Μέτρα στήριξης του Δήμου Λαμιέων

Μέτρα στήριξης του Δήμου Λαμιέων για Εμπόρους, Επαγγελματίες και Βιοτέχνες…  

Ο  Δήμος Λαμιέων από την πρώτη στιγμή είναι αρωγός σε μια συντονισμένη προσπάθεια για να μετριάσει τον ανθρώπινο πόνο και τις ανθρώπινες ανάγκες.

Από την πρώτη στιγμή βρίσκεται δίπλα στον άνθρωπο, εξαντλώντας τις δυνατότητες του, αλλά και τις συνεργασίες. Συντονισμένα και χωρίς πανικό, προσπαθεί να καλύψει τις  στοιχειώδεις ανάγκες που έχει ο κάθε δημότης.

Αυτή την περίοδο όμως, υπάρχουν και άνθρωποι που δοκιμάζονται πολλαπλά.

Έμποροι, επαγγελματίες και βιοτέχνες, που ήδη έχουν δοκιμαστεί από τις οικονομικές δυσκολίες των τελευταίων ετών,  βλέπουν για άλλη μια φορά τον εφιάλτη της επόμενης μέρας να γίνεται κυρίαρχος.

Ως  έμπρακτη εκδήλωση συμπαράστασης, ο Δήμος της Λαμίας, ανακοινώνει ότι επεξεργάζεται ένα σύνθετο πακέτο μέτρων που θα αφορούν επιχειρήσεις, επαγγελματίες και βιοτέχνες, έτσι ώστε, στο μέτρο του δυνατού και σύμφωνα με τις προβλέψεις της νομοθεσίας, να εξαντλήσει τα περιθώρια συμπαράστασης σε όλους αυτούς που σήμερα δοκιμάζονται ιδιαίτερα.

Τις επόμενες μέρες στο site του Δήμου Λαμιέων θα τεθεί σε λειτουργία μια εφαρμογή, όπου έμποροι, επαγγελματίες και βιοτέχνες  θα έχουν τη δυνατότητα να καταθέτουν σχετικό αίτημα,  είτε αυτό αφορά τη χρήση των κοινοχρήστων χώρων, είτε αφορά τα τέλη καθαριότητας, είτε αφορά το δημοτικό φωτισμό, είτε άλλες ανταποδοτικές δράσεις του Δήμου και της ΔΕΥΑΛ, έτσι ώστε το αμέσως προσεχές διάστημα μετά από επεξεργασία στοιχείων και μετά τη διαμόρφωση των νομοθετικών προβλέψεων, να προχωρήσουμε πολύ γρήγορα σε αποφάσεις, για να δώσουμε μια «ανάσα», όσο μπορούμε μεγαλύτερη, σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, που σήμερα δοκιμάζονται ιδιαίτερα. 

Εντός της επόμενης εβδομάδας η σχετική εφαρμογή θα έχει τεθεί σε εφαρμογή και ο καθένας θα μπορεί να υποβάλει ηλεκτρονικά το αίτημα του, το οποίο και θα επεξεργαστούν οι υπηρεσίες του Δήμου.

 Ο Δήμαρχος κ. Θύμιος Καραΐσκος δήλωσε: 

«…Έχουμε υποχρέωση να προετοιμαστούμε από τώρα για την επόμενη μέρα. Μια επόμενη μέρα για τον έμπορο, τον επαγγελματία και τον βιοτέχνη, που δεν θα είναι ίδια όπως πριν. Έχουμε υποχρέωση απέναντι του και ήδη διεκδικούμε διεύρυνση του θεσμικού πλαισίου, έτσι ώστε να μας δίνει πολλές ευκαιρίες στις συναλλαγές του με το Δήμο.

Είμαστε έτοιμοι να σταθούμε πλάι του και να εξαντλήσουμε τις δυνατότητες μας. Να του δώσουμε την «ανάσα» που χρειάζεται για να προχωρήσει…».

Δελτίο Τύπου  

Σε λίγα χρόνια ίσως κοστίζει περισσότερο από το πετρέλαιο

Ο πόλεμος του νερού είναι ήδη εδώ. Παγκόσμια Ημέρα Νερού Σήμερα. Σε λίγα χρόνια ίσως κοστίζει περισσότερο από το πετρέλαιο…

Για αιώνες η γη διέθετε την ίδια ποσότητα νερού, όχι περισσότερο, ούτε λιγότερο. Τι χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι για τις καλλιέργειες και τι έπινε η Νεφερτίτη; Είναι το ίδιο πράγμα με το οποίο κάνουμε μπάνιο. Ωστόσο, με περισσότερα από 7 δισεκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη, οι ειδικοί τώρα ανησυχούν ότι εξαντλούμε το νερό. Τα συμπτώματα είναι εδώ…

I. Όλο το νερό του πλανήτη αυτό είναι

Ας μιλήσουμε για το εξής concept: μετοχές νερού. Τι είναι αυτό; Είναι το δικαίωμα που εκχωρεί η κυβέρνηση σε κάποιους αγρότες που αντλούν νερό από ένα ποτάμι, ας πούμε, στην Καλιφόρνια. Η φράση περιγράφει το νερό που ο αγρότης υπό συνθήκες πριμοδότησης δικαιούται. Πρακτικά όμως οι μετοχές νερού είναι θεωρητικό νερό, νερό με την εννοιολογική του μορφή, νερό ως επιθυμία. Μπορεί κάποιες φορές οι μετοχές νερού να έχουν φανεί χρήσιμες σε εποχές εξαιρετικής αφθονίας, τις περισσότερες όμως απλά παραμένουν άχρηστες, αφού δεν μπορούν επί της ουσίας να ανταλλαχθούν, με αποτέλεσμα να μην έχουν σχεδόν καμία αξία. Μ’ αυτό τον τρόπο οι μετοχές νερού αποτελούν έναν τύπο υποθετικού νομίσματος, με εχέγγυα από την Τράπεζα του Πουθενά, εκπροσωπώντας το Τίποτα από το 1960, που ξεκίνησαν τα σοβαρά προβλήματα του νερού στην Αμερική και ειδικά στην Καλιφόρνια, μέχρι σήμερα.

Οι μετοχές νερού είναι κι ένα σημάδι της εγχώριας και της παγκόσμιας ανησυχίας, που λέγεται και “νερό αιχμής”, ένας όρος που προτάθηκε το 2010 από τον υδρολόγο Peter Gleick σε ένα έγγραφο που έγραψε με τη Meena Palaniappan και δημοσιεύτηκε στο Proceedings of the National Academy of Science. Ο Gleick είχε σκοπό η φράση αυτή να εφαρμόζεται παγκοσμίως σε καταστάσεις όπως αυτή που λαμβάνει χώρα εδώ και καιρό στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής.

Οι ΗΠΑ επηρεάζονται εξίσου από τα φαινόμενα. Στην πραγματικότητα, ο Gleick βλέπει την Καλιφόρνια, με τις αμείλικτες, υπερβολικές και άγρια αντιφατικές απαιτήσεις της στο νερό, ως “εργαστήριο για όλες τις ανησυχίες των νερών αιχμής”. Το νερό αιχμής προέρχεται εννοιολογικά από το “πετρέλαιο αιχμής”, μια φράση που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από ένα γεωφυσικό ονόματι M. King Hubbert το 1956. Πετρέλαιο αιχμής θα πει ότι ο πλανήτης έχει πεπερασμένη ποσότητα “υγρού χρυσού” και ότι τελικά αυτό θα γίνει τόσο σπάνιο, που η συλλογή του θα είναι πανάκριβη. Ο Hubbert προέβλεψε ότι η παραγωγή πετρελαίου των ΗΠΑ θα έφθανε στο μέγιστο βαθμό μεταξύ του 1965 και του 1975, κάτι που συνέβη το 1970. Η πρόσφατη αύξηση της παραγωγής τώρα οφείλεται στην ανακάλυψη νέων μέσων εύρεσης πετρελαίου, όπως είναι το fracking. Κάποιοι άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν στο πετρέλαιο αιχμής, άλλοι, πάλι, πιστεύουν ότι θα υπάρχει πάντα άφθονο πετρέλαιο επειδή υπάρχουν κοιτάσματα που δεν έχουμε βρει ακόμα.

Το ότι το νερό ήταν σε παρόμοια θέση με το πετρέλαιο ήταν μια σκέψη που πέρασε από το μυαλό του Gleick όταν οι άνθρωποι τον ρώτησαν αν πιστεύει ότι ο πλανήτης, με την αλματώδη αύξηση του πληθυσμού και την κλιματική αλλαγή, που μετατρέπει κάποιες περιοχές σε σφουγγάρια (Νότια Ασία, Τέξας), ενώ αφήνει άλλες τρομερά διψασμένες (Κέιπ Τάουν, Καλιφόρνια), θα χρησιμοποιήσει κάποτε όλο το νερό. “Η πρώτη μου αντίδραση ήταν “Δε θα μείνουμε ποτέ χωρίς νερό”” λέει ο Gleick. “Υπάρχουν όμως υπόγεια ύδατα στην Κίνα, την Ινδία, τη Μέση Ανατολή, την Αμερική, τις Κεντροδυτικές Πολιτείες και την Καλιφόρνια που τα στερεύουμε ακριβώς όπως και το πετρέλαιο”.

Το νερό δεν μπορεί να δημιουργηθεί ή να καταστραφεί, μπορεί μόνο να πάθει ζημιά. Όταν ο Gleick λέει ότι δε θα τελειώσει ποτέ, σημαίνει ότι κάποια στιγμή πριν από εκατομμύρια χρόνια υπήρχε όλο το νερό που υπήρχε, αποτέλεσμα του νόμου της διατήρησης της ύλης. Έχοντας εξατμιστεί από τις λίμνες και τα ποτάμια και τους ωκεανούς και επιστρέφοντας ως χιόνι και βροχή, το νερό που καταναλώνουμε έχει περάσει από αναρίθμητες χρήσεις. Οι δεινόσαυροι το έπιναν. Οι καίσαρες το ίδιο. Έχουν υπάρξει τόποι και συνενώσεις με πράγματα που ίσως να μη θέλεις να ξέρεις. Θεωρητικά, υπάρχει αρκετό γλυκό νερό στον κόσμο για όλους, αλλά, όπως το πετρέλαιο ή τα διαμάντια ή οποιοσδήποτε άλλος πολύτιμος πόρος, δεν είναι μοιρασμένο δημοκρατικά. Η Βραζιλία, ο Καναδάς, η Κολομβία, το Περού, η Ινδονησία και η Ρωσία έχουν αφθονία περίπου το 40% όλης της Γης. Η Αμερική έχει μια αξιοπρεπής ποσότητα. Εν τω μεταξύ, η Ινδία και η Κίνα έχουν το ένα τρίτο των ανθρώπων του κόσμου και λιγότερο από το ένα δέκατο του γλυκού νερού του πλανήτη. Προβλέπεται ότι σε 12 χρόνια η ζήτηση νερού στην Ινδία θα είναι διπλάσια απ’ ό,τι σήμερα. Το Πεκίνο αντλεί νερό από έναν υδροφόρο ορίζοντα κάτω από την πόλη. Χρησιμοποιώντας το ταχύτερα απ’ όσο μπορεί να αναπληρωθεί με τη βροχή, έχει μειωθεί αρκετές εκατοντάδες μέτρα τα τελευταία 40 χρόνια, ενώ σε κάποια σημεία της η πόλη βυθίζεται 10 εκ. κάθε χρόνο.

Σχεδόν όλο το νερό στη Γη είναι αλμυρό, λιγότερο από το 3% είναι γλυκό. Ένα μέρος βρίσκεται σε ποτάμια, λίμνες, υδροφόρους ορίζοντες και δεξαμενές οι Μεγάλες Λίμνες περιέχουν το ένα πέμπτο του γλυκού νερού στην επιφάνεια της Γης και έχουμε αποθηκεύσει τόσο πολύ νερό πίσω από τα φράγματα, που έχουμε καταφέρει να επηρεάσουμε την περιστροφή της Γης. Τα δύο τρίτα του γλυκού νερού που διαθέτουμε βρίσκεται κατεψυγμένο στα κρύα μέρη του πλανήτη ως πάγος αφήνοντας λιγότερο από το 1% του συνολικού νερού του κόσμου για όλα τα έμβια όντα. Μεγάλο μέρος των υδάτων δεν περνά πολύ καλά. Οι λίμνες, τα ρέματα και τα ποτάμια περιέχουν μυκητοκτόνα, απολυμαντικά, διαλύτες, εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, συντηρητικά, βιολογικές τοξίνες, παρασκευάσματα, αραιωτικά αίματος, φάρμακα καρδιάς, αρώματα, λοσιόν δέρματος, αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωτικά, αντιβιοτικά, έλαια, ιούς, ορμόνες και διάφορα βαρέα μέταλλα. Δεν τα καθαρίζουμε όλα από το νερό πριν το πιούμε.

Περίπου 850.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από διάρροια.

Το Μπαγκλαντές, η Ινδία, η Ρουάντα και η Γκάνα έχουν μερικά από τα πιο μολυσμένα νερά.Υπάρχουν δύο ειδών αριθμοί, πιστεύω: οι μεγάλοι και οι μικροί. Αλλά ας ασχοληθούμε με κάποιους μεγάλους. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, από τα 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν άμεση πρόσβαση σε πόσιμο νερό, τα 844 εκατ. ταξιδεύουν περισσότερα από 30 λεπτά την ημέρα για να βρουν ένα ποτάμι ή μια πηγή, όπου μερικές φορές το νερό είναι μολυσμένο από ανθρώπινα περιττώματα. Μ’ αυτό το νερό είναι αυξημένος ο κίνδυνος να προκληθεί διάρροια, χολέρα, δυσεντερία, τυφοειδής πυρετός και πολιομυελίτιδα. Περίπου 850.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από διάρροια, μια σκληρή πραγματικότητα σε περιοχές που έχουν έλλειψη πόσιμου νερού, αφού η διάρροια καταστρέφει τον οργανισμό μέσω της αφυδάτωσης. Το Μπαγκλαντές, η Ινδία, η Ρουάντα και η Γκάνα έχουν μερικά από τα πιο μολυσμένα νερά.

Οι πιο απλές δυσκολίες που μπορούμε να επικαλεστούμε είναι η πείνα και η δίψα. Μόνο λίγες ώρες στέρησης αρκούν για να γνωρίσει κάποιος και τις δύο. Περίπου 2 λίτρα πόσιμου νερού την ημέρα είναι αυτό που χρειαζόμαστε για να μείνουμε ζωντανοί (ένας Αμερικανός χρησιμοποιεί περίπου 300-308 λίτρα την ημέρα, συμπεριλαμβανομένου του νερού για την τουαλέτα, το ντους, τα πλυντηρίων πιάτων, τα πλυντηρίων ρούχων κ.λπ.). Στα ξηρά μέρη του κόσμου ή σε περιοχές που γνωρίζουν ξηρασίες υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι και κανένα σύστημα ύδρευσης, με αποτέλεσμα η αναζήτηση γι’ αυτά τα 2 λίτρα την ημέρα να είναι κάτι το τρομερό και μερικές φορές κάτι χειρότερο από τρομερό. Το 2015 στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός οι “κρίσεις του νερού” χαρακτηρίστηκαν για πρώτη φορά ως “πρωταρχική απειλή παγκοσμίως”, μπροστά από την “εξάπλωση λοιμωδών νοσημάτων” και “όπλων μαζικής καταστροφής”. Κάθε χρόνο η οργάνωση του Gleick, το Ινστιτούτο Ειρηνικού, ενημερώνει το Χρονολόγιο των Συγκρούσεων του Νερού, μια συλλογή αναταραχών σε όλο τον κόσμο που έχουν να κάνουν με το νερό. Το 2017 σημειώθηκαν περισσότερα από 70 επεισόδια, με δεκάδες από αυτά να είναι θανατηφόρα, κυρίως στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Το 1997 τα επεισόδια ήταν μόνο τρία.

II. Οι έχοντες και οι μη έχοντες

Η στασιμότητα, ένας όρος που προέρχεται από τη στατιστική, ισχύει για το πλαίσιο στο οποίο το παρελθόν προβλέπει το μέλλον. Όταν οι ειδικοί σε θέματα υδάτων λένε ότι είμαστε “έξω από τη στασιμότητα”, αυτό σημαίνει ότι ο ασυνείδητος τρόπος που χρησιμοποιεί ο κόσμος το νερό έχει προκαλέσει τόσο πολλές αναπάντεχες περιστάσεις, τόσο πολλά υπερφορτωμένα συστήματα και περιοχές στέρησης και εξάντλησης, που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Μερικές φορές οι ειδικοί λένε ότι η Γη πάσχει από στρες νερού. Ο Νείλος, ο Ρίο Γκράντε, ο Κίτρινος Ποταμός στην Κίνα, ο Ινδός στην Ασία και ο Κολοράντο (ο τελευταίος τροφοδοτεί τις αμερικανικές νοτιοδυτικές πολιτείες από το Φίνιξ μέχρι το Λας Βέγκας και το Σαν Ντιέγκο) έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Ο Γάγγης ρέει, αλλά είναι απερίγραπτα βρόμικος.

Ακόμα και όσον αφορά το νερό υπάρχουν “ξεχωριστές τάξεις, έχοντες και μη έχοντες”, σύμφωνα με τον Jay Famiglietti, ανώτερο επιστήμονα σε θέματα νερού στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας. “Οι υγρές περιοχές του πλανήτη βρίσκονται στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη και στους τροπικούς, ενώ οι περιοχές στο ενδιάμεσο γίνονται όλο και πιο ξηρές” τονίζει. Οι τυφώνες που έχουν προέλθει από την υπερθέρμανση του πλανήτη μετακινούν το νερό γύρω από τις περιοχές που έχουν ήδη νερό, αλλά δεν κάνουν τίποτα για τις κατάξερες περιοχές. Η Αμερική έχει κι αυτή τέτοια σημεία. Η Καλιφόρνια είχε τη δική της Ημέρα Μηδέν πριν από λίγο καιρό όταν στην επαρχία Τουλάρε στην κεντρική κοιλάδα –μια περιοχή γεμάτη μεγάλες φάρμες εταιρειών– περίπου 1.000 πηγάδια ξεράθηκαν σε πόλεις όπως το Ιστ Πόρτερβιλ, που σημαίνει ότι περισσότεροι από 7.000 άνθρωποι βρέθηκαν να κατοικούν σε σπίτια όπου άνοιγες τη βρύση και δεν έβγαζε τίποτα. Η νομαρχία άρχισε να δίνει εμφιαλωμένο νερό και υπήρχαν δωρεάν δημόσια ντους. Το νερό για τα καζανάκια και τα πλυντήρια ήρθε από τις δεξαμενές του πυροσβεστικού σταθμού. Οι άνθρωποι γέμιζαν βαρέλια και τα μετέφεραν στο σπίτι τους.

Το ένα τέταρτο του συνόλου των τροφίμων που καλλιεργούνται στην Αμερική προέρχεται από την κεντρική κοιλάδα πορτοκάλια και σταφύλια καλλιεργούνται στο Τουλάρε, ενώ εκτρέφονται αγελάδες για γαλακτοκομικά προϊόντα και βοοειδή, οπότε το να γίνει έστω και λίγο πιο ξηρό το κλίμα της περιοχής δεν αποτελεί μικρή ανησυχία. “Κανείς δεν ξέρει τι πρόκειται να συμβεί αν αυτό επιδεινωθεί” λέει ο Famiglietti. “Η ασφάλεια των υδάτων μας και επομένως η επισιτιστική ασφάλεια διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο απ’ ό,τι αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι. Εκτός από την κρίση των ανθρώπων που δεν έχουν νερό, θα χαθούν και αυτές οι μεγάλες περιοχές παραγωγής τροφίμων, όπως είναι η κεντρική κοιλάδα. Η γεωργία θα μεταναστεύσει εκεί όπου είναι το νερό, ίσως στα νότια τμήματα της Νότιας Ντακότα και στο νότιο Αϊντάχο. Υπάρχει ήδη κάποια γεωργική μετανάστευση προς τις περιοχές αυτές”.

Το Κέιπ Τάουν ήδη νοσεί κάθε χρόνο από ένα γεγονός που “συμβαίνει μία φορά στα χίλια χρόνια”.

Αυτό μπορεί να ακούγεται απλό, όπως μια μετανάστευση εργαζομένων σε περιόδους κρίσης. Η αλλαγή όμως του κλίματος, η οποία διαταράσσει τον κύκλο βροχόπτωσης κάνοντας τις δυνατές καταιγίδες ακόμα πιο δυνατές και μειώνει τις χιονοπτώσεις σε εποχές ξηρασίας, καθιστά αδύνατο το να γνωρίζουμε ποιες περιοχές θα παραμείνουν σταθερά υγρές. Το Κέιπ Τάουν ήδη νοσεί κάθε χρόνο από ένα γεγονός που “συμβαίνει μία φορά στα χίλια χρόνια”, όπως είχε περιγραφεί όταν συνέβη το 2015 – ελάχιστη βροχή στην περιοχή για τρία συνεχόμενα χρόνια.

Στην Καλιφόρνια η βροχόπτωση έγινε σπάνια το 2011 και έμεινε σπάνια για πέντε χρόνια. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 2016 έπεσε αρκετή βροχή, με αποτέλεσμα η ξηρασία να φαίνεται πως έχει τελειώσει, καθώς οι άνθρωποι μπορούσαν να δουν ποτάμια να τρέχουν και να γεμίσουν δεξαμενές που πριν φαίνονταν σχεδόν άδεια. Οι ειδικοί των υδάτων βλέπουν το θέμα διαφορετικά. Κάνουν διάκριση μεταξύ ξηρασίας επιφανείας και ξηρασίας υπόγειων υδάτων. Πέντε χρόνια υπεράρδευσης στην κεντρική κοιλάδα άφησαν ένα έλλειμμα υπόγειων υδάτων που οι βροχές δεν έχουν αναπληρώσει.

Τα υδάτινα ρεύματα περιέχουν συνήθως νερό που έχει πάει κάτω από την επιφάνεια της Γης χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια πριν και δεν έχει βγει από τότε ονομάζεται “ορυκτό νερό”. Ωστόσο, τα υπόγεια ύδατα είναι τόσο ευάλωτα στη μόλυνση όσο και τα επιφανειακά ύδατα. Ένας υπερφορτωμένος υδροφόρος ορίζοντας κοντά σε μια ακτή μπορεί να κάνει το θαλασσινό νερό να εισχωρήσει σ’ αυτόν και να τον καταστρέψει. Το αρσενικό εμφανίζεται φυσικά σε βράχους και μπορεί να βρει το δρόμο του στο τραπέζι του νερού καταστρέφοντάς το. Ένας υδροφόρος ορίζοντας κοντά σε μια βιομηχανική χωματερή μπορεί να μολυνθεί από τεχνητές χημικές ουσίες. Στην κεντρική κοιλάδα μερικά πηγάδια μολύνονται από νιτρικά άλατα, τα οποία προέρχονται από λιπάσματα, διαρροή σηπτικών δεξαμενών και μεγάλες εργασίες εκτροφής βοοειδών. Το πόσιμο νερό που μολύνεται με νιτρικά μπορεί να προκαλέσει καταστάσεις όπως το “σύνδρομο μπλε μωρού”, όπου τα άκρα των νηπίων παίρνουν ένα μπλε χρώμα εξαιτίας του ανεπαρκούς οξυγόνου.

ΝΕΡΟ
Λίμνη Αράλη

Τέλος, ένας υδροφόρος ορίζοντας που έχει υποστεί υπεράρδευση μπορεί να εξαντληθεί. Το αν θα επιστρέψει στην αρχική του κατάσταση έχει να κάνει με τη γεωλογία της περιοχής. Οι πορώδεις υδροφόροι ορίζοντες, εκείνοι που βρίσκονται κάτω από άμμο και χαλίκι, όπως στην κεντρική κοιλάδα, μπορούν να ανακάμψουν με τη βροχή. Οι υδροφόροι ορίζοντες που βρίσκονται κάτω από πετρώματα ή σε κενά μεταξύ τους και ειδικά σε περιοχές όπου η βροχή είναι αραιή ενδέχεται να μην ανακάμψουν μέσα στο χρονικό πλαίσιο μιας ανθρώπινης ζωής. Στην Ινδία είναι τόσο πολλοί οι αγρότες που έχουν αυτοκτονήσει από την απελπισία τους για τα εξαφανισμένα υπόγεια ύδατα και τη φτώχεια που αυτό το γεγονός επιφέρει, που υπάρχει ειδική στατιστική κατηγορία γι’ αυτούς. Το 2016 περισσότεροι από 11.300 αγρότες έβαλαν τέλος στη ζωή τους.

III. Θα τα πούμε ξανά σε 6.000 χρόνια

Εκτός από την Καλιφόρνια, άλλη μία περιοχή που βρίσκεται σε κίνδυνο είναι οι Ψηλές Πεδιάδες, που βρίσκονται ακριβώς πάνω από τον υδροφόρο ορίζοντα που λέγεται Ogallala. Ο Ogallala κάποιες φορές αποκαλείται “ο ωκεανός των υπόγειων υδάτων”. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους υδροφόρους ορίζοντες της Γης καλύπτει μια περιοχή από τη Nότια Ντακότα μέχρι το Τέξας και έχει λίγο έως πολύ το σχήμα γαλλικού κλειδιού. Σε κάποιες περιοχές έχει 300 μ. βάθος και σε κάποιες άλλες μόλις 15 μ. Όλα τα απαραίτητα για τη διατήρηση των καλλιεργειών που καλύπτουν τις πεδιάδες ήταν πάντα εκεί, απλά μερικά μέτρα πιο βαθιά απ’ όσο μπορούσαν να φτάσουν με τις αντλίες ανεμόμυλων οι αγρότες την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης. Οι ηλεκτρικές αντλίες, οι οποίες διαδόθηκαν ευρέως μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’30, το κατέστησαν δυνατό.

Για δεκαετίες οι αγρότες πίστευαν ότι ο Ogallala είναι ανεξάντλητος. Σύμφωνα με το Scientific American και με βάση κυβερνητικές μελέτες, μέχρι το 1975 η ποσότητα νερού που λαμβανόταν κάθε χρόνο από τον υδροφόρο ορίζοντα ισοδυναμούσε με τη ροή του ποταμού Κολοράντο, ενώ τώρα η ετήσια λήψη είναι περίπου 18 φορές μεγαλύτερη. Οι αγρότες αντλούν 1,5-2 μ. ετησίως σε μέρη όπου προστίθενται μόλις 125 χλστ. Όσο συνεχίζει να είναι χρήσιμος, ο Ogallala μπορεί να εξαντληθεί μ’ αυτόν το ρυθμό μέχρι το 2070. Μια λογική εκτίμηση λέει ότι θα χρειαστούν 6.000 χρόνια για να αναπληρωθεί από τη βροχή.

IV. Μια ξενάγηση σε περιοχές με κρίση νερού

Ο Peter Gleick είναι 61 ετών και μοιάζει μ’ αυτό που είναι: ένας μελετητής. Είναι ψηλός και συμπαθής, με λεπτό πρόσωπο και γυαλιά, γκρίζο μούσι και γκρίζους κροτάφους που υψώνονται σαν φλόγες. Μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη, όπου ήταν “λυκόπουλο”, κι έμαθε από τον πατέρα του να εντοπίζει τα πουλιά στο Σέντραλ Παρκ. Πήγε στο Yale, στη συνέχεια μετακόμισε στην Καλιφόρνια και πήρε διδακτορικό δίπλωμα σε μελέτες σχετικά με την ενέργεια από το UC Berkeley. Το 1987 ήταν ένας από τους τέσσερις ιδρυτές του Ινστιτούτου Ειρηνικού, το οποίο ειδικεύεται στην πολιτική για τα ύδατα και το 2003 χρίστηκε MacArthur Fellow.

Προς το τέλος του 2011 κάποιος του απέστειλε ανώνυμα ένα ιδιωτικό έγγραφο από το Ινστιτούτο Heartland, ένα συντηρητικό think tank που αρνείται την κλιματική αλλαγή. Το έγγραφο περιέγραφε ένα σχέδιο για την παραγωγή ενός αναλυτικού προγράμματος που θα διαρκoύσε από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο και σκοπό θα είχε την αμφισβήτηση της κλιματικής αλλαγής. Περιέγραφε επίσης τη “συνεισφορά” του ινστιτούτου σε επιστήμονες του κλίματος που ήδη την αμφισβητούσαν. “Θα μπορούσα να το είχα πετάξει. Θα μπορούσα να το είχα στείλει σε ένα δημοσιογράφο”, μου είπε ο Gleick, “αλλά επέλεξα να προσπαθήσω να το επιβεβαιώσω προσωπικά”. Δημιούργησε ένα λογαριασμό Gmail με το όνομα ενός από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Heartland και ζήτησε από το Heartland να του στείλει τα πιο πρόσφατα έγγραφα του ινστιτούτου. Αυτά που έλαβε τα μοίρασε σε δημοσιογράφους, οι οποίοι με τη σειρά τους τα δημοσίευσαν. Το ινστιτούτο δήλωσε ότι ένα από τα έγγραφα ήταν πλαστό. Ο Gleick έγραψε ένα κομμάτι στη Huffington Post αναγνωρίζοντας τι είχε κάνει και ζήτησε συγγνώμη που τους είχε εξαπατήσει.

“Το δικό μας Διοικητικό Συμβούλιο δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένο” είπε. “Εγώ παραιτήθηκα, διενήργησαν μια έρευνα που τελικά υποστήριξε τη δική μου εκδοχή κι εγώ πήρα ξανά τη θέση μου”. Εν τω μεταξύ, το Ινστιτούτο Heartland αγόρασε το domain με όνομα petergleick.com, όπου μπορεί κανείς να διαβάσει ένα αναλυτικό άρθρο με τίτλο “Γιατί δεν είναι ο Peter Gleick του Ινστιτούτου Ειρηνικού στη φυλακή;”. Ανεξάρτητα από αυτό, το 2016 ο Gleick παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου του Ινστιτούτου του Ειρηνικού μετά από σχεδόν 30 χρόνια και τώρα περνά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του γράφοντας σε ένα γραφείο στις εγκαταστάσεις του. Θεωρείται ειδήμονας σε θέματα ύδρευσης σε όλο τον κόσμο και γνώστης της κατάστασης που επικρατεί στην Καλιφόρνια.

ΝΕΡΟ
Ό,τι έχει απομείνει σήμερα από μία λίμνη που ήταν ίση με την μισή Ελλάδα.

Το Ινστιτούτο Ειρηνικού στεγάζεται σε ένα βικτοριανό σπίτι σε μια συνοικία γεμάτη τέτοια σπίτια στο Όκλαντ. Μια μέρα συνάντησα εκεί τον Gleick και μαζί ταξιδέψαμε ανατολικά για να επισκεφθούμε αυτά που ο ίδιος ονομάζει “σημάδια του νερού αιχμής” – μια ξενάγηση στην κρίση του νερού.

Πρώτα πήγαμε σε ένα αγρόκτημα με καρυδιές. Κατά τη διαδρομή, καθώς περνούσαμε μέσα από πράσινους λόφους, ο Gleick μου εξήγησε ότι υπάρχουν τρεις συνιστώσες του νερού αιχμής. Η πρώτη είναι το “ανανεώσιμο νερό αιχμής”. “Μια ανανεώσιμη πηγή περιορίζεται από τη ροή της” μου είπε. “Ποτέ δεν πρόκειται να τελειώσει, είναι σαν το φως του ήλιου. Το περισσότερο νερό είναι ανανεώσιμο βροχή, χιόνι, ποτάμια, όμως σε όλο και περισσότερα μέρη της Γης συναντάμε όρια εξαιτίας της χρήσης που γίνεται στον πιο ακραίο βαθμό. Τα κλασικό παράδειγμα είναι στον ποταμό Κολοράντο, όπου ούτε μία σταγόνα του δε φτάνει στο δέλτα του, στο Μεξικό. Χρησιμοποιείται όλο στην πορεία”.

Το περισσότερο νερό είναι ανανεώσιμο βροχή, χιόνι, ποτάμια, όμως σε όλο και περισσότερα μέρη της Γης συναντάμε όρια εξαιτίας της χρήσης που γίνεται στον πιο ακραίο βαθμό

Ακόμα κι ένας ποταμός όπως ο Κολοράντο, που χρησιμοποιείται τόσο έντονα, είναι μερικώς ανανεώσιμος. “Παίρνουμε περισσότερο το επόμενο έτος, όταν βρέχει και χιονίζει” συνέχισε ο Gleick. “Δεν είναι ότι δεν υπάρχει ποτέ νερό, αλλά υπάρχει ένα όριο στο πόσο μπορούμε να πάρουμε, κι αυτό το όριο, η αιχμή του, είναι η ανανεώσιμη ροή της πηγής”.

Ο Gleick ονομάζει τη δεύτερη συνιστώσα “μη ανανεώσιμο νερό αιχμής”. “Ακριβώς όπως το πετρέλαιο αιχμής” σημείωσε. “Ένας υδροφόρος ορίζοντας δεν είναι βιώσιμος αν οι άνθρωποι τον αντλούν γρηγορότερα από το φορτίο της φύσης. Οι άνθρωποι στην κεντρική κοιλάδα που έχουν δει τα πηγάδια τους να στεγνώνουν βιώνουν μη επιστρεφόμενο νερό αιχμής. Υπάρχει ακόμα νερό εκεί, αλλά η στάθμη των υπόγειων υδάτων έχει πέσει και μόνο οι φάρμες μπορούν να αντέξουν οικονομικά να σκάψουν το βαθύτερο πηγάδι. Θα μπορούσε να βρεθεί αλλού νερό γι’ αυτούς τους ανθρώπους θα μπορούσε να γίνει σύνδεση σε ένα δημοτικό σύστημα που ίσως να συνδέεται με έναν ποταμό. Κανείς δεν πεθαίνει από τη δίψα. Αλλά, ως γνωστόν, αναζητούμε τέτοιου τύπου λύσεις όταν κάτι τελειώνει. Γι’ αυτό επιστρέφουμε στην ερώτηση: “Μας τελειώνει το νερό;” Ναι, με τη μορφή μη ανανεώσιμων πηγών και ναι, με τη μορφή ανανεώσιμων πηγών”.

Το αγρόκτημα με τις καρυδιές ήταν περίπου 80 χλμ. βόρεια του Όκλαντ, στο Γουίντερς. “Όλο και περισσότεροι οπωρώνες εμφανίζονται γιατί φέρνουν χρήματα” παρατήρησε ο Gleick. “Υπάρχει μια διάκριση μεταξύ των ετήσιων καλλιεργειών, όπως είναι το βαμβάκι, το ρύζι, το σιτάρι και το καλαμπόκι, που σπέρνονται κάθε χρόνο, και των μόνιμων καλλιεργειών, όπως είναι τα φρούτα και οι ξηροί καρποί. Οι μόνιμες καλλιέργειες χρειάζονται μόνιμο νερό. Αν έχει ξηρασία και καλλιεργείς σιτάρι, µπορείς να αφήσεις τα χωράφια σου να ξεκουραστούν ένα χρόνο. Αν όµως καλλιεργείς αµύγδαλα, που σηµαίνει ότι έχεις κάνει µια επένδυση 20 ετών, πρέπει να ποτίζεις αυτά τα δέντρα, αλλιώς θα ξεραθούν πριν δώσουν καρπό. Αυτό ασκεί μεγαλύτερη πίεση στα υπόγεια ύδατα. Το πλεονέκτημα με τα δέντρα είναι ότι μπορείς να χρησιμοποιήσεις άρδευση με σταγόνες, που σημαίνει ότι στοχεύεις στις ρίζες και παρέχεις τη σωστή ποσότητα νερού την κατάλληλη στιγμή, επειδή υπάρχουν οθόνες στο έδαφος. Η άρδευση με σταγόνες είναι πιο αποτελεσματική από την άρδευση με πλημμύρες, όπου απλά πλημμυρίζεις τα χωράφια και ελπίζεις να ποτίζεις τη στιγμή που η καλλιέργεια το χρειάζεται περισσότερο”.

Το αγρόκτημα καρυδιών Sierra Orchards ανήκει σε έναν κτηνοτρόφο που ονομάζεται Craig McNamara, ο οποίος μοιάζει πολύ με τον πατέρα του, τον Robert McNamara, το γενικό γραμματέα Άμυνας την εποχή του Kennedy και του Johnson. Περάσαμε λασπωμένους δρόμους πάνω σε ένα ηλεκτρικό κάρο, το οποίο οδηγούσε ο McNamara, και είδαμε τα δέντρα και το σύστημα άρδευσης με σταγόνες και πώς λειτουργεί με ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικών υπολογιστών που του επιτρέπει να γνωρίζει πότε το έδαφος είναι ξηρό. Ύστερα σταθήκαμε δίπλα στο ρυάκι Putah, από το οποίο αντλεί το νερό. Με δεδομένο ότι η στάθμη ήταν ψηλά, εκείνος πλημμύρισε μερικά από τα χωράφια του με νερό από το ρυάκι για να αποκαταστήσει τα επίπεδα νερού στις καλλιέργειες. Τέλος, ο McNamara μας έδειξε φράχτες που είχε φυτέψει για να προσελκύσει έντομα και πουλιά κι ένα τεράστιο μηχάνημα που μετατρέπει τα κελύφη των καρυδιών σε οργανική ύλη που μπορεί να χρησιμοποιήσει ως λίπασμα. Στα περισσότερα γραφεία αγροκτημάτων που έχω επισκεφθεί η επιστήμη της λογιστικής κάνει κουμάντο, αλλά στην περίπτωση του McNamara έμοιαζε με κέντρο εντολών όπου θα μπορούσε να βρει ανά πάσα στιγμή σε μια οθόνη υπολογιστή ποιο τετραγωνικό μέτρο του αγροκτήματος του χρειαζόταν περισσότερο νερό και ποιο τετραγωνικό μέτρο είχε αρκετό.

Καθώς ο Gleick κι εγώ απομακρυνόμασταν, μου είπε ότι ο McNamara είναι μια περίπτωση που αξίζει να σημειωθεί, καθώς προσπαθεί να κάνει περισσότερα με λιγότερο νερό. “Οι φράχτες και το λίπασμα από τα κελύφη είναι πράγματα που οι περισσότεροι αγρότες θεωρούν ότι κοστίζουν χρήματα και ότι δεν πρόκειται να κάνουν άμεση απόσβεση της επένδυσης. Είναι πολύ χρήσιμα από πλευράς βιωσιμότητας, αν όμως ψάχνεις να μεγιστοποιήσεις το κέρδος, δεν μπαίνεις στον κόπο. Γι’ αυτό ο γείτονας χρησιμοποιεί εντομοκτόνα. Όμως, ενώ είναι πιο ακριβό να τοποθετήσεις συστήματα έξυπνου ποτίσματος και οθόνες που ελέγχουν την υγρασία του εδάφους, κάνεις απόσβεση με το να είναι το προϊόν σου οργανικό”.

V. “Μυστικός, απόκρυφος και συγκαλυμμένος”

Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται το νερό στη Μεσόγειο και τη Δύση και σε άλλα μέρη του πλανήτη αποτελεί παράδειγμα μιας αρχής του 19ου αιώνα που ονομάζεται “τραγωδία των κοινών”. Η τραγωδία των κοινών σημαίνει ότι, όταν υπάρχει διαθέσιμος πόρος για όλους και ο πόρος δε ρυθμίζεται το 19ο αιώνα ήταν η κοινή γη για βόσκηση βοοειδών, οι άνθρωποι θα τον χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους μέχρι να καταναλωθεί παρά να τον συντηρήσουν προς όφελος όλων. Είναι μια αρχή που εξακολουθεί να ισχύει ευρέως, στην υπεραλίευση, για παράδειγμα, στο Βόρειο Ατλαντικό και στην εξαφάνιση του μπακαλιάρου. Αρκετοί κανόνες που θεσπίστηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα διέπουν τους κανονισμούς για το νερό στη Δύση και μερικές φορές αντιβαίνουν ο ένας στον άλλο. Όπου μοιράζεται το νερό, ας πούμε, από έναν ποταμό ο κανόνας που συνήθως επικρατεί είναι “η πρώτη αντλία είναι η παλαιότερη αντλία” ή “ο πρώτος χρονικά είναι ο πρώτος στα δικαιώματα”. Αυτά τα παλαιότερα δικαιώματα ονομάζονται επίσης “δικαιώματα παλαιότητας” ή “δικαιώματα πριν από το 1914”. Σημαίνει ότι, ακόμα κι αν προηγείσαι χωροταξικά σε σχέση με κάποιον “παλιότερο”, δεν μπορείς να τραβήξεις νερό αν δεν τραβήξει πρώτα εκείνος όσο θέλει. Οι άνθρωποι χωρίς δικαιώματα παλαιότητας ενδέχεται να πάρουν μόνο “μετοχές νερού” και όχι νερό πραγματικό.

Οι καλλιεργητές της Καλιφόρνιας που αντλούν από τα πηγάδια δεν ασχολούνται με τις “μετοχές νερού”, αφού όσο τα πηγάδια βρίσκονται στην ιδιοκτησία τους, οι γεωργοί έχουν το δικαίωμα να τρυπάνε όσο βαθιά θέλουν. Στην Ινδία, σε μέρη της Κίνας και στις ΗΠΑ όσον αφορά τα υπόγεια ύδατα ισχύει ο “νόμος της μεγαλύτερης αντλίας”, που επιτρέπει σε έναν αγρότη να αποστραγγίζει το νερό, ακόμα κι από το γείτονά του, καθώς τα υπόγεια ύδατα δεν έχουν σαφή σύνορα. Είναι τόσες οι συμβάσεις, οι ρυθμίσεις και οι συμφωνίες που ορίζουν τη χρήση του νερού στη Δύση και έχουν συνυπάρξει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε ένα δικαστήριο του 1861 έγραψε ότι “ο μυστικός, απόκρυφος και συγκαλυμμένος” χαρακτήρας του πόρου τον έχει καταστήσει αδύνατο προς έλεγχο. Αδύνατο τότε, προφανώς αδύνατο τώρα και με αλόγιστη και αόριστη χρήση στα χρόνια που μεσολάβησαν.

VI. Το ποτήρι μισογεμάτο

Έξω από την είσοδο του εργοστασίου άντλησης Harvey O. Banks, έξω από το Τρέισι, ο Gleick σταμάτησε στην άκρη του δρόμου και άνοιξε ένα χάρτη. Από το παράθυρο φαινόταν μια μακριά γραμμή καταγάλανου νερού που πάνω της έλαμπε το φως του ήλιου σαν μια λωρίδα από χρώμιο “Εδώ είμαστε” είπε δείχνοντας στο χάρτη μια εκτεταμένη μπλε γραμμή από την ανατολή προς τη δύση. “Το σημείο όπου ο ποταμός Σαν Χοακίν συναντά τον ποταμό Σακραμέντο. Είναι το μεγαλύτερο δέλτα της Δυτικής Ακτής”.

Πάνω από το βάλτο ένα γεράκι με κόκκινη ουρά γλίστρησε στον ουρανό σαν σκέιτμπορντ. “Η τρίτη συνιστώσα του νερού αιχμής είναι το “οικολογικό νερό αιχμής”” συνέχισε ο Gleick. “Το ανανεώσιμο νερό αιχμής και το μη ανανεώσιμο νερό αιχμής περιγράφουν αποτελεσματικά τα προβλήματα με την προσφορά και τη ζήτηση. Ένα τρίτο πρόβλημα ωστόσο είναι οι οικολογικές ζημίες που προκαλούνται από την ανθρώπινη χρήση του νερού. Ας υποθέσουμε ότι παίρνουμε όλο και περισσότερο νερό από ένα ποτάμι. Καλλιεργούμε περισσότερα τρόφιμα, χρησιμοποιούμε περισσότερες ευρεσιτεχνίες, έχουμε μεγαλύτερο οικονομικό όφελος, αλλά το οικολογικό κόστος αυξάνεται επίσης, καθώς η αλιεία υποφέρει και οι υγρότοποι στεγνώνουν. Τελικά το αρνητικό οικολογικό κόστος υπερβαίνει τα οικονομικά οφέλη. Αυτό ορίζουμε ως “οικολογικό νερό αιχμής””. Ο Gleick έβαλε μπρος για ένα σημείο που οδηγούσε προς το αντλιοστάσιο, το οποίο μπορούσαμε να δούμε να στέκεται σαν φρούριο κρεμασμένο σε κάτι λόφους, περίπου 400 μ. μακριά.

Μέσω αγωγών και καναλιών το αντλιοστάσιο στέλνει νερό νότια, από το δέλτα μέχρι το Λος Άντζελες, το οποίο παίρνει το μεγαλύτερο μέρος του νερού από το βορρά. Τα δέλτα και οι εκβολές ποταμών απ’ όπου αντλεί συνήθως είναι περιοχές όπου τα πουλιά και τα ψάρια βρίσκουν τροφή και μεγαλώνουν τα μικρά τους, καθώς και μεταναστευτικές στάσεις για πτηνά. “Αντλώντας νερό από το δέλτα του Σαν Χοακίν”, είπε ο Gleick, “υπάρχει ανησυχία για εξαφάνιση πληθυσμών σολομού στο δέλτα, για άλλες απώλειες ψαριών και το για πώς αυτό επηρεάζει τον εναέριο δρόμο του Ειρηνικού (σ.σ. μια μεγάλη μεταναστευτική διαδρομή για τα πουλιά που περνά πάνω από την περιοχή)”.

Όπως οι άνθρωποι που χρειάζονται μόνο λίγες νότες για να καταλάβουν ένα τραγούδι, εντόπισε από μια ελαφριά κίνηση χρώματος στον αγρό έναν κορυδαλλό που προσγειώθηκε σε ένα φράχτη. “Υπάρχει ένα πεδίο μελέτης στην οικολογία που ονομάζεται “οικολογική αποτίμηση”” συνέχισε. “Ποια είναι η αξία ενός απειλούμενου είδους ψαριών ή, ακόμα χειρότερα, ενός είδους υπό εξαφάνιση; Το γεγονός ότι δεν είμαστε πολύ καλοί στην αποτίμηση αυτών των πραγμάτων δε σημαίνει ότι δεν έχουν καμία αξία. Το νερό αιχμής δεν πρέπει ποτέ να οδηγεί τους ανθρώπους να πεθαίνουν από την πείνα. Αν φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο, θα πρόκειται για μια αποτυχία των κυβερνήσεων. Το νερό αιχμής θα γίνει πρώτα αισθητό από τα οικοσυστήματα και τη γεωργία και τις οικονομίες. Βλέπουμε ήδη τον τρόπο με τον οποίο βλάπτει τις οικονομίες μας, ειδικά με την ξηρασία, στους αγρότες που αναγκάζονται να κάνουν αγρανάπαυση, γεγονός που οδηγεί στην ανεργία. Νομίζω ότι οι άνθρωποι στην Καλιφόρνια έχουν καταλάβει εδώ και πολύ καιρό ότι το σύστημα νερού μας δε βρίσκεται σε ισορροπία, αλλά βλέπουν το πρόβλημα από το δικό τους μετερίζι. Αν είσαι αγρότης και βλέπεις τους σολομούς ή τα σμήνη των πουλιών του δέλτα σαν υπεύθυνα για το νερό που χρησιμοποιείται με τρόπο που δε σε ωφελεί, νομίζεις ότι μπορείς να ζήσεις χωρίς τα ψάρια. Αν ενδιαφέρεσαι για τα ψάρια, μπορεί να σκεφτείς ότι ο αγρότης θα μπορούσε να καλλιεργήσει κάτι διαφορετικό ή το ίδιο, απλά με διαφορετικό τρόπο ώστε να χρησιμοποιεί λιγότερο νερό. Καμία από τις ομάδες των ανθρώπων δε μιλάει με την άλλη, αλλά είναι μιας ψευδής διχοτόμηση το να σκέφτεται κανείς ότι ο μόνος τρόπος για να λυθεί το πρόβλημα του νερού για τους ανθρώπους είναι να στερήσει το νερό από τα ψάρια”.

Ο Gleick πιστεύει ότι υπάρχουν δύο λύσεις: το σκληρό μονοπάτι και το απαλό μονοπάτι, έννοιες που τις βρίσκουμε και στην πολιτική για την ενέργεια. Το σκληρό μονοπάτι αντλεί νερό από το περιβάλλον κυρίως μέσω φραγμάτων και σηράγγων για μεταφορά νερού καθώς και εργοστασίων αφαλάτωσης. “Είναι αυτό που οι τύποι της Παγκόσμιας Τράπεζας και οι μηχανικοί έχουν εκπαιδευτεί να κάνουν” είπε ο Gleick. Το σκληρό μονοπάτι αποτελεί παράδειγμα σκέψης του 20ού αιώνα, το οποίο με τη σειρά του βασίστηκε στις έννοιες του 19ου αιώνα ότι οι πόροι ήταν απεριόριστοι και ότι η επιστήμη μπορούσε να ελέγξει τη φύση. Υπάρχουν ακόμα μέρη για να γίνουν φράγματα, αλλά τα φράγματα είναι πολύ ακριβά και η αφαλάτωση είναι πολύ δαπανηρή για να αποτελεί πρακτική οπουδήποτε αλλού εκτός από μέρη όπως ο Περσικός Κόλπος, όπου το πετρέλαιο πληρώνει γι’ αυτήν.

Το σκληρό μονοπάτι λέει ότι δεν πρέπει να υπάρχει νερό που δε χρησιμοποιείται και αδιαφορεί για τη ζωτικότητα ενός οικοσυστήματος. Κατά το σκεπτικό του, ένα εξαντλημένο σύστημα μπορεί να ανταλλαχθεί με ένα νέο, όπως μπορούν να βρεθούν νέα αποθέματα πετρελαίου. Το απορριφθέν σύστημα θα πεθάνει ή θα ανακάμψει, αλλά το καραβάνι θα έχει πάει παρακάτω. Ένα παράδειγμα είναι ο ποταμός Κολοράντο, το πέρασμα του οποίου χρησιμοποιείται σε τόσο υπερβολικό βαθμό, που μόνο μία φορά τα τελευταία 20 χρόνια έχει φτάσει το ποτάμι στο δέλτα του Μεξικού πριν στερεύσει.

“Ήδη επαναχρησιμοποιούμε το νερό από τις τουαλέτες, τα καζανάκια που τραβάμε” είπε. “Δεν πίνουμε ακόμα αυτό το νερό επειδή δε χρειάζεται.

Το απαλό μονοπάτι περιλαμβάνει συντήρηση και τακτικές όπως η συλλογή νερού από τις καταιγίδες ή επεξεργασία των λυμάτων και η επαναχρησιμοποίηση σκέψεις που ταιριάζουν στον 21ο αιώνα, όπως τις αποκαλεί ο Gleick. “Ήδη επαναχρησιμοποιούμε το νερό από τις τουαλέτες, τα καζανάκια που τραβάμε” είπε. “Δεν πίνουμε ακόμα αυτό το νερό επειδή δε χρειάζεται. Το κάνουν όμως σε περιοχές όπως η Αφρική και η Σιγκαπούρη, όπου το αποκαλούν “νέο νερό” στην προσπάθεια να το προμοτάρουν. Το χρησιμοποιούμε για λιγότερο προφανείς σκοπούς: αρδεύσεις, εγκαταστάσεις ψύξης και αποκατάσταση υπόγειων υδάτων”.

Ο Gleick μπήκε στο πάρκινγκ του εργοστασίου άντλησης, όπου υπήρχαν μόνο μερικά αυτοκίνητα. “Είμαι μεγάλος fan της αγροτικής παραγωγής της Καλιφόρνιας” είπε. “Είμαι όμως και μεγάλος fan των οικοσυστημάτων και της αξιόπιστης παροχής αστικών υδάτων. Πιστεύω ότι μπορούμε να έχουμε μια υγιή αγροτική οικονομία και να ανταποκριθούμε στις βασικές ανθρώπινες ανάγκες για το νερό και να σώσουμε τα ψάρια, αλλά όχι με τον τρόπο που κάνουμε σήμερα τα πράγματα”.

“Κι αν τα πράγματα δε λειτουργήσουν τελικά;” τον ρώτησα.

“Αυτό είναι το δυστοπικό όραμα, το οποίο δε νομίζω ότι θα συμβεί, γιατί ελπίζω και πιστεύω ότι θα είμαστε πιο έξυπνοι από αυτό”, δήλωσε ο Gleick, “αλλά το δυστοπικό μέλλον είναι αυτό στο οποίο χάνουμε όλο και περισσότερους τύπους αλιείας, οι σολομοί εξαφανίζονται, οι μεταναστεύσεις των πτηνών σχεδόν σταματούν, μια αλατούχα λίμνη που τροφοδοτείται από τον ποταμό Κολοράντο εξαφανίζεται και η τοξική σκόνη εξαπλώνεται στη Nότια Καλιφόρνια, όπως έκανε όταν η πόλη του Λος Άντζελες στράγγιξε τη λίμνη Όουενς. Επιπλέον, μια σειρά από μεγάλες φάρμες βγαίνουν εκτός παραγωγής και, λαμβάνοντας υπόψη πόσο βασίζεται η χώρα και ο κόσμος στις καλλιέργειες της Καλιφόρνιας, καταλαβαίνουμει ότι το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό. Επίσης, τα αστικά ύδατα γίνονται όλο και πιο ακριβά, γιατί πρέπει να στραφούμε στην αφαλάτωση, συνεπώς περισσότεροι πληθυσμοί δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές και προσιτό οικονομικά νερό. Αυτό που με κάνει αισιόδοξο είναι το γεγονός ότι είναι προφανές πως μπορούμε να δράσουμε διαφορετικά. Θα έκανα κάτι άλλο αν δεν είχα αυτή την αισιοδοξία, αν και μετριάζεται για δύο λόγους. Ο ένας είναι είναι ότι, αν και πιστεύω αληθινά ότι κινούμαστε προς μια βιώσιμη διαχείριση και χρήση του νερού, θεωρώ ότι θα συμβούν άσχημα πράγματα στην πορεία θα χάσουμε κάποια πράγματα για πάντα, όπως κάποια είδη ζώων. Ο δεύτερος είναι το ότι δε θα υποφέρουν όλοι το ίδιο. Οι πλούσιοι μπορούν να απομονωθούν σε κάποιο βαθμό από την αλλαγή του κλίματος και τα προβλήματα ύδατος, αλλά οι φτωχοί θα υποφέρουν. Δεν ήταν πλούσιες οι κοινότητες στην κεντρική κοιλάδα που είδαν τα πηγάδια τους να στεγνώνουν”.

Για αρκετά λεπτά βρισκόμασταν δίπλα στο υδραγωγείο και, όπως οι άνθρωποι κοιτάζουν μια βαθιά τρύπα στο έδαφος, απλά παρακολουθούσαμε το νερό να ρέει προς τα νότια. Στη συνέχεια ο Gleick είπε: “Όταν αρχίζεις να πιέζεις τα όρια του νερού αιχμής, πρέπει να αρχίσεις να κάνεις τα πράγματα διαφορετικά. Δεν πρόκειται να χτίσουμε πολλά ακόμα μεγάλα φράγματα και έχουμε υπεράντληση υπόγειων υδάτων, αλλά αυτό θα οδηγήσει στην καινοτομία. Αυτή είναι η κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουμε. Δεν υπάρχει πια νέο νερό”.

VII. Το ποτήρι μισοάδειο

Νωρίτερα ο Gleick είχε πει: “Στην Καλιφόρνια έχουμε όλα τα προβλήματα ύδρευσης στον κόσμο με τη μία ή την άλλη μορφή. Υπάρχει όμως μία εξαίρεση: δεν έχουμε πραγματική βία, ακόμα”. Αλλού, πάλι, έχουν το μερίδιό τους. Το 2016 στο Νταρφούρ 70 άνθρωποι σκοτώθηκαν “σε συγκρούσεις μεταξύ αγροτών και κτηνοτρόφων για την πρόσβαση σε υδάτινους πόρους και γη”, σύμφωνα με το Χρονολόγιο Συγκρούσεων του Νερού του Ινστιτούτου Ειρηνικού.

ΝΕΡΟ
Ένα φράγμα κοντά στο Κέιπ Τάουν που δύσκολα δικαιολογεί την ύπαρξή του.

Τα τελευταία χρόνια πολλές από τις συγκρούσεις για το νερό στις οποίες έχουν σκοτωθεί άνθρωποι έχουν γίνει στην Ινδία. Κάποιες περιπτώσεις αφορούσαν διαμαρτυρίες για φράγματα ή κανάλια, ενώ κάποιες άλλες ήταν διαμάχες μεταξύ αγροτών και κτηνοτρόφων. Το 2014 στη βόρεια Ινδία κατά τη διάρκεια μιας ξηρασίας μια ομάδα ληστών απείλησε ότι θα σκότωνε ανθρώπους που ζούσαν στα χωριά κοντά στο κρησφύγετό της, εκτός κι αν τους έφερναν κάθε μέρα νερό. Είκοσι οκτώ χωριά δήλωσαν ότι θα υπάκουαν σ’ αυτό που ονόμαζαν “φόρο νερού”. Έμμεσα το νερό επηρεάζει την πολιτική μετανάστευση, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει την πολιτική υπό μορφή αντιδράσεων στη μετανάστευση, όπως η άνοδος στην Ευρώπη του δεξιού εθνικισμού και η εκλογή στην Ιταλία το Μάρτιο των λαϊκιστών που είναι ενάντιοι στους μετανάστες. Πέρυσι ο πάπας Φραγκίσκος αναρωτήθηκε “αν βρισκόμαστε στο δρόμο προς ένα μεγάλο παγκόσμιο πόλεμο γύρω από το νερό”. Οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι ένας πόλεμος για το νερό είναι απίθανος τείνουν να επισημαίνουν πόσο δύσκολο είναι να μετακινηθεί αυτό το αγαθό, αλλά δεν είναι πιο δύσκολο να μετακινήσεις νερό από το να μετακινήσεις πετρέλαιο.

Ο Gleick πιστεύει ότι το νερό είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσει πόλεμο, αλλά περισσότερο πιθανό να χρησιμοποιηθεί ως όπλο. Το 2014 το περιοδικό Weather, Climate, and Society δημοσίευσε ένα άρθρο του Gleick με τίτλο “Το νερό, η ξηρασία, η κλιματική αλλαγή και οι συγκρούσεις στη Συρία”. Περιέγραψε τις συγκρούσεις νερού της περιοχής, οι οποίες είναι αρχαίες – η πρώτη, σύμφωνα με το Χρονολόγιο Συγκρούσεων του Νερού, φαίνεται να έχει συμβεί πριν από 4.500 χιλιάδες χρόνια, όταν ο βασιλιάς Urlama εξέτρεψε το νερό μέσω των καναλιών για να το στερήσει από τον εχθρό. Πιο πρόσφατα η αλλαγή του κλίματος και η έλλειψη γλυκού νερού που προκλήθηκε από την ξηρασία μεταξύ 2006 και 2011 οδήγησαν σ’ αυτό που ένας ειδικός χαρακτήρισε ως “το πιο σοβαρό σύνολο αποτυχιών καλλιέργειας από τότε που οι αγροτικοί πολιτισμοί ξεκίνησαν να καλλιεργούν στη γόνιμη γη της Μέσης Ανατολής, πολλές χιλιάδες χρόνια πριν”. Το άρθρο του Gleick καταπιανόταν με το πώς όλα αυτά ενθάρρυναν τη δυσαρέσκεια που οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. “Κανείς δεν υποστηρίζει ότι η κλιματική αλλαγή ή η ξηρασία προκάλεσε τον εμφύλιο πόλεμο” μου είπε. “Είχαν όμως μια επιρροή. Και μετά την έναρξη του εμφύλιου πολέμου υπήρξαν μαζικές και αδυσώπητες επιθέσεις από σχεδόν όλα τα κόμματα εναντίον πολιτών και υποδομών, συμπεριλαμβανομένων των υδάτινων πόρων. Επιθέσεις στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας υδάτων του Χαλεπίου, επιθέσεις στο Ιράκ σε τοπικά συστήματα ύδρευσης – χρήση του νερού ως όπλου. Το ISIS κατέλαβε φράγματα στον Τίγρη και τον Ευφράτη και απελευθέρωσε νερό στα κατάντη χωριά για να αποτρέψει επιθέσεις στις βάσεις του”.

“Ο πόλεμος του νερού” είναι ένας ταιριαστός τίτλος, είπε ο Gleick, αλλά πιστεύει ότι οποιαδήποτε τέτοια σύγκρουση μεταξύ εθνών θα ήταν πιο περίπλοκη. “Η Ινδία και το Πακιστάν παλεύουν από πάντα για το νερό στην περιοχή του Κασμίρ”, ανέφερε, “αλλά, αν μια διαμάχη εξελισσόταν σε πόλεμο, το νερό θα ήταν μόνο ένα μέρος της αιτίας. Η Αίγυπτος έχει απειλήσει την Αιθιοπία για ένα φράγμα που χτίζει πάνω στο Νείλο στα σύνορα της Αιθιοπίας και του Σουδάν. Η Αίγυπτος είναι απόλυτα εξαρτημένη από το Νείλο, αλλά θα έκαναν επίθεση στο φράγμα; Δεν το νομίζω, αλλά είναι δυνατό”.

Το μέλλον είναι σπάνια μια συνέχεια του παρόντος και συνήθως δεν εκτυλίσσεται όπως περιμένουμε. Ίσως να μη μας τελειώσει το νερό. Ίσως η επιστήμη να βρει ένα καλύτερο μέσο για την παροχή πόσιμου νερού από το νερό που αποβάλλεται και τα λύματα. Έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε ότι οι κοινωνικές καταστροφές συμβαίνουν σε μέρη όπου οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί από εμάς, όμως τα θέματα φυλής και πολιτισμού φαίνονται μη σχετικά όταν όλοι χρειαζόμαστε 2 λίτρα καθημερινά για να επιβιώσουμε. Όταν μια περιοχή στερέψει από νερό, οι άνθρωποι που παραμένουν εκεί δεν πεθαίνουν πραγματικά από τη δίψα. Πεθαίνουν κυρίως από τις ασθένειες που προέρχονται από την κατανάλωση κακού νερού. Σ’ αυτές τις περιοχές η εξίσωση είναι σύντομη: η ζήτηση, η απλή ανθρώπινη ανάγκη, η διαβεβαίωση, ακόμα και ενός δικαιώματος, ξεπερνά την προσφορά.

Γράφει: Γιώργος Ρομπόλας www.esquire.com.gr

Η Ελλάδα 32η διεθνώς σε αριθμό κρουσμάτων

Η Ελλάδα 32η διεθνώς σε αριθμό κρουσμάτων του κορονοϊού 55η σε αναλογία κρουσμάτων στον πληθυσμό…

Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον με 530 επιβεβαιωμένα κρούσματα έως τις 21 Μαρτίου στην 32η θέση παγκοσμίως σε συνολικό αριθμό διαγνωσμένων κρουσμάτων, έναντι της 25ης που βρισκόταν πριν δέκα μέρες, καθώς αυξάνονται σταδιακά τα κρούσματα σε χώρες με πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό από τη δική μας.

Όσον αφορά τα ενεργά κρούσματα (δηλαδή αυτά που προκύπτουν αν από τα συνολικά κρούσματα αφαιρεθούν οι θάνατοι και οι αναρρώσεις), η χώρα μας με 498 περιστατικά βρίσκεται στην 33η θέση. Η Ελλάδα έχει εξάλλου περίπου 51 επιβεβαιωμένα κρούσματα ανά ένα εκατομμύριο πληθυσμού, μια αναλογία που την τοποθετεί αρκετά χαμηλά, στην 55η θέση παγκοσμίως.

Η Ελλάδα είναι επίσης στην 31η θέση, όσον αφορά τον αριθμό των ασθενών με Covid-19 που έχουν αναρρώσει (19 έως τώρα). Ακόμη, έχοντας 18 ασθενείς σε σοβαρή κατάσταση, είναι 17η διεθνώς σε σοβαρά περιστατικά, τα οποία στη χώρα μας αποτελούν περίπου το 4% των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων (δηλαδή το ένα στα 25).

Η χώρα μας με 13 θανάτους- βρίσκεται στην 24η θέση παγκοσμίως στον αριθμό των θυμάτων της νόσου. Σε σχέση με τον πληθυσμό της, η Ελλάδα έχει μέχρι στιγμής ένα θάνατο ανά 801.773 κατοίκους, εμφανίζοντας μικρότερο ποσοστό θνητότητας από πολλές άλλες χώρες σε σχέση με τον πληθυσμό τους.

Συγκριτικά, η Ιταλία έχει τη χειρότερη αναλογία διεθνώς με ένα θάνατο από κορονοϊό ανά 12.530 κατοίκους, η Ισπανία έχει ένα θάνατο ανά 33.855 κατοίκους, το Ιράν ένα θάνατο ανά 53.980 κατοίκους, η Ελβετία ένα θάνατο ανά 108.182 κατοίκους, η Γαλλία ένα θάνατο ανά 116.145 κατοίκους, η Ολλανδία ένα θάνατο ανά 125.991 κατοίκους, το Βέλγιο ένα θάνατο ανά 172.979 κατοίκους, η Βρετανία ένα θάνατο ανά 291.356, η Κίνα ένα θάνατο ανά 441.374 κατοίκους, η Δανία ένα θάνατο ανά 445.554 κατοίκους, η Ν.Κορέα ένα θάνατο ανά 492.972 κατοίκους, η Σουηδία ένα θάνατο ανά 504.963 κατοίκους και η Νορβηγία ένα θάνατο ανά 774.463 κατοίκους.

Αναφορικά με την αναλογία θανάτων προς επιβεβαιωμένα κρούσματα, στην Ελλάδα υπάρχει έως τώρα ένας θάνατος για κάθε 41 κρούσματα περίπου. Τη χειρότερη αναλογία έχει η Ιταλία με ένα θάνατο ανά 11 κρούσματα και ακολουθούν έχοντας χειρότερη αναλογία σε σχέση με την Ελλάδα το Ιράν με ένα θάνατο ανά 13 κρούσματα, η Ισπανία με ένα θάνατο ανά 18 κρούσματα, η Βρετανία με ένα θάνατο ανά 21 κρούσματα, η Κίνα με ένα θάνατο ανά 25 κρούσματα, η Γαλλία με ένα θάνατο ανά 26 κρούσματα και η Ολλανδία με ένα θάνατο ανά 27 κρούσματα.

Το Βέλγιο έχει περίπου την ίδια αναλογία με την Ελλάδα (ένας θάνατος ανά 42 κρούσματα), ενώ την καλύτερη αναλογία διεθνώς έχει η Γερμανία με μόλις ένα θάνατο για κάθε 266 κρούσματα. Η Ν.Κορέα έχει ένα θάνατο ανά 85 κρούσματα, ενώ οι ΗΠΑ ένα στα 77 μέχρι στιγμής.

Ειδική μνεία αξίζει στην Τουρκία, την τελευταία χώρα της ευρωπαϊκής ηπείρου που δήλωσε κρούσμα κορονοϊού, έχοντας με την καθυστέρησή της πυροδοτήσει απορίες, αν όχι υποψίες. Ήδη η γειτονική χώρα των περίπου 85 εκατομμυρίων κατοίκων έχει αναφέρει 947 κρούσματα και 21 θανάτους, γεγονός που την τοποθετεί στην 24η θέση σε αριθμό κρουσμάτων διεθνώς και στην 16η θέση σε αριθμό θυμάτων της νόσου.

Την πρώτη πεντάδα σε επιβεβαιωμένα κρούσματα απαρτίζουν η Κίνα (81.054), η Ιταλία (53.578), οι ΗΠΑ (26.867), η Ισπανία (25.496) και η Γερμανία (22.364).

Οι πέντε πρώτες χώρες σε αριθμό θανάτων από τον κορονοϊό είναι η Ιταλία (4.825), η Κίνα (3.261), το Ιράν (1.556), η Ισπανία (1.381) και η Γαλλία (562).

Την πρώτη πεντάδα σε αριθμό κρουσμάτων σε σοβαρή-κρίσιμη κατάσταση στα νοσοκομεία αποτελούν η Ιταλία (2.857), η Κίνα (1.845), η Ισπανία (1.612), η Γαλλία (1.525) και οι ΗΠΑ (708).

Γιάννης Μακρής www.ogdoo.gr

Όλες οι τελευταίες εξελίξεις συνοπτικά

Small Hands holding the world with global connection concept.

Ο πλανήτης σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Όλες οι τελευταίες εξελίξεις συνοπτικά…

Νέοι απολογισμοί, νέα μέτρα, σημαντικότερα γεγονότα. Ακολουθούν στοιχεία με τις τελευταίες εξελίξεις της πανδημίας Covid-19 σε όλο τον κόσμο.

Σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε κατ’ οίκον περιορισμό

Περισσότεροι από 900 εκατομμύρια άνθρωποι σε περισσότερες από 35 χώρες σε όλο τον κόσμο καλούνται από τις αρχές να μείνουν σπίτι, με βάση στοιχεία του Γαλλικού Πρακτορείου.

Οι περισσότεροι πολίτες υπόκεινται σε υποχρεωτικό περιορισμό, όπως στη Γαλλία και την Ιταλία. Στους υπολοίπους έχει επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας, καραντίνα ή υπόκειται σε μέτρα μη αναγκαστικού χαρακτήρα να μην εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Στις ΗΠΑ, το 30% του πληθυσμού έχει τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό, με διαφορετικού τύπου μέτρα, ιδίως στη Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες και το Σικάγο.

Στη Λατινική Αμερική, η Κολομβία θα εφαρμόσει υποχρεωτικό περιορισμό από το βράδυ της Τρίτης, ενώ στη Βολιβία, όπου αναβλήθηκαν οι προεδρικές εκλογές, η κυβέρνηση έχει επιβάλει καραντίνα στην χώρα από την Κυριακή. Στη Βραζιλία, η πολιτεία του Σάο Πάολο θα βρίσκεται σε καραντίνα για δεκαπέντε ημέρες από την Τρίτη.

Στην Αφρική, ο περιορισμός θα εφαρμοστεί σε όλο την Τυνησία, από σήμερα Κυριακή, το ίδιο και στη Ρουάντα.

Πάνω από 12.000 θάνατοι παγκοσμίως

merlin 170410329 41442a1b 44e6 425a 91f5 11ba9e0faf04 articleLarge

Πάνω από 291.420 κρούσματα έχουν καταγραφεί σε 165 χώρες και περιοχές από την έναρξη της πανδημίας. Τουλάχιστον 12.725 άνθρωποι έχουν πεθάνει εξαιτίας του ιού, σύμφωνα με την καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου έως χθες Σάββατο στις 21:00 ώρα Ελλάδας.

Στην Ιταλία έχουν πεθάνει 4.825 άνθρωποι σε 53.578 επιβεβαιωμένα κρούσματα. Η Κίνα έχει 81.008 κρούσματα, συμπεριλαμβανομένων 3.255 θανάτων.

Οι χώρες με τους περισσότερους θανάτους μετά την Ιταλία και την Κίνα είναι το Ιράν με 1.556 νεκρούς σε 20.610 κρούσματα, η Ισπανία με 1.326 θανάτους (24.926 κρούσματα), η Γαλλία με 562 θανάτους (14.459 κρούσματα) και οι ΗΠΑ με 278 νεκρούς (22.177 κρούσματα).

Αυστηρότερα μέτρα

AP 20080604661568 768x512

Η Ιταλία διέκοψε όλες τις παραγωγικές δραστηριότητες οι οποίες δεν θεωρούνται βασικής σημασίας και αυστηροποίησε τους κανόνες περιορισμού με το κλείσιμο όλων των χώρων πρασίνου.

Στη Γαλλία τέθηκαν πρόσθετοι περιορισμοί μετακίνησης και απαγόρευση κυκλοφορίας σε αρκετές πόλεις του νότου.

Η Ελβετία απαγόρευσε τις συναθροίσεις άνω των πέντε ατόμων.

Η Γεωργία και το Κιργιζιστάν κήρυξαν χθες κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Απαγόρευση κυκλοφορίας επιβλήθηκαν στην Αϊτή, τη γειτονική Δομινικανή Δημοκρατία, την Ιορδανία, την Ρουμανία και την Μπουρκίνα Φάσο.

Κλείσιμο συνόρων

http com.ft.imagepublish.upp prod us.s3.amazonaws

Από την Τρίτη τουρίστες θα ξεκινήσουν να φεύγουν από την Κούβα, που έκλεισε τα σύνορα της σε μη κατοίκους.

Η Ακτή Ελεφαντοστού και η Μπουρκίνα Φάσο έκλεισαν τα σύνορά τους από αυτό το Σαββατοκύριακο, όπως η Ρουάντα.

Η Βραζιλία θα κλείσει από τη Δευτέρα τα σύνορά της σε υπηκόους από την Ευρώπη, την Αυστραλία και πολλές ασιατικές χώρες.

Το Πακιστάν διέκοψε όλες τις διεθνείς πτήσεις.

Η Ρουμανία απαγορεύει την είσοδο αλλοδαπών πολλών εθνικοτήτων στην επικράτειά της.

Αιτήματα για αναβολή των Ολυμπιακών Αγώνων

Πληθαίνουν τα αιτήματα για αναβολή των Ολυμπιακών Αγώνων που είναι προγραμματισμένο να διεξαχθούν από τις 24 Ιουλίου έως τις 9 Αυγούστου στο Τόκιο.

Μετά τις ομοσπονδίες κολυμβήσεων των ΗΠΑ και Γαλλίας και την Νορβηγική Ολυμπιακή Επιτροπή, οι αθλητικές ομοσπονδίες των ΗΠΑ της Ισπανίας ζήτησαν και αυτές από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή την αναβολή των Αγώνων.

Γιάννης Μακρής www.ogdoo.gr

Η σωστή χρήση των γαντιών

Η σωστή χρήση των γαντιών. Πώς πρέπει να τα χρησιμοποιούμε για να προστατευτούμε από τον κορονοϊό…

Τις ημέρες αυτές που προσπαθούμε όλοι να προφυλαχθούμε και να προφυλάξουμε τους γύρω μας από την επιδημία του κορονοϊού που βρίσκεται εξέλιξη στη χώρα μας μερικές χρήσιμες οδηγίες για τη χρήση των γαντιών.

Πριν φορέσετε τα γάντια, πάντα πλένετε τα χέρια σας με σαπούνι για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα και τα σκουπίζετε.

Φοράτε το σωστό μέγεθος.

Αλλάζετε γάντια, όπως θα πλένατε τα χέρια σας αν δεν φορούσατε γάντια, τουλάχιστον κάθε 4 ώρες.

Τα γάντια θα πρέπει να αφαιρούνται κάθε φορά που χρησιμοποιείτε την τουαλέτα ή τρώτε ή χειρίζεστε σκουπίδια ή καθαρίζετε επιφάνειες.

Δε θα πρέπει να αγγίζετε το πρόσωπό σας ενώ φοράτε τα γάντια.

Το γάντι του χεριού που θα χρησιμοποιηθεί για τη χρηματική συναλλαγή πρέπει να αντικαθίσταται.

Αντικαταστήστε κατεστραμμένα ή σκισμένα γάντια αμέσως.

Μην επαναχρησιμοποιείτε γάντια φορεμένα.

Αφαιρείτε το κάθε γάντι χωριστά πιάνοντάς το από τη μανσέτα.

Πλύνετε τα χέρια σας ακόμα και αν φοράτε γάντια, καθώς τα μολυσμένα γάντια όταν αφαιρεθούν μπορεί να μεταδώσουν τον ιό στα χέρια σας.

Πηγή: thetoc.gr

Αφυδάτωση: Γιατί είναι SOS για τον οργανισμό

Χωρίς φαγητό μπορούμε να ζήσουμε για πολλές εβδομάδες, χωρίς νερό όμως θα πεθαίναμε σε λίγες ημέρες. Η αφυδάτωση είναι μια σοβαρή συνέπεια της ανεπαρκούς πρόσληψης νερού και τα συμπτώματά της ποικίλλουν, ανάλογα με το βαθμό της. Και κάτι που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε ίσως: Όταν φτάσουμε να νιώσουμε δίψα, ο οργανισμός μας είναι ήδη αφυδατωμένος. 

Το χρονικό της αφυδάτωσης στον οργανισμό μας 

  • Η απώλεια υγρού στο 1% του σωματικού βάρους μειώνει τη θερμορρύθμιση. Σε αυτή τη φάση αρχίζουμε να νιώθουμε δίψα. 
  • Στο 2% η δίψα γίνεται πιο έντονη. Ο αφυδατωμένος νιώθει σοβαρή δυσφορία και κόβεται η όρεξη. 
  • Στο 3% περίπου εμφανίζεται ξηροστομία.
  • Σε απώλεια υγρών στο βαθμό του (μόλις) 4% μειώνονται οι εγκεφαλικές λειτουργίες με αποτέλεσμα η εγκεφαλική απόδοση να πέφτει κατά 20-30%.
  • Στο 5% παρατηρούνται δυσκολία στη συγκέντρωση, πονοκέφαλος και υπνηλία. Στις επόμενες δύο ποσοστιαίες μονάδες απώλειας υγρών στο σώμα, μουδιάζουν τα άκρα και κάπου γύρω στο 7% αρχίζουν να καταρρέουν τα συστήματα του οργανισμού. 
  • Η απώλεια στο βαθμό του 10% μπορεί να είναι καθοριστική για τη ζωή του ανθρώπου. 

4 σημαντικές πληροφορίες για την αναγνώριση της αφυδάτωσης

  • Η αφυδάτωση είναι εύκολο να προκληθεί σε μωρά και σε ηλικιωμένους ανθρώπους καθώς στην πρώτη περίπτωση τα συστήματα του οργανισμού δεν είναι πλήρως ώριμα, ενώ στη δεύτερη έχουν αρχίσει να φθίνουν σε αποτελεσματικότητα της λειτουργίας τους. 
  • Στα παιδιά, η διάρροια και ο εμετός είναι βασικές αιτίες αφυδάτωσης. Εάν το παιδί πάσχει από γαστρεντερίτιδα είναι σημαντικό να πίνει το παιδί μικρές γουλιές νερό. Εάν δεν μπορεί να το κρατήσει στο στομάχι του, είναι σημαντικό να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο. 
  • Στα μικρά παιδιά, το βασικό σύμπτωμα της αφυδάτωσης είναι τα ξηρά χείλη και στόμα. Επίσης, τα μωρά βρέχουν λιγότερες πάνες ενώ τα νήπια πηγαίνουν στην τουαλέτα με διαστήματα μεγαλύτερα των τριών ωρών. 
  • Στους ηλικιωμένους η αφυδάτωση μπορεί να συνδέεται εκτός από νοσήματα όπως γαστρεντερίτιδα στη φαρμακευτική τους αγωγή, εάν δεν είναι σωστά ρυθμισμένη. Η αφυδάτωση μπορεί να εκδηλωθεί με ξηρό στόμα και γλώσσα, ξηρό δέρμα και σε πιο σοβαρές περιπτώσεις με απάθεια.

www.capital.gr

Τα fake news δείχνουν πιο επικίνδυνα από ποτέ

Οι θεωρίες συνωμοσίας καλπάζουν εν μέσω κορονοϊού. Βιολογικά όπλα, πειράματα του Bill Gates, εξωγήινοι και κατάρες του Αλλάχ. Τα fake news δείχνουν πιο επικίνδυνα από ποτέ…

Οι φήμες και οι διαδόσεις δεν είναι κάτι που ανακαλύψαμε τα χρόνια του ίντερνετ. Ο κίτρινος τύπος και οι ανεπιβεβαίωτες ειδήσεις πάντοτε πλήγωναν την αξιοπιστία της ειδησεογραφίας. Απλά, σήμερα, έχουμε στα χέρια μας “πυρηνικά όπλα” που μπορούν να τινάξουν την αλήθεια στον αέρα: ίντερνετ, blogs, social media, αστραπιαίες ταχύτητες μετάδοσης. Κάθε μικρό ψέμα και είδηση χωρίς βάση μπορεί να μετατραπεί σε ένα διαδικτυακό τσουνάμι. Τα fake news είναι εδώ, πιο δυνατά από ποτέ, και στην εποχή του κορονοϊού καλπάζουν.

Ήταν αναμενόμενο ότι μία τέτοιους μεγέθους πανδημία με χιλιάδες νεκρούς και ανυπολόγιστες ζημιές θα λειτουργούσε ως βούτυρο στο ψωμί του κάθε επιτήδειου. Οι θεωρίες συνωμοσίας έμοιαζαν έτοιμες από καιρό, απλά χρειαζόταν κάποιος να πατήσει το κόκκινο κουμπί για να εκτοξευτούν. Στην Ελλάδα το πλέον χαρακτηριστικό ήταν αυτό που συνέβη στην αρχή της υγειονομικής κρίσης: Ο Κυριάκος Βελόπουλος, εκλεγμένος Βουλευτής και Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, βρέθηκε να πουλάει αμφιβόλου αποτελεσματικότητας κηραλοιφές, οι οποίες προστατεύουν από τον κορονοϊό. Τα fakes news χτύπησαν κόκκινο με τη μία δηλαδή.

Φυσικά, δεν είναι μόνο η Ελλάδα έκθετη σε ακραίες θεωρίες συνωμοσίας. Αυτές, συνήθως, άλλωστε ξεκινούν από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Το γεγονός, μάλιστα, ότι στο επίκεντρο της κρίσης βρέθηκε η Κίνα ήταν ιδανικό πάτημα για ξενοφοβικές ιαχές από την πλευρά του Donald Trump αλλά και τον υπερσυντηρητικών κύκλων που τον υποστηρίζουν. Η εφημερίδα Washington Times, γνωστή για την άρνησή της να παραδεχθεί την κλιματική αλλαγή αλλά και την ισλαμοφοβία που τη χαρακτηρίζει, μίλησε στα τέλη Ιανουαρίου με τον Dany Shoham, έναν πρώην εργαζόμενο των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ, ο οποίος λίγο έως πολύ είπε ότι πρόκειται (μάλλον) για βιολογικό όπλο που ξέφυγε από το εργαστήριο. Χωρίς να παρουσιάσει στοιχεία, απλά ως επίκληση στη δική του αυθεντία. 

Εκείνο που ξεκίνησε ως ένα απλό άρθρο των Washington Times, βέβαια, ήρθε ξανά και ξανά να “στοιχειώσει” την παγκόσμια ειδησεογραφία με διαφορετικούς τρόπους. Τις τελευταίες μέρες διακινήθηκε αρκετά στο ελληνικό ίντερνετ μία φήμη που ήθελε τον κορονοϊό να είναι δημιούργημα κάποιου εργαστηρίου. Ευτυχώς, υπήρξαν αρκετά δημοσιεύματα που καθάρισαν το τοπίο από την ομίχλη των fake news.

Το γεγονός, τώρα, ότι το 2015 ο Bill Gates είχε προειδοποιήσει για τον κίνδυνο μίας πανδημίας, ήταν ο βασικός λόγος για να φιγουράρει το όνομά του πολύ ψηλά στη λίστα με τις συνωμοσιολογίες. Έτσι εκείνος, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, το Pirbright Institute και το ίδρυμα Melina & Bill Gates Foundation βρέθηκαν μπλεγμένοι σε ένα “φανταστικό σενάριο” που έμοιαζε βγαλμένο από τις σελίδες του Dan Brown. Σίγουρα σε όλο αυτό έπαιξε ρόλο, βέβαια, το ότι το Pirbright όντως ασχολήθηκε με την ανακάλυψη εμβολίου για τον κορονοϊο απλά όχι για τον SARS-COV-2. Τι σχέση έχει, τώρα, ο Mr. Microsoft με αυτόν, αν πιστέψει κανείς τα όσα διαδίδονται; Ο Gates πλήρωσε για ένα πείραμα που θα έκανε όλον τον πληθυσμό του πλανήτη να νοσήσει, έτσι ώστε ύστερα να μπορέσει στη συνέχεια εκείνος και οι υποτακτικοί του να κάνουν κουμάντο μέσα από το αντίδοτο. Φοβερό;

Από το σκοτάδι των fake news δε γλίτωσε ούτε η τεχνολογία αφού τα νέα 5G δίκτυα βρέθηκαν και αυτά στο επίκεντρο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Αμερικανίδας τραγουδίστριας, Kerry Hilson, που υποστήριξε με πάθος στην αρχή την άμεση σύνδεση κορονοϊού 5G, για να δεχθεί στη συνέχεια νουθεσίες από το γραφείο που της κάνει το PR να “μαζέψει” τις δηλώσεις της. Βέβαια, για κάθε διάσημη Kerry Hilson εκεί έξω, υπήρξαν χιλιάδες άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι χρήστες που έσπευσαν να ρίξουν λάδι στη φωτιά της συνωμοσίας. (Σημαντική σημείωση:  Το τρομερό στην περίπτωση του 5G είναι ότι ενώ υπάρχουν βάσιμες ανησυχίες για το τι μπορεί να προκαλεί στην υγεία, εκείνο που διακινήθηκε ήταν μία αβάσιμη όπως όλα δείχνουν- θεωρία συνωμοσίας).

Είναι να απορεί κανείς για ποιον ακριβώς λόγο τα fake news και οι θεωρίες συνωμοσίας μας συναρπάζουν τόσο πολύ. Μάλιστα, εκτός από τις τρεις που προαναφέρθηκαν, έχουν κυκλοφορήσει και άλλα “τεράτα” που καταντούν διασκεδαστικά εξαιτίας της υπερβολής τους: Ο κορονοϊός είναι ένα όπλο των εξωγήινων για να καταλάβουν τη Γη, αν συνδυάσεις τον αριθμό της φανέλας και τον τόπο ταφής του αδικοχαμένου Kobe Bryant μαθαίνεις την αλήθεια για την πανδημία, είναι μία κατάρα που έριξε ο Αλλάχ στους Κινέζους για να τους τιμωρήσει για τον τρόπο που συμπεριφέρονται στη μουσουλμανική μειονότητα των Ουιγούρων.

Την ίδια στιγμή, όμως, που θέλεις να χαμογελάσεις, το γέλιο σου κόβεται σύριζα. Δυστυχώς, δεν είναι καθόλου αστείο το γεγονός ότι ο Recep Tayyip Erdoğan έχει βασίσει όλη τη στρατηγική του ενάντια στον κορονοϊό στο μύθευμα ότι τα τουρκικά γονίδια είναι άτρωτα, ή το ότι η Εκκλησία της Ελλάδος, λίγο έως πολύ, επιμένει ότι ο ιός δεν μπορεί να μεταδοθεί μέσα από τη θεία κοινωνία. “Κάθε συκοφαντία είναι πασπαλισμένη με μία μικρή δόση αλήθειας” σημειώνει ο George R.R. Martin στο τελευταίο βιβλίου του, Ο χορός των Δράκων (εκδ. Anubis). Ακριβώς αυτό είναι το στοιχείο που κάνει τις θεωρίες συνωμοσίας τόσο επικίνδυνες. Όχι, βέβαια, ότι περιέχουν την πραγματική, επιστημονική αλήθεια αλλά μία διαστρεβλωμένη εκδοχή της· ιδιαίτερα ύπουλη και ικανή να προκαλέσει τραγωδίες.

Γράφει: Γιώργος Ρομπόλας www.esquire.com.gr

Ο Εθνικός Οργανισμός Υγείας μας ενημερώνει!

«Ολοκληρωμένο σχέδιο συμμετοχής ερευνητικών εργαστηρίων για την αύξηση του αριθμού των εξετάσεων για COVID-19 »

Η Ελλάδα, όπως και όλος ο κόσμος, βρίσκεται μπροστά σε μια πρωτόγνωρη κρίση Δημόσιας Υγείας. Το βασικό ζητούμενο είναι η προστασία της υγείας των πολιτών, έναντι της πανδημίας από τον SARS-CoV-2. 

Η επιστημονική κοινότητα της Ελλάδας και οι Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού, βρίσκονται στη πρώτη γραμμή του μετώπου. Η ελληνική ερευνητική κοινότητα συστρατεύεται στη μάχη για την αντιμετώπιση του SARS-CoV-2 και των συνεπειών του.

Εδώ και δυο εβδομάδες, το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας (ΕΣΕΤΕΚ) με το συντονισμό του προέδρου του ΕΣΕΤΕΚ και Καθηγητή Ιατρικής του Πανεπιστημίου Γενεύης,  Μανώλη Δερμιτζάκη, σε συνεργασία με τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας, την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας και το σύνολο των ερευνητικών κέντρων της Ελλάδας και των ελληνικών πανεπιστημίων, έχει αναπτύξει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, συνεπικουρώντας τις ενέργειες που έχουν υλοποιηθεί ως τώρα σε εθνικό επίπεδο.

Ο στόχος είναι ένας : Ο περιορισμός της διάδοσης της νόσου και η προστασία της υγείας των πολιτών.

Σε πρώτη φάση, το σχέδιο εστιάζει στην υποστήριξη και την αύξηση των εξετάσεων για τον COVID-19. Η αρχή γίνεται με την συμμετοχή εργαστηρίων, που θα αναπτύξουν σε μικρό χρονικό διάστημα τη μεθοδολογία της εξέτασης με βασικά αντιδραστήρια.

Η προσπάθεια αυτή, γρήγορα θα επεκταθεί και σε άλλα ερευνητικά εργαστήρια, αλλά και σε νέες δράσεις που θα συνεισφέρουν στην καλύτερη αντιμετώπιση της πανδημίας στην Ελλάδα.

Οι στιγμές απαιτούν ωριμότητα και σοβαρότητα από όλους και η ερευνητική κοινότητα της Ελλάδας στέκεται και θα συνεχίζει να στέκεται αρωγός στην προσπάθεια των αρμοδίων αρχών και των επαγγελματιών υγείας.

Δελτίο Τύπου

Μια συγκλονιστική επιστολή από μια Ιταλίδα συγγραφέα

«Σας γράφω από το μέλλον σας, σας γράφω από την Ιταλία» Μια συγκλονιστική επιστολή από μια Ιταλίδα συγγραφέα…

Σας γράφω από την Ιταλία, σας γράφω λοιπόν από το μέλλον σας. Βρισκόμαστε εκεί που θα βρίσκεστε εσείς σε λίγες ημέρες. Οι καμπύλες της επιδημίας μάς δείχνουν αγκαλιασμένους σε έναν παράλληλο χορό όπου βρισκόμαστε μερικά βήματα μπροστά από σας, όπως το Ουχάν ήταν σε σχέση με μας πριν από μερικές εβδομάδες. Βλέπουμε ότι συμπεριφέρεστε όπως συμπεριφερόμασταν εμείς. Κάνετε τις ίδιες συζητήσεις που κάναμε πριν από λίγο καιρό, ανάμεσα σ’αυτούς που έλεγαν ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι σαν γρίπη και σ’εκείνους που είχαν καταλάβει. Από εδώ, από το μέλλον σας, ξέρουμε για παράδειγμα ότι όταν σας πουν να μείνετε κλεισμένοι στα σπίτια σας , άλλοι θα επικαλεστούν τον Φουκό κι άλλοι τον Χομπς. Πολύ γρήγορα, όμως, θα αρχίσετε να κάνετε άλλα πράγματα. Πρώτα απ’όλα, θα φάτε. Κι όχι μόνο επειδή το να μαγειρεύετε θα είναι ένα από τα λίγα πράγματα που θα μπορείτε να κάνετε. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα ξεπηδήσουν ομάδες που θα διατυπώνουν προτάσεις για το πώς να περάσετε εποικοδομητικά τον χρόνο σας. Θα γραφτείτε σε όλες, και ύστερα από λίγες ημέρες δεν θα μπορείτε άλλο. Θα βγάλετε από τα ράφια σας την Πανούκλα του Καμί, αλλά θα ανακαλύψετε ότι δεν έχετε όρεξη να το διαβάσετε.

Θα φάτε ξανά.

Θα κοιμηθείτε άσχημα.

Θα αναρωτηθείτε για το μέλλον της δημοκρατίας.

Θα κάνετε μια ακατανίκητη κοινωνική ζωή, ανάμεσα σε απεριτίφ στα chat, ραντεβού στο Zoom και βραδινό στο Skype.

Θα σας λείπουν όσο ποτέ άλλοτε τα ενήλικα παιδιά σας και θα δεχθείτε σαν γροθιά στο στομάχι τη σκέψη ότι, για πρώτη φορά από τότε που έφυγαν από το σπίτι, δεν έχετε ιδέα πότε θα τα ξαναδείτε.

Παλιές διαφορές, παλιές αντιπάθειες, θα πάψουν να έχουν σημασία. Θα τηλεφωνήσετε σε κόσμο που είχατε υποσχεθεί να μην ξαναδείτε ποτέ.

Πολλές γυναίκες θα κακοποιηθούν στο σπίτι τους.

Θα αναρωτηθείτε τι θα κάνουν αυτοί που δεν μπορούν να μείνουν στο σπίτι γιατί, πολύ απλά, δεν έχουν σπίτι.

Θα αισθανθείτε ευάλωτοι όταν βγείτε για ψώνια στους άδειους δρόμους, ιδίως αν είστε γυναίκα. Θα αναρωτηθείτε αν έτσι καταρρέουν οι κοινωνίες, αν γίνεται πράγματι έτσι γρήγορα, θα απαγορεύσετε στον εαυτό σας να κάνει τέτοιες σκέψεις.

Θα γυρίσετε σπίτι, θα φάτε ξανά. Θα παχύνετε.

Θα αναζητήσετε στο Internet βίντεο για γυμναστική.

Θα γελάσετε, θα γελάσετε πολύ. Θα σας βγει ένα χιούμορ μαύρο, σαρκαστικό, να κόβεις φλέβες.

Ακόμη κι αυτοί που τα παίρνουν όλα σοβαρά θα συνειδητοποιήσουν το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης.

Θα δώσετε ραντεβού στους φίλους σας στις οργανωμένες ουρές έξω από τα καταστήματα αλλά από απόσταση ασφαλείας.

Θα δείτε καθαρά μπροστά σας όλα όσα δεν χρειάζεστε.

Θα σας αποκαλυφθεί καθαρά ο αληθινός χαρακτήρας των ανθρώπων που βρίσκονται γύρω σας. Σε άλλα θα επιβεβαιωθείτε, σε άλλα θα εκπλαγείτε.

Μεγάλοι διανοούμενοι που μέχρι χθες αγόρευαν για τα πάντα θα εξαφανιστούν από τα μέσα ενημέρωσης, άλλοι θα καταφύγουν σε έξυπνες γενικότητες που θα στερούνται όμως ενσυναίσθησης, και γρήγορα θα σταματήσετε να τους ακούτε. Ανθρωποι που είχατε υποτιμήσει θα αποδειχθούν, αντιθέτως, γενναιόδωροι, διαυγείς και καθησυχαστικοί.

Αυτοί που θεωρούν όσα συμβαίνουν μια ευκαιρία αναγέννησης του πλανήτη θα σας βοηθήσουν να διευρύνετε τους ορίζοντές σας, αλλά ταυτόχρονα θα σας εκνευρίσουν: ο πλανήτης αναπνέει χάρις στη μείωση των εκπομπών CO2, αλλά εσείς πώς θα πληρώσετε στο τέλος του μήνα τους λογαριασμούς; Δεν θα ξέρετε αν το ότι είστε μάρτυρες της γέννησης του αυριανού κόσμου είναι κάτι μεγαλειώδες ή μίζερο.

Θα παίξετε μουσική στα μπαλκόνια. Όταν θα τραγουδάτε έξω φωνή το “I Will Survive”, θα σας κοιτάζουμε, όπως κοίταζαν εμάς όταν τραγουδούσαμε από το Ουχάν, όπου τραγουδούσαν στα μπαλκόνια τον Φεβρουάριο.

Πολλοί θα κοιμηθούν με τη σκέψη ότι το πρώτο πράγμα που θα κάνουν όταν όλα τελειώσουν είναι να πάρουν διαζύγιο. Θα δρομολογηθεί η γέννηση πολλών παιδιών.

Τα παιδιά σας θα ακολουθήσουν διαλέξεις online, θα σας φανούν αφόρητα, θα σας δώσουν χαρά. Θα δείξουν ανυπακοή κι εσείς θα τους πείτε ότι αν βγουν έξω θα αρπάξουν τον ιό και θα πεθάνουν. Θα προσπαθήσετε να μη σκέφτεστε αυτούς που πεθαίνουν μόνοι στα νοσοκομεία. Θα θελήσετε να πετάξετε ροδοπέταλα στο ιατρικό προσωπικό.

Θα σας πουν πόσο ενωμένη είναι η κοινωνία μπροστά στον κοινό σκοπό και ότι είστε όλοι στην ίδια βάρκα. Θα είναι αλήθεια. Αυτή η εμπειρία θα αλλάξει για πάντα την ατομική σας προσέγγιση. Όμως οι ταξικές διαφορές μετράνε. Το να είσαι κλεισμένος σε ένα σπίτι με κήπο δεν είναι το ίδιο με το να ζεις σε μια εργατική πολυκατοικία γεμάτη κόσμο. Και το να δουλεύεις από το σπίτι δεν θα είναι το ίδιο με το να χάσεις τη δουλειά σου. Η βάρκα στην οποία θα βρεθείτε μπροστά στον ιό θα αποδειχθεί ότι δεν είναι το ίδιο γερή για όλους, όπως δεν ήταν ποτέ.

Κάποια στιγμή θα καταλάβετε ότι είναι πράγματι δύσκολο.

Θα φοβηθείτε. Θα μιλήσετε στα αγαπημένα σας πρόσωπα ή θα το κρατήσετε μέσα σας για να μην τους ανησυχήσετε. Θα φάτε ξανά.

Αυτά έχουμε να σας πούμε από την Ιταλία για το μέλλον σας. Είναι όμως μια βραχυπρόθεσμη προφητεία, λίγων μόλις ημερών. Αν στρέψουμε το βλέμμα προς το μακρινό μέλλον, στο μέλλον που σας είναι και μας είναι άγνωστο, δεν μπορούμε να σας πούμε παρά ένα πράγμα: όταν όλα τελειώσουν, ο κόσμος δεν θα είναι πια ο ίδιος.


(*) Η Φραντσέσκα Μελάντρι είναι Ιταλίδα συγγραφέας, αποκλεισμένη στη Ρώμη από τις 9 Μαρτίου

Γιάννης Μακρής www.ogdoo.gr

Εκπτώσεις στους λογαριασμούς της ΔΕΗ λόγω κορονοϊού

Εκπτώσεις στους λογαριασμούς της ΔΕΗ λόγω κορονοϊού. Εξετάζονται μέτρα για τη βελτίωση της εισπραξιμότητας των λογαριασμών ρεύματος…

Όπως δήλωσε χθες ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης:

«Ό,τι πράξουμε θα είναι μετρημένο με βάση τα στοιχεία τα οποία αλλάζουν κάθε μέρα. Πρέπει να στηρίξουμε τις ευάλωτες ομάδες, πρέπει να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις, πρέπει να στηρίξουμε τους εργαζόμενους που έχουν μείνει προσωρινά χωρίς δουλειά. Αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να είναι «ζυγισμένες» οι κινήσεις μας, έτσι ώστε να μην πάμε να κάνουμε προσωρινά τους καλούς και στη συνέχεια να καταστρέψουμε τον ενεργειακό ιστό της χώρας, τις ενεργειακές επιχειρήσεις και η χώρα να γυρίσει δεκαετίες πίσω τελικά, γιατί ο τομέας αυτός είναι τα θεμέλια της οικονομίας».

Όπως καταλαβαίνουμε οι όποιες ρυθμίσεις διευκόλυνσης εργαζομένων και επιχειρήσεων, που πλήττονται από την κρίση όσον αφορά στις πληρωμές των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, θα γίνουν μέσω της κεντρικής κυβέρνησης και του υπουργείου Οικονομικών. Δηλαδή το κόστος των ρυθμίσεων θα καλυφθεί από το κράτος ενώ οι επιχειρήσεις θα μπορούν να λάβουν επιπλέον όποια μέτρα κρίνουν κατάλληλα για τους πελάτες τους.

Σε τηλεδιασκέψεις που έγιναν μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΝ και των εταιρειών τέθηκε και το θέμα των αποκοπών για ληξιπρόθεσμες οφειλές, μέτρο που εφαρμόστηκε με ένταση τους προηγούμενους μήνες αλλά στις σημερινές συνθήκες θεωρείται «δύσκολο» να εφαρμοστεί. Πάντως δεν θα υπάρξει ανοχή για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές.

Στο μεταξύ, με απόφαση του ΥΠΕΝ Κωστή Χατζηδάκη από σήμερα Παρασκευή στο υπουργείο εφαρμόζεται εκ περιτροπής εργασία με φυσική παρουσία σε συνδυασμό με τηλεργασία. Οι υπάλληλοι του υπουργείου χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και θα εργάζονται εναλλάξ ανά 15θήμερο στο γραφείο ή από το σπίτι.

Κώστας Μπαλαχούτης www.ogdoo.gr

1 5 6 7 8 9 21