Η «Κρυφή ζωή» έρχεται στο φως…

Μια Κρυφή Ζωή (A hidden life) (TRAILER & PHOTOS) Η νέα ταινία του Τέρενς Μάλικ μεταφέρει στην οθόνη μια αληθινή ιστορία! Με μια βαθιά ποιητική, συγκινητική, ανθρώπινη, αλλά και πολιτική ταινία που όμως δεν χάνει το λυρισμό της, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη ο Τέρενς Μάλικ. Πρόκειται για τη δέκατη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη (‘’Λεπτή Κόκκινη Γραμμή’’, ‘’Άγνωστος Κόσμος’’, ‘Το Δέντρο της Ζωής’’, ‘’Μέχρι το Θαύμα’’).

Η ταινία έχει βιογραφικό χαρακτήρα, καθώς βασίζεται στη ζωή του Φραντς Γιεγκερστέτερ (Όγκαστ Ντιλ), ενός Αυστριακού αγρότη που αρνήθηκε να ορκιστεί πίστη και αφοσίωση στον Χίτλερ και έγινε αντιρρησίας συνείδησης. Τον Αύγουστο του 1943, εκτελέστηκε για αυτή του την αντίσταση σε ένα γκαράζ στις φυλακές του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο. Η ταινία εστιάζει στην ανταλλαγή γραμμάτων με τη γυναίκα του Φραντσίσκα ή Φάνι (Βάλερι Πάχνερ) και μέσα από αυτά φωτίζεται και η σχέση της οικογένειας με την υπόλοιπη κλειστή κοινωνία του χωριού και η στάση που οι γύρω τους κρατούν απέναντι στην απόφαση του αγρότη. Η ταινία απεικονίζει πώς το ζευγάρι ήρθε σε σύγκρουση με την εκκλησία, την κυβέρνηση, ακόμη και τους φίλους τους και πώς όλα αυτά τους οδήγησαν σε μια τραγική επιλογή και κατάληξη.

Από την μια πλευρά η, στην αρχή τουλάχιστον, χαρούμενη αγροτική οικογένεια με τις μικρές κόρες που ζουν ήρεμα μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους του τόπου. Ο Φραντς και η γυναίκα του είναι οι απλοί, καλοί, καθημερινοί άνθρωποι της επαρχίας που εξακολουθούν να είναι ερωτευμένοι, αυθεντικοί, γνήσιοι και πιστεύουν στον Θεό, με μια εκ βαθέων αληθινή πίστη.

Η ευστοχία του Μάλικ έγκειται στο ότι ακριβώς επέλεξε αυτήν την ιστορία και τον συγκεκριμένο απλό αγρότη, που κατάφερε να υψώσει το ανάστημα του στους Ναζί, επειδή αυτός ο παραλογισμός ερχόταν αντιμέτωπος με το είναι και τα πιστεύω του. Πως μπορείς να είσαι καλός, να έχεις βαθιά και ουσιαστική πίστη και να παίρνεις το όπλο και να σκοτώνεις αθώους; Ποια είναι η στάση της εκκλησίας απέναντι σ αυτήν την κατάσταση; Που τοποθετείται η πατρίδα; Πόσο ελαστικές μπορούν να γίνουν οι συνειδήσεις ακόμα και εκείνων που διδάσκουν στους άλλους την πίστη στα υψηλά ιδανικά;

Ο Μάλικ με δεξιοτεχνία ξεσκεπάζει κάθε είδος υποκρισίας. Ένας άνθρωπος γίνεται ήρωας γιατί απλά ακολουθεί τη συνείδηση του, όλα όσα είχε μάθει ως τότε. Η μεταστροφή της κοινωνίας απέναντι στην οικογένεια του, επειδή απλά θέλησε να κάνει το σωστό, η απομόνωση τους, δείχνεται από τον σκηνοθέτη πολύ εύστοχα.

Όλα αυτά συντελούνται σ ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον στα βουνά κάπου στις Αυστριακές Άλπεις με τα στάχυα να έχουν μεγαλώσει και να θροΐζουν και τα παιδιά να κυλιούνται ανάμεσα τους. Ένας παραδεισένιος τόπος, που έρχεται σε απόλυτη αντίθετη με το περιβάλλον των Ναζί με τις αληθινές σκηνές ντοκιμαντέρ με τον Χίτλερ που συμπεριλαμβάνονται στα πλάνα. Είναι ο παραλογισμός του φασισμού και του πολέμου, απέναντι στο μεγαλείο και την απλότητα της φύσης. Ο φωτογράφος Γιογκ Γουίντμερ, στη θέση του Εμάνουελ Λουμπέζκι, μας έδωσε με το φακό του σκηνές γεμάτες γαλήνη, ηρεμία, εικαστική τελειότητα.

Μια δυνατή ταινία, με πολύ καλές ερμηνείες από το ζευγάρι των πρωταγωνιστών, που εστιάζει στο συναίσθημα και την ανθρωπιά και θα σας προσφέρει συγκίνηση με την καθαρότητα, τη διαύγεια, το λυρισμό της.

Σκηνοθεσία, σενάριο:Τέρενς Μάλικ

Με τους: Όγκαστ Ντιλ, Βάλερι Πάχνερ, Ματίας Σένερτς, Μπρούνο Γκαντς, Μαρία Σιμόν, Μάικλ Νίκβιστ, Τομπίας Μορέτι, Ούλριχ Μάτες, Καρίν Νοϊχάουζερ, Γιούργκεν Πρόχνοφ. Είδος: Βιογραφικό δράμα.

Ροδούλα Σαββοπούλου www.ogdoo.gr

«Οι Απείθαρχοι» το νέο βιβλίο της Σεμίνας Διγενή…

Μετά το «αυτοβιογραφικό», «Κίτρινο Υποβρύχιο», έρχεται στις αρχές Μαρτίου το νέο βιβλίο της Σεμίνας Διγενή, αυτή τη φορά από τις εκδόσεις «Κάκτος».

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο ενημερωτικό δελτίο: Η εμπιστοσύνη της Σεμίνας Διγενή για την έκδοση του δεύτερου βιβλίου της με τίτλο «Οι Απείθαρχοι» από τον «Κάκτο», αποτελεί το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα του εκδοτικού οίκου στη νέα δεκαετία.

«Οι Απείθαρχοι» μας μεταφέρουν στο «μεταιχμιακό» σύμπαν μιας εξαϋλωμένης ουτοπικής πόλης, όπου ζουν όλα τα πρόσωπα και οι εκδοχές του εκμοντερνισμένου κόσμου μας, στον 20ό αιώνα. .

Όλες αυτές οι πολύπλοκες και αλλόκοτες συγκατοικήσεις ξετυλίγουν μια μικροσκοπική παρατήρηση των κύκλων της παγκόσμιας πολιτισμικής ιστορίας. Ανάμεσα στους 100 απείθαρχους “ενοίκους”, ο Μπόουι, η Νίνου, ο Αϊνστάιν, ο Μπέρνχαρντ, η Μονρόε, η Κοτοπούλη, ο Προυστ, ο Αττίλας, η Γουαινχάουζ, η Λαμπέτη, ο Βέγγος, οΣαραμάγκου, ο Φρόιντ, ο Σιδηρόπουλος, ο Γουίλιαμς, η Γώγου, ο Πικάσο, ο Βάρναλης, ο Κομπέιν, η Βασιλειάδου, ο Λανγκ κα.

Μια παράξενη Βαβέλ, όπου περιέργως όλοι συνεννοούνται άψογα. Ακόμη και μέχρι το αναπάντεχο τέλος.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικά πρωτότυπο και ανατρεπτικό κείμενο, καθώς στους 50 ορόφους ενός παράξενου Κόκκινου Ουρανοξύστη συνυπάρχουν και διεξάγουν συναρπαστικούς διαλόγους σπουδαίες προσωπικότητες – συγγραφείς, ηθοποιοί, ποιητές, τραγουδιστές, επιστήμονες κ.ά.

Μια σύνθεση έρευνας, μελέτης και μυθοπλασίας.

Κώστας Μπαλαχούτης www.ogdoo.gr

Νέες ταινίες: Η αληθινή ιστορία του Αυστριακού στρατιώτη…

Στις κινηματογραφικές πρεμιέρες της εβδομάδας ο σπουδαίος Τέρενς Μάλικ επιστρέφει με μια ιστορία που δεν πρέπει να ξεχαστεί.

Στους κινηματογράφους η Πολωνή Ανιέσκα Χόλαντ που καταπιάνεται με τον Μεγάλο Λιμό της Ουκρανίας μέσα από τη βιογραφία ενός αγωνιστή δημοσιογράφου, του Γκάρεθ Τζόουνς.


Μία Κρυφή Ζωή (A Hidden Life)
Σκηνοθεσία: Τέρενς Μάλικ
Παίζουν: Αουγκούστ Ντίελ, Βαλερί Πάχνερ, Ματίας Σένερτς, Μπρούνο Γκαντς, Μαρία Σιμόν, Μάικλ Νίκβιστ, Τομπίας Μορέτι, Ούλριχ Μάτες, Γιούργκεν Πρόχνοφ

Περίληψη: Ο Φραντς Γιέγκερστετερ, ένας αυστριακός αντιρρησίας συνείδησης, αρνείται να πολεμήσει για τους Ναζί κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εκτελείται από αυτούς το 1943. Μπαίνοντας στο σπίτι του, στην ύπαιθρο της Αυστρίας, η ιστορία ακολουθεί τον αγωνιστικό βίο του ίδιου και της συζύγου του, Φάνι.


Ο Τέρενς Μάλικ («Badlands», «Η Λεπτή Κόκκινη Γραμμή», «Το δέντρο της ζωής»), ένας από τους σπουδαιότερους auteurs της εποχής μας, αφηγείται την αληθινή ιστορία ενός πραγματικά ακέραιου ανθρώπου.
Ο Φραντς Γιέγκερστετερ ήταν ένας Αυστριακός αγρότης που αρνήθηκε να ασπαστεί τον ναζισμό, την ώρα που οι συμπατριώτες του αποδέχονταν σχεδόν ομόφωνα την προσάρτηση της χώρας τους στη Γερμανία του Χίτλερ. Πιστός Καθολικός ο ίδιος, αν και ένας απλός άνθρωπος, διέκρινε ότι οι ιδέες του Γ΄ Ράιχ δεν συνάδουν με τον ανθρωπισμό και τον λόγο του Κυρίου, οπότε χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά με απόλυτη πίστη, αποφάσισε να αντιταχθεί. Η στάση του όμως τον έφερε αντιμέτωπο όχι μόνο με τις Αρχές, αλλά και με τους κατοίκους του χωριού του, τον φιλοναζιστή δήμαρχο, ακόμα και την Εκκλησία. Στο πλευρό του, μέχρι την τελευταία μέρα όπου και τελικά εκτελέστηκε από τους Ναζί, στεκόταν η σύζυγός του, Φάνι.

Με αφετηρία τα πραγματικά γράμματα που αντάλλασσαν ο Γιέγκερστετερ και η γυναίκα του κατά τον πόλεμο, ο Μάλικ, ένας αντισυμβατικός καλλιτέχνης, που μετά από μεγάλες επιτυχίες επέλεξε να απέχει από τον κινηματογράφο για μια εικοσαετία αρνούμενος να υποταχθεί στις πιέσεις των στούντιο, είναι ο ιδανικός άνθρωπος για να γυρίσει τη ζωή ενός ιδεαλιστή, που η βιογραφία του έγινε γνωστή μόλις τη δεκαετία του ‘60. Εγκαταλείποντας την αφαίρεση που χαρακτηρίζει την φιλμογραφία του, επιλέγει μια πιο στρωτή αφηγηματική διαδρομή για να καταγράψει το χρονικό μιας άρνησης, εκθειάζοντας την ίδια τη ζωή. Γι’ αυτό κινηματογραφεί με λυρισμό την ειδυλλιακή ζωή της επαρχίας και την αρμονία του φυσικού περιβάλλοντος, αποτυπώνοντας με αυτό τον ποιητικό τρόπο την ανισορροπία και την αρρώστια της ναζιστικής προπαγάνδας.

Μεγάλος στυλίστας της εικόνας, ο Μάλικ φτιάχνει μια σειρά από απαράμιλλα κάδρα που αποθεώνουν την ομορφιά και τον άνθρωπο, υπενθυμίζοντάς μας συνεχώς τη μεγάλη θυσία του ήρωά του. Ένας μάρτυρας της ζωής και της αγάπης είναι ο στωικός Γιέγκερστετερ, που χωρίς εκρήξεις, υπερασπίζει σιωπηλά αλλά αμετακίνητα τις θέσεις του, γι’ αυτό και ο Μάλικ τον περιλούζει με ένα εκτυφλωτικό σχεδόν άγιο φως, υπογραμμίζοντας την ιερότητα της απόφασής του. Έτσι παραδίδει ένα τρίωρο αριστούργημα που μας εισάγει σταδιακά στον κόσμο του, προσφέροντας στο κοινό μία ιστορία που αξίζει να ειπωθεί.

Ο Κύριος Τζόουνς (Mr. Jones)
Σκηνοθεσία: Ανιέσκα Χόλαντ
Παίζουν: Τζέιμς Νόρτον, Βανέσα Κέρμπι, Πίτερ Σκάρσγκαρντ, Τζόζεφ Μόουλ


Περίληψη: Ο Γκάρεθ Τζόουνς είναι ένα φιλόδοξος Ουαλός ρεπόρτερ που έγινε διάσημος . όταν έγινε ο πρώτος ξένος δημοσιογράφος που συνομίλησε με τον Χίτλερ. Ψάχνοντας να βρει το επόμενο μεγάλο θέμα του , εργάζεται ως πολιτικός σύμβουλος .


Η Σοβιετική «Ουτοπία » είναι το κύριο θέμα των ειδήσεων και ο Τζόουνς αναρωτιέται πώς ο Στάλιν χρηματοδοτεί την τόσο ταχεία ανάπτυξη της Σοβιετική Ένωσης. Αποφασίζει λοιπόν να ταξιδέψει στη Μόσχα και να επιχειρήσει μια προσωπική συνέντευξη μαζί του. Εκεί θα γνωρίσει την Άντα Μπρουκς, μια Βρετανίδα δημοσιογράφο, που του αποκαλύπτει ότι η αλήθεια πίσω από το καθεστώς πνίγεται βίαια.

Η εβδομηντάχρονη Ανιέσκα Χόλαντ «(Europa Europa», «Bittere Ernte»/«Angry Harvest», «Νικώντας το Σκοτάδι») φέρνει στη μεγάλη οθόνη μια μαύρη σελίδα της σύγχρονης Ιστορίας, η οποία ακόμα και σήμερα για κάποιους παραμένει αμφιλεγόμενη.


Ο Γκάρεθ Τζόουνς ήταν ένας νεαρός και μαχητικός δημοσιογράφος, που έγινε γνωστός όταν κατάφερε να αποσπάσει μια συνέντευξη από τον Χίτλερ. Μετά από τη μεγάλη του επιτυχία, εργάζεται ως πολιτικός σύμβουλος, ενώ αναρωτιέται για το πώς ο Στάλιν έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν οικονομικό κολοσσό. Έτσι αποφασίζει να ταξιδέψει ως τη Μόσχα και να προσπαθήσει να συναντήσει από κοντά τον Γενικό Γραμματέα. Εκεί θα γνωρίσει έναν δημοσιογράφο βραβευμένο με Πούλιτζερ που περνάει τις μέρες του σε οργιώδη πάρτι και πρόσκειται κάτι παραπάνω από φιλικά στο Κόμμα, αλλά και μια Βρετανίδα δημοσιογράφο που θα τον προτρέψει να αναζητήσει την αλήθεια μακριά από την πρωτεύουσα. Ο Γκάρεθ θα ταξιδέψει στη χιονισμένη στέπα της Ουκρανίας για να αποκαλύψει την εξόντωση του πληθυσμού μέσω της πείνας, που έμεινε γνωστή ως ο « Μεγάλος Λιμός της Ουκρανίας», ή «Γολοντομόρ».

Η Χόλαντ αποφάσισε να ασχοληθεί με ένα συνταρακτικό γεγονός – οι μαρτυρίες που υπάρχουν περί κανιβαλισμών και ταπεινωτικής εξαθλίωσης είναι πραγματικά συγκλονιστικές- που όμως διαχειρίζεται με απολύτως ακαδημαϊκό και τελικά άνευρο τρόπο. Το κομμάτι που ο Γκάρεθ περνάει στη Μόσχα και πίσω στη Βρετανία, προσπαθώντας να βγάλει την ιστορία του στο φως, παρά τις επιθέσεις που δέχεται, αν και φλερτάρει με το πολιτικό θρίλερ, δεν διαθέτει τη σπίθα και το πάθος του νεαρού ήρωα.


Αντίθετα η Χόλαντ τα καταφέρνει καλύτερα στη σεκάνς στην Ουκρανία, όπου εκεί με τη βοήθεια του παγωμένου τοπίου αλλά και τις αληθινές ιστορίες που χρησιμοποιεί ως υλικό, συνθέτει εφιαλτικές εικόνες που αποτυπώνουν γλαφυρά τα όσα έγιναν.


Εστιάζοντας περισσότερο στην εμμονή του Γκάρεθ να ξεσκεπάσει τον Στάλιν και βάζοντας ακόμα και μερικά μυθοπλαστικά στοιχεία προκειμένου να στηρίξει το αφήγημά της, όπως τη σχέση του δημοσιογράφου με τον Όργουελ- ο συγγραφέας μεν εμπνεύστηκε από το σταλινικό καθεστώς τη «Φάρμα των ζώων » , δεν συνάντησε όμως ποτέ τον Γκάρεθ- αναλώνεται περισσότερο σε μια περιγραφική καταγραφή γεγονότων, παρά στον αγώνα ενός ανθρώπου που έδωσε μάχη με την Ιστορία, που ήθελαν να γράψουν οι ισχυροί της εποχής του.


Γκρέτελ και Χάνσελ (Gretel & Hansel)
Σκηνοθεσία: Οζ Πέρκινς
Παίζουν: Σοφία Λίλις, Άλις Κριτζ, Τζέσικα Ντε Γκόου, Τσαρλς Μπαμπαλόλα


Περίληψη: Μια φορά και έναν καιρό σε μια μακρινή εξοχή, ένα νεαρό κορίτσι οδηγεί τον μικρό της αδερφό στο σκοτεινό δάσος, ψάχνοντας φαγητό και δουλειά, μόνο για να καταλήξουν άθελά τους στον πυρήνα του κακού. Το κλασικό παραμύθι των αδελφών Γκριμ μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη σε μία σκοτεινή ταινία τρόμου.


Στην εκδοχή του Ρομπ Χέιζ, που συνυπογράφει μάλιστα και το σενάριο της επόμενης ταινίας του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου «Monday», ο Χάνσελ και η Γκρέτελ δεν είναι απλώς δύο αδέρφια που χάνονται στο δάσος, αλλά στην ουσία εγκαταλείπονται και καλούνται να ζήσουν την δική τους περιπέτεια ενηλικίωσης.


Μόνο που αυτή τη φορά η μάγισσα εκπροσωπεί την εγκαταλελειμμένη και κατεστραμμένη από την πατριαρχική κοινωνία γυναίκα, γεγονός που δίνει τη δυνατότητα για κοινωνικές και ψυχαναλυτικές προεκτάσεις, οι οποίες όμως εδώ δίνονται αρκετά εξόφθαλμα.


Επιπλέον, αυτή η φεμινιστική διάσταση της ιστορίας, αν και σύμφωνη με το πνεύμα της εποχής, στερεί από το όλο εγχείρημα την αμφισημία και τις πολλαπλές αναγνώσεις που επιτρέπει το αυθεντικό υλικό των διάσημων παραμυθάδων. Παρόλα αυτά, η ατμόσφαιρα που χτίζει λεπτό προς λεπτό ο Οζ Πέρκινς ((«February», «I Am the Pretty Thing That Lives in the House») διατηρεί το υπνωτιστικό στοιχείο των κλασικών παραμυθιών, δημιουργώντας ένα πέπλο μυστηρίου, που θα αγαπήσουν οι φανατικοί του είδους.


Like a Boss
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Αρτέτα
Παίζουν: Τίφανι Χάντις, Ρόουζ Μπερν, Σάλμα Χάγιεκ, Μπίλι Πόρτερ, Τζένιφερ Κούλιτζ, Άρι Γκρέινορ


Περίληψη: Οι καλύτερες φίλες Μία και Μελ ζουν την καλύτερη στιγμή της ζωής τους, έχοντας τη δική τους εταιρία καλλυντικών που έχουν χτίσει από το μηδέν. Δυστυχώς όμως τα οικονομικά τους βρίσκονται σε αρκετά άσχημη κατάσταση. H προοπτική μιας προσφοράς εξαγοράς από την Κλερ Λούνα, περιβόητη τιτάνα της βιομηχανίας καλλυντικών, αποδεικνύεται πολύ δελεαστική για να την απορρίψουν, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο τη μακρόχρονη φιλία τους.


Ο κόσμος της ομορφιάς έχει και την άσχημη πλευρά του στην άνευρη κωμωδία του Μιγκέλ Αρτέτα, που όμως διαθέτει ένα αξιοζήλευτο γυναικείο καστ. Δύο αγαπημένες φίλες που από το σχολείο είναι μαζί, έχουν ανοίξει μια δική τους εταιρεία καλλυντικών. Όταν όμως αρχίζουν τα οικονομικά προβλήματα, δέχονται μια δελεαστική προσφορά από την αδίστακτη Λούνα. Οι ιδιοτροπίες και τα παιχνίδια της μεγιστάνα θα βάλουν τη φιλία τους σε κίνδυνο.


Ο Πορτορικανός Aρτέτα έχοντας στα χέρια του ένα σενάριο γραμμένο από άνδρες, καλείται να πραγματευτεί το θέμα της γυναικείας φιλίας. Κι όπως φαίνεται από το αποτέλεσμα μάλλον οι κύριοι της παραγωγής δεν γνωρίζουν εκ των έσω τους ισχυρούς δεσμούς των γυναικών. Έτσι αναλώνονται σε μια κοινότοπη ιστορία, χωρίς χαρακτήρες η δε εμφάνιση της «κακιάς» Σάλμα Χάγιεκ αλά Τζέσικα Ράμπιτ φλερτάρει με την καρικατούρα χωρίς αστείες ατάκες, ούτε καν μερικά γκανγκ, οπότε και οι καλές ηθοποιοί Τίφανι Χάντις, και Ρόουζ Μπερν δεν μπορούν να κάνουν πολλά σε αυτή την κωμωδία, που πραγματικά δεν είναι καθόλου αστεία.

Agora II – Δεσμώτες
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος

Περίληψη: Ντοκιμαντέρ για την οικονομική κρίση, με γνώμονα τα γεγονότα του 2015-2019. Μετά από το «AGORÁ – Από την Δημοκρατία» στις Αγορές που προκάλεσε αίσθηση και βραβεύτηκε διεθνώς, ο Γιώργος Αυγερόπουλος επιστρέφει με ένα δεύτερο ντοκιμαντέρ πάνω στην ελληνική κρίση.


Για περίπου πέντε χρόνια (2015-2019), ο Αυγερόπουλος παρακολουθεί την κοινωνία της χώρας μας σε διαφορετικά επίπεδα, με πρωταγωνιστές τον τότε πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον υπουργό οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, ένα ζευγάρι προσφύγων απ’ τη Συρία, μία τραγική μάνα, μία οικονομική μετανάστρια και έναν νέο γιατρό.


Το πολιτικό επίπεδο της ταινίας συντίθεται από ένα υλικό που θα δει το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά, μιας και ο Αυγερόπουλος είναι ο μοναδικός κινηματογραφιστής που μπόρεσε να καταγράψει αυθεντικές στιγμές και παρασκήνια κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές, το δραματικό πρώτο εξάμηνο του 2015.


Αυτή η καταγραφή επεκτείνεται δε και στα επόμενα χρόνια, σε άλλες κρίσιμες στιγμές, όπως το Μακεδονικό, ή η ολοκλήρωση του προγράμματος λιτότητας το καλοκαίρι του 2018. Τον Αυγερόπουλο τον ενδιαφέρει επίσης η μετεξέλιξη των χαρακτήρων, που ακολουθεί μέσα στον χρόνο: οι αποφάσεις που παίρνουν, τα εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουν και τελικά η σκληρή πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπίσουν για να φτάσουν, αν τα καταφέρουν, στον τελικό τους στόχο.


Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργεί μια πολιτική, κοινωνική, αλλά και μια βαθιά ανθρώπινη ταινία, το κινηματογραφικό μωσαϊκό της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας, θέτοντας θεμελιώδη ερωτήματα για το μέλλον τόσο της πατρίδας μας, όσο και της Ευρώπης.


Οι σκανταλιάρηδες (The elfkins)
Σκηνοθεσία: Γιαν Στράτχμαν
Με τις φωνές των ( στα ελληνικά) : Βασίλη Μήλιου, Ζωής Ρηγοπούλου, Γιώργου Σκουφή, Στεφανίας Φιλιάδη, Παναγιώτη Αποστολόπουλου

Περίληψη: Οι ξεκαρδιστικές περιπέτειες μιας παρέας ξωτικών που έμειναν κρυμμένα για 200 χρόνια πριν ανακαλύψουν το πεπρωμένο τους πάνω στη Γη και ανάμεσα στους ανθρώπους! Ζωηρά ξωτικά επιστρέφουν στη γη, μέσα από μία διασκεδαστική περιπέτεια με γερές δόσεις γέλιου και πολλών λαχταριστών γλυκών.


Σύμφωνα με έναν διάσημο γερμανικό θρύλο, τα σκανταλιάρικα ξωτικά της Κολονίας ήταν πλάσματα που βοηθούσαν τους τεχνίτες κρυφά τη νύχτα. Όμως πριν από διακόσια χρόνια, η κακόβουλη σύζυγος ενός ράφτη τα έδιωξε κι αυτά έφυγαν για πάντα. Από τότε, κρύβονται στις μυστικές υπόγειες κατοικίες τους, όπου απαγορεύεται κάθε επαφή με τον κόσμο από πάνω, ειδικά με τους ανθρώπους. Ώσπου μια μέρα, η ζωηρούλα Έλφι αποφασίζει να μην ανεχτεί άλλο αυτούς τους περιορισμούς. Μαζί με δύο φίλους της, τον Κιπ και τον Μπακ, σκαρφαλώνει στην επιφάνεια της γης, αποφασισμένη να βρει τον πραγματικό της προορισμό στη ζωή. Μετά από πολλές ξεκαρδιστικές περιπέτειες, η Έλφι πιάνει φιλίες με τον γκρινιάρη ζαχαροπλάστη Θίο και όλοι μαζί οι Σκανταλιάρηδες καταλαβαίνουν πως ο σκοπός τους στη ζωή δεν είναι τίποτα άλλο παρά να βοηθάνε τους άλλους!


Ciao Italia: Οι κλέφτες της καρδιάς μας
Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαθεοδώρου
Ηλίας Λογοθέτης, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Τιτίκα Σαριγκούλη, Νίνα Έππα, Κυριακή Υψηλάντη, Εβίτα Φιτσαντωνάκη, Κατερίνα Χριστοδουλίδου, Στίλβη Ψιλοπούλου, Γρηγόρης Αρναούτογλου


Περίληψη: Πέντε άνεργες κοπέλες σε απελπισία, σχεδιάζουν μια ληστεία, στην οποία μπλέκονται μια πρώην αντάρτισσα γιαγιά, ένας απόστρατος χωροφύλακας, μια άπληστη πλαστογράφος αλλά και ένας περιπτεράς.
Τρεις γενιές ηθοποιών ενώνονται σε μια σουρεαλιστική πολιτική κωμωδία του Γιώργου Παπαθεοδώρου.

Πέντε νεαρά άνεργα, απελπισμένα κορίτσια σχεδιάζουν μία ληστεία. Στα σχέδιά τους αναπάντεχα εμπλέκεται μία περίεργη γιαγιά, πρώην αντάρτισσα, που μένει στο διπλανό διαμέρισμα. Από το πουθενά, ένας παρανοϊκός απόστρατος χωροφύλακας, περιπλέκεται στα πόδια τους. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα, όταν στο παιχνίδι μπαίνει μια δαιμόνια, αδίστακτη ανιψιά, μια άπληστη πλαστογράφος αλλά και ένας περιπτεράς έκπληξη.


Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων
Σκηνοθεσία: Νίκος Παπακώστας


Περίληψη: Το ιστορικό ανεύρεσης, μελέτης και ανάδειξης του πολύπλοκου μηχανισμού.

Ντοκιμαντέρ του Νίκου Παπακώστα, που εξερευνά τα μυστικά του μηχανισμού των Αντικυθήρων, έναν αρχαίο υπολογιστή του 2ου π.Χ. αιώνα, που είναι το σπουδαιότερο αρχαιολογικό εύρημα όλων των εποχών, καθώς αποδεικνύει ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αναπτύξει προηγμένη τεχνολογία, με βάση την πυθαγόρεια φιλοσοφία και την ελληνική επιστήμη.

Τον Οκτώβριο του 1900, σφουγγαράδες από τη Σύμη με το μηχανοκάικο «Καλλιόπη» και καπετάνιο τον Φώτη Λινδιακό, το καΐκι «Ευτέρπη» με καπετάνιο τον Δημήτρη Κοντό και ένας «αχραρμάς» δηλαδή μια φορτηγίδα συνοδείας, αποφάσισαν να προφυλαχθούν, από δυνατή καταιγίδα, στον απάνεμο όρμο «Ποταμός» του νησιού των Αντικυθήρων. Στα παράλια, άρχισαν καταδύσεις, τόσο για να μαζέψουν σφουγγάρια, όσο και, όπως πολλοί ισχυρίζονται, για να συγκεντρώσουν θαλασσινά για τη διατροφή τους.


Τότε ο δύτης Ηλίας Σταδιάτης ή Λυκοπάντης, αντελήφθη, όταν έφτασε στα 45 μέτρα βάθος, ότι βρισκόταν πάνω από ένα αρχαίο ναυάγιο. Αμέσως καταδύθηκε και ο καπετάν Δημήτρης Κοντός, ο οποίος και επέστρεψε κρατώντας ένα χέρι από μπρούντζινο άγαλμα, που όπως διαπιστώθηκε προέρχεται από το άγαλμα ενός νέου, που ονομάστηκε αργότερα « Έφηβος των Αντικυθήρων».


Οι ναυτικοί συνέχισαν το ταξίδι τους στην Τυνησία και όταν επέστρεψαν στην τουρκοκρατούμενη τότε Σύμη, ανέφεραν το γεγονός στις Ελληνικές αρχές με την βοήθεια του συντοπίτη τους καθηγητή της αρχαιολογίας Αντωνίου Οικονόμου. Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, που ήταν υπεύθυνο για τις αρχαιότητες, έδειξε αμέσως μεγάλη σημασία και ενδιαφέρον για την πληροφορία και με τη βοήθεια του βασιλικού, τότε, πολεμικού ναυτικού οργάνωσε μια μεγάλη επιχείρηση εναλίων ανασκαφών στο ναυάγιο, καλώντας τους σφουγγαράδες να συνεργαστούν στις οργανωμένες πλέον έρευνες. Έτσι το καλοκαίρι του 1901 επανήλθαν στο χώρο του ναυαγίου και ανέλκυσαν ένα μεγάλο αριθμό έργων τέχνης και μάλιστα χωρίς να πάρουν καμιά αμοιβή.

Στη διάρκεια των ενάλιων ανασκαφών, με πρωτόγονα μέσα φυσικά, συνέβη ο ξαφνικός θάνατος ενός δύτη και η παράλυση από τη νόσο των δυτών δύο άλλων σφουγγαράδων. Αυτό ανάγκασε τους υπεύθυνους να σταματήσουν την επιχείρηση ανέλκυσης των υπολοίπων αρχαιολογικών θησαυρών. Έτσι για πάνω από εβδομήντα χρόνια δεν έγινε άλλη προσπάθεια ενάλιων ανασκαφών.


Στις 17 Μαΐου 1902, ο πρώην υπουργός παιδείας και μαθηματικός Σπυρίδων Στάης έκανε μια σημαντική ανακάλυψη στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στην Αθήνα. Εξετάζοντας τα έργα που ανελκύθηκαν, παρατήρησε ένα σκουριασμένο μπρούντζινο αντικείμενο, που ήταν ενεπίγραφο και έφερε ενσωματωμένο γρανάζι. Ήταν το αντικείμενο που έγινε γνωστό ως «μηχανισμός ή αστρολάβος των Αντικυθήρων», που αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν κάποιο παλιό ρολόι. Οι αρχαιολόγοι όμως και οι μηχανικοί που το εξέτασαν κατάλαβαν ότι πρόκειται για κάποιο διαφορετικό και μοναδικό αρχαίο αστρονομικό όργανο μεγάλης αξίας.


To τελευταίο διάστημα παρουσιάστηκαν τα νέα συγκλονιστικά ευρήματα από τον χώρο του ναυαγίου των Αντικυθήρων , που παρουσιάζονται στο ντοκιμαντέρ, καθώς και μια συνέντευξη της προϊσταμένης της Εφορείας Εναλίων ανασκαφών κ. Αγγελικής Σίμωσι.

Eπαναπροβολές:


Η Μάχη της Ρωσίας (The Battle of Russia)
Σκηνοθεσία: Φρανκ Κάπρα, Ανατόλι Λίτβακ


Περίληψη: Επανέκδοση της πολεμικής ταινίας των Φρανκ Κάπρα και Ανατόλι Λίτβακ από το 1943, που περιγράφει τη ναζιστική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, τη μάχη του Στάλινγκραντ, την πολιορκία του Λένινγκραντ και τη σοβιετική αντεπίθεση.

O Φρανκ Κάπρα και ο Ανατόλι Λίτβακ καταγράφουν σε αυτό το σημαντικό ντοκιμαντέρ του 1943 τα γεγονότα που οδήγησαν στην εισβολή των ναζιστικών δυνάμεων στη Ρωσία, αλλά και τη σθεναρή αντίσταση που προέβαλαν τα ρώσικα στρατεύματα.

Πρόκειται για την πέμπτη και μεγαλύτερη ταινία από τις εφτά της σειράς ντοκιμαντέρ «Why We Fight» του πολυβραβευμένου Φρανκ Κάπρα και αποτελείται από δύο μέρη. Το ντοκιμαντέρ εξιστορεί τα γεγονότα στο ρωσικό μέτωπο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και την ηρωική αντίσταση της Ρωσίας.


Η ταινία έγινε σε συνεργασία με τον Ανατόλι Λιτβάκ, από την ΕΣΣΔ, και ο Κάπρα που υπηρέτησε στο Σώμα Διαβιβαστών του Στρατού των Η.Π.Α. ,μέσα από το έργο του ουσιαστικά εξηγούσε στα αμερικανικά στρατεύματα γιατί συμμετείχαν στον πόλεμο. Το σενάριο ανέλαβαν συνολικά επτά συγγραφείς και η αφήγηση έγινε από τους Άντονι Βέιλερ και Γουόλτερ Χιούστον. Η μουσική, για την οποία υπεύθυνος ήταν ο Ντιμίτρι Τιόμκι, συνδυάζει μοτίβα του Τσαϊκόφσκι με παραδοσιακά ρωσικά λαϊκά τραγούδια και μπαλάντες.
Το 2000, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ θεώρησε ότι αυτή η ταινία (και τα άλλα έξι ντοκιμαντέρ της σειράς) ήταν «πολιτισμικά σημαντικά» και γι’ αυτό φυλάσσονται στο Εθνικό Κινηματογραφικό Μητρώο.

www.iefimerida.gr





Joker: Ξεκινά παγκόσμια περιοδεία με ζωντανή ορχήστρα…

Η ταινία Joker που καταγράφει την άνοδο ενός από τους πιο διάσημους κακούς των comic books επιστρέφει στις κινηματογραφικές αίθουσες, αλλά αυτή τη φορά για περιοδεία συνοδεία ζωντανής ορχήστρας.

Το φιλοθεάμων κοινό θα μπορεί να παρακολουθήσει την ταινία που… έσπασε το Box Office όταν βγήκε στις αίθουσες, με ζωντανή ορχήστρα υπό τη διεύθυνση της συνθέτριας Χίλντουρ Γκουντναντότιρ. Η γνωστή μουσικός μάλιστα προ ολίγων ημερών κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής για το Joker και έγινε η πρώτη γυναίκα που κερδίζει το συγκεκριμένο βραβείο για μουσική σε κινηματογραφική δραματική ταινία.

Στο παρελθόν, η Ρέιτσελ Πόρτμαν κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής για μιούζικαλ ή κωμωδία για την ταινία Emma το 1996 και η Αν Ντάντλεϊ την επόμενη χρονιά, το 1997 για την ταινία «The Full Monty».

Η πρώτη ζωντανή συναυλία με τη μουσική της ταινίας Joker έχει προγραμματιστεί για τις 30 Απριλίου στο Λονδίνο, στο Eventim Apollo. Αρχής γενομένης από την πρωτεύουσα της Αγγλίας, θα περιοδεύσει σε πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου και θα ανοίξει πανιά για άλλες χώρες.

«Όταν ηχογραφήσαμε τη μουσική, η ορχήστρα έφερε τόσο βαθιά και λεπτομερή προσοχή στις εκτελέσεις που κυριολεκτικά κρατούσαμε τις αναπνοές μας κατά τη διάρκεια των περισσότερων συνεδριών ηχογράφησης. Ήταν ένα όμορφο ταξίδι. Είμαι τόσο χαρούμενη που θα πάω και πάλι και για που το κοινό θα το βιώσει κι αυτό», δήλωσε η συνθέτρια.

Eνώ ο σκηνοθέτης της ταινίας, Τοντ Φίλιπς πρόσθεσε: «Νομίζω ότι είναι ένας θαυμάσιος τρόπος για τους θεατές να βιώσουν το βασανιστικό και εμβυθιστικό σάουντρακ της Χίλντουρ Γκουντναντότιρ, ενώ γίνονται μάρτυρες της καθόδου του Χοακίν Φίνιξ στην τρέλα ως Άρθουρ».

www.iefimerida.gr





Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης σε συμπαραγωγή με το Εργοστάσιο Ονείρου παρουσιάζει στα πλαίσια της Παιδικής του Σκηνής την παράσταση «Το Παιδί που τόλμησε»

ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ 2020«ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΤΟΛΜΗΣΕ» ΤΟΥΔ ΗΜΗΤΡΗ ΠΙΕΤΡΗ. Για παιδιά από 3 ετών και άνω και για όλη την οικογένεια Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης σε συμπαραγωγή με το Εργοστάσιο Ονείρου παρουσιάζει στα πλαίσια της Παιδικής του Σκηνής την παράσταση «Το Παιδί που τόλμησε» του Δημήτρη Πιέτρη, στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας για σχολικές παραστάσεις.

Η παράσταση αποτελεί εργαλείο στα χέρια των εκπαιδευτικών, δίνει αφορμή και ιδέες για συζήτηση και επεξεργασία της διαχείρισης των συναισθημάτων και την οριοθέτηση της συμπεριφοράς. Μια μοναδική παράσταση για μικρούς και μεγάλους με το πιο εντυπωσιακό εικαστικό θέαμα!

Λίγα λόγια για το έργο:

Στην αρχαιότητα η λέξη παραμύθι σήμαινε παρηγοριά και ο παραμυθάς ήταν ο παρηγορητής. Τα φώτα ανάβουν και ο παραμυθάς εμφανίζεται, ο οποίος έχει γράψει το έργο αλλά δεν έχει βρει την αρχή του διότι θέλει να είναι διαφορετική από όλα τα άλλα παραμύθια.. Οι ήρωες αλλάζουν ρόλους και μέσα από τη διάδραση βρίσκουν μαζί με τα παιδιά την αρχή της ιστορίας! Ο κεντρικός ήρωας, ο Γιαννοπαραμύθιους αντιπροσωπεύει όλα τα παιδιά που γίνονται συνοδοιπόροι στο ταξίδι του.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία – Κείμενο: Πιέτρης Δημήτρης
Αφήγηση : Βίκυ Τσιανίκα, από το Τρίτο πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας
Μουσική: Τραγούδι «Αγάπη» Ματούλα Ζαμάνη & Ειρήνη Τριανταφυλλίδη -Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης
Εικαστική επιμέλεια-Ζωγραφική-Σκηνικά: Σπανόπουλος Γιάννης
Κατασκευή Σκηνικών: Τακης Ακριτόπουλος
Επιμέλεια Κοστουμιών: Τέτα Βασιλάτου- Γιάννης Σπανόπουλος
Χορογραφίες: Ιωάννα Μουλιάκου
Ψηφιακές προβολές: 3 D mapping James D.

Παίζουν οι ηθοποιοί : Τζοάννα Βρακά , Νικορέστης Χανιωτάκης, Μαρία Καμακάρη, Πιέτρης Δημήτρης H παράσταση έχει προγραμματισθεί από την Τρίτη 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ έως την Παρασκευή 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας και απευθύνεται στα σχολεία της πόλης και της περιφέρειάς μας.

Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και τριάντα λεπτά. Τιμή εισιτηρίου: 5€ Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθεινθείτε στα γραφεία του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης στα τηλέφωνα 22310 33325 ημέρες και ώρες γραφείου.

Δελτίο Τύπου

Το νέο παραμύθι του βραβευμένου (Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης) Μάκη Τσίτα μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας.

Μετά το «Όνομά μου είναι Δώρα», η έξυπνη και αστεία ηρωίδα του Μάκη Τσίτα αποκτά ένα γατάκι, δώρο των γονιών της από το Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων. Ο γάτος Οδυσσέας θα φέρει πολλές αλλαγές στην καθημερινότητα της Δώρας, δείχνοντάς της ότι η απόκτηση ενός κατοικίδιου απαιτεί πολλή φροντίδα, αφοσίωση και αγάπη.

…Ήμουνα εντελώς μόνη, ώσπου μια μέρα ο μπαμπάς και η μαμά μού έκαναν το πιο ωραίο δώρο: ένα γατάκι απ’ το Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων. Ο Οδυσσέας (έτσι τον βαφτίσαμε) ήταν όμορφος, μικρούλης και γλυκός. Έγινα αμέσως η μαμά του κι εκείνος το μωράκι μου, που το αγαπούσα πολύ. Περνούσαμε τέλεια μαζί! Όμως, ξαφνικά, ο Οδυσσέας άρχισε να κάνει αταξίες και σκανταλιές. Και δημιουργούσε πολλά προβλήματα. Στο μεταξύ, εμφανίστηκε και ο Φρίξος, ένα απίθανο χάμστερ. Και τότε, τότε…

Ένα τρυφερό και απολαυστικό βιβλίο, με εξαιρετική εικονογράφηση, για παιδιά ηλικίας 2-6 ετών.

Ο Μάκης Τσίτας γεννήθηκε το 1971 στα Γιαννιτσά. Πήρε πτυχίο δημοσιογραφίας και συνεργάστηκε με ραδιοφωνικούς σταθμούς στη Θεσσαλονίκη. Από το 1994 ζει μόνιμα στην Αθήνα και εργάζεται στον χώρο των εκδόσεων. Ήταν αρχισυντάκτης του λογοτεχνικού περιοδικού Περίπλους (1994-2005) και συνεκδότης και διευθυντής του περιοδικού για το βιβλίο Index (2006-2011). Από το 2012 διευθύνει το μεγαλύτερο ενημερωτικό site για το βιβλίο και τον πολιτισμό www.diastixo.gr. 

Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Λογοτεχνικά κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες, έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες κι έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Έργα του σκηνοθέτησαν η Ρούλα Πατεράκη (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά), ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά), η Έρση Βασιλικιώτη («Θέατρο των Καιρών», Αθήνα), η Σοφία Καραγιάννη (Θέατρο «Vault», Αθήνα), η Taru Makela (Christine and Goran Schildt Foundation, Φινλανδία), ο Alexandru Mazgareanu (Θέατρο «Nottara», Ρουμανία).

Στίχους του μελοποίησαν ο Γιώργος Σταυριανός, ο Τάκης Σούκας, ο Νίκος Βασιλείου και η Τατιάνα Ζωγράφου. Έχει εκδώσει 24 βιβλία για παιδιά και 4 για ενήλικες. Για το μυθιστόρημά του Μάρτυς μου ο Θεός, το οποίο κυκλοφορεί σε 12 ευρωπαϊκές γλώσσες, έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014 (European Union Prize for Literature) και τιμήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων, τον Δήμο Πέλλας, τον Δήμο Έδεσσας, τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Έδεσσας και την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα και τη δουλειά του μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του: www.makistsitas.com 

Δελτίο Τύπου 

Ο συγγραφέας Χρήστος Δασκαλάκης και “Το Γονεοτροφείο” επισκέπτονται την Λαμία!

Πάντα ήθελα να γράψω ένα παραμύθι που να αφορά μικρούς και μεγάλους. Ένα παραμύθι βασισμένο σε προσωπικές εμπειρίες και αναμνήσεις. Ένα παραμύθι για τους γονείς και για όσους προσπαθούν συνεχώς, για όσους «απορρίπτονται» ή αμφισβητούνται, για όσους πέφτουν μα σηκώνονται, για όσους ξέρουν να αγαπούν και να υπομένουν…

Πάντα ήθελα να γράψω μια ιστορία για όλους εμάς που υπήρξαμε τα «ιδιαίτερα» παιδιά του σχολείου, για μας που είχαμε τόση ανάγκη από αγάπη, από ασφάλεια, από μια αγκαλιά. Μια ιστορία για όσα μας έλειψαν, για όσα μας ωρίμασαν, για όσα έφεραν την ισορροπία στη ζωή μας.

Πάντα ήθελα να γράψω ένα βιβλίο που να έχει έναν βασικό, προσωπικό ίσως, στόχο. Να φέρει τα παιδιά λίγο πιο κοντά στους γονείς και τους γονείς ακόμα περισσότερο κοντά στα παιδιά μας…

Χρήστος Δασκαλάκης
Συγγραφέας

Τα σχολεία στη Λαμία, θα επισκεφτεί ο Χρήστος Δασκαλάκης, ο συγγραφέας του best seller «Η Χιονονιφάδα που αγάπησε το Καλοκαίρι», με αφορμή το νέο του βιβλίο με τίτλο: “Το γονεοτροφείο”. Μια ανατρεπτική ιστορία για τη δύναμη της οικογένειας, της αγάπης, της αποδοχής και της ασφάλειας. Ένα ενήλικο παραμύθι για παιδιά και ένα παιδικό παραμύθι για ενήλικες. Μια ιστορία γεμάτη χιούμορ, τρυφερότητα, αισιοδοξία και μυρωδιά από μαμά.

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2020 στις 7 μ.μ. Το Βιβλιοπωλείο «SOFIANOS Pen & Paper»,οι εκδόσεις Άγκυρα, ο συγγραφέας Χρήστος Δασκαλάκης και το καινούριο τους παραμύθι σε εικόνες του Βασίλη Παπατσαρούχα, προσκαλούν τους γονείς και τα παιδιά, σε μια τρυφερή παρουσίαση, σε ένα ταξίδι από λέξεις, μελωδίες και συναισθήματα.

Το γονεοτροφείο είναι κοντά μας και περιμένει να αγαπηθεί και να σας αγαπήσει. Ελάτε να γίνουμε μια παρέα. Ελάτε να γνωριστούμε από κοντά. Βιβλιοπωλείο SOFIANOS Pen & Paper, Λεωνίδου 4, Λαμία, Τηλ.: 22310 39322, Τηλ. κράτησης: 2610 277396, Είσοδος ελεύθερη

Δελτίο Τύπου

Bιογραφική ταινία για τους Clash…

Bιογραφική ταινία για τους Clash. Από το σκηνοθέτη των “Rocketman” και “Bohemian Rhapsody”.

Είναι ένα απ’ τα καλύτερα συγκροτήματα όλων των εποχών. Επηρέασαν κι εξακολουθούν να επηρεάζουν πολλούς και πολύ. Ίσως γι’ αυτό και ο σκηνοθέτης Dexter Fletcher δήλωσε το ενδιαφέρον του για την δημιουργία μιας βιογραφικής ταινίας βασισμένη στην πορεία των Clash.

Ο ίδιος δηλώνει χαρακτηριστικά:

«Η μπάντα του Joe Strummer θα μπορούσε να είναι ένα από τα επόμενα project. Έχουν κάνει την δική τους ταινία αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μια ακόμη αφήγηση δεν θα είχε ενδιαφέρον γι’ αυτή την τόσο σημαντική μπάντα. Οι Clash θα παραμένουν για πάντα στο προσκήνιο».

Ο Fletcher που ανέλαβε τη σκηνοθεσία του “Bohemian Rhapsody” με θέμα τους Queen και τον αλησμόνητο αρχηγό τους, μετά από την απόλυση του Bryan Singer, τόσο εκεί όσο και στο “Rocketman” για τον Elton John, έδωσε ικανοποιητικά δείγματα γραφής που συνοδεύτηκαν και από εμπορική επιτυχία.

Κώστας Μπαλαχούτης www.ogdoo.gr 

Τα παιδιά του Άουσβιτς…

«Μην ξεχάσεις το όνομά σου..Τα παιδιά του Άουσβιτς» Ένα βιβλίο που δίνει «πρόσωπο και φωνή» στα παιδιά του βίωσαν τη φρίκη.

Ο Alwin Meyer (Άλβιν Μέγιερ) ήταν μόλις 22 ετών το καλοκαίρι του 1972, όταν περνούσε για πρώτη φορά τη βαριά σιδερένια πύλη του Άουσβιτς ορμώμενος από μια βαθιά εσωτερική ανάγκη να μάθει περισσότερα για το πρώην στρατόπεδο θανάτου και την ιστορία του. Αυτό όμως που έμελλε ν΄ ανακαλύψει μιλώντας με πρώην κρατούμενους η τραγική μοίρα των μικρών παιδιών και των βρεφών που βρήκαν τραγικό θάνατο εκεί τον έκαναν να θέλει να βρει τι απέγιναν όσα παιδιά επιβίωσαν της φρίκης.

Ο Γερμανός (μετέπειτα) συγγραφέας και δημοσιογράφος άρχισε μια μεγάλη και δύσκολη έρευνα για να φέρει στο φως την άγνωστη ιστορία των παιδιών του Άουσβιτς. Επί δεκαετίες έψαχνε, με υπομονή κι επιμονή, να βρει τα παιδιά αυτά, να μιλήσει μαζί τους και να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους ώστε να μοιραστούν μαζί του ιστορίες από τη ζωή τους στο στρατόπεδο, εκεί όπου ο θάνατος ήταν παντού… Αυτές οι ιστορίες είναι ο κορμός του βιβλίου “Μην ξεχάσεις το όνομά σου. Τα παιδιά του Άουσβιτς”, που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καπόν (μετάφραση: Καρίνα Λάμψα Παυλίνα Δηράνη).

Η συνειδητοποίηση ότι πολύ λίγα από τα παιδιά που οδηγήθηκαν στο Άουσβιτς και τα άλλα στρατόπεδα επέζησαν, έκανε τον Alwin Meyer να αισθανθεί «σοκαρισμένος, θυμωμένος και ντροπιασμένος», όπως εξηγεί ο ίδιος, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, με αφορμή την ελληνική έκδοση του βιβλίου του. «Από τότε τα “Παιδιά του Άουσβιτς” είναι η κινητήρια δύναμη για την καρδιά και το μυαλό μου», λέει.

«Επί 47 χρόνια αναζητώ επαφή με τα λιγοστά παιδιά του Άουσβιτς που κατάφεραν να επιζήσουν. Στη δεκαετία του ΄70 άρχισα να γράφω μικρά άρθρα για τις συναντήσεις μου αυτές και οι αντιδράσεις ήταν θετικές. Γρήγορα γεννήθηκε και η επιθυμία για ένα βιβλίο» σημειώνει ο Meyer, το πρώτο βιβλίο του οποίου γι΄ αυτό το θέμα δημοσιεύτηκε το 1990 με τίτλο “Die Kinder von Auschwitz” (Τα παιδιά του Άουσβιτς). Ακολούθησε, πέντε χρόνια αργότερα, η έκδοση στα ιαπωνικά ενώ αυτές τις ημέρες κυκλοφορεί και η ελληνική έκδοση, για την οποία ο συγγραφέας δεν κρύβει τη συγκίνησή του αλλά και την ευγνωμοσύνη του στην εκδότρια Ραχήλ Καπόν για τη μέγιστη φροντίδα που, όπως λέει, έδειξε για ένα άρτιο αποτέλεσμα. Εκθέσεις, ένα ντοκιμαντέρ διάρκειας εξήντα λεπτών, άλλα βιβλία και πληθώρα άρθρων συμπληρώνουν το “παζλ” των δραστηριοτήτων του Γερμανού ερευνητή για το θέμα.

IMG 0303 1

Καταρρίπτοντας τα τείχη της δυσπιστίας

Η έρευνα, ωστόσο, κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν. «Η δυσπιστία μετά το Άουσβιτς και τα άλλα εγκλήματα που διέπραξαν οι Γερμανοί ήταν τεράστια. Ακόμα κι απέναντι σ΄ έναν νεαρό Γερμανό» εξηγεί και θυμάται να του αφηγούνται τα παιδιά αυτά πως μετά το Άουσβιτς, ό,τι συνδεόταν μ΄ αυτό τους προκαλούσε φόβο. «Ορισμένοι μου είπαν ότι: “όταν ακούω τη γερμανική γλώσσα, μού φεύγουν τα πάντα από τα χέρια” ή “συνδέω αμέσως κάθε γερμανική λέξη με τις φωνές στο στρατόπεδο” ή πως και “μόνο η λέξη Γερμανός με κάνει να φοβάμαι…”» αφηγείται.

Η συνάντηση με τον Tadeusz Szymański, πρώην κρατούμενο του Άουσβιτς, ήταν αυτή που βοήθησε τον Meyer να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων που συναντούσε και να αρχίσει να ανασύρει στην επιφάνεια τις “σφηνωμένες” στη ρωγμή τού χρόνου ιστορίες τους.

Χρειάστηκε πολλές φορές να ταξιδέψει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να συναντήσει κάποιον από τους ανθρώπους που αναζητούσε, πολλές φορές, μάλιστα, χωρίς καν να υπάρχει κάποιο προκαθορισμένο ραντεβού. «Μια φορά ταξίδεψα σε άλλη πόλη για να συναντήσω κάποιον με τον οποίο είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο. Αρχικά μου ζήτησε να συναντηθούμε στο κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού. Μιλήσαμε εκεί για μισή ώρα. Ήθελε να μάθει τι “είδους” Γερμανός ήμουν, ποια ήταν η στάση της οικογένειάς μου από το 1933 έως το 1945 και τι πιστεύω για το Ισραήλ και τον λαό του» λέει για μία απ΄ αυτές τις συναντήσεις. Θυμάται, μάλιστα, πως χρειάστηκε αυτή η πρώτη συνάντηση προκειμένου να του ανοίξει αυτό το άλλοτε “παιδί του Άουσβιτς” το σπίτι του και ν΄ αρχίσει σταδιακά να του ξεδιπλώνει την ιστορία της ζωής του.

«Η πικρή αλήθεια είναι ότι ορισμένα από τα παιδιά του Άουσβιτς που επέζησαν δεν μπόρεσαν να μιλήσουν ποτέ για όλα αυτά. Ο πόνος ήταν υπερβολικά μεγάλος. Η μνήμη της μητέρας που δολοφονήθηκε, του πατέρα, των αδελφών, των παππούδων, των θείων …Κάποιοι δεν μπόρεσαν να “κουβαλήσουν” τις μνήμες του Άουσβιτς και αποφάσισαν να δώσουν τέλος στη ζωή τους. Πέθαναν, ουσιαστικά, από τις συνέπειες του Άουσβιτς» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο συγγραφέας.

auschwitz 5 600x400 jpg

Ο Χάιντς Κούνιο, η Θεσσαλονίκη και το χρέος της μνήμης στα παιδιά που δεν γύρισαν ποτέ…

Το βιβλίο αρχίζει με την ιστορία του Θεσσαλονικιού επιζώντα Χάιντς Κούνιο, που μπορεί να κατάφερε να αποτινάξει από πάνω του τις στάχτες του Ολοκαυτώματος αλλά η χαίνουσα πληγή στην ψυχή του θα του θυμίζει πάντα πως σχεδόν όλα τα εβραιόπουλα της ηλικίας του δεν επέστρεψαν ποτέ από το Άουσβιτς. Δολοφονήθηκαν επειδή ήταν Εβραίοι και « …κάθε σκέψη γύρω απ΄ αυτό είναι αβάσταχτη» όπως λέει.

Αυτή την πτυχή της ιστορίας τού Ολοκαυτώματος, την τραγική μοίρα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, επέλεξε να προτάξει στο βιβλίο του ο συγγραφέας ώστε να κάνει κοινωνούς όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες. Για τον συγγραφέα, άλλωστε, η διατήρηση της μνήμης και η ανάδειξή της είναι ένα είδος χρέους απέναντι στα παιδιά που δεν γύρισαν ποτέ αλλά και σ’΄ αυτούς, τους ελάχιστους, που επέστρεψαν αλλά είχαν …χάσει τις οικείες εικόνες του παρελθόντος τους ήχους, τις μυρωδιές και τα΄ ακούσματα στα λαντίνο, τα ισπανοεβραϊκά που σαν κελάρυσμα ακούγονταν κάποτε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Με φόντο όλα όσα τραγικά συνέβησαν στο Άουσβιτς και τα άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι “θαύμα” οι συναντήσεις και οι συζητήσεις με ανθρώπους όπως ο Χάιντς Κούνιο, λέει ο Meyer.

Τα μαθήματα της Ιστορίας και μια εμπειρία ζωής

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου “Μην ξεχάσεις το όνομά σου. Τα παιδιά του Άουσβιτς” περνά όλη η ιστορία των εγκλημάτων των Ναζί. Εγκλήματα που, όπως λέει ο συγγραφέας, μας δίδαξαν ότι ο αντισημιτισμός ξεκινά στην καθημερινή ζωή, εκεί όπου βρίσκεται και η ευθύνη του καθενός εξ ημών προκειμένου να μην επαναληφθεί “ποτέ ξανά” η φρίκη… Το τραύμα άλλωστε δεν κλείνει εύκολα, όπως γλαφυρά περιγράφει κι ένας εκ των επιζώντων, ο David Jozefowicz (Νταβίντ Γιοζέφοβιτς): «…όσο μακριά και να φύγεις, το Άουσβιτς δεν θα σ’ αφήσει ποτέ»…

Η έρευνα του Alwin Meyer δεν έχει κλείσει. Τα τελευταία δύο χρόνια κατόρθωσε να εντοπίσει άλλα επτά «παιδιά του Άουσβιτς» στην Ευρώπη και τον Καναδά. Γεννήθηκαν μέσα στο στρατόπεδο, όπως λέει, σε συνθήκες που δεν της χωρά ο ανθρώπινος νους και κατόρθωσαν, παρόλα αυτά, να επιζήσουν. Ένα απ΄ αυτά τα (τότε) παιδιά που ζει σήμερα στη Βορειοανατολική Ουγγαρία γεννήθηκε, μάλιστα, την ημέρα που απελευθερώθηκε το Άουσβιτς, στις 27 Ιανουαρίου του 1945.

“Τα παιδιά που γεννήθηκαν στο Άουσβιτς” είναι και το θέμα της έκθεσης, πάνω στην οποία εργάζεται με πυρετώδεις ρυθμούς αυτό το διάστημα ο Meyer, προκειμένου να είναι έτοιμη για τα εγκαίνια της 23ης Ιανουαρίου 2020 στο “Resistance Memorial Center” του Βερολίνου, όπου θα παραμείνει για έναν χρόνο.

auschwitz birkenau 1024x768

Κάνοντας απολογισμό των δεκαετιών έρευνας στις ζωές των παιδιών του Άουσβιτς, ο Alwin Meyer αισθάνεται ευγνωμοσύνη, όπως λέει, για το γεγονός ότι είχε την ευκαιρία να συναντήσει «αυτούς τους εκπληκτικούς και υπέροχους ανθρώπους» και με ορισμένους ΄υτούς να χτίσει και σχέσεις φιλίας. Αυτό είναι, μας λέει, και η μεγαλύτερη αναγνώριση των προσπαθειών του να δώσει «πρόσωπο και φωνή» στα …άγνωστα «παιδιά του Άουσβιτς».

Γιάννης Μακρής www.ogdoo.gr 

Έρχεται η γιορτινή ταινία “Last Christmas”

Με τραγούδια του George Michael η νέα ταινία «Last Christmas» (ΔΕΙΤΕ ΤΟ TRAILER) Αποκλειστικά και μόνο!

Έρχεται η γιορτινή ρομαντική ταινία, «Last Christmas», εμπνευσμένη από την μουσική του George Michael και των Wham!, σε σκηνοθεσία του Paul Feig και σενάριο της βραβευμένης με Oscar Emma Thompson. Στο film πρωταγωνιστούν η Emilia Clarke (Game of Thrones), o Henhry Golding (Crazy Rick Asians), η Michelle Yeoh και η Thompson.

Το ομότιτλο με την ταινία soundtrack album, περιλαμβάνει 3 τραγούδια των Wham!, καθώς και 12 solo tracks μεταξύ αυτών και ακυκλοφόρητες version του George Michael. Ο δίσκος αναμένεται να κυκλοφορήσει σε CD και όλα τα ψηφιακά καταστήματα στις 8 Νοεμβρίου και σε βινύλιο στις 15 Νοεμβρίου.

Μιλώντας για την συνάντησή της με τον George Michael που την έκανε να εμπνευστεί την ταινία, η Emma Thompson δήλωσε:

«Η εξυπνάδα και ο συναισθηματισμός των στίχων του Georgeπάντα μου προκαλούσαν έκπληξη. Τόσοι πολύ στίχοι ήταν σαν να έχουν γραφτεί γι’ αυτή την ταινία. Αφού γνώρισα τον ίδιο και βίωσα την συμπόνια και την κατανόηση του από κοντά, συνειδητοποίησα ότι πράγματι η ταινία ήταν φτιαγμένη γι’ αυτούς τους στίχους».

Όλα τα τραγούδια, είναι σε σύνθεση και παραγωγή του George Michael, εκτός από το «This Is How (We Want You To Get High)» που ο καλλιτέχνης συνυπογράφει με τον James Jackman.

Η ιδέα για την ταινία ξεκίνησε όταν ο καταξιωμένος κινηματογραφικός παραγωγός David Livingstone (γνωστός για την βραβευμένη με BAFTA ταινία του, «PRIDE» αλλά και για την ταινία με την Renee Zellweger «JUDY») μίλησε για την αγάπη του για το iconic hit «Last Christmas» των Wham! στην, Emma Thompson κι έτσι την άνοιξη του 2013, η τελευταία επισκέφτηκε τον George Michael στο σπίτι του στο Λονδίνο όπου και της ευχήθηκε καλή επιτυχία.

Το «Last Christmas» αναμένεται να κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους στις 14 Νοεμβρίου.

Κώστας Μπαλαχούτης www.ogdoo.gr

1 41 42 43 44