Τι έγινε σαν σήμερα 18 Μάιου στη Μουσική!

● 1911 : Ο Αμερικανός, πρωτοπόρος της rock ‘n’ roll Big Joe Turner (Joseph Vernon Turner, Jr. 1911-1985) γεννήθηκε στο Κάνσας Σίτυ του Μιζούρι.

● 1912 : Ο Αμερικανός τραγουδιστής Perry Como (Pierino Ronald Como) γεννήθηκε στο Canonsburg της Πενσυλβάνια.

● 1949 : Ο Άγγλος κιμπορντίστας και τραγουδοποιός Rick Wakeman (Richard Christopher Wakeman) γεννήθηκε στο Perivale του Λονδίνου. Είναι περισσότερο γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος Yes, σε πέντε θητείες από το 1971 ως το 2004.

● 1957 : Ο Ρουμάνος μουσικός, συνθέτης και παραγωγός Michael Cretu (Mihai Cretu) γεννήθηκε στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο δημιουργός του συγκροτήματος Enigma.

● 1963 : Οι Kingsmen ηχογραφούν το τραγούδι “Louie Louie” στα Northwestern, Inc., Motion Pictures and Recording Studios στο Όρεγκον των ΗΠΑ. Τον Ιούνιο του 1965, μετά από καταγγελία πως οι στίχοι του τραγουδιού είναι προσβλητικοί, το FBI θα κάνει έρευνα χωρίς αποτέλεσμα.

● 1968 : Στα πλαίσια του Northern California Folk Rock Festival που πραγματοποιείται στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια, εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, συγκροτήματα και καλλιτέχνες όπως οι Doors, Animals, Jefferson Airplane, Big Brother & the Holding Company κ.α. Το φεστιβάλ θα διαρκέσει δυο ημέρες, 18 και 19 Μαΐου. Θα πραγματοποιηθεί ακόμα για μία και τελευταία χρονιά, το 1969.

● 1975 : Η Tammy Wynette βρίσκεται στην κορυφή των Βρετανικών charts, με το single “Stand By Your Man”, το οποίο είχε κυκλοφορήσει αρχικά το 1968 στις ΗΠΑ. Αποδείχθηκε η πιο επιτυχημένη ηχογράφηση της καριέρας της και είναι ένα από τα τραγούδια που έχει γνωρίσει τις περισσότερες διασκευές στην ιστορία της country.

▸ 1980 : Ο Βρετανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός και ποιητής, μέλος του συγκροτήματος Joy Division, Ian Curtis (Ian Kevin Curtis 1956-1980) αυτοκτονεί δι’ απαγχονισμού στο σπίτι των γονιών του στο Macclesfield της Αγγλίας, σε ηλικία 23 ετών. Πριν αφαιρέσει τη ζωή του είχε παρακολουθήσει την ταινία του Werner Herzog με τίτλο ‘Stroszek’ και είχε ακούσει το άλμπουμ του Iggy Pop ‘The Idiot’. Το πτώμα του ανακάλυψε η γυναίκα του, το επόμενο πρωινό.

● 1984 : Οι Simple Minds και το τραγουδι “Don’t You Forget About Me” βρίσκονται στην κορυφή του Bilboard Hot 100. Είναι μέρος του soundtrack της ταινίας ‘The Breakfast Club’. Σαν single κυκλοφόρησε στη Μεγάλη Βρετανία στις 8 Απριλίου του 1984.

● 2004 : Ο Αμερικανός ντράμερ της jazz Elvin Jones (Elvin Ray Jones 1927-2004) απεβίωσε σε ηλικία 76 έτων στο Ινγκλγουντ του Νιου Τζερσει από καρδιακή ανεπάρκεια. Συνεργάστηκε με μεγάλους μουσικούς όπως οι John Coltrane, Charlie Parker και Miles Davis.

● 2017 : Ο Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός Chris Cornell (Christopher John Boyle) αυτοκτονεί δι’ απαγχονισμού σε ηλικία 52 ετών. Ήταν περισσότερο γνωστός ως τραγουδιστής των συγκροτημάτων Soundgarden και Audioslave.

Γιάννης Μπιτσάκος Λέσχη R☮️CK

Little Richard: Μια περίεργη περσόνα!

Λιτλ Ρίτσαρντ: Η έξαλλη ζωή του θρύλου της ροκ εν ρολ, που μας έκανε όλους να χορεύουμε Tutti Frutti. Η μανία με την ηδονοβλεψία, τα όργια. Με τη χαρακτηριστική κραυγή του, «A wop bop a loo bop, a lop bam boom» την πρώτη φράση του «Tutti Frutti», του τραγουδιού που εγκαινίασε την καριέρα του, το 1955 ο θρύλος του ροκ εν ρολ, Λιτλ Ρίτσαρντ, ενσάρκωνε ένα αδάμαστο πνεύμα που στάθηκε πηγή έμπνευσης για όλους: από τον Τζον Λένον μέχρι τον Τζίμι Χέντριξ.

Ο γεμάτος ενέργεια στις εμφανίσεις του τραγουδιστής, έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο, σε ηλικία 87 ετών. Ο Λιτλ Ρίτσαρντ, γεννήθηκε ως Ρίτσαρντ Πένιμαν, στις 5 Δεκεμβρίου του 1932, στο Μαίηκον της Τζόρτζια.

Πώς και διάλεξε το «Little Richard» για καλλιτεχνικό όνομα; «Εκείνα τα χρόνια, είχαν Little Esther, Little Willie John, Little Walter. Όλοι χρησιμοποιούσαν το “Little”. Κι οι περισσότεροι με φώναζαν “Penny man”, και κανείς δεν έλεγε “Penniman”. Δεν μπορούσαν να προφέρουν τ’ όνομά μου. Και κάτι άλλο: οι γονείς μου δεν ενέκριναν αυτό που έκανα, και σκέφτηκα ότι αν δεν χρησιμοποιούσα τ’ όνομά μου ο κόσμος δεν θα ‘ξερε ότι ήμουν κομμάτι τους. Δεν ήθελα να τους πληγώσω. Τη μουσική δεν τη σέβονταν τότε».

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ, σφράγισε μια εποχή με το «Tutti Frutti» που έκανε τον γύρο το κόσμου. Προερχόμενος από το R&B, συνέβαλε στα χρόνια του 1950, όπως και άλλοι μαύροι καλλιτέχνες, όπως ο Τσακ Μπέρι ή ο Φατς Ντόμινο, στην ανάδυση ενός νέου είδους, του ροκ εν ρολ.

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ τραγουδά για τα 75α γενέθλια του Τσακ Μπέρι / Φωτογραφία: AP Photo/James A. Finley

Όμως πολύ περισσότερο από τους δύο συγχρόνους του που θεωρούνταν σχετικά μετρημένοι, ο Λιτλ Ρίτσαρντ συνέβαλε στο να δοθεί στο ροκ εν ρολ ένας αέρας σκανδάλου με τα φανταχτερά πουκάμισα που κανένας άνδρας δεν φορούσε τότε, την κόμμωση μπανάνα με τα 15 εκατοστά ύψος και το λεπτό σαν μια γραμμή από κραγιόν μουστάκι.

Φρενίτιδα στα live του Λιτλ Ρίτσαρντ

Όταν ο Λιτλ Ρίτσαρντ έπαιξε στο Βασιλικό Θέατρο στη Βαλτιμόρη, το κοινό οδηγήθηκε σε φρενίτιδα από την εκρηκτική του εμφάνιση, τόσο που έπρεπε να αποτρέψουν κάποιους από το να πηδήξουν από το μπαλκόνι.

Η αστυνομία σταμάτησε επανειλημμένα την παράσταση για να συγκρατήσει δεκάδες υστερικά κορίτσια που ανέβαιναν στη σκηνή προσπαθώντας απλά να αγγίξουν τον εκκεντρικό σταρ. Αφού δεν τα κατάφερναν, αποφάσισαν να ρίχνουν τα εσώρουχά τους στη σκηνή.

Και αυτό συνέβαινε το 1956, μια δεκαετία πριν ο κόσμος γνωρίσει τον Τομ Τζόουνς, ο οποίος συναντούσε παρόμοιες τέτοιες ακραίες αντιδράσεις θαυμασμού.

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ προκαλούσε φρενίτιδα στα live του / Φωτογραφία: AP Photo/Patrick Semansky, File

Όταν ρωτήθηκε κάποια στιγμή «αν εφηύρε το ροκ εντ ρολ», ο Λιτλ Ρίτσαρντ απάντησε: «Ωραία, ας το πούμε έτσι: Όταν πρωτοεμφανίστηκα, δεν είχα ακούσει τίποτα για ροκ εντ ρολ. Άκουγα μόνο Elmore James, Muddy Waters, Sony Βoy Williamson, Ruth Brown και Roy Brown. Μπλουζ. Ο Φατς Ντόμινο, εκείνη την περίοδο, δεν έπαιζε τίποτ’ άλλο από ένα όλο συναίσθημα μπλουζ. Όταν άρχισα να τραγουδάω (ροκ εν ρολ), το τραγούδαγα για μεγάλο διάστημα πριν το παρουσιάσω σε κοινό, γιατί φοβόμουνα ότι δεν θα τους άρεσε. Ποτέ δεν είχα ακούσει κάποιον να το κάνει, κι ήμουν τρομαγμένος… Πραγματικά, στο βάθος της καρδιάς μου νιώθω ότι είμαι ο εφευρέτης. Αν ήταν κάποιος άλλος, δεν τον ήξερα τότε, δεν τους άκουγα, δεν τους είχα ακούσει. Ούτε καν σήμερα. Άρα, λέω ότι είμαι ο αρχιτέκτονας».

Η πρώτη φορά που τραγούδησε μπροστά σε κόσμο, ήταν με ένα τραγούδι της Sister Rosetta Tharpe, το «Strange Things Happening Every Day». «Έκανα μόνο αυτό (κι άρχισε να κρατά με την παλάμη του ρυθμό πάνω στο κάθισμα του αυτοκινήτου), και τραγουδούσα “There are strange things happening every day”. Μου έδιναν κέρματα για να τραγουδήσω αυτό το τραγούδι» είπε.

Λιτλ Ρίτσαρντ, μια ιδιαίτερη περσόνα

Κι αν τα σόου του μπορούν να χαρακτηριστούν «άγρια», η λέξη αυτή δεν φτάνει με τίποτα να περιγράψει τη ζωή του εκτός σκηνής.

Ο Έλβις Πρίσλεϊ, τον αποκαλούσε «ο σπουδαιότερος». Ο Λίτλ Ρίτσαρντ, θα μπορούσε να ήταν ο Βασιλιάς του Ροκ εν Ρολ, αλλά του άρεσε να λέει πως ήταν περισσότερο η Βασίλισσα του.Εθισμός στα ναρκωτικά, ντύσιμο με ρούχα του αντίθετου φύλου, όργια και ηδονοβλεψία. Ο Λιτλ Ρίτσαρντ είχε ενδώσει εντελώς και δεν ντρεπόταν για αυτό.

Το είδωλο της ροκ εν ρολ μουσικής, που πέθανε σε ηλικία 87 ετών μετά από μάχη με τον καρκίνο, ενέπνευσε γενιές μουσικών με την εκπληκτική ενεργητική του μουσική και το τεράστιο ταλέντο του. Ο Μικ Τζάγκερ τον αποχαιρέτησε χαρακτηρίζοντάς τον ως «τη μεγαλύτερη έμπνευση των πρώτων μου χρόνων».

Ο Μπομπ Ντίλαν είπε για αυτόν ότι ήταν «το αρχικό πνεύμα που με έκανε να κάνω ό, τι θα έκανα» και ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ ανέφερε πως «Χωρίς τον Λιτλ Ρίτσαρντ δεν θα υπήρχαν Μπιτλς». Ωστόσο, δεν ήταν μόνο η μουσική του που ενέπνευσε τόσα πολλά αστέρια αλλά επίσης και η ιδιαίτερη περσόνα του.

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ με τη Σίντι Λόπερ / Φωτογραφία: AP Photo/Lennox McLendon

Οι εκκεντρικές εμφανίσεις του στη σκηνή

Στην αρχή της καριέρας του, θα ντύνονταν για παραστάσεις είτε ως Βασίλισσα της Αγγλίας (ή τουλάχιστον για την ερμηνεία του ως η Αυτού Μεγαλειότητα) είτε ως Πάπας.

Ένας καταπληκτικός σόουμαν, δεν έχανε ποτέ την ευκαιρία να σοκάρει. Σε μια συναυλία στη Βρετανία έπαιξε τον νεκρό στη σκηνή, κάνοντας τους υπεύθυνους να φωνάξουν ιατρική βοήθεια πριν ξεκινήσει να συνεχίσει να παίζει ξανά.

Οι γρήγορες και ξέφρενες ζωντανές του εμφανίσεις, είπε, έκαναν «το συκώτι σας να τρέμει, την ουροδόχου κύστη σας να πιτσιλά και τα γόνατά σας να παγώνουν».

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ και τα όργια

Η προσωπική ζωή του Λιτλ Ρίτσαρντ, ήταν εξίσου έντονη. Κάποτε ισχυρίστηκε ότι είχε ένα τρίο με έναν άλλο σταρ του ροκ ν ρολ, τον Μπάντι Χόλι. «Δεν θα το ξεχάσω ποτέ», έχει δηλώσει ο ίδιος.

Ωστόσο, επέμεινε ότι ήταν ένας ευσεβής άνθρωπος που ήθελε πάντα να κηρύττει τον λόγο του Θεού. «Θα σηκωθώ από ένα όργιο και θα πάρω τη Βίβλο μου», είπε κάποτε. Πράγματι, όσοι συμμετείχαν στα όργια μαζί του, έλεγαν ότι θα ξυπνούσαν από τον ήχο του Ρίτσαρντ να απαγγέλλει στίχους από τη Βίβλο.

Γεννημένος ως Ρίτσαρντ Γουέιν Πένιμαν, ήταν το τρίτο από τα 12 παιδιά μιας φτωχής οικογένειας το 1932 στο Μάκον της Τζόρτζια. Σε συνέντευξή του, όταν τον ρώτησαν πού άκουγε μουσική, εξήγησε πως «δεν είχαμε τίποτα για να παίζουμε δίσκους, γιατί ήμασταν πραγματικά φτωχοί. Η μάνα μου είχε 12 παιδιά, άρα δεν είχαμε τίποτα. Είχαμε ένα παλιό ραδιόφωνο που το ανοίγαμε αργά το βράδυ. Ακούγαμε WLAC, από το Τενεσί. Τότε, το boogie-woogie ήταν πολύ δημοφιλές. Θα ‘λεγα ότι το μείγμα boogie-woogie και rhythm & blues είναι ροκ εν ρολ. Επίσης, τότε οι μαύροι τραγουδούσαν πολύ κάντρι. Δεν έβλεπες αυτόν τον διαχωρισμό στη μουσική, όπως τον βλέπεις σήμερα. Είμαι λάτρης της κάντρι. Πιστεύω ότι είναι αληθινή μουσική. Βγαίνει απ’ την καρδιά».

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ, δεν ήταν απλώς ένας μαύρος στην εποχή του φυλετικού διαχωρισμού. Είχε ένα δυσανάλογα μεγάλο κεφάλι, και το ένα πόδι και το ένα χέρι του ήταν πιο κοντά από τα άλλα, δίνοντάς του ένα περίεργο βάδισμα. Αργότερα θα αποκαλούσε το πιάνο του, το δεκανίκι του.

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ έγινε διάσημος πέρα από την μουσική του, για τα φανταχτερά ρούχα και την κόμμωση μπανάνα

Είπε ότι αισθανόταν ξεκάθαρα θηλυκό και τιμωρήθηκε βάναυσα από τον πατέρα του αφού τον έπιασε να φορά τα ρούχα και το μακιγιάζ της μητέρας του. Τα άλλα αγόρια τον αποκαλούσαν «αδερφή» και «φρικιό», όπως θυμάται. Μπήκε σε μια τοπική εκκλησιαστική χορωδία, αλλά τον έδιωξαν εξαιτίας των τσιριχτών φωνητικών του.

Από την αρχή της εφηβείας του, απολάμβανε σχέσεις και με τα δύο φύλα. Μετά από έναν τσακωμό με τον πατέρα του, ο οποίος τον αποκάλεσε «μισό γιο», όταν ο Ρίτσαρντ ανακοίνωσε ότι ήταν bi sexual, έφυγε από το σπίτι στα 15 του χρόνια. Άρχισε να παίζει με διάφορους θιάσους σε ντραγκ κλαμπ της Τζόρτζια όπου, φορώντας έντονο μακιγιάζ και ονόμαζε τον εαυτό του Πριγκίπισσα Lavonne.

Το μακιγιάζ δεν ήταν μόνο για εφέ. Καθώς προσπάθησε να δημιουργήσει τη μουσική του καριέρα πέρα από τα μαύρα κλαμπ, ο Λιτλ Ρίτσαρντ αργότερα θα έπαιρνε την μπάντα του, The Upsetters, και θα τους έβαφε λευκά τα πρόσωπά τους με μακιγιάζ, έτσι ώστε να μπορούσαν να παίζουν πιο εύκολα σε λευκά ακροατήρια.

Η πρώτη του επιτυχία, το Tutti Frutti, ανέβηκε στα charts το 1955 και ακολούθησε γρήγορα τον επόμενο χρόνο ένα άλλο hit, το Long Tall Sally. Συνέχισε να έχει 15 ακόμη επιτυχημένα singles σε λιγότερο από τρία χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των Lucille, Jenny Jenny, Good Golly Miss Molly και Keep A-Knockin.


Ωστόσο, τον ενοχλούσε όταν λευκοί καλλιτέχνες όπως ο Pat Boone θα έκανε διασκευές των τραγουδιών του, που οι λευκοί θαυμαστές ένιωθαν πιο άνετα να αγοράζουν.

Επίσης, στράφηκε ενάντια στην εκμετάλλευση των μαύρων ερμηνευτών της μουσικής βιομηχανίας σε δισκογραφικές συμφωνίες. Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσαν να βγάλουν αξιοπρεπή χρήματα ήταν με περιοδείες.

Η φήμη και η επιτυχία επέτρεψαν στον Ρίτσαρντ να χαλιναγωγήσει την αχόρταγη και παράξενη, σεξουαλική του όρεξη. Του άρεσε να βλέπει άλλους ανθρώπους να κάνουν σεξ, ενώ ευχαριστούσε τον εαυτό του. Μια γυναίκα φίλη θα τον πήγαινε με το αυτοκίνητο να τριγυρνά και να μαζεύει άντρες που θα του επέτρεπαν να τους παρακολουθεί να κάνουν σεξ.

Το 1955 συνελήφθη για «άσεμνη συμπεριφορά» αφού εντοπίστηκε σε ένα αυτοκίνητο με ένα τέτοιο ζευγάρι. Πέρασε τρεις μέρες στη φυλακή, αλλά ελευθερώθηκε αφού ο δικηγόρος του έπεισε το δικαστήριο ότι θα έφευγε από την πόλη για πάντα.

Η ζωή στο δρόμο περιλάμβανε συχνά αυτό που αποκαλούσε «σεξ πάρτι». Τα κορίτσια συγκεντρώνονταν για να δουν το συγκρότημα στο καμαρίνι ή στο ξενοδοχείο τους και ο Ρίτσαρντ μπορούσε να επιδοθεί στις ηδονοβλεπτικές του τάσεις.

«Συνήθιζα να βλέπω αυτούς τους ανθρώπους να κάνουν σεξ με τους άντρες της μπάντας μου», είπε. «Θα έπρεπε να με αποκαλούν Ρίτσαρντ ο Παρατηρητής».

Λιτλ Ρίτσαρντ / Φωτογραφία: AP Photo/Mark Avery, File

Είχε επίσης «φίλες», κυρίως την Όντρεϊ Ρόμπινσον, γνωστή και ως «Angel», ένα όμορφο μοντέλο και στριπτιζέζ. Ο Ρίτσαρντ ισχυρίστηκε ότι αυτός και η Angel βρέθηκαν ερωτικά με τον Μπάντι Χόλι όταν περιόδευαν μαζί.

Παρόλο που ο Ρίτσαρντ, ο οποίος κατακλυζόταν με γυμνές φωτογραφίες και αριθμούς τηλεφώνου από θαυμάστριες θα αποκαλούσε τον εαυτό του «πανσεξουαλικό». Οι γυναίκες μάλιστα φαινόταν να στηρίζουν το σεξουαλικό του ενδιαφέρον για τους άνδρες. Αργότερα θα έλεγε ότι ήταν «γκέι όλη μου τη ζωή».

Έτσι, δεν είναι τυχαίο που οι ιστορικοί του ροκ τον θεωρούν ως το «χρυσό πρότυπο για εξωφρενική συμπεριφορά».

Η στροφή στη θρησκεία και ο γάμος του

Αλλά ήταν σίγουρα ένας άνθρωπος με αντιφάσεις. Παράτησε απότομα το ροκ εν ρολ για τη θρησκεία το 1957, δημιουργώντας την Little Richard Evangelistic Team. Αντικατέστησε την Angel για την πολύ πιο ηθική Ernestine Campbell, μία ντροπαλή και μορφωμένη γραμματέα που είχε συναντήσει σε μια ευαγγελική εκκλησιαστική συνάντηση.

Παντρεύτηκαν δύο χρόνια αργότερα, παρά το γεγονός ότι ο Ρίτσαρντ καθυστέρησε έξι ώρες για το γάμο του. Αργότερα παραδέχτηκε ότι την είδε ως αδερφή του και την παραμέλησε «τρομερά».

Και όμως τα σεξουαλικά σκάνδαλα συνεχίστηκαν. Το 1962 τον συνέλαβαν για κατασκοπεία σε άνδρες που ουρούσαν σε μια τουαλέτα σταθμού λεωφορείων, γεγονός που αποτέλεσε το τελειωτικό χτύπημα του τριετούς γάμου του.

Επέστρεψε στη μουσική και περιόδευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία με τους Beatles ως συγκρότημα υποστήριξης και, αργότερα, με τον Jimi Hendrix στην κιθάρα.

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ στράφηκε αρκετές φορές στη θρησκεία / Φωτογραφία: ΑΡ

Σύντομα υιοθέτησε ξανά τον παρακμιακό τρόπο ζωής, που περιλάμβανε την κατάχρηση ποτών και ναρκωτικών, καθώς και τα όργια. Μέχρι το 1972, ήταν εξαρτημένος από την κοκαΐνη, την ηρωίνη και το ναρκωτικό PCP , σε μια συνήθεια που του κόστιζε 1.000 δολ. την ημέρα.

Η προσωπική και επαγγελματική του ζωή πήρε την κάτω βόλτα, φτάνοντας στο ναδίρ το 1977, όταν ένας παλιός φίλος απείλησε να τον πυροβολήσει επειδή δεν είχε πληρώσει ένα χρέος του για ναρκωτικά.

Επέστρεψε στο Θεό εκείνη τη χρονιά ως ταξιδιωτικό πωλητής της Βίβλου. Δήλωσε ότι η ομοφυλοφιλία ήταν «λάθος» και καταδίκασε τις σεξουαλικές συναντήσεις του ως «σατανικές πράξεις».

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ δεν είχε ποτέ δικά του παιδιά, αλλά υιοθέτησε έναν γιο, τον Ντάνι, αφού πέθανε η μητέρα του. «Έχω τελειώσει, υπό μια έννοια», είπε για τις φιλοδοξίες του το 2013, τότε που ζούσε ήσυχα στο Νάσβιλ. Δεν έκανε λάθος. Το είχε κάνει εδώ και πολύ καιρό.

Σοφία Παφτούνου www.iefimerida.gr

Η ιστορία πίσω από το τραγούδι «Big Eyes»

Η ιστορία πίσω από το τραγούδι «Big Eyes» της Lana Del Rey. Η έμπνευση από τη ζωή και τα έργα της διάσημης ζωγράφου Margaret Keane…

Η μπαλάντα «Big Eyes» της Lana del Rey κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2014, ως soundtrack της ταινίας «Big Eyes» του Tim Burton. Το τραγούδι «Big Eyes» ακούγεται κατά τη διάρκεια του φιλμ, ενώ ακόμη ένα τραγούδι της Lana Del Rey, το «I Can Fly», ακούγεται στους τίτλους τέλους.

Το τραγούδι, όπως και η ταινία «Big Eyes» αναφέρονται στη ζωή της ζωγράφου Margaret Keane, η οποία στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 ζωγράφιζε πορτρέτα με μεγάλα μάτια, τα οποία πωλούσε ο σύζυγός της Walter Keane ως δικά του έργα.

Η κυριότητα των έργων αποκαλύφθηκε αργότερα, όταν η Margaret Keane ξεκίνησε δικαστική διαμάχη εναντίον του συζύγου της, που έλαβε διαστάσεις σκανδάλου στα Μ.Μ.Ε. αφού ο δικαστής αναγκάστηκε να βάλει τους αντίδικους να ζωγραφίσουν και οι δύο ένα πορτρέτο μέσα σε 1 ώρα προκειμένου να εξακριβώσει ποιος ήταν ο πραγματικός καλλιτέχνης.

hngg

Το τραγούδι «Big Eyes» της Lana Del Rey ήταν υποψήφιο για τον τίτλο του Καλύτερου Τραγουδιού, στα Golden Globe Awards του 2015 και οι στίχοι του εκφράζουν τα συναισθήματα θυμού και απογοήτευσης της μεγάλης καλλιτέχνιδας:

«Με τα μεγάλα σου μάτια
και τα μεγάλα σου ψέματα
σε βλέπω να σέρνεσαι στον κήπο
από τί κρύβεσαι;
Μην μου λες «τίποτα»,
νόμιζα ότι μπορώ να σε εμπιστευτώ»

Ακούστε το τραγούδι «Big Eyes» της Lana Del Rey:

Δέσποινα Ψυλλάκη www.ogdoo.gr

Freddie Mercury Tribute Concert for AIDS

Για 24 ώρες διαθέσιμο το Freddie Mercury Tribute Concert for AIDS Awareness του 1992 (βίντεο)

Δείτε τους Queen, David Bowie, George Michael, Annie Lennox, Elton John κ.α. στo event που παρακολούθησαν 1 δισεκατομμύριο τηλεθεατές.

Στον Youtube λογαριασμό των Queen μπορείτε εδώ και λίγη ώρα να δείτε το Freddie Mercury Tribute Concert for AIDS Awareness του 1992. Ο στόχος της ενέργειας είναι να συγκεντρωθεί ποσό με το οποίο θα στηριχθούν οι προσπάθειες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την αντιμετώπιση του Covid-19.

Το live streaming θα είναι διαθέσιμο για τις επόμενες 48 ώρες. Για κάθε δολάριο δωρεάς, κατά τη διάρκεια του streaming, η Google, η μητρική εταιρεία του YouTube, θα δωρίζει 2 δολάρια, στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης πρωτοβουλίας συγκέντρωσης χρηματικών ποσών Google/YouTube UN Foundation.

Το Freddie Mercury Tribute Concert for AIDS Awareness έλαβε χώρα τη Δευτέρα του Πάσχα του 1992, στις 20 Απριλίου. Έγινε στο Wembley, μπροστά σε 72.000 κόσμο (ήταν sold-out), ενώ τη μετάδοσή του παρακολούθησαν πάνω από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι. Η συναυλία τιμούσε τον frontman των Queen, Freddie Mercury, που πέθανε από AIDS στις 24 Νοεμβρίου του 1991. Τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, Brian May, Roger Taylor και John Deacon βρέθηκαν στη σκηνή μαζί με πολύ μεγάλα ονόματα της εποχής, ανάμεσα στους οποίους ήταν και οι David Bowie, George Michael, Annie Lennox, Elton John, Guns N’Roses, Robert Plant, Metallica, Liza Minelli, Def Leppard, Seal κ.α.

Τα έσοδα από τη συναυλία συνετέλεσαν στη δημιουργία του Mercury Phoenix Trust, το οποίο έχει προχωρήσει σε δωρεές που ξεπέρασαν τα 20 εκατ. δολάρια σε εκατοντάδες πρότζεκτ σε 57 χώρες, ως βοήθεια στον συνεχιζόμενο αγώνα κατά του AIDS.

Παρακολουθήστε εδώ το event:

www.avopolis.gr

Εξωπραγματική διάκριση του δίσκου των Pink Floyd

Το “The Dark Side Οf Τhe Moon” συμπληρώνει 950 βδομάδες στο Billboard 200…

Μια ακόμα εξωπραγματική διάκριση για το “The Dark Side Οf Τhe Moon” των Pink Floyd ανακοινώθηκε στη νέα έκδοση του Billboard 200.

Το κλασικό άλμπουμ του μεγάλου συγκροτήματος συμπλήρωσε… 950 βδομάδες στον κατάλογο της σχετική λίστας.

Κανένας άλλος δίσκος δεν έχει βρεθεί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα στο Billboard 200 και για την ακρίβεια δεν έχει καν πλησιάσει την εν λόγω διάκριση.

Ο δίσκος που ακολουθεί το “The Dark Side Οf Τhe Moon” είναι η συλλογή “Legend” των Bob Marley Αnd Τhe Wailers, με 625 εβδομάδες παρουσίας στην λίστα.

www.rocking.gr

Ο CeeLo Green κυκλοφορεί το “Doing It All Together”!

Ο CeeLo Green κυκλοφορεί το νέο του single “Doing It All Together”!

O μεγάλος, Αμερικανός, τραγουδοποιός, CeeLo Green, προετοιμάζεται πυρετωδώς για την κυκλοφορία του νέου του album. Το 2020 όμως είναι η χρονιά που η “μηχανή” της soul θα σπάσει αυτή την “βουβή” περίοδο με την κυκλοφορία του επερχόμενου album του “CeeLo Green Is … Thomas Callaway”. Όπως δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του στο SounDarts.gr, για την αναμενόμενη αυτή κυκλοφορία: “Nα περιμένετε λίγη ανάπτυξη, αλλά να περιμένετε επίσης το ίδιο επίπεδο συνέπειας και ποιότητας”.

Το πρώτο δείγμα του δίσκου που κυκλοφόρησε με τίτλο “Lead Me”, επιβεβαίωσε την παραπάνω του πρόταση. Το δεύτερο δείγμα του ωστόσο έχει τίτλο “Doing It All Together” και μοιάζει σα να βγήκε στη δεκαετία του ’80. “Πασπαλισμένο” με αρκετά gospel στοιχεία και ένα ενθαρρυντικό μήνυμα, το τραγούδι αποτελεί σίγουρα μια πρόγευση που θα μας κάνει να αδημονούμε για τη συνέχεια!

Ο CeeLo αναφέρθηκε επίσης και τη συνεργασία του με τον τραγουδιστή των The Black Keys, Dan Auerbach, με τον οποίο συνεργάστηκε για την παραγωγή του album. “Έχουμε ιστορία και μια φιλία και μετά αποφασίσαμε να εκμεταλλευτούμε αυτήν την ευκαιρία για να συνεργαστούμε, έτσι πήγαμε στο στούντιο. (Ο δίσκος) Ξεκίνησε πολύ απλά και στη συνέχεια άρχισε να διαμορφώνεται και να λαμβάνει σύλληψη. Έγινε προϊόν αυτού του περιβάλλοντος και ένα συμπαγές σώμα εργασίας“. 

Θοδωρής Κολλιόπουλος www.soundarts.gr

Έντεκα χρόνια μετά από την κυκλοφορία του “Peace”

Έντεκα χρόνια μετά από την κυκλοφορία του “Peace”, οι Depeche Mode φέρνουν στη δημοσιότητα το επίσημο music video του!

Ένα από τα πιο επιτυχημένα studio albums των Depeche Mode είναι το “Sounds of the Universe”, η επίσημη κυκλοφορία του οποίου έγινε στις 20 Απριλίου του 2009. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ο δίσκος αναδείχθηκε “πλατινένιος” σε χώρες όπως η Ιταλία και η Σουηδία, ενώ τραγούδια όπως τα “Wrong”“Peace” και “Hole to Feed” χάρισαν μοναδικές στιγμές απόλαυσης στο πιστό κοινό του συγκροτήματος.

Έντεκα χρόνια μετά, λοιπόν, κι εν μέσω της καραντίνας λόγω του COVID-19, οι Depeche Mode επιστρέφουν φέρνοντας στο φως της δημοσιότητας το music video του “Peace”. Το εν λόγω τραγούδι αποτελεί ένα από τα αγαπημένα του μουσικού του συγκροτήματος, Martin Gore.

Από τις 15 Μαΐου απολαμβάνουμε στις ψηφιακές μας πλατφόρμες το music video του “Peace”, όπου μία νεαρή γυναίκα προσπαθεί να βρει τη δική της “ειρήνη” σε έναν κόσμο δημιουργημένο για άνδρες… Την σκηνοθετική επιμέλεια του video ανέλαβαν κι έφεραν εις πέρας οι Jonas and François. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε πως τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Ρουμανία, ενώ η πρωταγωνίστρια δεν είναι άλλα από την ηθοποιό Maria Dinulescu.

Ηλέκτρα Λήμνιου www.soundarts.gr

Mike Oldfield «Ommadawn»

Mike Oldfield «Ommadawn» Οκτώβριος του 1975, δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο του, το ιστορικό Tubular Bells, κυκλοφορεί η τρίτη κατάθεση του Άγγλου κιθαρίστα και συνθέτη…

Εδώ τα στοιχεία της πρωτοπορίας του διευρύνονται πέρα απ’ τους συγκερασμούς των κλασικών ρυθμών με τη σύγχρονη ποπ και ροκ σκηνή.

Πηγή έμπνευσής του είναι η μινιμαλιστική ηλεκτρονική μουσική που παντρεύει με ακούσματα από την ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου έως και τα βάθη της Αφρικανικής ηπείρου αλλά και το παραδοσιακό αγγλοσαξωνικό ιδίωμα.

Ο μεστός ήχος που δημιουργούν απανωτές εγγραφές από κιθάρες, εμπλουτίζεται με ηλεκτρικά μπουζούκια, άρπες, μαντολίνα, τσέλα, κρουστά και τις πίπιζες του Ρaddy Moloney των Chieftains.

Η απλότητα με την οποία αναμειγνύονται ετερόκλητα όργανα και μουσικά πλαίσια είναι παροιμιώδης, άκρως γοητευτική και μάλλον αξεπέραστη.

Στα 20 περίπου λεπτά κάθε όψης του lp συμπυκνώνονται όλη η ευαισθησία, ο λυρισμός, η φαντασία και το ταλέντο του Όλντφιλντ να δέχεται τα ερεθίσματα των καιρών του, να τα συνδέει με το ηχητικό του παρελθόν και να ανοίγει νέους ορίζοντες που ακόμα και σήμερα αποτελούν πρότυπα, σημεία αναφοράς για τις σύγχρονες έθνικ και άμπιεντ αναζητήσεις.

Κώστας Μπαλαχούτης www.ogdoo.gr

Επανακυκλοφορία για το Closer των Joy Division!

Συλλεκτική επανακυκλοφορία για το Closer των Joy Division. Περιλαμβάνει remastered επτάιντσα…

Σε δύο μήνες κλείνουμε 40 χρόνια από το Closer, το δεύτερο και τελευταίο στούντιο άλμπουμ των Joy Division.

Την επέτειο αυτή θα εορτάσει η εταιρεία τους με την επανακυκλοφορία του σε βινύλιο (και streaming), στις 17 Ιουλίου.

Στην κυκλοφορία της Rough Trade θα περιλαμβάνονται και τα remastered 7″ singles “Love Will Tear Us Apart”, “Transmission” και “Atmosphere”, με το αυθεντικό artwork. B-side στο “Transmission” είναι το “Novelty”, αντίστοιχα στο “Atmosphere” βρίσκουμε το “She’s Lost Control”, ενώ στην πίσω πλευρά του “Love Will Tear Us Apart” υπάρχει το “These Days.”

www.avopolis.gr

Όλα τα Δισκάδικα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα!

Όλα τα Δισκάδικα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα που δεν χρειάζεται να περιμένεις τις Record Store Days για να επισκεφθείς

Οι μέρες των δισκοπωλείων φέτος έγιναν τρεις (29/8, 26/9, 24/10) αλλά, μπορούμε να τα επισκεφθούμε και πριν από αυτές. Γι’ αυτό, ο Μάκης Μηλάτος χαρτογραφεί τα δισκάδικα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα, για να κάνετε τα κουμάντα σας, τώρα που ανοίγουν.

H Record Store Day για φέτος ήταν προγραμματισμένη για τις 18 Απριλίου αλλά η πανδημία δεν της το επέτρεψε. Αντί για μια μουσική γιορτή στα δισκοπωλεία όλου του κόσμου και δεκάδες ειδικές κυκλοφορίες, είχαμε ρολά κατεβασμένα και ακροατές κλεισμένους σπίτι. Μπορεί το streaming που είναι πλέον ο κυρίαρχος τρόπος που οι άνθρωποι ακούνε μουσική όχι μόνο να μην επηρεάστηκε από τον εγκλεισμό αλλά να ωφελήθηκε, όσοι όμως έχουν μάθει να τριγυρνάνε στα δισκοπωλεία και να ψαχουλεύουν στα ράφια, έπαθαν μία στέρηση. Γιατί τα δισκάδικα δεν είναι απλώς (και δεν ήταν ποτέ) μαγαζιά που απλά πουλάνε δίσκους. Είναι σημεία αναφοράς μουσικής συναναστροφής και διακίνησης μουσικών απόψεων, είναι τα μέρη στα οποία συγκεντρώνεται μια «φυλή» που ζει πλέον «κάτω απ’ τα ραντάρ» αλλά είναι υπαρκτή και ολοζώντανη.

Το υποχρεωτικό κλείσιμο όμως ήταν ένα σκληρό πλήγμα για τα ίδια τα δισκοπωλεία που παλεύουν να επιβιώσουν χωρίς να φαίνεται πως οι οιωνοί είναι μαζί τους. Μία κατηγορία μαγαζιών που ζουν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, είναι κλειστά τόσες μέρες και κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει για πολλά απ’ αυτά, τώρα που θα ξανανοίξουν.

Και δεν είναι ανάγκη, αν θέλουμε λίγο να βοηθήσουμε έστω και ψυχολογικά, να περιμένουμε τις νέες Record Store Days ώστε να περάσουμε μία βόλτα.

Οι καινούργιες RSD ημερομηνίες είναι τα Σάββατα 29 Αυγούστου, 26 Σεπτεμβρίου και 24 Οκτωβρίου, ενώ από την 1η Ιουνίου στο επίσημο site του Record Store Day θα αρχίσουν να εμφανίζονται οι ειδικές κυκλοφορίες αλλά και εκδηλώσεις για αυτές τις 3 ημέρες.

Όμως τα δισκοπωλεία, πλέον, είναι έτοιμα να ανοίξουν τις πόρτες τους. Τα για μέρες φυλακισμένα άλμπουμ καινούργια και μεταχειρισμένα θα ανασάνουν φρέσκο αέρα και θα αισθανθούν και πάλι δάχτυλα να ψαχουλεύουν το κορμί τους.

Σκεφτήκαμε λοιπόν να δημοσιεύσουμε μια λίστα με τα δισκοπωλεία Αθήνας, Θεσσαλονίκης και Πάτρας, για να σας παρακινήσουμε να περάσετε μια βόλτα από αυτά.

ΑΘΗΝΑ:

7plus7 – (Ηφαίστου 20) 
Το Δισκάδικο (Αγ. Ελεούσης 5)
Ζαχαρίας (Ηφαίστου 20)
Λιοτρόπια – (Θεμιστοκλέους 35)
Ο Μικρός Ερωτικός (Καλλιδρομίου 20)
Υπόγειo (Καπλανών 14)
Action Records (Μαυρομιχάλη 51)
Amberola Vinyl Store (Αν. Ζίννη 12, Κουκάκι)
Art Rat (Ζωοδόχου Πηγής 48)
Blackspin – (Κριεζή 59, Μαρούσι) 
Crossroad (Νορμανού 6)
Dark Side Records (Εμ. Μπενάκη 57)   
Discobole (Χ. Τρικούπη 24)
Diskos Africana
 (Ιεροφαντών 13, Γκάζι)
Greekpressing  (Λεωκορίου 6-8)
Fokionos Records (Πλ. Κυψέλης 12-13)
Habeat Records (Παλλάδος 21, 2ος ορ.)
Homcore (Βουλής 38 & Ηπίτου)
Ianos Music Shop – (Σταδίου 24)
Ikaros Records (Καραόλη Δημητρίου 14, Χαλάνδρι)
Imantas (Σαρρή 46)
Karmamusic – (Ανδρέα Κάλβου 89, Νέα Ιωνία)
Kasseta Record Shop – (Σοφοκλέους 5)
Le Disque Noir – (Θεμιστοκλέους 29)
Legions Record Store – (Καραϊσκάκη 10, Πέραμα)
LoFi Concept Records (Οδυσσέα Ανδρούτσου 38, Κουκάκι))​​​​​​
Mr. Vinylios (Ηφαίστου 24) 
Music Corner (Πανεπιστημίου 56) 
Music Works (Αγ. Λαύρας 74, Πετρούπολη)
Old–School Records – (Ζ. Πηγής 59)
Off the record (Αγ. Κωνσταντίνου 13, Πειραιάς)
Plan 59 (Ζωοδόχου Πηγής 59)
Rocka Rolla (Ηφαίστου 26Α)
Music Machine (Διδότου 16)
Purple Haze (Αν. Μεταξά 4)
Record House (Ομήρου 46, Ν. Σμύρνη)
Record Lovers (Χαϊμαντά 19-21, Εμπορικό κέντρο Ερμείον – 1ος ορ., Χαλάνδρι)
Reload Stores – (Ακαδημίας 81)
Rhythm Records (Εμ. Μπενάκη 74)
Rock’n’Roll Circus (Σίνα 21)
Sirens Records Metal Shop (Νικηταρά 14)
Sound Effect (Σπυρίδωνος Τρικούπη 50)
Sound Kaleidoscope Record Store (Ασκληπιου 89)
Syd – (Πρωτογένους 13)
A Strange Attractor (Βαλτετσίου 31)
Underflow (Καλλιρόης 39)
Up Date Records – (Κολοκοτρώνη 43)
Vinyl City (Ιπποκράτους 132)
Vinyl Kiosk – (Ανδρέα Κάλβου 49, Νέα Ιωνία) 
Vinylio – (Θεμιστοκλέους 34)

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Λωτός (Σκρα 7-9)
Πάρε Δώσε (Δ. Γούναρη 12)
Το Πικάπ (Ολύμπου 57)
Noise Records (Δημήτρη Μαργαρίτη 5)
Phonomono Records (Εθν. Αμύνης 45)
Playground Recordshop (Νικηφόρου Φωκά 27)
Stereodisc Record Store (Αριστοτέλους 4)
Studio 52
 (Δ. Γούναρη 52)
Velona Records (Μητροπόλεως 125)
Vinyl Salvation (Βίκτωρος Ουγκώ 14)
Zaharias Record Shop (Γούναρη 17)

ΠΑΤΡΑ

Joe Records (Φιλοποίμενος 33 Α’)
Mono Record Store (Πατρέως 96)

Μάκης Μηλάτος www.avopolis.gr

1 16 17 18 19 20 43