Οι Faithless συνεργάζονται ξανά με τον Suli Breaks και Jazzie B στο “Innadadance”!

Οι Faithless, το αγαπημένο Βρετανικό συγκρότημα της ηλεκτρονικής μουσικής, το οποίο αποτελείται από τους Maxi Jazz, Sister Bliss και Rollo, έγινε αρχικά γνωστό με τα smash hits: «Insomnia», «Salva Mea», «God Is a DJ» και «We come 1». Κατά τη διάρκεια της καριέρας τους (από το 1995 έως το 2011), ηχογράφησαν έξι studio albums και έχουν πουλήσει πάνω από 15 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως. Τον Φεβρουάριο του 2015 επανενώθηκαν και τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς κυκλοφορήσαν το “Faithless 2.0”, ένα διπλό remix album που περιέχει όλες τις επιτυχίες τους.

Μετά από αυτό, για άλλη μια φορά οι Faithless, έμειναν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και σαφώς δεν υπήρξε καμία νέα δισκογραφική κυκλοφορία… τουλάχιστον όχι μέχρι πριν από λίγο καιρό που αντικρίσαμε έναν ολοκαίνουριο τίτλο να φιγουράρει στις απανταχού λίστες με τις νέες κυκλοφορίες της εβδομάδας σε όλες τις γνωστές πλατφόρμες streaming και download.

Χωρίς καμία προειδοποίηση ή περισσότερες λεπτομέρειες, το “Let the Music Decide” επανάφερε το όνομα της μπάντας στα πράγματα ενώ λίγο αργότερα κυκλοφόρησαν και το “This Feeling” και “Synthesizer” με τον συμπατριώτη τους Nathan Ball. Με τον Suli Breaks και Jazzie B συνεργάστηκαν επίσης και σε ένα ακόμα νέο τραγούδι που έχει τίτλο “Innadadance”. 

Με την κυκλοφορία του τραγουδιού το συγκρότημα έκανε γνωστό και τον ερχομό μιας νέας ολοκληρωμένης δισκογραφικής δουλειάς με τίτλο “All Blessed”, η οποία θα κυκλοφόρησε μέσω της BMG στις 23 Οκτωβρίου.

Θοδωρής Κολλιόπουλος www.soundarts.gr

Ο Jack Savoretti επιλέγει να διασκευάσει Otis Redding, “These Arms Of Mine”!

Ο Jack Savoretti επιλέγει να διασκευάσει το κλασσικό, soul anthem του Otis Redding“These Arms Of Mine”!

Έπειτα από την κυκλοφορία της διασκευής που πραγματοποίησε στο τραγούδι “The Borders” του Sam Fender ως προπομπό του μελλοντικού E.P. του, ο Jack Savoretti επέστρεψε με ακόμη μία “γεύση” από αυτό. Ο λόγος γίνεται για την ρομαντική κι άκρως μελωδική, soul δημιουργία του Otis Redding, με τίτλο “These Arms Of Mine”. Το εν λόγω τραγούδι απολαύσαμε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1962, αλλά και μέσα από το debut studio album του βετεράνου της soul κι R&B μουσικής που κυκλοφόρησε δύο χρόνια αργότερα, με τίτλο “Pain in My Heart”.

Το “These Arms Of Mine” -τη μουσική και τους στίχους του οποίου υπογράφει κατ’ αποκλειστικότητα ο Redding- αποκτά ξανά “ζωή” μέσα από τη φωνή του Jack Savoretti. Ο Βρετανός καλλιτέχνης με τις ιταλικές καταβολές που έχει συναρπάσει τα τελευταία χρόνια και το ελληνικό κοινό καταφέρνει να δώσει μία άλλη υπόσταση στο τραγούδι. Η χαρακτηριστική βραχνή φωνή του ηχεί σαν καταπέλτης αγάπης στα αυτιά μας, ενώ παράλληλα καταφέρνει με τον δικό του τρόπου και με μοναδική συνοδεία τον ήχο του πιάνου να ανεβάσει ακόμη πιο ψηλά τον πήχη στην ερμηνεία του.

Όπως και το “The Borders” έτσι και το “These Arms Of Mine” θα συμπεριληφθούν στο cover E.P. του Jack Savoretti, με τίτλο “UnderCover”, που θα κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο.

Ηλέκτρα Λήμνιου www.soundarts.gr

Colors: Το νέο άλμπουμ του Christopher von Deylen a.k.a Schiller

Κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου από την Panik Records και την Sony Music το νέο άλμπουμ του Christopher von Deylen a.k.a Schiller, με τίτλο Colors.

Νομίζεις ότι μπορείς να ακούσεις τον χυμό των δέντρων να στάζει, τα ζουζούνια να ηχούν, τα μικρά φυτά να φυτρώνουν από την γη. Το γρασίδι κουνιέται με τον αέρα. Τα φύλλα πέφτουν. Μέχρι που όλα καλύπτονται από ένα χρυσοκίτρινο πέπλο πρωινού φωτός. Όλο είναι βασισμένο στην φύση.

Το “Colors” είναι το νέο album του Christopher von Deylen a.k.a Schiller.

Ο μουσικός, συνθέτης και παραγωγός ταξίδεψε όλο τον κόσμο με τα υπάρχοντά του για μερικά χρόνια μέχρι που έφτασε στην άκρη του βόρειου Γερμανικού δάσους. Μέσα στα χρόνια έχει δουλέψει πολλές φορές πάνω στην ιδέα ενός δίσκου βασισμένου στο πιάνο. Σύνθεσε. Έκανε μία παύση. Κοίταξε έξω. Για πολύ καιρό πίστευε πως όσο πιο αστικό το περιβάλλον τόσο περισσότερες θα ήταν οι ιδέες. Αλλά ενώ στεκόταν παρατήρησε ότι οι ιδέες προέρχονται μέσα από τον εαυτό μας. «Όσο πιο ήσυχα είναι γύρω μου, τόσο καλύτερα μπορώ να ακούσω. Θέλει κουράγιο, αλλά η απουσία των πάντων δουλεύει καλύτερα».

Αυτός είναι ο πρώτος δίσκος του καλλιτέχνη με το πραγματικό του όνομα, αναδεικνύοντας τον στιλιστικό του αναπροσανατολισμό. Σε αυτή την δουλειά τον βρίσκουμε να αναπηδάει ομαλά από ήρεμες μελωδίες στο πιάνο σε ατμοσφαιρικούς, ηλεκτρονικούς και synthwave ήχους.

Όταν ήταν 6 χρονών, ο Christopher Von Deylen, που αργότερα ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο και έφερε πίσω Χρυσά και Πλατινένια βραβεία, έλαβε το πρώτο του πιάνο για τα Χριστούγεννα. Στην αρχή δεν φάνηκε να έχει πολύ πάθος για το όργανο. Το να διαβάζει παρτιτούρες δεν ήταν το πιο σημαντικό πράγμα στην διαδικασία του να δημιουργεί μουσική. Ο ίδιος λέει πως το να παίζει συνθέσεις άλλων δεν του φαινόταν τόσο ιδιαίτερο. Όσα περισσότερα μαθαίνει για κάτι, τόσο λιγότερο βλέπεις τον εαυτό σου μέσα σε αυτό. Αυτό είναι κάτι για το οποίο είναι σίγουρος μέχρι και σήμερα. Χρειάζεται μία αίσθηση αφέλειας. Αλλά το να παίζει πλήκτρα είναι κάτι που δεν τον άφησε ποτέ.

«Για πολύ καιρό ένιωθα πως είναι αλαζονικό να κάθεσαι σε ένα μεγάλο πιάνο. Υπήρχαν συνεργασίες, όπως για παράδειγμα με τον Lang Lang, για τον οποίο συνέθεσα ένα έργο που ήταν τόσο περίπλοκο που δεν θα μπορούσα ποτέ να το έχω παίξει ο ίδιος», λέει ο von Deylen. Μόνο όταν γύρισε στην φύση και παρατήρησε τοπία απέκτησε μία καινούρια σχέση με το πιάνο. Έτσι δημιουργήθηκε το album “Colors”, ένας συνδυασμός αναλογικού πιάνο και ηλεκτρονικών ήχων. Προσωπικό, δυναμικό, ήσυχο αλλά και ηχηρό.

«Προσπάθησα να πετύχω ένταση μέσα από αντίθεση», λέει ο μουσικός, περιγράφοντας πως ο αναλογικός και ο ψηφιακός ήχος εναλλάσσονται σε αυτές τις ηχογραφήσεις. «Αν κοιτάξεις ένα δέντρο, για παράδειγμα, αυτό που είναι προφανές με μία ματιά είναι ο κορμός. Αλλά στην πραγματικότητα, χωρίς κλαδιά ένα δέντρο θα ήταν ημιτελές. Το δέντρο γίνεται δέντρο γιατί δύο μέρη έρχονται μαζί: ο κορμός και τα κλαδιά». Έτσι βλέπει τον νέο του δίσκο. Το έργο παιχνιδιάρικα μπαίνει μέσα σε σχήματα της φύσης, παρόλο που αυτό που ακούνε οι ακροατές δεν υπάρχει στην φύση. Αυτό του δίνει μία παρθένα ποιότητα με μία ξεκάθαρη ανθρώπινη παραλλαγή. Το δάσος ίσως να εκπροσωπεί τον ρομαντισμό και την μελαγχολία. Η φύση είναι η βάση γι’ αυτές τις συνθέσεις, αλλά η αναπαραγωγή των νατουραλιστικών μοτίβων δίνει χώρο σε μονοπάτια καθαρής ηλεκτρονικής μουσικής. Στο έργο “Heliotrope” ο τόνος είναι σαν νερό. Νομίζεις ότι βουτάς προς τον ήλιο με ανοιχτά μάτια. Το ομότιτλο track, “Colors”, είναι σαν ένας ολόκληρος χρόνος με όλα τα διαφορετικά χρώματα και διαθέσεις. Στο “Euphoria” το beat είναι σαν να στάζει από προσωπικές ηχώ.

Κατά την διάρκεια της παραγωγής, ο von Deylen πάντα σηκωνόταν πολύ νωρίς και με καφέ στο χέρι έβλεπε το δάσος να ξυπνά και παρατηρούσε τα χρώματα να αλλάζουν, ένα βασικό θέμα στα έργα που δημιουργήθηκαν στο στούντιο του. Ήταν στο δικό του στούντιο που ηχογράφησε τα 10 tracks του βασικού δίσκου και ενορχήστρωσε 12 live εκδοχές και ένα concert film για την Limited Super Deluxe Version του “Colors”. Χρησιμοποίησε το πιάνο αποφασίστηκα χωρίς να του συμπεριφέρεται σαν να είναι ένα απομονωμένο στοιχείο. Αυτό επιτρέπει στο πιάνο να ακούγεται συναισθηματικό. Ο δίσκος επίσης φαίνεται σαν μία περιοδεία στην ιστορία της electronica, στην οποία ο καλλιτέχνης προσθέτει ακόμα κάτι καινούριο με αυτή την δουλειά.

«Έκανα τα σημεία του πιάνου ξεκάθαρα, να μπορούν να στέκονται μόνα τους.Δεν χρειάζεται να έχει περίπλοκη αντίληψη για να ακούσεις τα χρώματα στην μουσική».

Η συναισθηματική ατμόσφαιρα πολλές φορές καθορίζει το πως ακούγεται η μουσική. Το νοσταλγικό συναίσθημα ενός ρεφραίν, για παράδειγμα, μπορεί να μετατρέψει χαρούμενες ηλιαχτίδες σε μία μελαγχολική ομίχλη. Αλλά με τον von Deylen είναι ακριβώς το αντίθετο. Στο “Colors” η διάθεση που δημιουργείτε στον καθέναν όταν το ακούσει δημιουργεί την μουσική. Τα έργα μπορούν να κάνουν τις ηλιαχτίδες να λάμψουν ένα φωτεινό πορτοκαλί ή να μετατρέψουν το χρώμα της βροχής σε αναζωογονητικό μπλε. Εξαρτάται από το πως νιώθεις εκείνη την στιγμή.

www.culturenow.gr

Έρχεται το ντοκιμαντέρ του Todd Haynes για τους Velvet Underground

Έρχεται το ντοκιμαντέρ του Todd Haynes για τους Velvet Underground

Το ντοκιμαντέρ που θα κάνει πρεμιέρα στο Apple TV+ θα περιλαμβάνει συνεντεύξεις με κομβικές προσωπικότητες της εποχής.

Το ντοκιμαντέρ του Todd Haynes για τους Velvet Underground που είχε ήδη ανακοινωθεί από το 2017 πρόκειται να κάνει τελικά πρεμιέρα στο Apple TV+ το 2021.

Στο ντοκιμαντέρ που θα έχει απλά τον τίτλο The Velvet Underground ο Haynes βάζει το χέρι του και στην παραγωγή, μαζί με τους Christine Vachon, Julie Goldman, Christopher Clements, Carolyn Hepburn και David Blackman, κάτω από τη στέγη των Polygram Entertainment, Motto Pictures, Killer Films, σε συνεργασία με την Federal Films.

Όπως διαβάζουμε στο δελτίο τύπου, το ντοκιμαντέρ θα περιλαμβάνει συνεντεύξεις με κομβικές προσωπικότητες της εποχής των Velvet Underground και θα είναι «ένας θησαυρός από ακυκλοφόρητες εμφανίσεις και μια πλούσια συλλογή από ηχογραφήσεις, φιλμ του Warhol και άλλη πειραματική τέχνη».

www.avopolis.gr

Νέο σόλο άλμπουμ «καραντίνας» από τον Πολ Μακάρτνεϊ

Νέο σόλο άλμπουμ «καραντίνας» από τον Πολ Μακάρτνεϊ 18ο σόλο άλμπουμ του…

Πενήντα χρόνια μετά το πρώτο σόλο άλμπουμ του, ο Πολ Μακάρτνεϊ ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο έναν νέο σόλο δίσκο, με τίτλο “McCartney III”, ο οποίος θα περιλαμβάνει τραγούδια που δημιούργησε ή ξαναδούλεψε το πρώην μέλος των θρυλικών Beatles κατά τη διάρκεια της καραντίνας που επιβλήθηκε την περασμένη άνοιξη ενάντια στην επιδημία του νέου κορονοϊού.

Το νέο άλμπουμ, που θα κυκλοφορήσει στις 11 Δεκεμβρίου, αποτελεί το τρίτο μέρος μιας τριλογίας, ο πρώτος δίσκος της οποίας το πρώτο σόλο άλμπουμ του με τίτλο “McCartney” είχε βγει πριν από πέντε δεκαετίες. Το “McCartney II” ακολούθησε δέκα χρόνια αργότερα, το 1980.

Ο πρώην μπασίστας των Beatles εξήγησε, σε ένα δελτίο Τύπου, ότι αρχικά δεν σχεδίαζε να βγάλει ένα άλμπουμ το 2020, όμως η καραντίνα του έδωσε την ευκαιρία να ξαναδουλέψει παλιά τραγούδια που δεν είχαν ποτέ κυκλοφορήσει και κατόπιν του γεννήθηκε η επιθυμία να γράψει καινούργια.

«Όλα αυτά τα χρόνια, εργάστηκα σε ορισμένα πράγματα, όμως ορισμένες φορές δεν είχα χρόνο και τα άφηνα μισοτελειωμένα», δήλωσε ο Πολ Μακάρτνεϊ, εξηγώντας ότι αντιθέτως, η καραντίνα που πέρασε «στην φάρμα του μαζί με την οικογένειά του» του έδωσε τη δυνατότητα να εργάζεται καθημερινά στο στούντιό του.

Ο δίσκος McCartney III, τον οποίο ηχογράφησε στο Σάσεξ (νότια Αγγλία), είναι το 18ο σόλο άλμπουμ του Πολ Μακάρτνεϊ, μετά το Egypt Station, που τον εκτόξευσε το 2018 στην κορυφή του Billboard, για πρώτη φορά εδώ και 36 χρόνια.

122373398 10159370020336800 5000321384219861050 o

Γιάννης Μακρής www.ogdoo.gr

Ο Γάλλος καλλιτέχνης, Woodkid, κυκλοφόρησε το νέο του οπτικοποιημένο single “In Your Likeness”!

Συνεχίζοντας την προώθηση της δεύτερης και πιο πρόσφατης, δισκογραφικής του δουλειάς, ο Woodkid παρουσιάζει το music video του “In Your Likeness”. Μία μελωδική, άρτια μουσικά και ορχηστρική θα λέγαμε δημιουργία είδε το φως της δημοσιότητας αρχικά στις 16 Οκτωβρίου (με την πρεμιέρα του album), αλλά και στις 21 Οκτωβρίου συνοδευμένο πλέον από το music video του.

Σε αυτό θα απολαύσουμε τον Γάλλο καλλιτέχνη, που μεταξύ της μουσικής του ιδιότητας κατέχει κι αυτή της σκηνοθεσίας, αλλά και της γραφιστικής, να ερμηνεύει το νέο του δημιούργημα έχοντας στο πλευρό του μία ορχήστρα εγχόρδων κι όλα αυτά… μεσοπέλαγα. Την σκηνοθετική επιμέλεια του εμβληματικού video ανέλαβε κι έφερε εις πέρας ο ίδιος ο Woodkid.

Όσον αφορά το νέο, δισκογραφικό εγχείρημα του καλλιτέχνη, αυτό φέρει ως τίτλο “S16”. Συνολικά 16 νέες δημιουργίες είδαν το φως της δημοσιότητας μέσω της Island Records, σηματοδοτώντας παράλληλα την επιστροφή του στη δισκογραφία. Έπειτα από επτά, ολόκληρα χρόνια, ο Yoann Lemoine (όπως είναι το πραγματικό του όνομα) κάνει ένα μεγάλο δώρο στο κοινό του, το οποίο είναι διαθέσιμο για ακρόαση μέσω των ψηφιακών πλατφορμών.

Ηλέκτρα Λήμνιου www.soundarts.gr

Ακούστε τη φοβερή συλλογή “Blue Note Re:imagined”

Ακούστε τη φοβερή συλλογή “Blue Note Re:imagined” Κλασικά κομμάτια της θρυλικής εταιρείας ερμηνευμένα από τους πιο νέους ταλαντούχους καλλιτέχνες της jazz σκηνής!..

Today’s jazz leaders pay eloquent dues to the New York label – The Observer ★★★★

Powerful stuff – MOJO ★★★★

An album that brings together some of the most exciting young voices in jazz – Stamp The Wax

Μερικές μόνο από τις εγκωμιαστικές κριτικές που έχει αποσπάσει η ολοκαίνουργια κυκλοφορία της Blue Note με τίτλο, “Blue Note Re:imagined”.

Είναι μία συλλογή με ξαναηχογραφημένα κλασικά κομμάτια του label τα οποία ερμηνεύουν κάποιοι από τους πιο νέους ταλαντούχους καλλιτέχνες της jazz σκηνής!

unnamed

Το νέο άλμπουμ έρχεται 4 μήνες μετά την κυκλοφορία του πρώτου single που είναι η διασκευή της Jorja Smith στο τραγούδι Rose Rouge.

Εκτός της εκδοχής του Rose Rouge από την Jorja Smith, συναντάμε επίσης τη Nubya Garcia σε ένα κομμάτι του Joe Henderson, αλλά και άλλους καλλιτέχνες σε διασκευές κομματιών των Donald Byrd, Wayne Shorter & Herbie Hancock.

Δείτε το tracklisting:

1. Jorja Smith “Rose Rouge” – from St Germain Tourist (2000)
2. Ezra Collective “Footprints” – from Wayne Shorter Adam’s Apple (1966)
3. Poppy Ajudha “Watermelon Man (Under The Sun)” – from Herbie Hancock Takin’ Off (1962)
4. Jordan Rakei “Wind Parade” – from Donald Byrd Places and Spaces (1975)
5. Skinny Pelembe “Illusion (Silly Apparition)” – from Andrew Hill One for One (1969)
6. Alfa Mist “Galaxy” – from Eddie Henderson Sunburst (1975)
7. Ishmael Ensemble “Search for Peace” – from McCoy Tyner The Real McCoy (1967)
8. Nubya Garcia “A Shade of Jade” – from Joe Henderson Mode for Joe (1966)
9. Steam Down feat. Afronaut Zu “Etcetera” – from Wayne Shorter Etcetera (1965)
10. Blue Lab Beats “Montara” – from Bobby Hutcherson Montara (1975)
11. Yazmin Lacey “I’ll Never Stop Loving You” – from Dodo Greene My Hour of Need (1962)
12. Fieh “Armageddon” – from Wayne Shorter Night Dreamer (1964)
13. Mr Jukes “Maiden Voyage” – from Herbie Hancock Maiden Voyage (1965)
14. Shabaka Hutchings “Prints Tie” – from Bobby Hutcherson San Francisco (1970)
15. Melt Yourself Down “Caribbean Fire Dance” – from Joe Henderson Mode for Joe (1966)
16. Emma-Jean Thackray “Speak No Evil / Night Dreamer” – from Wayne Shorter Speak No Evil (1964) & Night Dreamer (1964)

Κώστας Μπαλαχούτης www.ogdoo.gr

Ian Ikon: Ο έρωτας είναι ένα μοναχικό τρένο

O μουσικός παραγωγός Γιάννης Οικονομίδης μιλά για το νέο του τραγούδι «Love Is A Lonely Train» που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο.

Το νέο τραγούδι «Love Is A Lonely Train» του Ian Ikon, όπως υπογράφει τις συνθέσεις του ο μουσικός παραγωγός Γιάννης Οικονομίδης, δίνει ένα ηλεκτρονικό tempo στο καλοκαίρι και μιλά για έναν δυνατό εφηβικό έρωτα. Ο βραβευμένος graphic designer που άλλαξε βαγόνι από την οπτική επικοινωνία μεταπηδώντας σε αυτό της μουσικής, αρχικά ως Lunicon το 2012 και μετέπειτα ως Ian Ikon, δείχνει για άλλη μια φορά πώς μπορείς να φτιάξεις mainstream μουσική χωρίς να κάνεις εκπτώσεις στις ηχητικές σου εξερευνήσεις. Πολλοί γνωρίζουν πως έχει συνεργαστεί με προσωπικότητες όπως ο Craig Walker των Archive και τη Marina Celeste από τους Nouvelle Vague, μεταξύ πολλών άλλων. Κάποιοι αγνοούν πως είναι ένας πολυταξιδεμένος τύπος, που τα τελευταία χρόνια ζει κάποιες μέρες στην Αθήνα και κάποιες άλλες στη Θεσσαλονίκη. Με αφορμή το νέο του single που κυκλοφορεί από τη Minos EMI, ο Ian Ikon μιλάει για τη μουσική, τον έρωτα, τη ζωή στις μεγάλες πόλεις και την προσωπική διαδρομή του στον πλανήτη Γη.

Ian Ikon – Love Is A Lone

To «Love Is A Lonely Train» ταξιδεύει την πόλη από την πρώτη μέρα στον Athens Voice 102.5. Τι σκέφτεσαι ακούγοντάς το, τώρα που ξεκίνησε το μουσικό του ταξίδι;

Ναι, το ξέρω κι ευχαριστώ πολύ για την ραδιοφωνική υποστήριξη. Ακούγοντάς το τώρα, νοιώθω κατ’ αρχάς τα θετικά vibes από την κυκλοφορία του. Το πιο σημαντικό πράγμα στην ιστορία ενός τραγουδιού είναι η συνάντησή του με ένα ακροατήριο και η αποδοχή του ή η αγνόησή του. Και νοιώθω ότι το «Love Is A Lonely Train» τα πάει αρκετά καλά. Να μην κρυβόμαστε, στη φύση του κάθε τραγουδιού υποβόσκει η αγωνία για διάκριση και θα ήταν ψέμα να μην το παραδέχεται κάποιος. Από την άλλη εισπράττεις την ικανοποίηση ότι αρέσει σε αυτούς που θέλεις να αρέσει κι αυτό είναι αρκετό. Πάντως το «Love Is A Lonely Train» είναι ένα τραγούδι που κάνει ένα come back σε έναν παιδικό έρωτα και μεταφέρει στις αποσκευές του αναμνήσεις αλλά και μια προσμονή για επανασύνδεση με την ανεμελιά και την αθωότητα. Κάπως έτσι προσμένω πως και το τραγούδι εκτός από καλοτάξιδο θα φτάσει σε έναν υποσχόμενο προορισμό.

Η μουσική σου έχει μια σινεματίκ ατμόσφαιρα. Θα ήθελες να ακουστεί το «Love Is A Lonely Train» σε κάποια ταινία; Κι αν ναι, σε ποια;

Ναι, με απασχόλησε πολύ ο ρόλος της εικόνας πάνω στον ήχο. Μάλιστα έγραψα και μουσική για ένα άλμπουμ με soundtracks προσπαθώντας να αποτυπώσω την επίδραση της εικόνας μέσα στον ήχο. Τώρα αν μπορούσε το «Love Is A Lonely Train» να ακουστεί σε κάποια ταινία δεν μου έρχεται στο μυαλό κάτι. Ίσως το «When Harry Met Sally» σε ένα σημερινό remake επειδή πλησιάζει αρκετά τη θεματολογία του. Και το «Love Is A Lonely Train» μιλά για ένα δυνατό teen love affair και για την μαγεία πού έχει η πρώτη φορά που ερωτεύεσαι και που δεν ξεχνιέται εύκολα.   

«O έρωτας είναι ένα μοναχικό τρένο». Το έχεις πάρει πολλές φορές;

Ο έρωτας είναι μια υπόθεση μοναχική και δεν χρειάζεται απαραίτητα δύο για να λειτουργήσει. Eίτε είναι ανταποδοτικός είτε όχι βιώνεται από τον καθένα με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Κάθε άνθρωπος χαράσσει την δικιά του διαδρομή, πονάει και ερωτεύεται δίνοντας το δικό του στίγμα. Τώρα, αν έχω πάρει το τρένο του έρωτα πολλές φορές; Αφού και ο έρωτας δεν είναι παντοτινός, οι επιβιβάσεις πάνω σε αυτό το τρένο για μένα, ναι, ήταν συχνές.  

Ποιο είναι το πιο ρομαντικό πράγμα που έχεις κάνει για έναν έρωτά σου;

Να περνάς έξω από το αεροδρόμιο και με μια γερή δόση αδρεναλίνης να λες, «φύγαμε»; Και να φεύγεις έτσι όπως είσαι. Στον έρωτα καιροφυλακτεί πάντα το απροσδόκητο κι έρχεται εκείνη η στιγμή που το προφανές μετατρέπεται σε μια ρομαντική τρέλα. Η αίσθηση της ελευθερίας είναι κι αυτή ένα ρομαντικό πράγμα.

Το πιο ρομαντικό τραγούδι όλων των εποχών είναι… Το «Perfect day» του Lou Reed.

«Οι άνθρωποι φτιάχνουν τους τόπους που αγαπά κανείς» έχεις δηλώσει παλιότερα. Ποιο τόπο αγάπησες περισσότερο και γιατί;

Nέα Υόρκη, αναμφισβήτητα. Σε αυτή την πόλη δεν υπάρχει η έννοια της κανονικότητας. Έχεις την αίσθηση ότι στην άκρη του δρόμου θα σου συμβεί το ανέλπιστο. Και σου συμβαίνει. Βλέπεις να ξεδιπλώνονται εύκολα όλες σου οι προσδοκίες, να βρίσκουν πατήματα και γρήγορη ανταπόκριση. Από την άλλη το πολυσυλλεκτικό και πολυφυλετικό μωσαϊκό της είναι εγγύηση για να μην βαρεθείς ποτέ και έμπνευση για τη δημιουργική έκφραση.

Τι σου αρέσει περισσότερο στην Αθήνα και τι στη Θεσσαλονίκη;

Δεν έχει τελειωμό η λίστα των διαφορών. Ό,τι δεν έχει η Αθήνα το έχει η Θεσσαλονίκη κι ό,τι δεν έχει η Θεσσαλονίκη το έχει η Αθήνα. Έτσι η μία πόλη συμπληρώνει την άλλη για να υπάρχουν και λόγοι για επισκέψεις εκατέρωθεν. 

Σπουδές πάνω στο Graphic design, τη Διαφήμιση, την Ιστορία Τέχνης και τη Ζωγραφική, επαγγελματική πορεία στον απαιτητικό χώρο της οπτικής επικοινωνίας, διακρίσεις και «στροφή» στη μουσική. Πόσο επικοινωνούν εικόνες και ήχοι κατά τη γνώμη σου;

Όπως σε ένα ζωγραφικό έργο ακούει κανείς ήχους έτσι και σε ένα μουσικό κομμάτι βλέπει εικόνες. Μόνο που το δεύτερο προκύπτει σε μεγαλύτερο βαθμό στους ανθρώπους γιατί ο ήχος είναι πιο δυνατή εμπειρία. Άκου να δεις λέμε κι όχι δες να ακούσεις. Το έμβρυο μέσα στη μήτρα, χωρίς να βλέπει, αρχίζει να αντιλαμβάνεται τους ήχους, να αντιδρά σε αυτούς κι έτσι να σχηματίζει τις πρώτες του εικόνες μέσα στο μυαλό του. Η ακοή προηγείται της εικόνας. Στην περίπτωση δε την δικιά μου όταν γράφω τραγούδια πρώτα δημιουργώ τον ήχο και κατόπιν προσθέτω πάνω του τον στίχο, την περιγραφή των εικόνων δηλαδή. Σίγουρα γίνεται κι αντίστροφα αλλά ο ήχος εμπεριέχει πολύ δυνατά μέσα του την κατάλληλη ιστορία που θες να ξεδιπλώσεις.   

Ποια είναι η πιο καμένη νύχτα που έχεις ζήσει;

Στο Αmsterdam στο ιστορικό Roxy που έπαιζε κυρίως 80s αλλά και early 90s. Nα ξεκινά με το «Let’s stick together» του Bryan Ferry, να συνεχίζει με ska punk και να τελειώνει πρωινές ώρες με dance pop και techno μερικές ώρες μετά την ανατολή. Aυτό το club έπιασε φωτιά και τι ειρωνία, κάηκε τελικά και έκλεισε σαν να ήθελε να πάρει μαζί του όλες εκείνες τις καυτές βραδιές του.

Για ποια πράγματα έχεις μετανιώσει στη ζωή σου;

Μετάνιωσα που επέστρεψα από τη Νέα Υόρκη. Και δεν μου φεύγει από το μυαλό η ιδέα να ξαναπάω. Δεν είναι κακό να μετανιώνεις γιατί μπορείς πάντα να επανορθώσεις ή να νομίζεις ότι μπορείς να επανορθώσεις. Κι αυτό από μόνο του είναι ένα challenge.

Πώς και πού σε βρήκε η περίοδος του lockdown;

Με βρήκε σε μια δημιουργική περίοδο κι έτσι όσο και αν φαίνεται παράξενο δεν πανικοβλήθηκα, δεν με αποσυντόνισε ο ιός. Απεναντίας ένοιωθα ασφαλής μέσα στην περιχαράκωσή μου. Άλλωστε για πολλούς καλλιτέχνες η καραντίνα είναι μια εθελοντική συνθήκη. Μέσα στην μοναξιά κυρίως δημιουργείς πράγματα. Έτσι βρήκα ευκαιρία να τελειώσω αρκετά κομμάτια που σιγά σιγά θα αρχίσω να τα κυκλοφορώ και να ασχοληθώ επίσης και με ένα πρότζεκτ που ονομάζω «Ο ήχος του γράμματος». Ποιον ήχο δημιουργεί το γράμμα της αλφαβήτου ενώ σχηματίζεται και ποια μελωδία-αρμονία δημιουργεί όταν τελειώνει. Έτσι ολοκλήρωσα ένα ενιαίο σύστημα ήχων που αποτυπώνει τις μελωδίες της φόρμας των γραμμάτων. Κι αυτό θέλω να το επικοινωνήσω επίσης. 

Ποιο τραγούδι παίζει στο repeat αυτές τις μέρες;

Εδώ και πολύ καιρό για να χαλαρώσω παίζω το «Girl with a pearl earring – Griets Theme» του Alexandre Desplat με την Royal Philarmonic Concert Orchestra.

Ο ορισμός που δίνεις στην επιτυχία είναι…

Eπιτυχία είναι κάτι που αν το θέλεις πολύ σε θέλει και αυτό.

Δημήτρης Αθανασιάδης www.athensvoice.gr

Adios Jose Padilla!

Ο ισπανός DJ και παραγωγός, ήταν ο πρωτοπόρος της balearic μουσικής που επιμελήθηκε και τις διάσημες συλλογές Cafe Del Mar.

Έφυγε από τη ζωή στις 18 Οκτωβρίου ο Jose Padilla, αφού έχασε τη μάχη με τον καρκίνο. Ο ισπανός DJ και παραγωγός, ήταν ο πρωτοπόρος της balearic μουσικής, ο οποίος επιμελήθηκε και τις διάσημες συλλογές Cafe Del Mar. Ο Jose Padilla μας ταξίδεψε με τις μουσικές του και με τις συλλογές του, να αποτελούν το κατάλληλο soundtrack για πολλά ηλιοβασιλέματα.

Γεννήθηκε το 1955 στη Βαρκελώνη, αλλά μετακόμισε στην ΄Ίμπιζα το 1975. Η Ibiza χρωστά πολλά στον Jose Padilla καθώς ήταν resident DJ στο διάσημο Cafe Del Mar από το 1991. Το 1994 έκανε παραγωγή στην πρώτη συλλογή Cafe Del Mar. O Jose Padilla είχε αποκαλύψει τον Ιούλιο του 2020 ότι διαγνώσθηκε με καρκίνο στο παχύ έντερο.

Χαρακτηριστική είναι η ανακοίνωση του Cafe Del Mar, του οποίου έκανε γνωστό το όνομα ανά την υφήλιο με τις συλλογές του.

Ο Jose χαλάρωνε γενιές clubbers και η τέχνη του ακούμπησε τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Θα τον θυμόμαστε για πάντα ως το νονό της Chillout μουσικής, το δημιουργό των συλλογών Cafe Del Mar και ένα legend της Ίμπιζα.

Αντίο  Jose…Adios Ayer…

www.chilloutnews.gr

Συλλογή με σπάνια και ακυκλοφόρητα του Ennio Morricone

Συλλογή με σπάνια και ακυκλοφόρητα του Ennio Morricone. Μουσικά διαμάντια του σπουδαίου και βραβευμένου με Oscar Ιταλού συνθέτη…

(Album Trailer) H Decca Records αναμένεται να κυκλοφορήσει μια νέα συλλογή με τον τίτλο “Segreto” με σπάνια μουσικά διαμάντια του σπουδαίου Ιταλού συνθέτη Ennio Morricone, από τα οποία τα 7 είναι εντελώς ακυκλοφόρητα.

Η συλλογή αυτή θα είναι διαθέσιμη σε φυσικό προιόν αλλά και ψηφιακά στις 6 Νοεμβρίου και είναι η πρώτη κυκλοφορία μετά το θάνατο του συνθέτη τον περασμένο Ιούλιο.

Η νέα αυτή συλλογή είναι ένας πραγματικός θησαυρός από σπάνια και ξεχασμένα κομμάτια καθώς και εναλλακτικές εκτελέσεις από τα ιστορικά αρχεία της δισκογραφικής εταιρείας Cam Sugar.

To “Segreto” ερευνά αυτό που θεωρείται σαν η πιο δημιουργική περίοδος του Morricone δηλαδή από τα τέλη των 60s μέχρι τις αρχές των 80s και καταδεικνύει την σπουδαία επιρροή του στις μελλοντικές γενεές μουσικών και συνθετών κινηματογραφικής μουσικής.

Στη συλλογή συναντάμε μια σειρά από κινηματογραφικά θέματα μέσα από τα οποία ο Morricone καθιέρωσε το μοναδικό του στυλ συνδυάζοντας μια σειρά από είδη μουσικής από την avant-garde μέχρι την εκλεπτυσμένη pop και ταινίες όπως οι Lui Per Lei, Stark System, La Smagliatura, & Il Clan Dei Siciliani.

segreto

Morricone Segreto – Tracklist

01 – Vie-Ni (alt. take) – QUANDO L’AMORE Ė SENSUALITÀ – 1973 *
02 – Fantasmi Grotteschi (edit) – STARK SYSTEM – 1980 **
03 – Vita e Malavita – STORIE DI VITA E MALAVITA – 1975
04 – Tette e Antenne, Tetti e Gonne – LA SMAGLIATURA – 1975
05 – Patrizia (alt. take – con voci) – INCONTRO – 1971 *
06 – Per Dalila – IL BANDITO DAGLI OCCHI AZZURRI – 1980
07 – 18 Pari – UN UOMO DA RISPETTARE – 1972
08 – Psychedelic Mood – LUI PER LEI – 1971 *
09 – Fuggire Lontano (edit) – L’AUTOMOBILE – 1971 **
10 – Jukebox Psychédélique – PEUR SUR LA VILLE – 1975
11 – Fondati Timori – LA SMAGLIATURA – 1975
12 – Edda Bocca Chiusa – LUI PER LEI – 1971 *
13 – Non Può Essere Vero – MIO CARO ASSASSINO – 1972
14 – Eat It (versione singolo) – EAT IT – 1969
15 – Nascosta nell’Ombra – QUANDO L’AMORE Ė SENSUALITÀ – 1973
16 – Dramma su di Noi – SPOGLIATI, PROTESTA, UCCIDI – 1972
17 – Lui per Lei – LUI PER LEI – 1971 **
18 – Beat per Quattro Ruote – L’AUTOMOBILE – 1971 *
19 – Stark System (Rock) – STARK SYSTEM – 1980 **
20 – Il Clan dei Siciliani (Tema n. 5) – IL CLAN DEI SICILIANI – 1969 *
21 – René La Canne – RENE LA CANNE – 1977
22– Ore 22 – SAN BABILA ORE 20: UN DELITTO INUTILE – 1976 **
23 – Sinfonia di una Città – Seq. 4 – COPKILLER – 1983
24 – L’Immoralità (edit) – L’IMMORALITÀ – 1978
25 – L’Incarico – UN UOMO DA RISPETTARE – 1972
26 – Inseguimento Mortale – LA TARANTOLA DAL VENTRE NERO – 1971 *
27 – Macchie Solari (The Victim – versione singolo) – MACCHIE SOLARI – 1974

Σταύρος Βεργίδης www.ogdoo.gr

1 2 3 64