Συνέντευξη Τύπου και Επαφές, Συναντήσεις του Καλλιτεχνικού Διευθυντή ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης

Συνέντευξη Τύπου παραχωρήθηκε σήμερα στο Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Λαμίας, εν όψει της ανάληψης των καθηκόντων του Νέου Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης Νίκου Ορφανού παρουσία του ιδίου καθώς και του Δημάρχου Λαμιέων, και Προέδρου του ΔΗΠΕΘΕΡ Θύμιου Καραΐσκου και της Αντιδημάρχου Πολιτισμού, Τουρισμού και Διεθνών σχέσεων και Αντιπροέδρου του ΔΗΠΕΘΕΡ κας Αμαλίας Ποντίκα .

Ο Δήμαρχος Λαμιέων και Πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕΡ καλωσόρισε τον νέο Καλλιτεχνικό Διευθυντή δηλώνοντας τα εξής : « Σας ευχαριστώ που είστε σήμερα εδώ μαζί μας, σε αυτή τη νέα αρχή του Δημοτικού Περιφερειακού μας Θεάτρου Ρούμελης. Το Θέατρό μας από σήμερα αλλάζει εποχή και είναι έτοιμο να κάνει μια ολική επαναφορά.

Έκφραση αυτής της θέλησής μας να ζωντανέψει ξανά το θέατρό μας, η επιλογή του νέου καλλιτεχνικού του διευθυντή, του Νίκου Ορφανού.

Ενός καλλιτέχνη, που όχι μόνο έχει μια σημαντική, αδιάλειπτη πορεία τριάντα χρόνων στο ελληνικό θέατρο, όχι μόνο έχει την κατάρτιση και τις γνώσεις για να αναλάβει αυτή τη θέση, αλλά είναι ένα παιδί του τόπου μας, με καταγωγή από τη Λαμία, τη γενέθλια πόλη της μητέρας του

Γνωρίζει και αγαπάει τη Λαμία και το ΔηΠεΘε, άλλωστε από αυτό το θέατρο ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στο θέατρο το 1992 και ο στρατηγικός του σχεδιασμός εκφράζει απόλυτα και τις υψηλές μας προσδοκίες για το νέο ισχυρό αποτύπωμα που θέλουμε να αφήσει το Θέατρό μας στα πολιτιστικά πράγματα του τόπου μας, αλλά και στον Πολιτισμό της χώρας γενικότερα»

Ακολούθησε τοποθέτηση της Αντιδημάρχου Πολιτισμού, Τουρισμού και Διεθνών σχέσεων και Αντιπροέδρου του ΔΗΠΕΘΕ η οποία δήλωσε τα εξής: «Mε τη σειρά μου και εγώ να καλωσορίσω τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή, Νίκο Ορφανό και να του ευχηθώ καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα. Στόχος μας είναι η αναβάθμιση και η ενδυνάμωση του πολιτιστικού γίγνεσθαι της πόλης κάτι που πιστεύω πως μπορεί να υλοποιηθεί με την από κοινού συνεργασία. Εδώ να τονίσω ότι η μέχρι τώρα του πορεία και η προσφορά του στο χώρο εγγυώνται την πολιτισμική ταυτότητα που θέλουμε να δώσουμε όλοι σε αυτό το θεσμό πανελλαδικής εμβέλειας. Με την ευκαιρία δε της παρουσίας εδώ ενός καλλιτέχνη και με βάση τα όσα είδαν τελευταία το φως της δημοσιότητας και αφορούν στον καλλιτεχνικό χώρο, ως γυναίκα να εκφράσω τη συμπαράστασή μου σε όλες τις γυναίκες που έχουν δεχτεί τέτοιες συμπεριφορές και να τις καλέσω να μην φοβούνται να τις αποκαλύπτουν.»

Η Συνέντευξη ολοκληρώθηκε με την τοποθέτηση του νέου Καλλιτεχνικού Διευθυντή, ο οποίος δήλωσε τα εξής :

«Στη δυσκολότερη συγκυρία του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού από το 2ο παγκόσμιο πόλεμο, με τα θέατρα κλειστά εδώ και ένα σχεδόν χρόνο και με τα πλήγματα που δέχεται τελευταία ο κλάδος του Πολιτισμού σε αξιακό επίπεδο, η επαναλειτουργία του, αδρανούς επί σειρά ετών, Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ρούμελης, δίνει ένα σημαντικό μήνυμα στήριξης στον Πολιτισμό, ένα μήνυμα εμψύχωσης και πολιτιστικής ανάτασης.

Με μεγάλη χαρά, έχω την τιμή να αναλάβω τη διεύθυνση του θεάτρου στο οποίο ξεκίνησα την επαγγελματική μου καριέρα το 1992, στη γενέθλια πόλη της μητέρας μου, τη Λαμία, που τόσα έντονα συναισθήματα με συνδέουν μαζί της, μια πόλη που αγαπώ ιδιαίτερα και έρχομαι να εργαστώ σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, με όραμα και όρεξη για δουλειά.

Το ΔηΠεΘε Ρούμελης κάνει μια νέα αρχή σε μια νέα εποχή. Από τότε που λειτούργησε τελευταία φορά έχουν αλλάξει πολλά. Οι τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις, μας αναγκάζουν όχι να πιάσουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε προ ετών, αλλά να κάνουμε ένα άλμα προς τα εμπρός, μια νέα καλύτερη αρχή, μια ολική επαναφορά, στα πρότυπα όχι μόνο αντίστοιχων οργανισμών της Ελλάδας, αλλά και πρότυπων πολιτιστικών οργανισμών του εξωτερικού. Εμπνεόμαστε από τη διεθνή πραγματικότητα και θέλουμε να δημιουργήσουμε ξανά έναν πολιτιστικό οργανισμό σύγχρονο, ένα σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό όχι μόνο της Λαμίας και της Στερεάς αλλά και της Ελλάδας.

Οι βασικοί μας άξονες επάνω στους οποίους θα στηριχθεί αυτή η νέα μας αρχή είναι οι εξής:

Η ενεργοποίηση των δυνάμεών του. Η αξιοποίηση της μέχρι τώρα εμπειρίας του, του δυναμικού του, η ανάδειξη, συντήρηση και καταγραφή της κινητής και ακίνητης περιουσίας του. Το βεστιάριο και η αποθήκη του οργανώνονται σε νέα βάση και αξιοποιούνται.

Η συνεχής παρουσία. Το ΔηΠεΘε θα είναι ένας οργανισμός που θα προσφέρει πολιτιστικές υπηρεσίες 12 μήνες το χρόνο. Σε μια σχέση ανταποδοτική προς την κοινωνία και την πόλη της Λαμίας, πέρα από το σχεδιασμό και την παραγωγή θεατρικών παραστάσεων, θα ενεργοποιηθεί το θεατρικό του εργαστήρι, αλλά και σειρά πολιτιστικών δράσεων και πέρα από τα πλαίσια του θεατρικού χώρου.

Η ψηφιακή του οργάνωση. Το ΔηΠεΘεΡ οργανώνεται εκ νέου και χαράζει και το ψηφιακό του αποτύπωμα, σε επικοινωνιακό και πολιτιστικό επίπεδο. Κατά τη διάρκεια των θεατρικών δοκιμών και προετοιμασίας, σειρά οπτικού και ηχητικού υλικού θα διοχετεύεται στα επικοινωνιακά του μέσα, στο νέο κανάλι που θα δημιουργήσει και θα απευθύνεται όχι μόνο στο κοινό του και τους θεατές του, αλλά γενικότερα στην καλλιτεχνική και θεατρική κοινότητα, με ένα συστηματικό τρόπο που δεν έχει καταγραφεί αυτή τη στιγμή πανευρωπαϊκά.

Το ΔηΠεΘεΡ θα αφουγκράζεται τις ανάγκες του κοινού της πόλης και θα λειτουργεί ανταποδοτικά προς την πόλη και τους δημότες, σε πολλαπλό επίπεδο: με παραστάσεις υψηλού επιπέδου, με θεματολογία που θα συγκινεί, που θα σέβεται τις προτιμήσεις των θεατών του, αλλά και με υψηλή γνωσιακή και παιδαγωγική διάσταση.

Οι παραστάσεις για παιδιά και τους νέους θεατές θα είναι από τις πρώτες που θα υλοποιηθούν, σε συνδυασμό με τη λειτουργία θεατρικού εργαστηρίου για παιδιά, υπό την εποπτεία του ΔηΠεΘεΡ με έμπειρους θεατροπαιδαγωγούς, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στον παιδαγωγικό τους σχεδιασμό και την ολιστική προσέγγιση της θεατρικής τέχνης στο επίπεδο της αγωγής.

Το ΔηΠεΘεΡ θα επιδιώξει την παραγωγή πολιτισμού, με δικό του σχεδιασμό, με πρωτότυπες δράσεις και παραστάσεις, σχεδιασμένες και υλοποιημένες από το ίδιο και με τη συνέργεια συντελεστών επιπέδου και κύρους. Δε θα είναι ένα θέατρο διεκπεραιωτικών μετακλήσεων δυνάμεων από το Αθηναϊκό κέντρο, αλλά ένας οργανισμός παραγωγής πολιτιστικών προτάσεων με το δικό του στίγμα.

Η ανάδειξη ντόπιων καλλιτεχνικών δυνάμεων και δημιουργών είναι επίσης προτεραιότητα. Στο προσεχές διάστημα θα απευθύνει κάλεσμα συνεργασίας τόσο σε ηθοποιούς που έχουν γεννηθεί ή κατάγονται από την πόλη και τη Φθιώτιδα και θέλουν να εργαστούν στην πόλη τους και το Θέατρό της, αλλά και σε άλλες ειδικότητες δημιουργών, με απώτερο στόχο να καταστεί ένα φυτώριο ανάδειξης δυνάμεων, που θα διαγράψουν τη δική τους περαιτέρω αυτόνομη πορεία στον καλλιτεχνικό χάρτη.

Το ΔηΠεΘεΡ θέλει να λειτουργήσει με τρόπο αναπτυξιακό, δημιουργώντας υψηλού επιπέδου άυλη πολιτιστική υπεραξία, νέες θέσεις εργασίας και να αποτελέσει έναν επιπρόσθετο πόλο έλξης για την πόλη της Λαμίας και τη Φθιώτιδα.

ο κος Ορφανός επίσης πρόσθεσε:

«Είναι επιδίωξή μας η συνεργασία με τις ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες της πόλης μας, η ανάδειξη του έργου τους και ο σχεδιασμός δράσεων ευρύτερης διάδοσης των παραστάσεών τους, πιθανώς και με τη διοργάνωση ενός φεστιβάλ ερασιτεχνικών θιάσων.

Σε μία εποχή που ο κλάδος του θεάματος και του πολιτισμού δοκιμάζεται και σε ηθικό επίπεδο, το ΔηΠεΘεΡ έχει απόλυτη προτεραιότητα, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία ενός άριστου εργασιακού κλίματος, για τους εργαζόμενούς του και κάθε εξωτερικό συνεργάτη. Ο σεβασμός, η εντιμότητα, η χρηστή και διάφανη διαχείριση, η αξιολόγηση, η ανθρωπιά και η χαρά, είναι υψηλά στον αξιακό του κώδικα.

Χωρίς χαρούμενους και ευτυχισμένους εργαζόμενους και ηθοποιούς δε μπορείς να έχεις χαρούμενους και ευτυχισμένους θεατές» κατέληξε.

Παράλληλα, στο πλαίσιο της ενημερωτικής επίσκεψης του στη Λαμία σχετικά με τη δομή και τη μέχρι στιγμής λειτουργία της, ο νέος Καλλιτεχνικός Διευθυντής πραγματοποίησε κύκλο συναντήσεων γνωριμίας με θεσμικούς παράγοντες. Συγκεκριμένα την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου συνάντησε

 Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδας κ. Συμεών

 Τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας κ. Φάνη Σπανό

 Τον Δήμαρχο Λαμιέων κ. Θύμιο Καραΐσκο

 Το Δ.Σ. του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης

Ολοκληρώνοντας τις συναντήσεις ο κύριος Ορφανός επισκέφθηκε τα γραφεία του ΔΗΠΕΘΕ, όπου ενημερώθηκε συνολικά για τη λειτουργιά του Θεάτρου και τις υποδομές.

Δελτίο Τύπου

Το νέο παιδικό βιβλίο της Νικολέττας Λέκκα: «Το ταξίδι της ζωής μας»

Το νέο παιδικό βιβλίο της Νικολέττας Λέκκα: «Το ταξίδι της ζωής μας». Μια ιστορία για την επιλογή ανάμεσα σε όσα ξέρεις και όσα λαχταράς…

Μια ιστορία για την επιλογή ανάμεσα σε όσα ξέρεις και όσα λαχταράς. Και την αλήθεια ότι συχνά, είναι και τα δύο στάσεις στην ίδια διαδρομή, που δεν είναι ποτέ ευθεία. Γιατί, ένα ταξίδι είναι η ζωή.

Ηρωίδα της ιστορίας μια βαρκούλα, που γεννιέται από το μεγάλο έρωτα της Θάλασσας και του Ήλιου. Η αγκαλιά της μαμάς της είναι παντού. Ο μπαμπάς, που πρέπει να είναι αλλού, θα στρώσει ένα χρυσό χαλί για να φτάνει τη βαρκούλα του. Εκεί η βαρκούλα θα νιώθει ασφαλής.

Όμως μεγαλώνει και η καρδιά της σκιρτά για ταξίδια μακρινά. Ένα ξεχασμένο φυλαχτό θα έρθει όταν η βαρκούλα το έχει πραγματικά ανάγκη. Τη στιγμή που θα γλιστρήσει από το χαλί..

Οι «βαρκούλες» της Νικολέττας, η Ευτυχία και η Γαρυφαλλιά Βλάχου έφτιαξαν τις εικόνες από θάλασσα και φως που ντύνουν το βιβλίο αυτό. Εικόνες που, όπως η βαρκούλα της ιστορίας, εξελίσσονται, μεγαλώνουν, δυναμώνουν. Και το ταξίδι προχωρά!

«Το ταξίδι της ζωής μας» είναι το τρίτο παιδικό βιβλίο της Νικολέττας Λέκκα.

nikoletta 1

Βιογραφικό

Η Νικολέττα Λέκκα, γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα, είναι μακροοικονομολόγος, συγγραφέας και δημιουργός του Να Μου Γελλάς.

Έχει διδακτορικό στα διεθνή οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Εργάστηκε 15 χρόνια σε επενδυτικούς οργανισμούς στο Λονδίνο και στην Αθήνα και 6 χρόνια ως συντάκτης του περιοδικού ΜΕΤΡΟ. Έχει προλογίσει το βιβλίο του Χάρη Χατζιδάκη “The Cat That Lost Her Mouse” από τις αγγλικές εκδόσεις Minerva Press.

Το 2018 ίδρυσε τις εκδόσεις ΓΕΛΛΑΣ και δημιούργησε το Να Μου Γελλάς (www.namougellas.com), μια πρωτότυπη ιδέα μέσω της οποίας ο αναγνώστης αποκτά πρόσβαση σε λογοτεχνικές ιστορίες που θα αγαπήσει και έχει την ευκαιρία να ζήσει ξεχωριστές συναντήσεις με ανθρώπους που θαυμάζει. Aπό τις εκδόσεις της κυκλοφορούν επίσης τα παραμύθια «Ιδανικά όνειρα», «Το κλειδί της Ευτυχίας» και οι ιστορίες για μεγάλους «Ιερές Αριθμήσεις», «Ουράνια τόξα, τότε και τώρα».

nikoletta 2

«Το ταξίδι της ζωής μας» Εικόνες: Ευτυχία και Γαρυφαλλιά Βλάχου. Σελίδες: 48, Τιμή: 15 ευρώ, σκληρόδετο εξώφυλλο

Κώστας Μπαλαχούτης www.ogdoo.gr

Αυτές είναι οι υποψηφιότητες για τις 78ες χρυσές σφαίρες

Ελάχιστες εκπλήξεις και ευχάριστη γυναικεία παρουσία επιφύλασσε η ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων για τα βραβεία της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών του Χόλιγουντ, σε μια χρονιά με κλειστούς κινηματογράφους και παντοδυναμία του streaming.

Μια χρονιά παντοδυναμίας των ψηφιακών πλατφορμών είναι αυτό που απεικονίζουν οι υποψηφιότητες για τις 78ες Χρυσές Σφαίρες, που ανακοινώθηκαν πριν από λίγο επιφυλάσσοντας ελάχιστες εκπλήξεις, αλλά και την ευπρόσδεκτη ύπαρξη τριών γυναικείων υποψηφιοτήτων στην κατηγορία των βραβείων Σκηνοθεσίας

Ενδιαφέρουσα αλλαγή κλίματος για έναν θεσμό που έχει κατηγορηθεί πολλαπλώς για την έλλειψη συμπεριλιψιμότητας, η κατηγορία θα δει φέτος τις Regina King («One Night in Miami»), Chloé Zhao («Nomadland») και Emerald Fennell («Promising Young Woman») να συμπληρώνουν τη χρυσή πεντάδα των υποψηφιοτήτων σκηνοθεσίας, πλάι στους David Fincher («Mank») and Aaron Sorkin («The Trial of the Chicago 7»).

Στα τραγούδια, τo Hear My Voice της Celeste (από το «The Trial of the Chicago 7») είναι φυσικά παρόν, ανάμεσα στα Tigress & Tweed της Andra Day για το biopic «The United States vs Billie Holiday», το Speak Now του Leslie Odom Jr για το «One Night in Miami» και το Fight For You του Jason Gray για το βιογραφικό «Judas and the Black Messiah». Την πεντάδα συμπληρώνει το Io Si της Laura Pausini, από το «The Life Ahead» – το μεγάλο κινηματογραφικό comeback της Sophia Loren.

Όσο για τις μουσικές κατηγορίες, οι Trent Reznor και Atticus Ross απέσπασαν δύο υποψηφιότητες, για τα soundtrack των «Mank» του David Fincher και «Soul», το δεύτερο σε συνεργασία με τον Jon Baptiste, ενώ την κατηγορία καλύτερης μουσικής επένδυσης συμπληρώνουν o Alexandre Desplat για το «The Midnight Sky» του George Clooney, ο Ludwig Goransson για το «Tenet» του Christopher Nolan και ο James Newton Howard για το «News of the World» με τον Tom Hanks.

Οι παλαίμαχες Amy Poehler και Tina Fey θα βρεθούν για τέταρτη φορά στην ψηφιακή φέτος σκηνή της απονομής που θα πραγματοποιηθεί στις 28 Φεβρουαρίου, στρώνοντας το δρόμο για τα Όσκαρ και βάζοντας ερωτήματα όπως τι αξία έχουν οι βραβεύσεις σε μία χρονιά παραλυμένη από την πανδημία.

Φυσικά, το Netflix βρίσκεται στην κορυφή με 42 συνολικές υποψηφιότητες, φιλοξενώντας παραδοσιακές χολιγουντιανές παραγωγές («The Trial of the Chicago 7») και απρόσμενα χιτ («The Queen’s Gambit» ), που εδραίωσαν νέους πρωταγωνιστές, όπως η Ana Taylor Joy, υποψήφια για τις ερμηνείες της τόσο στο σκακιστικό σουξέ, όσο και για αυτήν μιας σκανδαλιάρας προξενήτρας στη δραματική κομεντί εποχής «Emma.».

Με 10 υποψηφιότητες ακολουθεί το Amazon, που συνεχώς διεκδικεί όλο και μεγαλύτερο μερίδιο της streaming πίτας («One Night in Miami», «Borat Subsequent Moviefilm» και «Small Axe» ), ενώ τις δυο πλατφόρμες συγκεράζει ο Sacha Baron Coen, διεκδικώντας Χρυσή Σφαίρα κωμικού Α’ Ανδρικού για το «Borat» του, και δραματικού Β’ Ανδρικού για το «The Trial of the Chicago 7».

Το «Mank» του David Fincher, μία από τις λιγοστές «μεγάλες» ταινίες της περασμένης χρονιάς που κυκλοφόρησε μέσω του Netflix συγκεντρώνει τις περισσότερες υποψηφιότητες στο σινεμά έξι στο σύνολο, συμπεριλαμβανομένης και αυτής για Καλύτερη Δραματική Ταινίας. 

Στην τηλεόραση, οι υποψηφιότητες πηγαινοέρχονται ανάμεσα στις νέες σεζόν ήδη επιτυχημένων σειρών και σε νέους παίκτες που κέντρισαν το ενδιαφέρον, με τα «Schitt’s Creek», «The Crown» και «Ozark» να συγκεντρώνουν τις περισσότερες υποψηφιότητες, όπως αυτή της Gillian Anderson, για την ερμηνεία της στο ρόλο της Σιδηράς Κυρίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, αλλά και της Emma Corrin ως Πριγκίπισσα Νταϊάνα.

Παρόλα αυτά, η διάκριση ανάμεσα στις ξενόγλωσσες ταινίες και ο τρόπος που αποκλείει για άλλη μια χρονιά αμερικάνικες παραγωγές με Αμερικανούς σκηνοθέτες, λόγω της γλώσσας των πρωταγωνιστών, είναι ένα από τα «αγκάθια» που θα συζητηθούν. Το «Minari», του Lee Isaac Chung, γυρισμένο στα Κορεάτικα, θα διαγωνιστεί μόνο ανάμεσα στις ξενόγλωσσες ταινίες, καθώς οι Ανταποκριτές δεν θεωρούν αρκετό κριτήριο ότι πρόκειται για Αμερικανική παραγωγή. Αντίθετα, το «Hamilton», η βιντεοσκόπηση του ομώνυμου, επιτυχημένου μιούζικαλ, πληροί όλους τους κανόνες για να συμμετάσχει απέναντι στις παραδοσιακές ταινίες κωμωδίας ή μιούζικαλ, σε αντίθεση με το πλαίσιο που θέτουν τα Όσκαρ, εξασφαλίζοντας και μία θέση στην κατηγορία ερμηνείας για τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Lin Manuel Miranda.

Από την Άννα Φαρδή www.pepper966.gr

Poor things: Η νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου έχει και πάλι πρωταγωνίστρια την Έμμα Στόουν

Η διάσημη ηθοποιός είπε ξανά το «ναι» στον Έλληνα σκηνοθέτη και θα υποδυθεί την θηλυκή έκδοση του φοβερού Φρανκεστάιν.

Μετά την πολύ καλλιτεχνική επιτυχία που σημείωσε η «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου, μία ταινία συγκέντρωσε 9 υποψηφιότητες για Όσκαρ με την Ολίβια Κόλμαν να κερδίζει τελικά το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου) ο διάσημος Έλληνας σκηνοθέτης ετοιμάζει το επόμενο κινηματογραφικό του βήμα, μεταφέροντας στη μεγάλη οθόνη ένα από τα πιο γνωστά Βρετανικά μυθιστορήμα, το θρυλικό Φρανκεστάιν της Μαίρη Σέλλεϋ. 

Έχοντας μαζί του για άλλη μία φορά μία ηθοποιό που αγαπάει ιδιαίτερα, τη σαγηνευτική Έμμα Στόουν, ο Λάνθιμος στήνει ένα φανταστικό σεναριακό κόνσεπτ γύρω από μία «μια ζωηρή, υπερσεξουαλική, χειραφετημένη γυναίκα, (που θα είναι) ο θηλυκός Φρανκεστάιν».

Η Μπέλα Μπάξτερ, την οποία έχει ήδη δεχθεί να υποδυθεί η Στόουν, πνίγεται σε έναν γάμο με τον χειριστικό σύζυγό της και αντικαθιστά τον εγκέφαλο της με αυτόν του αγέννητου παιδιού της .

Τα γυρίσματα του φιλμ δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα καθώς η παραγωγή βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της προετοιμασίας, και η ταινία υπολογίζεται ότι θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες κάποια στιγμή μέσα στο 2022. 

Image

Μάγκυ Παπαχρήστου www.womantoc.gr

Η πραγματική ιστορία πίσω από την “Ανασκαφή”

Η πραγματική ιστορία πίσω από την “Ανασκαφή” του Netflix. Πώς ένα μέντιουμ βοήθησε στην εύρεση ενός αγγλοσαξονικού θησαυρού…

“Λίγο πριν από τον Β’ Π.Π., μια Βρετανίδα χήρα προσλαμβάνει έναν αυτοδίδακτο αρχαιολόγο για να ανασύρει κάτι μυστήριο από τη γη της, ο οποίος βρίσκει κάτι μοναδικό”, γράφει η μίνι περίληψη του Netflix για την ταινία “Η Ανασκαφή”. Σαφέστατα δεν ακούγεται ό,τι πιο ελκυστικό ώστε να αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του 2021 για τη δημοφιλή πλατφόρμα streaming, αλλά ποιος είπε ότι το φαινομενικά απίθανο δε μπορεί να συμβεί;

Ίσως βέβαια να έπρεπε να το υποψιαστούμε από το πολλά υποσχόμενο ή πιο ορθά, έξυπνα επιλεγμένο cast των Carey Mulligan, Ralph Fiennes, Lily James και Johnny Flynn, στο δράμα που βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του John Preston.

Το βιβλίο του 2007 αφηγείται την ιστορία της Edith Pretty, η οποία το 1938-9 “παρήγγειλε” μία ανασκαφή σε κάτι “παράξενους μικρούς λόφους” που βρίσκονταν στο κτήμα της, καθώς πίστευε ότι έκρυβαν κάτι σημαντικό. Στο μεταξύ, αυτό που ξεκίνησε σαν μία μικρή έρευνα, “απέφερε” τα πιο ξεχωριστά αρχαιολογικά ευρήματα του 20ου αιώνα για τη Βρετανία. 

Fiction VS Reality

Πόση αλήθεια όμως εμπεριέχει η “Ανασκαφή”; Αρκετά πιστή στο πρωτότυπο είναι η απόδοση του βρετανικού τοπίου με τα γυρίσματα να έχουν πραγματοποιηθεί κοντά στο σημείο της πραγματικής ανασκαφής, όπως επίσης και η προφορά του Ralph Fiennes ως Basil Brown από το επαρχιακό Suffolk. Παρόλα αυτά, δε λείπουν και οι αποκλίσεις: “Το μυθιστόρημα του John Preston απέχει από την αλήθεια από πολλές απόψεις και δεν ισχυρίζεται ότι είναι εντελώς ακριβείς, οπότε η σκοπιά της απόκλισης από την ιστορική ακρίβεια προϋπήρχε ήδη”, δήλωσε σχετικά ο Simon Stone στο BBC. 

Στην ερώτηση αν όλοι οι χαρακτήρες είναι αληθινοί, η απάντηση είναι όχι ή έστω σχεδόν. Για παράδειγμα, δύο γυναίκες φωτογράφοι που εργάστηκαν στο αληθινό project, οι Mercie Lack και Barbara Wagstaff κόπηκαν εντελώς από την πλοκή για να αντικατασταθούν από το “φανταστικό” αντικείμενο του πόθου του Johnny Flynn, Rory Lomax.

Παράλληλα, οι ηλικίες των προσώπων είναι αρκετά διαφορετικές: Η 35αχρονη Carey Mulligan υποδύεται την 56χρονη Edith Pretty, οι ρόλοι του 38χρονου αρχαιολόγου Charles Phillips και του 29χρονου Stuart Piggot ανατέθηκαν στον 66χρονο Ken Stott και τον 51χρονο Ben Chaplin αντίστοιχα. Προφανώς, αυτή η λεπτομέρεια έχει αντίκτυπο στη δυναμική των χαρακτήρων. 

Επιπρόσθετα, η Peggy Piggot που υποδύεται η Lily James παρουσιάζεται ως μία άπειρη, σχεδόν ατσούμπαλη αρχαιολόγος. Η πραγματικότητα απέχει πολύ από το σενάριο, διότι υπήρξε επιφανής επαγγελματίας με σπουδές στο Cambridge και το πανεπιστήμιο του Λονδίνου, ενώ ήταν μόλις 27 χρόνων όταν τοποθετήθηκε ως επικεφαλής σε ανασκαφή. Μάλιστα, φωτογραφίες αρχείου τη δείχνουν με στολές εργασίες και σαλοπέτα, συνεπώς και τα ρούχα που φοράει στην ταινία δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Όσον αφορά στον Brown, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι κινδύνευσε να χάσει τη ζωή του από την κατάρρευση ενός λόφου. 

Η ανασκαφή της “Ανασκαφής”

H πραγματική ανασκαφή ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1938 και μέσα σε δύο μήνες ο Brown και η ομάδα του ανακάλυψαν μερικά ενδιαφέροντα κομμάτια: Έναν πέλεκυ και κάποια αντικείμενα που έμοιαζαν με σιδερένια πριτσίνια. Έβαλε το πρότζεκτ στον πάγο και επέστρεψε ένα χρόνο μετά για την ανασκαφή του μεγαλύτερου λόφου. Με τη βοήθεια του Jacobs χρησιμοποίησε φτυάρι ανθρακωρύχων, πινέλα ζαχαροπλαστικής (!) και ένα μικρό σουγιά – λίγο αργότερα, μαζί, βρέθηκαν μπροστά στο ξύλινο πλοίο που ήταν θαμμένο εκεί. 

Στις 21 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς η Peggy Piggott βρήκε τα πρώτα κομμάτια χρυσού και όσο συνεχιζόταν η ανασκαφή, τόσο περισσότεροι θησαυροί έρχονταν στο φως. Ο χρυσός στο μεταξύ, βγήκε από το έδαφος ακριβώς όπως παρουσιάζεται στην ταινία. Για την ακρίβεια, ο Brown έγραψε στο ημερολόγιό του ότι “όλα τα αντικείμενα έλαμπαν στη λιακάδα όπως έλαμπαν την ημέρα που θάφτηκαν”. 

Το δρύινο καράβι από την άλλη, δεν ήταν τόσο “συμπαγές” όσο φαίνεται στην “Ανασκαφή”, είχε αποσυντεθεί σε μεγάλο βαθμό. “Τίποτα δεν το κρατάει, παρά μόνο ο χρόνος“, ακούγεται να σχολιάζει εύστοχα ο Brown στην ταινία. 

Γράφει: Ραφαέλλα Ράλλη esquire.com.gr

«Ακόμα κι αν δεις το ντοκιμαντέρ, δε θα καταλάβεις ποτέ ποιοι είναι πραγματικά οι Sparks»

Χιονόμπαλες και χιτλερικά μουστάκια πάνε μαζί με την πενηντάχρονη καριέρα των Sparks που κινηματογραφεί ο Edgar Wright, φέρνοντας στο προσκήνιο «την καλύτερη βρετανική μπάντα που έβγαλε η Αμερική»...

«Ακόμα κι αν δεις το ντοκιμαντέρ, δε θα καταλάβεις ποτέ ποιοι είναι πραγματικά οι Sparks» ακούμε στο δίλεπτο τρέιλερ για το νέο μουσικό ντοκιμαντέρ του Edgar Wright («Hot Fuzz», «Baby Driver») που έκανε την πρεμιέρα του στο (ψηφιακό φέτος) φεστιβάλ του Sundance. Το ντουέτο των αδερφών Ron και Russell Mael που διαμόρφωσε την art pop βρίσκεται στο επίκεντρο του «The Sparks Brothers», της πιο πρόσφατης κινηματογραφικής απόπειρας του Wright, φαν της μπάντας από την πρώτη φορά που τους είδε ζωντανά στο Top of the Pops το 1979.

Η ιδιοσυγκρασιακή, περίεργη ποπ του ντουέτου με την έντονα θεατράλε σκηνική παρουσία άφησε το στίγμα της στην παγκόσμια μουσική, εξασφαλίζοντας φανατικό κοινό έξω από τη γενέτειρα τους στο Λος Άντζελες και κατακτώντας την Ευρώπη. Η ιστορία τους παρουσιάζεται μέσα από αρχειακό συναυλιακό υλικό, προσωπικές συνεντεύξεις αλλά και τις καταθέσεις των Flea, Jason Schwartzman και Jack Antonoff μεταξύ άλλων, οι οποίοι καταδύονται σε backstage σκηνές από τη ζωή τους, αποδεικνύοντας όμως πως ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις ολοκληρωτικά τι κρύβεται πίσω από τις ιδιόρρυθμες προσωπικότητες τους. Μπόλικο χιούμορ και ασταμάτητη καλλιτεχνική όρεξη, συλλογές από χιονόμπαλες κι ένα μουστάκι χίτλερ, είναι λίγα μόνο από τα σημεία που ιντριγκάρουν στα δύο λεπτά του τρέιλερ.

Το ντοκιμαντέρ έρχεται λίγο καιρό πριν την κυκλοφορία του μιούζικαλ του Leos Carrax «Annette», του οποίου το σενάριο και τη μουσική έχουν γράψει οι ίδιοι και όπου πρωταγωνιστούν οι Adam Driver και Marion Cotillard. Όσο για τον Wright, σε πρόσφατη συνέντευξη του για το ντοκιμαντέρ στο  Variety αποκάλυψε πως έχει ήδη ολοκληρώσει το σενάριο για το sequel του «Baby Driver», ενώ η νέα του ταινία «Last Night In Soho» πήρε μια ακόμα αναβολή λόγω της πανδημίας και αναμένεται πλέον να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο.

Από την Άννα Φαρδή www.pepper966.gr

Βιβλίο: Φανταστική βόλτα στο Λονδίνο, της Μελίνας Ηλιοπούλου

Βιβλίο: Φανταστική βόλτα στο Λονδίνο, της Μελίνας Ηλιοπούλου

Η φανταστική βόλτα της Μελίνας Ηλιοπούλου γράφτηκε εν μέσω της πρώτης καραντίνας και κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια της δεύτερης.

Αναμφισβήτητα είναι ένα βιβλίο που ικανοποιεί την επιθυμία του παιδιού για ταξίδια, φανταστικά και πραγματικά, την ανάγκη του για διάδραση και παιχνίδι, παράλληλα με την πληροφορία και τη γνώση. Ζούμε σε μια εποχή με νέα δεδομένα και έχουμε ανάγκη την ελευθερία και την απόδραση όσο ποτέ άλλοτε. Η σύλληψη της ιδέας και η συγγραφή της «Φανταστικής βόλτας στο Λονδίνο» είναι αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών συγκυριών. Όλα ξεκινούν από τη μεγάλη αγάπη της Μελίνας Ηλιοπούλου για το ταξίδι και παράλληλα την τάση να παρατηρεί τα πάντα με τη ματιά της εκπαιδευτικού.

vivlio-fantastiki-volta-sto-londino-tis-melinas-iliopoyloy0

Το ξεχωριστό αυτό βιβλίο ψυχαγωγίας και γνώσης είναι ένα έναυσμα για μοίρασμα στιγμών και εμπειριών. Η φαντασία συναντά την πραγματικότητα. Ψιχάλες βροχής, κόκκινα λεωφορεία, μοναδικά μουσεία, μπισκότα βουτύρου, σκίουροι και μια Καρυάτιδα που «στέκει εδώ πανέμορφη με το δωρικό της πέπλο αλλά μοναχική, με το βλέμμα της στραμμένο στην πατρίδα»… Μικροί και μεγάλοι θα απολαύσουν μια αληθινή διαδρομή με δόση φαντασίας και σύμβουλο πάντα τον Σοφοκλή, το σοφό βιβλιαράκι που έχει η ηρωίδα μαζί της σε όλο το ταξίδι και της λύνει πολλές απορίες. Αυτό το συγγραφικό εγχείρημα δεν αποτυπώνει απλώς τα αξιοθέατα του Λονδίνου, αλλά μας ταξιδεύει από τον καναπέ του σπιτιού μας στη μαγεία της πόλης, με τα σχέδια του Φίλιππου Φωτιάδη να δίνουν δυναμική στην αφήγηση.

Η φροντισμένη έκδοση που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καλέντη σχεδιάστηκε ώστε να μπορεί να διαβαστεί από ένα παιδί γι’ αυτό και η πρωτοπρόσωπη αφήγηση της νεαρής ηρωίδας, αλλά και να κεντρίζει το ενδιαφέρον ενός ενήλικα. Οι βιβλιοφιλικές συνδέσεις, οι πληροφορίες και γενικότερα η διαδραστικότητα του κειμένου είναι στοιχεία αναγνωστικής απόλαυσης με αποδέκτες τους μικρούς και του μεγάλους. Διαθέτει όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά για να ψυχαγωγήσει, αλλά και να δουλευτεί παιδαγωγικά, αποτελεί δηλαδή ένα υλικό αξιοποιήσιμο για διάφορες χρήσεις, από την εξοικείωση με την αγγλική γλώσσα έως την επαφή με προσωπικότητες ή ήρωες βιβλίων της βρετανικής κουλτούρας.

vivlio-fantastiki-volta-sto-londino-tis-melinas-iliopoyloy2

Πάνω απ’ όλα, η «Φανταστική βόλτα στο Λονδίνο» είναι το εισιτήριο για να ανοίξουν οι ορίζοντές μας και να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τη φαντασία μας στην καθημερινότητά μας και σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, να γίνει ένα απολαυστικό μέσο απόκτησης εμπειριών.

«Η μέρα μου τελειώνει, όπως και το ταξίδι μου, με μια τελευταία γεύση, τις απίθανες καραμέλες βουτύρου». Η τελευταία φράση της περιήγησης της ηρωίδαςαποτυπώνει την αλήθεια: ένα ταξίδι διεγείρει όλες τις αισθήσεις. Ποιος από εμάς δεν έχει συνδέσει το Λονδίνο με κρύο, βροχή και τη γεύση μιας καραμέλας βουτύρου στον ουρανίσκο;

vivlio-fantastiki-volta-sto-londino-tis-melinas-iliopoyloy1

Η συγγραφέας και η ηρωίδα της μας αποχαιρετούν με αγάπη από το Λονδίνο και μας υπόσχονται: See you soon!

www.kathimerini.gr

Ναυάγιο Μέντωρ: Τα σημαντικά ευρήματα της υποβρύχιας αρχαιολογικής έρευνας

Πολύ σημαντικά ήταν και φέτος τα αποτελέσματα της υποβρύχιας αρχαιολογικής έρευνας στο ιστορικό ναυάγιο ΜΕΝΤΩΡ, το μπρίκι ιδιοκτησίας του Λόρδου Έλγιν το οποίο βυθίσθηκε στον όρμο του Αγίου Νικολάου στα Ν.Α. Κύθηρα το 1802 ενώ μετέφερε μέρος των αρχαιοτήτων που είχαν αφαιρεθεί από τον Παρθενώνα, την Ακρόπολη και άλλα αρχαία μνημεία των Αθηνών.

Στο διάστημα 4/9/20 έως 21/9/20 διενεργήθηκε η συστηματική υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων στο ιστορικό ναυάγιο ΜΕΝΤΩΡ στα Κύθηρα, υπό την διεύθυνση του αρχαιολόγου, Δρ. Δημήτρη Κουρκουμέλη.

Κατά τη φετινή υποβρύχια ανασκαφική έρευνα, συνεχίσθηκε η διερεύνηση και ανασκαφή της τομής που είχε ήδη αρχίσει το 2019, στο δυτικό όριο του σωζόμενου σκαριού του πλοίου. Στον χώρο της τομής εντοπίσθηκαν πολλά ξύλα, τόσο από το πέτσωμα του πλοίου, όσο και τμήματα νομέων.

Ο χώρος της Τομής 2020 (@ΥΠΠΟΑ/Β. Τσιαϊρης)

Τα τμήματα αυτά ήταν διάσπαρτα και χωρίς συγκεκριμένη διάταξη, που μαρτυρούν τη γενικότερη καταστροφή που συντελέσθηκε στο χώρο του ναυαγίου κατά τη βύθισή του, όσο και κατά τις μετέπειτα διεργασίες ναυαγιαιρεσίας. Η εικόνα της καταστροφής του πλοίου ήταν ιδιαίτερα έντονη, καθώς τμήματα των νομέων βρέθηκαν να έχουν παγιδευτεί κάτω από βράχια, ενδεικτικό και της σφοδρότητας του κυματισμού που προκαλούν στην περιοχή κυρίως οι νότιοι άνεμοι και οι οποίοι επηρεάζουν το πυθμένα σε μεγάλο βάθος.

Στον χώρο της τομής εντοπίσθηκαν, όπως και κατά την προηγούμενη ανασκαφική περίοδο το 2019, ένας σημαντικός αριθμός ξύλινων και μεταλλικών αντικειμένων που σχετίζονται κατά κύριο λόγο με τον εξαρτισμό του ενός εκ των δύο ιστών του πλοίου.

(@ΥΠΠΟΑ/Β. Τσιαϊρης)

Ξύλινοι διαμπερείς κύλινδροι που χρησίμευαν για την κύλιση της κεραίας του κεντρικού ιστίου στον ιστό, ξύλινοι κύλινδροι που απέτρεπαν την περιτύλιξη των σχοινιών, ξύλινες δέστρες για την πρόσδεση των σχοινιών, τροχαλίες διαφόρων μεγεθών, μονές ή διπλές, ορισμένες από τις οποίες σώζουν ακόμα τμήματα των σχοινιών πρόσδεσής τους (από το χώρο του ναυαγίου έχουν ανελκυσθεί μέχρι σήμερα 35 τροχαλίες ακέραιες ή τμήματά τους, από συνολικά περίπου τις 120 που απαιτούνται για τον εξαρτισμό ενός πλοίου των διαστάσεων του Μέντορα).

Ξύλινος κύλινδρος για την κύλιση της κεραίας στον ιστό (@ΥΠΠΟΑ/Π. Βεζυρτζής)

Γενικά, από τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνεται, ότι ο χώρος που ανασκάφθηκε συμπίπτει με τη θέση του ενός εκ των δύο ιστών του πλοίου (ο Μέντωρ ήταν ένα δικάταρτο μπρίκι) και κατά πάσα πιθανότητα του πρυμναίου, αφού ορισμένα από τα ξύλινα εξαρτήματα συνδέονται με τον εξαρτισμό της κεραίας της πρύμνης του πλοίου. Ακόμα κατά τη φετινή έρευνα, δόθηκε η ευκαιρία να ανελκυσθούν και να φωτογραφηθούν τρισδιάστατα, δύο τμήματα νομέων του πλοίου. Οι νομείς αυτοί, δεν ήταν στη θέση τους και είχαν μετακινηθεί κατά την θραύση του πλοίου, μετά, δε, τη φωτογράφηση επανατοποθετήθηκαν στην τομή.

Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ήταν, επίσης, και τα άλλα κινητά ευρήματα που ανελκύσθηκαν. Εντοπίσθηκαν για πρώτη φορά τμήματα δερμάτων υποδημάτων, πόρπες υποδημάτων και ζωνών και άλλα μικροαντικείμενα, όπως ένα μικρό νόμισμα/μάρκα που χρησιμοποιούταν κυρίως σε χαρτοπαίγνια.

Μεταλλικό τμήμα πόρπης (@ΥΠΠΟΑ/Π. Βεζυρτζής)

Είναι γνωστό από τις μαρτυρίες, τόσο του πληρώματος, όσο και των επιβαινόντων, ότι κατά τη διάρκεια του ατυχήματος, απώλεσαν το σύνολο των προσωπικών τους αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων και των ενδυμάτων τους. Η μαρτυρία αυτή επιβεβαιώνεται από τα φετινά ευρήματα της ανασκαφής.

Πέραν των ανωτέρων ανελκύσθηκαν επίσης και διάφορα άλλα μικροαντικείμενα, όπως δύο πιόνια σκακιού (τα προηγούμενα χρόνια είχαν βρεθεί και άλλα έξι πιόνια σκακιού πιθανώς από το ίδιο σύνολο), νομίσματα και θραύσματα μαγειρικών και άλλων σκευών.

Ανέλκυση δύο τμημάτων νομέων του πλοίου (@ΥΠΠΟΑ/Γ. Ίσσαρης)

Στην υποβρύχια έρευνα του 2020 συνολικά συμμετείχαν 18 άτομα διαφόρων ειδικοτήτων και επιστημονικών εξειδικεύσεων, όπως αρχαιολόγοι, θαλάσσιοι βιολόγοι, εκπαιδευτές καταδύσεων, τοπογράφοι/μηχανικοί, συντηρητές αρχαιοτήτων, τεχνικοί βυθού και συγκεκριμένα οι: Ανδρέας Σωτηρίου, Θεοτόκης Θεοδούλου, Σταυρούλα Βραχιονίδου, Αλέξανδρος Τούρτας, Πάνος Αθανασόπουλος, Κώστας Τοκμακίδης, Κίμων Παπαδημητρίου, Γιάννης Ίσσαρης, Βασίλης Τσιαϊρης, Ελπίδα Καραδήμου, Άρης Μιχαήλ, Χρύσα Φουσέκη, Ειρήνη Μάλλιου, Σπύρος Μουρέας, Άγγελος Μαγγλής, Αντώνης Μπουτάτης, Μανουήλ Κουρκουμέλης.

www.cnn.gr

ΒΙΒΛΙΟ: Four Hundred Souls: Η ιστορία της Αφρικανικής Αμερικής σε έναν τόμο

Four Hundred Souls: Η ιστορία της Αφρικανικής Αμερικής σε έναν τόμο 99 συγγραφείς συνεισφέρουν σε αυτή την ανθολογία ορόσημο…

Τον Αύγουστο του 2019, εγκαινιάστηκε πρωτοβουλία του The New York Times Magazine με επωνυμία “The 1619 Project”, σηματοδοτώντας τα 400 χρόνια της έναρξης της δουλείας στην Αμερική. Στόχος του εγχειρήματος είναι να “επαναπροσδιορίσει την ιστορία της χώρας, τοποθετώντας στον πυρήνα του εθνικού μας αφηγήματος τις συνέπειες της δουλείας και τις συνεισφορές των μαύρων Αμερικανών”. Τον Φεβρουάριο, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, αυτή η ιστορία θα εξερευνηθεί έτι περαιτέρω με την κυκλοφορία από τον εκδοτικό Penguin Random House του “Four Hundred Souls: A Community History of African America, 1619-2019”: “μια μοναδική, σε έναν τόμο, ιστορία των “κοινοτήτων” των Αφροαμερικανών”, την οποία επιμελήθηκαν οι ιστορικοί Ibram X. Kendi (γνωστός από τα ευπώλητα “Stamped from the Beggining” και “How to be an Antiracist”) και Keisha N. Blain (γνωστή από το “Set the World on Fire”).

Ενενήντα εννέα συγγραφείς συνεισέφεραν σε αυτή την ανθολογία-ορόσημο, καθένας εκ των οποίων ανέλαβε μια περίοδο πέντε χρόνων του “Four Hundred Souls”, ξεκινώντας ένα χρόνο πριν το καράβι Mayflower φτάσει στις ακτές της Βόρειας Αμερικής. “Η ιστορία αρχίζει το 1619 ένα χρόνο πριν το Mayflower όταν το καράβι White Lion ξερνάει “περίπου 20 και κάτι Νέγρους” στις ακτές της Βιρτζίνια, εγκαινιάζοντας την αφρικανική παρουσία εκεί όπου θα γινόταν οι ΗΠΑ. Μας φέρνει στο παρόν, όταν Αφροαμερικανοί, απόγονοι εκείνων που ήταν στο White Lion και σε χιλιάδες άλλα δρομολόγια προς αυτή τη χώρα, συνεχίζουν ένα ταξίδι το οποίο ορίζουν απάνθρωπη καταπίεση, αγώνες με όραμα, εντυπωσιακά επιτεύγματα και εκατομμύρια συνηθισμένες ζωές στο διάβα μιας ασυνήθιστης ιστορίας”.

Επιπλέον, πριν την κυκλοφορία του βιβλίου στις 2 Φεβρουαρίου, ο εκδοτικός οίκος έχει αναγγείλει “μια χορωδία εξαιρετικών φωνών”, οι οποίες θα είναι οι αφηγητές στο audiobook “Four Hundred Souls”: Ογδόντα επτά αφηγητές, μεταξύ των οποίων οι Dr. Kendi και Dr. Blain, καθώς και η βραβευμένη με Πούλιτζερ δημιουργός του “The 1619 Project”, η Nikole Hannah Jones που, όπως αρμόζει, θα αφηγηθεί την πρώτη πενταετία “1619-1624: Arrival”.

“Συλλάβαμε την ιδέα για αυτή την κοινότητα συγγραφέων που ακούγονται σαν μια χορωδία, να απαγγέλλει την ιστορία της Αφρικανικής Αμερικής” εξήγησε, σε δήλωσή του στο The Root, ο Kendi. “Αυτό το audiobook των 87 φωνών είναι η όλο δύναμη και ηχηρή χορωδία που οραματιστήκαμε. Δεν έχω ακούσει βιβλίο σαν κι αυτό, ποτέ στο παρελθόν”.

esquire.com.gr

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ: Το ελληνικό σινεμά ενίσχυσε τη θέση του διεθνώς το 2020

Η ελληνική ταινία ενίσχυσε τη θέση της διεθνώς κατά τη χρονιά που πέρασε. Η εξωστρέφειά της, που είναι επιδίωξη και του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, την χαρακτήρισε σημαντικά κι είχε ως αποτέλεσμα τη διαρκή ελληνική παρουσία σε διεθνείς φεστιβαλικές διοργανώσεις.

Αν στο εσωτερικό η ταινία «Ευτυχία» των 670.000 θεατών καλλιέργησε υψηλές προσδοκίες για έναν ποιοτικό ελληνικό κινηματογράφο με την καλλιτεχνική και εμπορική του πλευρά σε ισορροπία, στο εξωτερικό τα «Μήλα» ανέδειξαν μια σύγχρονη οικουμενική θεματική που τον ξεχωρίζει. Η ανταπόκριση που βρήκαν τα «Μήλα» κρίνοντας και από την απόφαση της διάσημης Κέιτ Μπλάνσετ να στηρίξει ως executive producer την ταινία και τους συντελεστές της εν όψει των Όσκαρ είναι, επίσης, ενδεικτική της εμπιστοσύνης των ξένων και προς το έμψυχο δυναμικό του κινηματογράφου μας.«Εδώ και χρόνια υπάρχει μια παρεξήγηση ότι ο ελληνικός κινηματογράφος είναι ο φτωχός συγγενής τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας και ότι η εμβέλειά του είναι περιορισμένη και εξαντλείται μέσα στην κλειστή κοινότητά του. Η πραγματική εμβέλεια, όμως, της ελληνικής ταινίας διαψεύδει τις δοξασίες αυτές και τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η δυναμική των Ελλήνων κινηματογραφιστών αναγνωρίζεται στο εξωτερικό και θέτει τις βάσεις για να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με το ελληνικό κοινό», σημειώνει ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΚΚ, κ. Μάρκος Χολέβας.

Το 2020, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που προκάλεσε η πρωτοφανής και συνεχιζόμενη υγειονομική κρίση, ήταν καλή χρονιά για την ελληνική ταινία όλων των κατηγοριών (μυθοπλασίας μεγάλου και μικρού μήκους, αλλά και ντοκιμαντέρ) πέραν των εθνικών μας συνόρων.

•             Είχαμε συμμετοχές και διακρίσεις σε Φεστιβάλ, θετικά σχόλια στον διεθνή ειδικό Τύπο, αλλά και θετική απόκριση από τη διεθνή διανομή που είναι ενθαρρυντική αν λάβουμε υπόψη τις ραγδαίες διαρθρωτικές αλλαγές που φέρνει η ψηφιακή τεχνολογία παγκοσμίως.

•             Σημαντική ήταν, επίσης, η παρουσία των Ελλήνων παραγωγών και δημιουργών στα τμήματα των Αγορών ευρωπαϊκών κινηματογραφικών Φεστιβάλ, αλλά και σε διεθνή προγράμματα όπου αναπτύσσονται κινηματογραφικά σχέδια. Εκεί διευρύνεται ο κύκλος των σύγχρονων συμπαραγωγών, δημιουργώντας παράλληλα την κοινή ευρωπαϊκή κινηματογραφική ταυτότητα.

•             Σημαντική ήταν τέλος και η στήριξη της ελληνικής κινηματογραφίας στο πλαίσιο των διεθνών συμπαραγωγών. Συγκεκριμένα, κατά τη διετία 2019-2020, η χρηματοδότηση από τους ξένους συμπαραγωγούς σε 10 κινηματογραφικά έργα μεγάλου μήκους  ελληνικής πρωτοβουλίας (7 μυθοπλασίας και 3 ντοκιμαντέρ) ανήλθε σε 3.463.661 ευρώ. Η χρηματοδότηση του ΕΚΚ, βάσει των δυνατοτήτων του, στα συγκεκριμένα έργα ήταν 1.043.000 ευρώ.

Τα παραπάνω συμπεράσματα για τη θέση της ελληνικής ταινίας στο διεθνές οπτικοακουστικό τοπίο προκύπτουν από τα εξής:

Success story μεγάλου μήκους

Η ελληνική ταινία ήταν και το 2020 ένα success story του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού διεθνώς. Τα «Μήλα» του Χρήστου Νίκου με παραγωγό τη Boo Productions και συμπαραγωγό το ΕΚΚ- έφεραν μια ευρωπαϊκή συμπαραγωγή, με δεσπόζουσα την ελληνική της ταυτότητα της,  ανάμεσα στις πολυσυζητημένες μη αγγλόφωνες που επιδιώκουν να είναι υποψήφιες για το Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας, τον ερχόμενο Απρίλιο. Η επιτυχία της ταινίας που ως γνωστόν είναι η πρόταση της Ελλάδος για το συγκεκριμένο Όσκαρ μετριέται υπολογίζοντας και τις 18 συμμετοχές της σε ξένα Φεστιβάλ, με κορυφαίο αυτό της Βενετίας.

Το βραβείο σεναρίου (στον Χρήστο Νίκου και τον Σταύρο Ράπτη) στο Φεστιβάλ του Σικάγου ήταν μια σημαντική διάκριση. Τα ελληνικά «Μήλα», τέλος, θα φτάσουν παντού, αφού έχουν εξασφαλίσει διανομή (σε αίθουσες ή σε πλατφόρμες) σε Ευρώπη, Βόρειο Αμερική, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, Ασία.

Συνολικά, τη χρονιά που πέρασε, 19 ελληνικές παραγωγές μεγάλου μήκους, της περιόδου 2019 και  2020, συμμετείχαν σε Φεστιβάλ του εξωτερικού το ΕΚΚ είναι συμπαραγωγός τους, ή υποστηρίζει οικονομικά την προώθησή τους. Η περιγραφή που ακολουθεί είναι ενδεικτική της φεστιβαλικής διαδρομής τους.

Πρόκειται για τις ταινίες: Μήλα (18 Φεστιβάλ, 7 βραβεία, διανομή), «Μικρά όμορφα άλογα» (8 Φεστιβάλ, διανομή), «Άλυτη» (13 Φεστιβάλ, διανομή), «Η αναζήτηση της Λώρα Ντουράντ» (7 Φεστιβάλ, 1 βραβείο, διανομή), «Cosmic Candy» (6 Φεστιβάλ, 1 βραβείο, διανομή), «Digger» (16 Φεστιβάλ, 3 βραβεία, διανομή), «Ο ράφτης» (4 Φεστιβάλ, διανομή), «Απόστρατος» (4 Φεστιβάλ, διανομή), «Ντάνιελ 16» (6 Φεστιβάλ), «Πράσινη θάλασσα» (2 Φεστιβάλ, 1 βραβείο, διανομή), «Ελεύθερο θέμα» (2 Φεστιβάλ, 1 βραβείο), «Πολιορκία στην οδό Λιπέρτη» (3 Φεστιβάλ, 1 βραβείο, διανομή), «Η ανάκριση» (3 Φεστιβάλ, 1 βραβείο), «Το θολάμι» (1 Φεστιβάλ), «Η μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς» (1 Φεστιβάλ), «Παρί» (19 Φεστιβάλ, 1 βραβείο, διανομή), «Ένας ήσυχος άνθρωπος» (3 Φεστιβάλ), «Sisters apart» (16 Φεστιβάλ, 1 βραβείο), «Kala Azar» (22 Φεστιβάλ, 2 βραβεία).

Ο κατάλογος των ελληνικών συμμετοχών και διακρίσεων σε ξένα Φεστιβάλ είναι μακρύτερος, καθώς αυτά επιλέγουν στα προγράμματά τους και ταινίες παλιότερης παραγωγής. Το ίδιο ισχύει και για τη διεθνή διανομή. Για παράδειγμα, η ταινία ο «Γιος της Σοφίας» (παραγωγής 2017, βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ της Τραϊμπέκα) που προσφάτως τιμήθηκε με το Young Audience Award στο διαδικτυακό Φεστιβάλ της ARTE και κατόπιν βρήκε διανομή στην πλατφόρμα ArteKino, η οποία έχει κοινό σε 50 χώρες.

Success story μικρού μήκους

Το εκτόπισμα της ελληνικής ταινίας μικρού μήκους γίνεται ολοένα και πιο αισθητό τα τελευταία χρόνια στα μεγάλα διεθνή Φεστιβάλ. Ο Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες πριν από δύο χρόνια, στην ταινία «Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς» του Βασίλη Κεκάτου, ήταν μια μεγάλη ελληνική επιτυχία, που είχε συνέχεια. Πέρυσι, στο ίδιο Φεστιβάλ, στο διαγωνιστικό πρόγραμμά του επιλέχτηκε το «Motorway 65» της Εύης Καλογηροπούλου.

Στο Φεστιβάλ του Κλερμόν Φεράν, που είναι το σημαντικότερο για ταινίες μικρού μήκους διεθνώς, η ταινία «Όλες οι φωτιές η φωτιά» του Ευθύμη Kosemund Σανίδη τιμήθηκε με το Μεγάλο Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής. Σημειωτέον ότι στο διεθνές διαγωνιστικό της φετινής διοργάνωσης του Κλερμόν Φεράν (26 Ιανουαρίου έως 6 Φεβρουαρίου) θα συμμετέχει η ταινία «Απόδραση» από τον εύθραυστο πλανήτη του Θανάση Τσιμπίνη.

Μεγάλη ελληνική επιτυχία πέρυσι ήταν και η «Bella» της Θέλγιας Πετράκη. Διακρίθηκε στο Vision du Reel (Ειδική Μνεία) και στο Φεστιβάλ του Όμπερχάουζεν (Βραβείο E-Flux) ενώ το online περιοδικό Close Up την ανέβασε στην κορυφή της λίστας του με τις καλύτερες ταινίες μικρού μήκους του 2020 (στην ίδια λίστα, σε χαμηλότερη θέση, βρέθηκε και η «Απόδραση από τον εύθραυστο πλανήτη»).

Πορεία σε δεκάδες Φεστιβάλ κατά το 2020 έκανε και η ταινία «Ηλεκτρικός κύκνος» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη, μετά την πρεμιέρα της στη Μόστρα της Βενετίας τον Σεπτέμβριο του 2019.

Συνολικά, κατά τη χρονιά που πέρασε, 14 ταινίες μικρού μήκους, της περιόδου 2019 και 2020, συμμετείχαν σε Φεστιβάλ του εξωτερικού το ΕΚΚ είναι συμπαραγωγός τους, ή υποστηρίζει οικονομικά την προώθησή τους. Η περιγραφή που ακολουθεί είναι ενδεικτική της φεστιβαλικής διαδρομής τους.

Πρόκειται για τις ταινίες: «Όλες οι φωτιές η φωτιά» (31 Φεστιβάλ, 3 βραβεία), «Bella» (14 Φεστιβάλ, 3 βραβεία), «Ηλεκτρικός κύκνος» (55 Φεστιβάλ, 18 βραβεία), «Πρώτος έρωτας» (11 Φεστιβάλ, 4 βραβεία), «Ρουζ» (12 Φεστιβάλ), «Marie» (7 Φεστιβάλ, 4 βραβεία), «Απόδραση από τον εύθραυστο πλανήτη» (4 Φεστιβάλ, 1 βραβείο), «Hansel» (12 Φεστιβάλ, 3 βραβεία), «Identity» (13 Φεστιβάλ), «Στα βήματά της» (1 Φεστιβάλ), «Motorway 65» (5 Φεστιβάλ), «Mare Nostrum» (11 Φεστιβάλ, 2 βραβεία), «Route 3» (19 Φεστιβάλ), «Καρτ Ποστάλ από το τέλος του κόσμου» (48 Φεστιβάλ, 9 βραβεία).

Οι ταινίες «Καρτ Ποστάλ από το τέλος του κόσμου», «Index» (ανεξάρτητη ελληνοσουηδική παραγωγή του 2019) και «Ο μήνας με τις Κυριακές» (επίσης ανεξάρτητη παραγωγή) συμμετέχουν στη διαδικασία ανάδειξης των υποψηφίων για τα Όσκαρ στην κατηγορία της μυθοπλασίας Μικρού Μήκους.

Το ελληνικό ντοκιμαντέρ ταξιδεύει

Επτά ελληνικά ντοκιμαντέρ με συμπαραγωγό το ΕΚΚ ή οικονομικό υποστηρικτή της προωθητικής καμπάνιας τους συμμετείχαν πέρυσι σε Φεστιβάλ του εξωτερικού αλλά και σε διεθνή του εσωτερικού. Πρόκειται για τις ταινίες: «1000m2 χρόνου», «Les Bus», «Εξπρές Σκοπελίτης», «Ο τέταρτος χαρακτήρας», «Μάρκος», «Sundays», «Η μεταφορά».

Σε Αγορές των Φεστιβάλ και σε εργαστήρια

Σημαντικές δράσεις, που ενισχύουν την εξωστρέφεια της ελληνικής παραγωγής, είναι και οι συμμετοχές κινηματογραφικών σχεδίων στα τμήματα των Αγορών των Φεστιβάλ, που διευρύνουν όλο και περισσότερο τον ρόλο τους στο σύγχρονο οπτικοακουστικό.

•             Στις Κάννες ταξίδεψαν 5 υπό εξέλιξη σχέδια μέσω του προγράμματος Thessaloniki Goes to Cannes, για το οποίο συνεργάζονται το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Οι μυθοπλασίες: «Dog» της Γιάννας Αμερικάνου (υποστηριζόμενη από το ΕΚΚ), «Πράσινη θάλασσα» της Αγγελικής Αντωνίου (συμπαραγωγή του ΕΚΚ, που ολοκληρώθηκε και ήδη προβλήθηκε σε Φεστιβάλ). Τα ντοκιμαντέρ: «Esperanto» του Στρατή Χατζηελενούδα (υποστηριζόμενο από το ΕΚΚ), «Made in Vain» του Μιχάλη Κλιούμη (υποστηριζόμενο από το ΕΚΚ) και η ελληνοισπανική συμπαραγωγή «If it’s not OK it’s not the End».

•             Στο L’ Atelier της Cinefondation των Καννών επιλέχθηκαν το «Animal», η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της Σοφίας Εξάρχου και το τουρκικό σχέδιο «Balkaya», που έχει συμπαραγωγό την ελληνική «Horsefly Films» και υποστηρικτή το ΕΚΚ.

•             Στο σημαντικό εργαστήριο Feature Lab 2020 του Torino Film Lab επιλέχθηκε το σχέδιο «Το φως που μένει» (για την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Ευθύμη Kosemund Σανίδη, σε παραγωγή της Horsefly Films). Στο πρόγραμμα αυτό συμμετέχουν κάθε χρόνο 10 σχέδια ανερχόμενων σκηνοθετών από όλο τον κόσμο.

•             Στο πρόγραμμα TFL Next του Torino Film Lamb επιλέχθηκε το «Souvenir» του Θάνου Ψυχογιού (παραγωγής Bad Crowd με την υποστήριξη του ΕΚΚ)

•             Στο Venice Gap Financing Market του Φεστιβάλ Βενετίας επιλέχθηκε το «Iris» της Μυρσίνης Αριστείδου.

•             Στο ολλανδικό Cinekid Script Lab επιλέχθηκε για πρώτη φορά για να συμμετέχει ελληνικό σχέδιο, το «Ένα κορίτσι που το λένε Δία» του Νίκου Νταγιάντα

•             Στο Works in Progress του Φεστιβάλ του Σεράγεβο βραβεύτηκαν ο παραγωγός Βασίλης Χρυσανθακόπουλος για το «Ευαγγέλιο του Κίμωνα» και η Ζακλίν Λέντζου για το σχέδιο της ταινίας «Σελήνη, 66 ερωτήσεις». Και τα δύο είναι μυθοπλασίες μεγάλου μήκους υποστηριζόμενες από το ΕΚΚ.

•             Στο CineMart του 50ου Διεθνούς Φεστιβάλ του Ρόττερνταμ επιλέχθηκαν το «Cora» της Εύης Καλογηροπούλου (παραγωγή της Neda Film) και το Novak του Χάρη Λαγκούση (παραγωγή Heretic)

•            

Στο πρόγραμμα First Film First του Ινστιτούτου Goethe μια διεθνής πρωτοβουλία, με σκοπό την υποστήριξη νέων σκηνοθετών για να αναπτύξουν την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία τους, στην οποία το ΕΚΚ συμμετέχει ως εταίρος επιλέχθηκε το «Glory B» του Κωνσταντίνου Αντωνόπουλου (παραγωγή της Faliro House). Το ίδιο σχέδιο θα συμμετέχει σε λίγο καιρό και στο Co Production Market 2021 της Berlinale. Στο Official Project Selection της Berlinale θα ταξιδέψει, επίσης, άλλο ένα ελληνικό σχέδιο, το «Αποκλονίστηκε η ψυχή μου» του Σύλλα Τζουμέρκα (παραγωγή της Homemade Films).

www.naftemporiki.gr

1 2 3 4 5 6 51