώσει πλήρη ελευθερία είναι κάτι που μένει να το δούμε στην πορεία. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι ο tech-entrepreneur έχει μεγάλα όνειρα και ακόμα μεγαλύτερη άποψη για το πώς ακριβώς πρέπει να γίνονται τα πράγματα ακόμα και όταν μιλάμε για τη διάσωση παιδιών από τα σπήλαια της Ταϊλάνδης.

Όσο για τα υπόλοιπα projects του Tom Cruise; Όταν με το καλό ανοίξουν ξανά τα σινεμά και η κινηματογραφική βιομηχανία ξεκινήσει από εκεί που σταμάτησε, ο 57χρονος ηθοποιός έχει μερικά πολύ δυνατά χαρτιά να πετάξει στο τραπέζι: Από τη μία είναι η επιστροφή ως πιλότου μαχητικών αεροσκαφών στο Top Gun: Μaverick, μία επιστροφή που περιμένει με τεράστια νοσταλγία η γενιά των 80s· και από την άλλη είναι η έβδομη συνέχεια του Mission Impossible με τίτλο Fallout.

Γράφει: Αργύρης Κούρσαλης www.esquire.com.gr

15 λάθη σε παλιές ελληνικές ταινίες που βγάζουν μάτι

15 λάθη σε παλιές ελληνικές ταινίες που βγάζουν μάτι, αλλά μας πέρασαν απαρατήρητα. Σκηνοθετικά λάθη: Οι ελληνικές ταινίες είναι ιδιαίτερα αγαπητές. Όμως, αυτό δεν σημαίνει πως είναι και τέλειες. Επειδή, πολλές από τις ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου έχουν τα λαθάκια τους. Μάλιστα, αυτά έχουν γίνει αντιληπτά και παρουσιάζονται παρακάτω. Αναλυτικότερα, όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε:

Ελληνικός κινηματογράφος: Ακολουθούν εννιά σκηνοθετικά λάθη σε παλιές ελληνικές ταινίες

– Η βίλα των οργίων»: Η ταινία κυκλοφόρησε το 1965 και μια από τις πιο αστείες σκηνές είναι όταν η αστυνομία συλλαμβάνει επ’ αυτοφώρω τους μοιχούς της βίλας Λάμπρο Κωνσταντάρα και Μέλπω Ζαρόκωστα. Ενώ οι αστυνομικοί τους συλλαμβάνουν βράδυ όταν τους μεταφέρουν στο αστυνομικό τμήμα έχει μια ηλιόλουστη μέρα.

– Τζένη Τζένη: Η Τζένη Καρέζη υποδύεται τη φοιτήτρια Φιλολογίας, η οποία παντρεύεται τον Νίκο Μαντά τον οποίο ενσάρκωσε ο Ανδρέας Μπάρκουλης. Το μαλλί της ηθοποιού άλλαζε σε κάθε σκηνή της ταινίας.Σε ορισμένες εμφανιζόταν με κοντό καρέ και σε μερικές σκηνές με μακριές πλεξούδες.

– Χτυποκάρδια στο θρανίο: Η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ίδια σκηνή φοράει γόβες διαφορετικού χρώματος. Στο ένα πλάνο εμφανίζεται με μαύρες γόβες και στο δεύτερο πλάνο με άσπρες.

Ελληνικός κινηματογράφος: Κι άλλα σκηνοθετικά λάθη σε παλιές ελληνικές ταινίες

– Καλημέρα Αθήνα: Η ταινία κυκλοφόρησε το 1960 και έπαιζε και η εντυπωσιακή ξανθιά Ντέπυ Μαρτίνη η οποία το 1955 είχε κερδίσει τον τίτλο της Β’ Σταρ Ελλάς. Σε μια σκηνή της ταινίας εμφανίζεται με δύο διαφορετικά φορέματα.

– Οι σφαίρες δε γυρίζουν πίσω: Η ταινία ήταν το πρώτο ελληνικό γουέστερν το οποίο σκηνοθέτησε ο Νίκος Φώσκολος. Προβλήθηκε το 1967 και πρωταγωνιστούσε ο Κώστας Καζάκος, ο οποίος ενσάρκωσε τον κατάδικο Τσάκο. Η ταινία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και ήταν το ντεμπούτο του Φώσκολου στη Finos Film ως σκηνοθέτης. Ωστόσο σε μια σκηνή υπήρχε ένα λάθος, καθώς τα μούσια του Καζάκου εξαφανίστηκαν δια μαγείας!

– Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά: Η ταινία γυρίστηκε το 1969 στη Μακρυνίτσα στο Πήλιο με σκηνοθέτη τον Ντίνο Δημόπουλο. Έσπασε τα ταμεία καθώς έκοψε 739.001 εισιτήρια! Ο Φίνος φημιζόταν για την τελειομανία του όμως ένα λάθος ξέφυγε απ’ όλους τους συντελεστές της ταινίας, που την παρακολούθησαν πριν βγει στις αίθουσες. Ο Παπαμιχαήλ έχει γραφτεί στους τίτλους έναρξης ως Παπαπαµιχαηλ!

Ελληνικός κινηματογράφος: Τα υπόλοιπα σκηνοθετικά λάθη σε παλιές ελληνικές ταινίες

– Η Παριζιάνα: H Ρένα Βλαχοπούλου στην ταινία «Η Παριζιάνα» αφήνει επιδεικτικά το εντυπωσιακό πράσινο καπέλο της στον κάτω όροφο και οδηγείται στον πάνω όροφο του σπιτιού. Ως δια μαγείας και χωρίς να έχει μεσολαβήσει απολύτως τίποτα, μια στιγμή αργότερα ανοίγει την πόρτα του υπνοδωματίου της, κρατώντας στο χέρι μαντέψτε τι. Το πράσινο καπέλο της φυσικά! Δεν μπορούμε να διανοηθούμε πως δεν το παρατήρησε κανείς, μπορούμε όμως να πιστέψουμε πως θεώρησαν πως δεν θα το προσέξει κανείς.

– Κάτι κουρασμένα παλικάρια: Κατά τη διάρκεια της ταινίας, εμφανίζεται ένα μπλε τηλέφωνο της εποχής. Στο τηλέφωνο αυτό μιλάει και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας και η Νόρα Βαλσάμη και η Μπέτυ Αρβανίτη. Κάποιος θα σκεφτεί πως το τηλέφωνο που χρησιμοποιείται είναι στον ίδιο χώρο και πως το να είναι ίδιο είναι φυσιολογικό. Κι όμως όχι, το ίδιο τηλέφωνο χρησιμοποιείται στο ξενοδοχείο, στο σπίτι και στο γραφείο. Η αλήθεια είναι πως αν το τηλέφωνο δεν ήταν μπλε, δεν θα το είχε παρατηρήσει κανείς.

– Η νεράιδα και το παλικάρι: Στην διαδρομή κατά την οποία η Αλίκη Βουγιουκλάκη πάνω σε ένα καΐκι, κατευθύνεται προς τον Ανδρέα Καλογήρου, υπάρχει ένα τεράστιο λάθος. Η θεία της νύφης, Τζόλυ Γαρμπή εμφανίζεται στο πλάνο, εξυπηρετεί τον ρόλο λέγοντας κάποιες ατάκες, και στην επόμενη ακριβώς σκηνή εξαφανίζεται μπροστά από τα μάτια μας.

Ελληνικός κινηματογράφος: Ακολουθούν τρία βίντεο, με τα σκηνοθετικά λάθη των παλιών ελληνικών ταινιών

www.enimerotiko.gr

Ο νέος, θνητός σούπερ ήρωας του Banksy

Ένα μικρό αγόρι επιλέγει μια νοσοκόμα ως τον σούπερ ήρωα με τον οποίο θέλει να παίξει, αντί του Μπάτμαν και του Σπάιντερμαν, στο νέο έργο του Banksy, που αποτυπώνει την ευγνωμοσύνη των Βρετανών προς το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) της χώρας τους κατά τη διάρκεια της κρίσης του νέου κορωνοϊού.

Τα αποκαλυπτήρια του έργου έγιναν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Σαουθάμπτον, στη νότια Αγγλία.

Φωτογραφία του δημιουργήματός του αναρτήθηκε, επίσης, στον λογαριασμό του διάσημου καλλιτέχνη στο Instagram με τη λεζάντα «Game Changer» (αυτός που τα αλλάζει όλα).

Η διευθύνουσα σύμβουλος του νοσοκομείου Πόλα Χεντ έγραψε σε tweet: «Είμαι τόσο υπερήφανη που κάνω τα αποκαλυπτήρια αυτού του φανταστικού έργου τέχνης… που δημιούργησε ο #Banksy ως ένα ευχαριστώ προς όλους όσοι εργάζονται για το NHS και το νοσοκομείο μας. Ένα εμπνευσμένο φόντο για να σταματάει για λίγο κανείς και να συλλογίζεται αυτούς του πρωτόγνωρους καιρούς».

Δεν είναι το πρώτο έργο που ο Banksy έχει εμπνευστεί από την πανδημία COVID-19. Ανάρτησε φωτογραφία με το σήμα κατατεθέν του, τους αρουραίους να τρέχουν πανικόβλητοι σε ένα μπάνιο τον περασμένο μήνα, σχολιάζοντας: «Η σύζυγός μου μισεί όταν εργάζομαι από το σπίτι».

Το νέο έργο του θα εκτίθεται στο νοσοκομείο μέχρι τη λήξη του lockdown και κατόπιν θα δημοπρατηθεί στο πλαίσιο φιλανθρωπικής δραστηριότητας υπέρ του NHS.

Πηγή: naftemporiki.gr

www.apenanti.gr

Ο Παύλος Τσίμας «κλείνει» τα COVIDialogues του TEDxLamia!

Τη Δευτέρα 11 Μαΐου στις 19:00 στο κανάλι του TEDxLamia στο YouTube, έρχεται το έκτο και τελευταίο COVIDialogue με θέμα: «Η Μέρα Μετά».

Καλεσμένος του TEDxLamia ο γνωστός δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας. Σχολιάζει, σε έναν διαδραστικό διάλογο με όλους εσάς, τα διδάγματα της πρόσφατης περιόδου και τα απαραίτητα βήματα για τη «Μέρα Μετά».

  • Που οφείλονται τα αντανακλαστικά της κοινωνίας;
  • Μπορούμε να διαχειριστούμε με την ίδια επιτυχία μια επόμενη οικονομική / εργασιακή / κοινωνική κρίση;
  • Άλλαξε το πρότυπο της Ελλάδας στο εξωτερικό;
  • Αλλάζει η πολιτική όπως την ξέραμε;
  • Υπάρχει στρατηγική για την επόμενη μέρα;

Αυτές κι άλλες δικές σας ερωτήσεις…

_______

Ακολουθεί το σύντομο βιογραφικό του:

Ο Παύλος Τσίμας είναι δημοσιογράφος, συνεργάτης του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ. Παρουσιάζει την καθημερινή ραδιοφωνική εκπομπή «Ημερολόγιο», συμμετέχει στο τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων και επιμελείται ενημερωτικές τηλεοπτικές εκπομπές. Είναι, παράλληλα, τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», από το 1991, σύμβουλος έκδοσης της ελληνικής «Huffington Post» και μέλος της . Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1953. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος. Δημοσιογραφεί από το 1980. Ξεκίνησε ως πολιτικός συντάκτης, στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης», και αργότερα ήταν  διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού «902», της εφημερίδας «ΠΡΩΤΗ» και του περιοδικού «Ταχυδρόμος». Το 1987 συμμετείχε στην δημοσιογραφική ομάδα που εγκαινίασε τον «Αθήνα 9,84» και διατηρεί έκτοτε την ιδιότητα του ραδιοφωνικού παραγωγού. Το 1993 παρουσίασε για πρώτη φορά ενημερωτική εκπομπή στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ. Στα χρόνια που ακολούθησαν, έχει παρουσιάσει εκπομπές δημοσιογραφικής έρευνας και πολιτικά talk shows στην τηλεόραση του ΜΕΓΚΑ και την ΕΡΤ. Από το 2014 συνεργάζεται και πάλι με τον ΣΚΑΙ. Είναι συγγραφέας δύο βιβλίων (Το χρονικό της κρίσης, Ο φερετζές και Το πηλήκιο, εκδόσεις Μεταίχμιο). Έχει τιμηθεί με το βραβείο του Ιδρύματος Μπότση το 1988.

Μάθε περισσότερα για τα COVIDialogues εδώ.

Δες ολόκληρο τον κύκλο ομιλιών εδώ.

Κάνε εγγραφή στο newsletter μας και μη χάσεις στιγμή από τις εκπλήξεις, που ακολουθούν!

Δελτίο Τύπου

Από 15 Ιουλίου και μετά συναυλίες ξανά!

Από 15 Ιουλίου και μετά συναυλίες ξανά. Επίσης δεν θα επιστραφούν εισιτήρια από προπώληση συναυλιών που ματαιώθηκαν αλλά θα δίνονται voucher…

Το Υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε τις αποφάσεις του.

1) Συναυλίες λοιπόν θα ξαναδούμε μετά τις 15 Ιουλίου και μόνο σε ανοιχτούς χώρους. Με το 40% της πληρότητας του κάθε χώρου, με αποστάσεις ανάμεσα στους θεατές (όρθιους ή καθιστούς) κ.ο.κ. Για παράδειγμα σε μια συναυλία με όρθιους θα πρέπει να τηρείται 1,5 μέτρο απόσταση.

Δεν ξέρουμε ακόμα επιπλέον λεπτομέρειες αλλά προφανώς θα υπάρχουν κι άλλα μέτρα προστασίας, τόσο για το κοινό όσο και για τους καλλιτέχνες.

2) Όσο για τα εισιτήρια της προπώλησης για συναυλίες που αναβλήθηκαν ή ματαιώθηκαν, ικανοποιήθηκε ένα αίτημα των διοργανωτών συναυλιών,: να μην επιστρέψουν χρήματα στον κόσμο που είχε αγοράσει εισιτήρια για το καλοκαίρι αλλά να τους δοθούν voucher με 18μηνη διάρκεια. Voucher δηλαδή που θα μπορεί το κοινό να τα χρησιμοποιήσει σε συναυλίες μέσα στο επόμενο 18μηνο, δηλαδή μέχρι και το τέλος του 2021. Δεν μπορεί, όλοι θα βρουν κάποια συναυλία για να εξαργυρώσουν αυτό το voucher.

www.loaded.gr

Μία συλλογή από όλο τον κόσμο για τη νέα πραγματικότητα

10 Καλλιτέχνες ζωγραφίζουν τη ζωή με τον κορονοϊό. Μία συλλογή από όλο τον κόσμο για τη νέα πραγματικότητα…

Με τα κρούσματα του Covid-19 να ξεπερνούν τα 3.000.000 παγκοσμίως, η πανδημία δεν έχει αφήσει καμία δραστηριότητα ανεπηρέαστη, καθώς ριζικές αλλαγές υιοθετούνται στην καθημερινότητα των ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Η απομόνωση, ο φόβος, η απόγνωση, η μοναξιά, αποτελούν τα κυρίαρχα συναισθήματα της εποχής προσδιορίζοντας το νέο τρόπο ζωής που καλούμαστε να συνηθίσουμε.

Καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο απεικόνισαν με το πινέλο τους τη ζωή με τον κορονοϊό, περιγράφοντας τις στιγμές στην καραντίνα, την εργασία από το σπίτι, το φόβο του θανάτου, την ανεργία, το στρες της απομόνωσης κλπ..

Επιλέξαμε μερικά χαρακτηριστικά σκίτσα από καλλιτέχνες που ζουν σε χώρες με μεγάλα ποσοστά κρουσμάτων.

Jonathan Twingley – Η.Π.Α.

Klaas Verplancke – Βέλγιο

Jon Stich – Η.Π.Α.

Lennart Gabel – Γερμανία

Sonny Ross – Αγγλία

Giuseppe Conti – Ιταλία

Nicolas Aznarez – Ισπανία

Ricardo Tomas – Σουηδία

Simone Noronha – Η.Π.Α.

Sara Gironi Carnevale – Ιταλία


Δέσποινα Ψυλλάκη www.ogdoo.gr

Ένα αριστοτεχνικό θρίλερ «Memories of a murder»

«Memories of a murder» Ένα αριστοτεχνικό θρίλερ από τον σκηνοθέτη των «Παρασίτων»

Το «Μνήμες Φόνων» βασίζεται στους αληθινούς φόνους που διέπραξαν κατά συρροή δολοφόνοι στη Νότια Κορέα από τον Σεπτέμβριο του 1986 ως τον Απρίλιο του 1991 σε μια επαρχιακή περιοχή στο βόρειο τμήμα της χώρας. Η ανικανότητα του απροετοίμαστου δικτατορικού καθεστώτος, καθώς και η έλλειψη τεχνολογικής υποδομής, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα και μόλις μετά τον όγδοο από τους συνολικά δέκα φόνους με θύματα γυναίκες από 13 έως 71 ετών οι Αρχές έστειλαν δείγματα DNA στην Ιαπωνία για εξέταση.  

Τα μέσα ενημέρωσης ασχολήθηκαν εκτεταμένα με το ζήτημα, δύο εκατομμύρια αστυνομικοί εξαπέλυσαν ανθρωποκυνηγητό, χιλιάδες άνδρες εξετάστηκαν και όταν τίποτε δεν φαινόταν να οδηγεί στον δολοφόνο, το κράτος αναγκάστηκε να επεκτείνει το όριο παραγραφής ενός εγκλήματος πέρα από τα 15 χρόνια. Μόλις στις 19 Σεπτεμβρίου του 2019 ένας άνδρας που εξέτιε την ποινή του από το 1994 για τον βιασμό και τον φόνο της αδελφής του ταυτοποιήθηκε και ομολόγησε τους φόνους.

Για τη δεύτερη σκηνοθετική του απόπειρα μετά το «Σκυλιά που γαυγίζουν δεν δαγκώνουν» ο Μπονγκ Τζουν Χο ερεύνησε την πολύκροτη υπόθεση επί έναν χρόνο, δουλεύοντας παράλληλα στη διασκευή ενός θεατρικού έργου που πραγματευόταν τους φόνους στο χωριό Γουασόνγκ. Οι «Μνήμες Εγκλημάτων», που θα κάνουν την επίσημη ελληνική τους πρεμιέρα από την ψηφιακή πλατφόρμα του Cinobo δεκαεπτά χρόνια μετά την πρώτη παγκόσμια προβολή τους, ξεκινούν αντικατοπτρίζοντας τη σύγχυση που βιώνει ο τοπικός αστυνομικός (ο τρομερός Σονγκ Κανγκ Χο, μόνιμος πρωταγωνιστής του Μπονγκ Τζουν Χο) όταν έρχεται αντιμέτωπος με τους ειδεχθείς φόνους δύο νέων γυναικών, τα κακοποιημένα πτώματα των οποίων εντοπίζονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους σε ένα χωράφι.

Χωρίς επαρκή στοιχεία, αυτόπτες μάρτυρες, πείρα επί του θέματος και ικανοποιητική στήριξη, εμπιστεύεται αρχικά το ένστικτό του. Πιστεύει ακράδαντα πως ως άλλος σαμάνος διαθέτει το ταλέντο να διακρίνει τον ένοχο από το βλέμμα του νομίζει πως παίζει στο «Body Heat» ή ότι έχει επιτέλους την ευκαιρία για κάτι σημαντικό στην καριέρα του, παρά τις παραινέσεις της νοσηλεύτριας φίλης του να αλλάξει επάγγελμα. Για βοήθεια έρχεται από τη Σεούλ ένας ντετέκτιβ με το cool του πρωτευουσιάνου και την επιτίμηση ενός έμπειρου σε σχέση με τους χωριάτες, μπρούτους συναδέλφους του, οι οποίοι ξυλοφορτώνουν τους υπόπτους με ασήμαντη αφορμή και βιάζονται να στείλουν στα κάτεργα έναν καθυστερημένο της περιοχής.

Τις πρώτες φαρσικές εντυπώσεις διαδέχεται ένας αυξανόμενος προβληματισμός για τη φύση των εγκλημάτων. Απ’ ό,τι φαίνεται, ο δράστης χτυπά βροχερές νύχτες γυναίκες που φορούν κόκκινα και, όπως διαπιστώνει ο λακωνικός ντετέκτιβ, πάντα σε σχέση με ένα τραγούδι που παίζει στο ραδιόφωνο. Τα στοιχεία, αραιά και μάλλον τυχάρπαστα, κλίνουν σε διαφορετικό προφίλ κάθε φορά και καθώς οι πίστες μεταβάλλονται, η νευρικότητα αλλάζει ρόλους: ο επισκέπτης αστυνομικός συνειδητοποιεί πως δεν ελέγχει την κατάσταση και το ντόπιο λαγωνικό βλέπει την εικόνα, και τα περιθώρια, να στενεύουν, όσο πυκνώνουν οι φόνοι, ακριβώς στο ίδιο στυλ.  

Η κατάθεση μιας κοπέλας που κατάφερε να αποδράσει δίνει μια ένδειξη, χωρίς να διαλευκάνει περισσότερο το πρόσωπο, από το οποίο απέτρεψε τη ματιά της, γιατί φοβόταν πως θα σήμαινε το τέλος της.  

Όπως ένας αόρατος ιός, η μνήμη των εγκλημάτων μεταδίδεται μέσα στο χρονικό διάστημα που εκτυλίσσεται αυτό το forensic δράμα και μολύνει τη σκέψη, σκεπάζοντας με σήψη και υποψίες τους διώκτες. Ο εχθρός είναι πρωτοφανής και μυστηριώδης, τα κίνητρά του ανεξιχνίαστα και απρόβλεπτα και το τραύμα που προκαλούν οι πράξεις του εν τέλει διαβρώνει μια φιλήσυχη, καθόλου ανήσυχη κοινότητα που στην αρχή παρακολουθεί με ενθουσιασμό και προσήλωση παρόμοιες ιστορίες στην τηλεόραση και στην πορεία τις βιώνει παντελώς ανίκανη να αντιδράσει.

Ο Μπονγκ, ώριμος ήδη από αυτή την ταινία, μαέστρος στην κίνηση και στην παύση, οργανωμένος μέχρι κεραίας στη διάταξη και στη σκηνογραφία, εντυπωσιακός στις σκηνές δράσης και ενδελεχής στις σεναριακές λεπτομέρειες ενός πολυεπίπεδου στόρι, δεν επιχειρεί να μπει στο μυαλό του δολοφόνου και να αναλύσει τη συγκεκριμένη τελετουργία ή, πιο γενικά, τη γένεση του Κακού, γιατί δεν γνωρίζει την ταυτότητά του, ούτε καν μία γωνία του προσώπου του, παρά μόνο (κι αυτό με ένα ερωτηματικό) ότι έχει λεία, μικρά χέρια.  

Ωστόσο, εναλλάσσει συχνά την οπτική γωνία, μπαίνει και βγαίνει με άνεση από το αδιέξοδο της εγκληματολογικής σπαζοκεφαλιάς και σε μια απίθανη σεκάνς, προσομοίωση επίθεσης ενός αρπακτικού σε κινούμενους στόχους, βάζει τον θεατή σχεδόν να διαλέξει ένα από τα θύματά του που διασταυρώνονται σε ένα σκοτεινό μονοπάτι. Είναι και τα δύο ήδη γνωστά σ’ εμάς, συνδέονται με τους δύο αστυνομικούς, το ακαριαίο χτύπημα είναι απόρροια της συγκυρίας και της στιγμής και η συνέπεια βαθαίνει ακόμα περισσότερο την προσωπική εμπλοκή στη μακάβρια παράθεση από τυχαία, αθώα θύματα μιας παράλογης διαστροφής.  

Το φινάλε, εύλογα ανοιχτό, αλλά καθόλου αντιφατικό, σπάει τον τέταρτο τοίχο και απευθύνεται όχι μόνο στον θεατή αλλά και στον δολοφόνο, που μέχρι το 2003 διέφευγε ανενόχλητος και ατιμώρητος, ένα κοινότοπος άνθρωπος, όπως είναι συνήθως τα διακεκριμένα τέρατα. Αν σας άρεσε το «Zodiac», οι «Μνήμες Εγκλημάτων» θα σας συναρπάσουν.

Πηγή: lifo.gr

www.apenanti.gr

20 κινηματογραφικά φεστιβάλ σε ένα, μέσω YouTube

“We Are One”: 20 κινηματογραφικά φεστιβάλ σε ένα, μέσω YouTube!

Πάνω από 20 κινηματογραφικά φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο ενώθηκαν, για να δημιουργήσουν το πρώτο παγκόσμιο διαδικτυακό φεστιβάλ κινηματογράφου, μέσω YouTube.

Το 10ήμερο “We Are One” θα προβάλλει δωρεάν περιεχόμενο που επιμελήθηκαν, μεταξύ άλλων, τα κινηματογραφικά φεστιβάλ του Βερολίνου, των Καννών, της Βενετίας, του Σάντανς, του Τορόντο και της Τραϊμπέκα. Το φεστιβάλ θα παρουσιάσει ταινίες, ντοκιμαντέρμουσικές, κωμωδίες και συζητήσεις. Η ημερομηνία διεξαγωγής του είναι: Παρασκευή 29 Μαΐου – Κυριακή 7 Ιουνίου.

www.enlefko.fm

Ψηφιακές βιβλιοθήκες!

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα από μεγάλες βιβλιοθήκες σε όλη τη Βρετανία, κατά τη διάρκεια του περιορισμού της κυκλοφορίας, λόγω της πανδημίας, οι συνδρομές των ψηφιακών βιβλιοθηκών αυξήθηκαν έως και 770%. Τα ποσοστά υπολογίστηκαν συγκρίνοντας τη δανειστική δραστηριότητα των προηγούμενων εβδομάδων σε σχέση με εκείνες που ακολούθησαν την απαγόρευση κυκλοφορίας. Οπως δήλωσε η Εμα Μαριλιάνο, πρόεδρος της Ανεξάρτητης Ενωσης Βιβλιοθηκών, αυτό είναι απόδειξη ότι, αφενός, τα βιβλία και η ανάγνωση εξακολουθούν να αποτελούν σωτηρία για πολλούς και, αφετέρου, ότι οι βιβλιοθήκες λειτουργούν ως πόλοι που διασφαλίζουν τη συνοχή της κοινότητας.

Στο μυαλό του Χένρι Κίσινγκερ

Μια νέα βιογραφία για έναν από τους πιο ισχυρούς άνδρες της πρόσφατης ιστορίας των ΗΠΑ, για τον πολιτικό που κυριάρχησε στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας του επί σχεδόν μία δεκαετία, κυκλοφόρησε πρόσφατα στην Αμερική. Ο μακροβιότατος Χένρι Κίσινγκερ, η σκέψη του και η διαμόρφωση των αρχών της περίφημης Realpolitik που εφάρμοσε, παρουσιάζονται διεξοδικά στο βιβλίο «The Inevitability of Tragedy: Henry Kissinger and His World». Συγγραφέας του είναι ο Χάρι Γκιούεν, επί 30 χρόνια κριτικός λογοτεχνίας στο περιοδικό Book Review, ο οποίος στο έργο του προσεγγίζει τον Κίσινγκερ ως «φιλόσοφο των διεθνών σχέσεων, που έχει πολλά να μας διδάξει για το πώς λειτουργεί ο σύγχρονος κόσμος».

Νέος «Αγώνας πείνας»

Eνα ακόμη μυθιστόρημα θα προστεθεί σύντομα στην πολύ επιτυχημένη τριλογία «Hunger Games» της Αμερικανίδας συγγραφέως Σούζαν Κόλινς. Το «Τhe Ballad of Songbirds and Snakes» πρόκειται να κυκλοφορήσει διεθνώς στις 19 Μαΐου και μας μεταφέρει στο δέκατο έτος των «Παιχνιδιών πείνας». Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, που ήδη έχει γίνει γνωστό από τη συγγραφέα, παρακολουθούμε τον 18χρονο Coriolanus Snow μελλοντικό πρόεδρο της Panem να προετοιμάζεται ώστε να παρευρεθεί στην τελετή όπου οι διαγωνιζόμενοι (τα «αφιερώματα») επιλέγονται και όπου θα κριθεί ποιοι είναι εκείνοι που θα αγωνιστούν στο 10ο ετήσιο Hunger Games.

www.kathimerini.g 

H συγκλονιστικότερη μορφή της κινηματογραφικής ιστορίας

Orson Welles: H συγκλονιστικότερη μορφή της κινηματογραφικής ιστορίας…

Πραγματική πηγή έμπνευσης και φαντασίωσης για τις μελλοντικές γενεές των κινηματογραφιστών. Ο George Orson Welles γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1915 στην πολιτεία του Wisconsin και πέθανε στις 10 Οκτωβρίου 1985 στο Hollywood.

Στις 30 Οκτωβρίου 1938 καταφέρνει να αναστατώσει όλη την Αμερική όταν με την ραδιοφωνική εκπομπή του στο CBS «The war of the worlds», γίνεται απόλυτα πιστευτός για την είδηση της εισβολής κατοίκων του πλανήτη Άρη στο New Jersey. Αν και είχε ειδοποιήσει τους ακροατές ότι τα πρόσωπα και τα γεγονότα είναι φανταστικά, ο ρεαλισμός και η αληθοφάνεια της ραδιοσκηνοθεσίας του και η πειστικότητα των ηθοποιών της ομάδας MERCURY δημιούργησε κατάσταση πανικού και υστερίας στους κατοίκους, που έντρομοι έμπαιναν στα αυτοκίνητα τους για να απομακρυνθούν ή κατέφευγαν στις κοντινές εκκλησίες αναζητώντας τη βοήθεια του θεού για να τους σώσει από τους εισβολείς.

Πριν από αυτό το γεγονός είχε ήδη σοκάρει το κοινό με τις πρωτότυπες θεατρικές του παραστάσεις, καταθέτοντας δείγματα του μεγάλου ταλέντου του.

Με την πρώτη του ταινία το 1941 «ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΪΝ», την οποία σκηνοθέτησε αλλά και πρωταγωνίστησε στο ρόλο του Charles Foster Kein, άλλαξε όλη την ιστορία του κινηματογράφου, ενώ τον διαχώρισε πλήρως και τον χειραφέτησε από την όποια εξάρτηση του από το θέατρο.

Στον «ΠΟΛΙΤΗ ΚΕΪΝ», αλλά και στις επόμενες ταινίες του, ο Welles δημιουργεί έναν απόλυτα ρεαλιστικό κινηματογράφο σπάζοντας τον κώδικα της Αριστοτελικής αφήγησης, (αρχή μέση τέλος), όπου ο σχηματισμός του χαρακτήρα του ήρωα γίνεται μέσα από μία δημοσιογραφική αναζήτηση και συνθετική αφήγηση.

Μετά από τον «ΠΟΛΙΤΗ ΚΕΙΝ» ακολουθούν οι ταινίες «MAGNIFICENT AMPERSONS» 1942, «Η ΚΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΓΚΑΗ» 1947, «TOUCH OF EVIL» 1958, «MR. ARKADIN» 1955, «Ο ΞΕΝΟΣ», «Ο ΤΡΙΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ», «ΜΑΚΒΕΘ», «ΟΘΕΛΛΟΣ» και πολλές άλλες.

Συνολικά αναφέρονται 80 ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε και 27 που σκηνοθέτησε, ενώ υπήρξαν και ορισμένες που έμειναν ημιτελείς όπως ο ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ.

Ο Welles στις ταινίες του χρησιμοποιεί μοναδικές γωνίες λήψης και θεωρείται καινοτόμος στη χρήση του φωτισμού και της φωτοσκίασης. Δίνει ιδιαίτερο βάρος στη συμβολή του σεναρίου το οποίο αναβαθμίζει και το εμπλουτίζει με ψυχαναλυτικά και σημειολογικά στοιχεία που άπτονται και κάποιας φιλοσοφικής διάστασης και μέσα από ανατροπές και εκπλήξεις σχηματοποιούν το αθέατο και ανομολόγητο μέρος αλλά απόλυτα υπαρκτό της ανθρώπινης ύπαρξης. Κινητοποιεί τον προσωπικό στοχασμό του θεατή, με αποτέλεσμα να ενεργοποιεί τον ψυχισμό του ώστε να υπερβάλλει τα συμβατικά όρια της οπτικής απόλαυσης της ταινίας.

Το 2002 ψηφίστηκε ως ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης όλων των εποχών σε δύο διαφορετικές δημοσκοπήσεις μεταξύ διευθυντών εταιριών και κριτικών κινηματογράφου.

Με την εμφάνιση του αρχίζει μια νέα εποχή για τον κινηματογράφο ο οποίος παύει πλέον να παίζει ένα ρόλο απλά ψυχαγωγικό και επιδερμικό. Όποιος κρίνει όμως τον Orson Welles απλά και μόνο σαν μεγάλο σκηνοθέτη, χαρισματικό ερμηνευτή ή δυναμικό παραγωγό, άθελά του τον αδικεί. Τον αδικεί διότι όλα αυτά τα στερεότυπα και συγκρίσιμα σε σχέση με άλλους πεδία κρίσης, δεν είναι ικανά λόγω της σημειολογικής τους αναφοράς και έλλειψης εννοιολογικής ανάλυσης να περιγράψουν σε βάθος το μέγεθος της προσωπικότητας του.

Νίκος Αναγνωστάκης www.ogdoo.gr

1 8 9 10 11 12 22