7 πράγματα που αξίζει να γνωρίζετε για την Αγία Σοφία

Τα θυρανοίξια τελέστηκαν με λαμπρότητα από τον τότε αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Μάλιστα την ημέρα εκείνη σφάχτηκαν και μοιράστηκαν χιλιάδες ζώα στους πολίτες.

Όταν ο Ιουστινιανός αντίκρισε τον μεγαλειώδη ναό αναφώνησε την περίφημη φράση «Νενίκηκά σε Σολομών», αναφερόμενος στον περίφημο Ναό του Σολομώντα στα Ιεροσόλυμα.

Τα θυρανοίξια Αγίας Σοφίας agia sofia

Αυτά είναι λοιπόν επτά αξιοσημείωτα πράγματα που αξίζει να γνωρίζετε για την Αγιά Σοφιά:

  • Η Αγιά Σοφιά είναι χτισμένη σε μία ιδιαίτερα σεισμογενή περιοχή. Ο πρώτο ομώνυμος ναός πρωτοχτίστηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο και ολοκληρώθηκε από τον γιο του Κωνστάντιο. Το 404 ωστόσο ο ναός πυρπολήθηκε και κατασκευάστηκε ξανά από τον Θεοδόσιο Β΄. Μετέπειτα κατά τη διάρκεια της στάσης του Νίκα ο ναός πυρπολήθηκε εκ νέου.
  • Αρχιτέκτονες του ναού ήταν ο Ανθέμιος από τις Τράλλεις και ο Ισίδωρος από τη Μίλητο. Η Μικρά Ασία “εξοικειωμένη” τότε με την τέχνη της θολοδομίας, ώθησε τους αρχιτέκτονες να φέρουν από εκεί πρωτότυπα σχέδια. Παράλληλα χρησιμοποιήθηκαν πράσινα μάρμαρα από τη Μάνη και την Κάρυστο, κόκκινα από την Αίγυπτο και τριανταφυλλιά από τη Φρυγία, ενώ στη διακόσμηση του εσωτερικού χώρου συναντάμε πολύτιμα πετράδια, χρυσό, ασήμι και ελεφαντόδοντο.
  • Για την κατασκευή του ναού εργάστηκαν νυχθημερόν 10.000 τεχνίτες και εργάτες, ενώ υπολογίζεται ότι δαπανήθηκαν τουλάχιστον τριακόσια εκατομμύρια χρυσών δραχμών. Την εποχή του Ιουστινιανού, ο ναός είχε χίλιους κληρικούς.
  • Ο ναός είναι ένα ορθογώνιο οικοδόμημα με μήκος περίπου 78 μέτρα και πλάτος 71. Ο θόλος του έχει διάμετρο 31 μέτρα και στηρίζεται σε τέσσερα μεγάλα τόξα, τα οποία στηρίζονται αντίστοιχα σε τέσσερις τεράστιους τετράγωνους στύλους. Ο ιστορικός Προκόπιος περιγράφει πως ο τρούλος «δίνει την εντύπωση ότι είναι ένα κομμάτι ουρανού που κρέμεται στη γη», γεγονός που οφείλεται στα εκατό παράθυρα που βρίσκονται γύρω από τη βάση του.
grafima
  • Πηγές αναφέρουν πως στο προαύλιο του υπήρχε κρήνη πάνω στην οποία ήταν γραμμένη η καρκινική φράση «ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ», που σημαίνει: να ξεπλύνεις και τις αμαρτίες σου, όχι μόνο το πρόσωπό σου.
krini
  • Το 1847 οι δύο Ιταλοελβετοί αρχιτέκτονες, Gaspare και Giuseppe Fossati, ανέλαβαν τις εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης του ναού κατόπιν εντολής του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίντ. Οι δύο αρχιτέκτονες στις εργασίες τους ανακάλυψαν τον περίφημο «Εξαπτέρυγο Άγγελο», έναν από τους τέσσερις πεσσούς που στηρίζουν τον τρούλο, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να τον διασώσουν από τον γύψο. Οι προσπάθειες για την αποκάλυψη των εξαπτέρυγων αγγέλων που βρίσκονται στις άλλες τρεις κολώνες συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.
eksapterigos aggelos min

Η τελευταία Θεία Λειτουργία επί βυζαντινής αυτοκρατορίας τελέστηκε το βράδυ της 28ης Μαΐου, κατά την οποία ο τότε αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, αφότου μετάλαβε, προσπάθησε να εμψυχώσει το λαό του και τέλος ζήτησε συγγνώμη για τα όποια λάθη έκανε.

www.ogdoo.gr

«Η Πύλη του Ουρανού»

«Η Πύλη του Ουρανού»: Η μαζική αυτοκτονία της αίρεσης που συγκλόνισε τις ΗΠΑ. Η εμμονή τους με τους εξωγήινους

Η νέα σειρά ντοκιμαντέρ του HBO, με τίτλο «Heaven’s Gate: The Cult of Cults» εξερευνά την εμμονή μιας αίρεσης με UFO, τα μέλη της οποίας αυτοκτόνησαν μαζικά, με την ελπίδα να μπουν σε αυτό που ονόμαζαν «το επόμενο επίπεδο».

39 άνθρωποι πέθαναν και ήταν το μεγαλύτερο μαζικό περιστατικό αυτοκτονίας στην ιστορία των ΗΠΑ. Η αίρεση καθοδηγούταν από ένα ζευγάρι. Ο άνδρας, που ήταν κρυφός ομοφυλόφιλος και το κανονικό του όνομα ήταν Μάρσαλ Απλγουάιτ, ήταν πρώην καθηγητής μουσικής και η γυναίκα ήταν η νοσοκόμα Μπόνι Νέτλς. Το ζευγάρι αποκαλούνταν «Do» και «Ti» αντίστοιχα.

Οι ηγέτες της αίρεσης

Η αίρεση ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970 και απαιτούσε από τους ανθρώπους να πάρουν τον όρκο της φιλανθρωπίας και να αφήσουν πίσω τους τα επίγεια αγαθά, τις προσωπικότητες και τα σώματά τους, ώστε να γίνουν «τεχνικά προηγμένα όντα» στο «Επόμενο Επίπεδο».

Τα μέλη της αίρεσης, διέπραξαν μαζική αυτοκτονία το 1997, την ώρα ακριβώς που ο κομήτης Hale Bopp πέρασε από τον πλανήτη Γη, επειδή πίστευαν ότι θα έβγαιναν από τα ανθρώπινα σώματά τους για να επιβιβαστούν σε ένα ιπτάμενο όχημα που ακολουθεί τον κομήτη.

Τα πτώματα ανακαλύφθηκαν σε ένα αρχοντικό του Σαν Ντιέγκο. Όλοι τους φορούσαν μαύρα ρούχα και αθλητικά παπούτσια Nike. κάθε μέλος είχε 5,75 δολ. στην τσέπη του για ναύλο «διαπλανητικών διοδίων».

Η ομάδα ακολουθούσε έναν αυστηρό κανόνα «χωρίς σεξ, χωρίς σχέσεις σε ανθρώπινο επίπεδο, χωρίς κοινωνικοποίηση» και αναπόφευκτα 9 άνδρες μέλη εθελοντικά ευνουχίστηκαν.

Το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει σπάνιο υλικό πριν τα μέλη αυτοκτονήσουν μαζικά. Σε βίντεο φαίνονται να χαμογελούν και ενθουσιασμένοι που θα «μπουν στο επόμενο επίπεδο». Μάλιστα, σε κάποιο σημείο, ακούγεται μια γυναίκα που λέει: «39 για διακτινισμό».

Το Τμήμα του Σερίφη της κομητείας του Σαν Ντιέγκο έλαβε μια ανώνυμη συμβουλή το απόγευμα της 26ης Μαρτίου 1997. «Πρόκειται για μαζική αυτοκτονία και μπορώ να σας δώσω τη διεύθυνση…» είπε το άτομο στην άλλη γραμμή. Οι πρώτοι που έφτασαν στο σημείο δεν φαντάζοντα ποτέ την άθλια σκηνή που τους περίμενε στο μεγαλοπρεπές αρχοντικό, στο προάστιο του Rancho Santa Fe.

39 σώματα με πανομοιότυπα μαύρα ρούχα ήταν τοποθετημένα προσεκτικά σε κουκέτες. Τα κεφάλια τους ήταν ξυρισμένα, αλλά καλυμμένα με μωβ μανδύα. Φορούσαν ταιριαστά μαύρα ρούχα και τα ολοκαίνουρioα παπούτσια Nike “Decade”. Ο καθένας είχε ακριβώς 5,75 $ μετρητά στην τσέπη τους και μια τσάντα ταξιδιού δίπλα τους στο πάτωμα. Τριγωνικά μπαλώματα στα χέρια όλων, αναγράφουν το εξής: «Heaven’s Gate Away Team».

Οι ερευνητές μπερδεύτηκαν. Εν τω μεταξύ, οι οθόνες υπολογιστών σε όλο το αρχοντικό αναβόσβηναν γράφοντας «Red Alert». Ήταν μια σκηνή που είναι λες κι έχει βγει κατευθείαν από σενάριο του Star Trek και σύντομα θα γίνει εμφανές πόσο έντονα επηρέασε η εμμονή της αίρεσης με το διάστημα με τη σειρά επιστημονικής φαντασίας.

Τα πράγματα έγιναν πιο περίεργα όταν η αστυνομία αποκάλυψε βίντεο μανιφέστο που εξηγούν ότι οι μαθητές της αίρεσης του Heaven’s Gate «βγαίνουν από τα ανθρώπινα σκάφη τους» για να εισέλθουν στο «Επόμενο Επίπεδο» μέσω ενός εξωγήινου διαστημόπλοιου που ακολουθούσε τον κομήτη Hale-Bopp, ο οποίος πέρασε πολύ κοντά από τη Γη.

Τώρα, 23 χρόνια αργότερα, το HBO κυκλοφόρησε μια σειρά ντοκιμαντέρ τεσσάρων επεισοδίων, με τίτλο «Heaven’s Gate: The Cult of Cults». Η εκπομπή εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η αίρεση με επικεφαλής ένα ζευγάρι που είχε εμμονή με το διάστημα, κατέληξε στη μεγαλύτερη μαζική αυτοκτονία στο αμερικανικό έδαφος.

Τα νέα της μαζικής αυτοκτονίας προκάλεσαν φρενίτιδα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ενώ τα πλάνα με τα ασπρόμαυρα παπούτισα Nike των καλυμμένων πτωμάτων, θα μείνουν χαραγμένα στο μυαλό μιας ολόκληρης γενικάς. Αυτό που άρχισε να ξεδιπλώνεται ήταν η παράξενη ιστορία μιας φανατικής αίρεσης, που καθοδηγούταν από έναν πειστικό, ηγέτη που πίστευε σε εξωγήινους, ιπτάμενους δίσκους και ότι το τέλος του πολιτισμού ήταν κοντά.

Το κοινό σοκαρίστηκε όταν έμαθε ότι η αίρεση Heaven’s Gate λειτουργούσε εδώ και 25 χρόνια. Στο αποκορύφωμά της, η λατρεία προσέλκυσε εκατοντάδες οπαδούς μέχρι το τέλος της τον Μάρτιο του 1997, όταν τα 39 μέλη της έπιναν σάλτσα μήλου με βαρβιτουρικά, μαζί με βότκα και έβαλαν σακούλες στα κεφάλια τους. Τα μέλη πίστευαν ολόψυχα ότι επρόκειτο για μοναδική ευκαιρία στη ζωή τους, να επιβιβαστούν σε ένα εξωγήινο διαστημικό σκάφος που θα τους πήγαινε στο «Επόμενο Επίπεδο» μια φυσική σφαίρα στο διάστημα όπου θα ζούσαν ως ένα αθάνατο, τελειοποιημένο είδος εξωγήινου του διαστήματος.

Όλα ξεκίνησαν το 1972 όταν ο Μάρσαλ Απλγουάιτ , καθηγητής μουσικής στο κολέγιο συνάντησε τη Μπόνι Νετλς, μια μεσήλικη νοσοκόμα και μητέρα τεσσάρων παιδιών. Η Νετλς δούλευε στο ψυχιατρικό νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκε ο Απλγουάιτ μετά από νευρικό κλονισμό.

Ο Απλγουάιτ δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, αλλά έχασε τη δουλειά του λόγω σεξουαλικής σχέσης που είχε με έναν άντρα μαθητή. Μέχρι τότε, ήταν ένας οικογενειάρχης με μια γυναίκα και δύο παιδιά, που μόλισ έμαθαν για τη σχέση του τον εγκατέλειψαν. Στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Αγίου Θωμά στο Χιούστον του Τέξας, όπου αναγκάστηκε να παραιτηθεί και πάλι μετά από μια άλλη ρομαντική σχέση με έναν μαθητή.

Ο Απλγουάιτ απογοητεύτηκε από τις σεξουαλικές του επιθυμίες που ήταν αντίθετες με την αυστηρή χριστιανική του ανατροφή. Μέχρι το 1972 όταν γνώρισε την Μπόνι Νετλς, ο Απλγουάιτ βρισκόταν στη μέση μιας ψυχολογικής κατάρρευσης. Ο πατέρας του είχε πεθάνει ένα χρόνο νωρίτερα, έχασε τη διδακτική του καριέρα και την οικογένειά του. Τα χρήματα ήταν λίγα, χρωστούσε στους φίλους και το κύρος του στους κοινωνικούς κύκλους του Χιούστον είχε εξαφανιστεί.

 Η εικόνα που αντίκρισαν οι αστυνομικοί

Υπήρχε μια στιγμιαία «πνευματική» σύνδεση μεταξύ των δύο. Η ίδια η Bonnie Nettles γνώριζε πολύ καλά τη Βίβλο, αλλά ασχολούνταν επίσης με τη μελλοντολογία και την αστρολογία. Ένιωθε ότι καθοδηγούταν από τη φωνή ενός μοναχού του 19ου αιώνα που ονόμασε «Αδελφό Φραγκίσκο» και συχνά καλούσε τους νεκρούς σε σεάνς στο σαλόνι της.

«Περάσαμε πολύ χρόνο μιλώντας για τον πνευματισμό, τα μέντιουμ και την αστρολογία», δήλωσε η κόρη της, Terrie Nettles στη σειρά του HBO. «Συνηθίζαμε να ονειρευόμαστε ότι ένα UFO θα μας έπαιρνε και θα μας απομάκρυνε από αυτόν τον κόσμο. Δεν αισθανθήκαμε ότι ανήκαμε εδώ».

Η Νετλς έπεισε τον Απλγουάιτ (που έπασχε από κρίσεις ταυτότητας) ότι η συνάντησή τους ήταν θεϊκή παρέμβαση και της την είχαν προαναγγείλει εξωγήινοι. Υπήρχε μια στιγμιαία «πνευματική» σύνδεση μεταξύ των δύο. Ήταν ερωτευμένος με την αυτοπεποίθησή της και την ικανότητά της να δίνει τάξη σε ένα χαοτικό σύμπαν.

Λίγο αργότερα, η Μπόνι Νετλς εγκατέλειψε την οικογένειά της και ξεκίνησε ένα ταξίδι αυτοεξερεύνησης σε όλη τη χώρα με τον Απλγουάιτ. Συχνά δεν είχαν χρήματα, έκαναν περίεργες δουλειές και κοιμούνταν σε σκηνές. Μάλιστα, κάποια στιγμή, ο Απλγουάιτ πέρασε έξι μήνες στη φυλακή στο Μισσούρι για κλοπή ενός αυτοκινήτου. Υποστήριξε ότι είχε «θεϊκά εξουσιοδοτηθεί» για να κρατήσει το όχημα.

Η Μπόνι Νετλς

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το παράξενο αυτό ζευγάρι ανέπτυξε τη δική του θρησκευτική αίρεση: μία μίξη χριστιανισμού με διαστημικές εξωγήινες γνώσεις, ορολογία του Star Trek και προφητείες για την Ημέρα της Κρίσεως.

Το ζευγάρι πίστευε ότι επιλέχθηκαν για να εκπληρώσουν τις βιβλικές προφητείες και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν οι δύο μάρτυρες που περιγράφονται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης της Βίβλου που προειδοποίησαν για την ημέρα της κρίσης, μαρτύρησαν και στη συνέχεια αναστήθηκαν και μεταφέρθηκαν στον ουρανό σε ένα σύννεφο φωτός. Αποφάσισαν ότι «το σύννεφο» ήταν στην πραγματικότητα ένας ιπτάμενος δίσκος. Στρατολόγησαν οπαδούς ενώ διέσχιζαν τη χώρα. Η Ti ήταν η σοφή, και ο Do ήταν ο ομιλητής. Η σχέση τους ήταν αυστηρά πλατωνική. Διένειμαν φυλλάδια και έβαλαν διαφημίσεις σε εφημερίδες σε μια προσπάθεια να προσηλυτίσουν κόσμο σε όλη τη χώρα.

Το 1975, τα κατάφεραν και έγιναν γνωστοί σε εθνικό επίπεδο, μετά από ένα επιτυχημένο σεμινάριο προσηλυτισμού που πραγματοποιήθηκε σε μια γεμάτη αίθουσα μοτέλ στο Waldport του Όρεγκον. Απέκτησαν 20 νέους μαθητές που εγκατέλειψαν τα επίγεια αγαθά τους και είπαν αντίο για πάντα στα μέλη της οικογένειας για να συμμετάσχουν σε αυτό που έγινε γρήγορα γνωστό ως «αίρεση των UFO».

Η δραματική αναχώρηση 20 ατόμων στη μικρή πόλη έγινε αισθητή (ισοδυναμούσε με έναν στους 30 κατοίκους). Οι γονείς ήταν απογοητευμένοι. Η αστυνομία και οι δημοσιογράφοι έκαναν έρευνες αλλά δεν βρήκαν τίποτα.

Ο δημοσιογράφος Γουόλτερ Κρόνκαϊτ ανέφερε χαρακτηριστικά: «Έχουν εξαφανιστεί πολλά άτομα από μια μικρή πόλη του Όρεγκον. Είναι ένα μυστήριο εάν έχουν ταξιδέψει στο λεγόμενο ταξίδι στην αιωνιότητα ή απλά έχουν απαχθεί».

Ο Μάρσαλ Απλγουάιτ

Το συγκλονιστικό είναι, ότι τα μέλη της αίρεσης προέρχονταν από όλα τα κοινωνικά στρώματα, και το πιο απροσδόκητο, ότι μεγάλο μέρος τους προερχόταν από εύπορες οικογένειες που ήταν καλά μορφωμένες.

Οι Ti και Do δημιούργησαν ένα ιερό στρατόπεδο για να προετοιμάσουν το «κοπάδι» τους για το Επόμενο Επίπεδο. Αποκάλεσαν την τάξη «Πρόγραμμα αστροναύτη του Θεού». Τα μαθήματα σχεδιάστηκαν για να τους καθαρίσουν από την ανθρωπιά τους και να τους αφαιρέσουν από την ατομικότητά τους.

Κάθε πτυχή της ζωής τους ελεγχόταν. Η διατροφή τους, μετριόταν. Έκαναν ντους για έξι λεπτά και τους δινόταν ακριβώς ένα γαλόνι νερού για χρήση. Η μουσική απαγορευόταν. Δεν τους επιτρεπόταν το κάπνισμα, το ποτό, να φύγουν ή να αναμειγνύονται με αγνώστους.

Όλοι οι οπαδοί (τόσο άνδρες όσο και γυναίκες) διατάχτηκαν να έχουν ανδρόγυνα κουρέματα. Ενθαρρύνθηκαν να πάρουν μια εντελώς νέα εμφάνιση ως τρόπο αποστασιοποίησης από το ανθρώπινο όχημά τους. Στις γυναίκες δεν επιτρεπόταν να φορούν μακιγιάζ. Και κάθε μέλος φορούσε μια παρόμοια στολή που αποτελούταν από παντελόνι, παπούτσια τένις και μια μπλούζα κουμπωμένη μέχρι πάνω.

«Δεδομένου ότι κινούμαστε σε έναν κόσμο χωρίς φύλο, κάνουμε ό, τι μπορούμε για να μην ταυτοποιηθούμε με το φύλο», δήλωσε ο Απλγουάιτ σε ένα εκπαιδευτικό βίντεο.

Η αίρεση άρχισε να κάνει σχολαστικές προετοιμασίες για να αυτοκτονήσει, παρόλο που η πίστη του Heaven’s Gate ήταν σκληρά εναντίον της πριν. Αλλά όρισαν την «αυτοκτονία» στο δικό τους πλαίσιο.

Ο Απλγουάιτ ετοίμασε ένα δελτίο Τύπου για τα μέσα ενημέρωσης: «Μέχρι τη στιγμή που θα λάβετε αυτό, θα έχουμε φύγει αρκετές δεκάδες από εμάς. Ήρθαμε από το επίπεδο πάνω από τον άνθρωπο στο μακρινό διάστημα και τώρα βγήκαμε από τα σώματα που φορούσαμε για τη γήινη εργασία μας, για να επιστρέψουμε στον κόσμο από όπου ήρθαμε η εργασία ολοκληρώθηκε. Ο μακρινός χώρος στον οποίο αναφερόμαστε είναι αυτό που η θρησκευτική σας βιβλιογραφία θα αποκαλούσε Βασιλεία των Ουρανών ή Βασιλεία του Θεού».

Η ομάδα βιντεοσκόπησε ανατριχιαστικά αποχαιρετιστήρια μηνύματα που έδειχνε τα μέλης της ενθουσιασμένα για αυτό που θα έκαναν.

Τα μέλη της αίρεσης βιντεοσκόπησαν τα αποχαιρετιστήρια μηνύματά τους

Αυτές οι βιντεοκασέτες μαζί με μερικά άλλα αντικείμενα και γράμματα δόθηκαν σε ανθρώπους που συνδέονταν μαζί τους ή σε πρώην μέλη της Πύλης του Θεού (Heaven’s Gate). Δύο τέτοιοι παραλήπτες ήταν ο Μάρκ και η Σάρα Κινγκ που είχαν αναλάβει τη διαχείριση της ιστοσελίδας του Heaven’s Gate, η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι σήμερα. Συντηρούν τον ιστότοπο, απαντούν σε email και φροντίζουν την πνευματική ιδιοκτησία. Ο ιστότοπος υπάρχει σήμερα, όπως ακριβώς ήταν και το 1997.

Λίγο πριν αυτοκτονήσουν, τα μέλη της αίρεσης απόλαυσαν ένα τελευταίο γεύμα μαζί στο εστιατόρια Marie Calender’s.

Η εικόνα της ιστοσελίδας της αίρεσης

Πριν πάρουν τη θανατηφόρα σως μήλου με βαρβιτουρικά, γέμισαν τις τσέπες τους με 5,75 δολάρια ναύλο για το ουράνιο ταξίδι. Προχώρησαν σε αυτή την κίνηση, επηρεασμένοι από μια ατάκα του Μαρκ Τουέιν, ο οποίος είχε γράψει πως: «Ο ναύλος για να φτάσεις στον παράδεισο στην ουρά ενός κομήτη ήταν 5,75 δολάρια».

Συνολικά 39 άτομα – 21 άνδρες, συμπεριλαμβανομένης του Απλγουάιτ, και 18 γυναίκες αυτοκτόνησαν σε τρεις βάρδιες, ανά τρεις ομάδες. Οι δύο τελευταίοι που πέθαναν κατηγορήθηκαν για την τακτοποίηση των σωμάτων και την κάλυψή τους με μωβ μανδύες.

www.iefimerida.gr

Τι συνδέει δύο αγαπημένες κλασσικές ταινίες των Χριστουγέννων;

Τι συνδέει δύο αγαπημένες κλασσικές ταινίες των Χριστουγέννων; Αγαπήθηκαν τόσο πολύ από τους Έλληνες, για τους οποίους δεν νοούνται Χριστούγεννα χωρίς την προβολή τους…

Υπάρχουν δύο ταινίες, που χαρακτηρίζονται, όχι άδικα, χριστουγεννιάτικες, αν και το θέμα τους είναι η κάλπικη αξία του χρήματος στη ζωή των ανθρώπων, και αγαπήθηκαν τόσο πολύ από τους Έλληνες, για τους οποίους δεν νοούνται Χριστούγεννα χωρίς την προβολή τους στη μικρή οθόνη.

Είναι απαραίτητες όσο ο στολισμός του σπιτιού ή το οικογενειακό γιορτινό τραπέζι. Πρόκειται για τα αθάνατα κλασικά φιλμ “Μια Υπέροχη Ζωή” που γύρισε ο μεγάλος μάστορας του Χόλιγουντ Φρανκ Κάπρα το 1946, μια ταινία που έχει τεράστια απήχηση σε όλο τον κόσμο, και η δημιουργία του Γιώργου Τζαβέλλα “Η Κάλπικη Λίρα” (1955), μία από τις ελάχιστες σπονδυλωτές ελληνικές ταινίες και σίγουρα μια από τις καλύτερες της εγχώριας παραγωγής.

Κάλπικο είναι το χρήμα

λιρα 1

Τις δυο ταινίες τις συνδέουν η βασική ιδέα και φυσικά το χριστουγεννιάτικο πνεύμα που τις διακατέχει, παρότι τις χωρίζουν δέκα χρόνια και φυσικά το κόστος παραγωγής, αφού η ελληνική κινηματογραφική βιοτεχνία δεν μπορεί να συγκριθεί με την βιομηχανία του Χόλιγουντ. Για τον Κάπρα αποτελεί μία ευκαιρία για να καταγγείλει τη μόδα της αθεΐας στις ΗΠΑ και την επικράτηση της νέας θρησκείας, του χρήματος, αλλά και η απληστία των πλούσιων. Μάλιστα στο πρόσωπο του εξαιρετικού Λάιονελ Μπάριμορ, θα βρει τον απόλυτο κακό, έναν αδηφάγο μεγαλοκαρχαρία, που θα προκαλέσει μεγάλη ταραχή στην οικονομική ελίτ των ΗΠΑ, φτάνοντας στο σημείο το FBI να την χαρακτηρίσει ως ταινία με κομμουνιστικά μηνύματα, παρότι ο Κάπρα ήταν ένας συντηρητικός δημοκράτης, που λάτρευε, όπως οι περισσότεροι μετανάστες, το “αμερικανικό όνειρο” πριν αποκαλυφθεί ότι στηρίζεται στην αρπαγή του δημόσιου πλούτου και στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Απ’ την άλλη, στην ταινία του Τζαβέλλα, εκτός από το σαφές νόημα των τεσσάρων αυτοτελών ιστοριών, που συνδέονται μέσω της κάλπικης λίρας, υπάρχουν και τα τελευταία λόγια του αφηγητή Δημήτρη Μυράτ που λέει «δεν είναι κάλπικη η λίρα, κάλπικο είναι το χρήμα…»

Υπάρχουν όμως και οι διαφορές, κυρίως σε τεχνικό επίπεδο, καθώς στην ταινία του Κάπρα η κάμερα επικεντρώνεται στο πρόσωπο του πρωταγωνιστή Τζέιμς Στιούαρτ, ενώ στο φιλμ του Τζαβέλλα οι πρωταγωνιστές είναι πολλοί περισσότεροι, λόγω και της σπονδυλωτής δομής της ταινίας.

Ο μεγάλος μάστορας Φρανκ Κάπρα

Η ταινία του Ιταλοαμερικανού Φρανκ Κάπρα, αν και βρισκόταν στην ακμή του, αντιμετώπισε τη χλιαρή κριτική της εποχής, λόγω «της υπερβολικής της συναισθηματικότητας και των απλοϊκών μηνυμάτων της», ενώ αγνοήθηκε και στα Όσκαρ, αφού από τις πέντε προτάσεις, δεν κέρδισε καμία. Ωστόσο, μετά το 1970, από ένα γραφειοκρατικό λάθος πέρασε στην κατηγορία “ελεύθερων πνευματικών δικαιωμάτων” και η προβολή της από τα αμερικάνικα κανάλια την έκανε μία από τις πιο αγαπημένες ταινίες όλων των εποχών και αναγνωρίστηκε η αξία της. Γνήσιος λαϊκός κινηματογράφος, με μοναδική αφηγηματική άνεση και απλότητα τα μεγαλύτερα προτερήματα του Κάπρα. Ένας από τους ξεχωριστούς μάστορες του Χόλιγουντ, που έκανε μερικές από τις καλύτερες ταινίες καταγγέλλοντας τις μαύρες σελίδες του καπιταλισμού και την απληστία και τα πολιτικά παιχνίδια εις βάρος του λαού, όπως “Ο Κύριος Σμιθ Πάει στην Ουάσινγκτον”, “Mr. Deeds Goes to Town”, “Δεν θα τα Πάρεις Μαζί Σου”, “Ο Λαός Προστάζει”, αλλά και πολλές πνευματώδεις ρομαντικές κωμωδίες (σκρούμπολ) με πιο χαρακτηριστικές “Αρσενικό και Παλιά Δαντέλα”, “Συνέβη μια Νύχτα”, “Η Κόμισσα και ο Γκάνγκστερ”.

Ο αυτοδίδακτος και πρωτοπόρος Τζαβέλλας

Ο Γιώργος Τζαβέλλας, σε δικό του σενάριο, φτιάχνει μία από τις αρτιότερες ελληνικές ταινίες, σε παραγωγή της ΑΝΖΕΡΒΟΣ, μετά την άρνηση της Φίνος Φιλμ να τη χρηματοδοτήσει. Με όχημα μία κάλπικη λίρα, ο εμπνευσμένος και αυτοδίδακτος σκηνοθέτης θα διαπεράσει την ελληνική κοινωνία της εποχής. Τον μικρομεσαίο χρυσοχόο (Βασίλης Λογοθετίδης), που θαμπώνεται μπροστά στην ομορφιά μιας γυναίκας (Ίλια Λιβυκού) και φτιάχνει την περίφημη “ωχρή”, τον απατεώνα ζητιάνο (Μίμη Φωτόπουλο) και την κόντρα του με την πόρνη (Σπεράντζα Βρανά) διεκδικώντας το ίδιο στέκι κάπου στο κέντρο της Αθήνας, την αντιπαράθεση μεταξύ ενός εισοδηματία (ο τεράστιος Ορέστης Μακρής) κι ενός φτωχού μπογιατζή (Λαυρέντης Διανέλλος) για το ενοίκιο, τον πρόωρο θάνατο του δεύτερου, την ορφάνια της μικρής του κόρης και τη συμπόνια που θα δείξει ο πρώτος στο δράμα μια νύχτα την παραμονή των Χριστουγέννων και βεβαίως του μεγάλου έρωτα του φτωχού μποέμ ζωγράφου (Δημήτρης Χορν) και της πλούσιας κόρης ενός βιομηχάνου (Έλλη Λαμπέτη), που θα λήξει άδοξα, αλλά δεν θα πεθάνει ποτέ.

Ο Γιώργος Τζαβέλλας κι αυτός με τη σειρά του θα φτιάξει μια λαϊκή δραματική κωμωδία, μία ηθογραφία, με κοινωνικά μηνύματα, που για την εποχή της θα μπορούσαν να θεωρηθούν πρωτοπόρα. Άλλωστε, ο Τζαβέλλας ήταν ένας πρωτοπόρος του ελληνικού σινεμά αν και αυτοδίδακτος, γυρίζοντας λίγες αλλά πάντα καλές ή εξαιρετικές ταινίες, ανεβάζοντας τον πήχη ιδιαίτερα ψηλά για τα ελληνικά δεδομένα. Ένας γλυκός άνθρωπος, με υψηλή αισθητική και βαθιά σκέψη, που έκανε μερικές από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες (“Ο Μεθύστακας”, “Το Σοφεράκι”, “Μια Ζωή την Έχουμε”, “Ο Γρουσούζης”, “Ο Ζηλιαρόγατος”, “Η Δε Γυνή να Φοβείται τον Άνδρα” κ.ά.) και αδίκως δεν έχει την αναγνώριση που του πρέπει, αφού εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από τους κορυφαίους Έλληνες κινηματογραφιστές.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τις ταινίες του Φρανκ Κάπρα και του Γιώργου Τζαβέλλα μπορούμε να τις βλέπουμε, συνεχώς, να τις απολαμβάνουμε, να μας εντυπωσιάζουν σαν πρώτη προβολή, και κυρίως να μας συγκινούν, γλυκαίνοντας την ψυχή μας, καθαρίζοντας το μυαλό από τις σκοτούρες της καθημερινότητας. Αυτό είναι και το μεγαλείο τους, αυτό που συνδέει δυο πραγματικά σημαντικούς του κινηματογράφου.

www.ogdoo.gr

Τα πιο διαδεδομένα fake news για την Covid-19. Τι είδους θεωρίες συνωμοσίας κυκλοφορούν λίγο πριν τα Χριστούγεννα για τον κορονοϊό;

Ποια είναι η καλύτερη εποχή για να γεμίσει το διαδίκτυο με παλαβές φήμες και fake news; Όπως έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, η κρίση εκτός από ευκαιρίες γεννά και θεωρίες συνωμοσίας, ακόμα και από ανθρώπους που δεν το περιμένεις. Φέτος, με την πανδημία της Covid-19 να έχει κυριαρχήσει σε παγκόσμιο επίπεδο, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πολλές ιστορίες επιστημονικής φαντασίας: Πρόκειται για κατάρα του Αλλάχ με σκοπό να τιμωρήσει του Κινέζους για την καταπίεση της μουσουλμανικής κοινότητας των Ουϊγούρων, είναι ένα όπλο των εξωγήινων για να κατακτήσουν τον πλανήτη μας, η τεχνολογία 5G κρύβεται πίσω από τον νέο κορονοϊό.

Fake news έρχονται και παρέρχονται, hoaxes δίνουν το ένα τη σκυτάλη στο άλλο. Είναι λογικό και δυστυχώς αναμενόμενο, καθώς η έλλειψη πληροφορίας και ερευνών που υπάρχει γύρω από τον νέο κορονοϊό, δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για να ανθήσουν οι αφηγήσεις των αρνητών της αλήθειας και της επιστήμης. Ποιες όμως είναι εκείνες οι θεωρίες συνωμοσίας που κυριαρχούν περισσότερο τον τελευταίο καιρό;

Η γυναικεία στειρότητα

Τα πιο διαδεδομένα fake news για την Covid-19

Για όσες γυναίκες βρίσκονται στη διαδικασία τεκνοποίησης, κάποια fake news δημιουργούν πραγματικό πανικό. Κινδυνεύει, λοιπόν, κάποια κοπέλα που θέλει να κάνει παιδί να έχει προβλήματα στειρότητας αν κάνει το εμβόλιο της Pfizer BionTech; Όπως διαβάζουμε σε αναλυτικό ρεπορτάζ των New York Timesμε τον χαρακτηριστικό τίτλο “Όχι, το εμβόλιο της Pfizer δεν προκαλεί στειρότητα”, πρόκειται για μύθευμα και τίποτα άλλο. “Είναι μύθος, δεν είναι ακριβές δεν υπάρχει καμία απόδειξη για κάτι τέτοιο” λέει ο Saad Omer, ειδικός του εμβολιασμού στο Πανεπιστήμιου του Γιέιλ.  


Ο Yeadon έλεγε στα τέλη του Νοεμβρίου ότι “η πανδημία έχει ουσιαστικά λήξει”, λίγο καιρό πριν το Λονδίνο οδηγηθεί ξανά σε lockdown εξαιτίας της έξαρσης των κρουσμάτων.


Σίγουρα, κανείς δεν πρέπει να δέχεται χωρίς δεύτερη κουβέντα τα όσα προσφέρουν ή προτείνουν οι φαρμακευτικές εταιρείες, για ως γνωστόν “τα λεφτά είναι πολλά”. Για αυτό, όμως, υπάρχουν έρευνες, ελεγκτικοί μηχανισμοί, διακρατικές συμφωνίες. Μάλιστα, ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι η συγκεκριμένη θεωρία συνωμοσίας φαίνεται να ξεκίνησε από τα χείλη του Michael Yeadon, Βρετανού γιατρού και πρώην εργαζόμενου της Pfizer. Σημαντική σημείωση: Ο Yeadon έλεγε στα τέλη του Νοεμβρίου ότι “η πανδημία έχει ουσιαστικά λήξει”, λίγο καιρό πριν το Λονδίνο οδηγηθεί ξανά σε lockdown εξαιτίας της έξαρσης των κρουσμάτων.

Τα νεκρά έμβρυα

Βέβαια, η προηγούμενη θεωρία κινείται στα όρια της λογικής, σε σχέση με την επόμενη: Όπου έχει στηθεί μία ολόκληρη βιομηχανία εκτρώσεων, έτσι ώστε οι μεγάλες εταιρείες να έχουν στη διάθεσή τους νεκρά έμβρυα για να κάνουν πειράματα με σκοπό να δημιουργήσουν εμβόλια, τα οποία θα μας σκλαβώσουν. Ναι, σε παλιότερες δεκαετίες, είχε χρησιμοποιηθεί στο πειραματικό στάδιο εμβολίων ιστός από έμβρυα. Αυτό, όμως, είχε γίνει μέσω δωρεάς όπως, δηλαδή, συμβαίνει και με τις δωρεές οργάνων που αποφασίζουν οι συγγενείς των εκλιπόντων. Όχι, δεν υπάρχει κάποια βιομηχανία στα highlands της Σκωτίας, όπου θανατώνονται έμβρυα.

Η αγαπημένη θεωρία

Κλείνοντας, να κλείσουμε με τη βασίλισσα των θεωριών συνωμοσίας, αυτή που θέλει τον Bill Gates και το ίδρυμα Bill & Melinda Gates πίσω από ένα τσιπάκι, το οποίο θα εισχωρήσει στον οργανισμό μας μέσω του εμβολίου μεταμορφώνοντας μας σε σκλάβους του Mr. Microsoft. Παλιό, καλό, αγαπημένο. Το συγκεκριμένο fake news δεν πρόκειται ποτέ να πεθάνει όσο υπάρχει στη ζωή μας η Covid-19.

Μάλιστα, το γεγονός ότι ο Gates έχει πολλές φορές αναφερθεί στους κινδύνους του υπερπληθυσμού, δίνει τροφή σε όσους πιστεύουν ότι τα εμβόλια είναι το μυστικό όπλο της Νέας Τάξης Πραγμάτων για να μειώσουν τον παγκόσμιο πληθυσμό. Οι οπαδοί της QAnon (σ.σ: άνθρωποι που έχουν πειστεί ότι ένα παγκόσμιο δίκτυο προοδευτικών παιδόφιλων με το κακό συνήθειο να πίνουν ανθρώπινο αίμα κυβερνά τις ζωές μας) φαίνεται ότι είναι οι πλέον φανατικοί υποστηρικτές της αγαπημένης Covid-19 θεωρίας συνωμοσίας. Ζουν ανάμεσά μας, όπως δυστυχώς και ο κορονοϊός.

Γράφει: Γιώργος Ρομπόλας esquire.com.gr

Έργα και ημέρες της οικογένειας Κουτσολιούτσου, πώς η Folli Follie έγινε σκάνδαλο

Κινηματογραφική ταινία και μάλιστα… υπερπαραγωγή θυμίζει o βίος και η πολιτεία της οικογένειας Κουτσολιούτσου με επίκεντρο την αμαρτωλή, όπως αποδείχθηκε, εταιρεία Folli Follie, της οποίας ακόμη και τα βασικά προϊόντα που την ανέδειξαν διεθνώς, τα ψεύτικα κοσμήματα, μοιάζουν να ταιριάζουν απόλυτα με τον τίτλο που θα της άρμοζε: «Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός».

Η άνοδος και η πτώση της Folli Follie και κατ’ επέκταση των ιδιοκτητών της δεν είναι απλώς μια ακόμη ιστορία επιχειρηματικής αποτυχίας εξαιτίας των συνθηκών που επικράτησαν σε κάποια δεδομένη στιγμή στην αγορά, αλλά μια τεραστίων διαστάσεων απάτη η οποία ξεπερνάει κατά πολύ τα σύνορα της Ελλάδας.

Πώς όμως μια αυτοκρατορία που άρχισε να χτίζεται από το 1982, έφτασε στο απόγειό της το 2000, για να καταρρεύσει σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα, κατάφερε να προκαλέσει ένα τέτοιου μεγέθους οικονομικό σκάνδαλο; Και γιατί χρειάστηκε να υπάρξει μία και μόνη καταγγελία για να κινητοποιηθούν οι ελεγκτικές Αρχές, ακόμη κι αν στη συνέχεια και πάλι χρειάστηκαν πάνω από δύο χρόνια για να προφυλακιστούν οι αρχιτέκτονες της απάτης, ο πατέρας και ο γιος Κουτσολιούτσος;

Η οικογένεια εξαπατούσε για χρόνια την ελληνική αλλά και τη διεθνή επενδυτική κοινότητα εμφανίζοντας εντελώς πλαστούς ισολογισμούς, σε μια συνειδητή προσπάθεια να καρπωθεί τα οικονομικά οφέλη για τον δικό της προσωπικό πλουτισμό.

Σκηνικά χλιδής και συναναστροφές με επωνύμους

Επαύλεις με κήπους και πισίνες, κότερα, ιδιωτικά αεροπλάνα, υπηρέτες, οδηγοί, ιδιωτικοί σεκιουριτάδες και κάβες με πανάκριβα κρασιά συνέθεταν το μωσαϊκό της χλιδής στο οποίο έζησαν για δεκαετίες οι Κουτσολιούτσοι.

Κοροϊδεύοντας επενδυτές, ομολογιούχους, μετόχους, εργαζόμενους και προμηθευτές, η οικογένεια Κουτσολιούτσου έχτισε το δικό της βασίλειο, στο οποίο έσπευδαν να υποβάλλουν τα διαπιστευτήριά τους πολιτικοί, οικονομικοί παράγοντες, καλλιτέχνες, ακόμη και άνθρωποι του πνεύματος όμως κανείς τους δεν φάνηκε να αναρωτιέται από πού προερχόταν όλη εκείνη η υπερβολική πολυτέλεια.

Ήταν Μάιος του 2018 όταν ένα μάλλον άγνωστο αμερικανικό fund με την επωνυμία QMC, το οποίο είχε επενδύσει στον όμιλο των Κουτσολιούτσων, αμφισβήτησε έντονα τα οικονομικά τους στοιχεία. Η πρώτη αντίδραση της αγοράς ήταν πως μάλλον επρόκειτο για ακόμη μία επίθεση κερδοσκόπων, κάτι το οποίο συχνά συμβαίνει σε εταιρείες με τη διεθνή οικονομική έκθεση που είχε η Folli Follie. Δεν πέρασαν όμως πολλές ημέρες και οι υποψίες άρχισαν να πολλαπλασιάζονται, καθώς η οικογένεια καθυστερούσε συστηματικά να απαντήσει στα ερωτήματα που θεσμοί και επενδυτικό κοινό έθεταν, με αποτέλεσμα η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς να διατάξει τον πλήρη έλεγχο της επιχείρησης και να αναστείλει τη διαπραγμάτευση της μετοχής της, τρεις εβδομάδες μετά την έκθεση της QCM.

Κατάστημα της Folli Follie

Οι εξελίξεις πήραν μορφή χιονοστιβάδας καθώς, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ εκείνων των ημερών, «ο τίτλος εξαϋλώθηκε σε ποσοστό περίπου 77%, χάνοντας πάνω από 700 εκατομμύρια ευρώ κεφαλαιοποίηση, γεγονός πρωτοφανές στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού χρηματιστηρίου».

Το colpo grosso της Ασίας

Ο ασκός του Αιόλου είχε ανοίξει για τα καλά για τους Κουτσολιούτσους και στο τέλος του περιπετειώδους καλοκαιριού του 2018 «σκάει» η βόμβα που αποκαλύπτει ότι η υποτιθέμενη έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα της εταιρείας στην Ασία και πρωτίστως στην Κίνα και την Ιαπωνία είναι στην ουσία ανύπαρκτη, καθώς το 90% του εμφανιζόμενου ως τζίρου δεν είναι παρά το αποτέλεσμα εικονικών ενδοομιλικών συναλλαγών και όλα τα στοιχεία των αμέσως προηγούμενων ισολογισμών είναι απολύτως πλαστά.

Η αποκάλυψη έριξε κατακόρυφα την αξία του ομίλου, οι ιδιοκτήτες του οποίου προσπάθησαν να συγχωνεύσουν τις επιχειρήσεις του με ψεύτικη αποτίμηση στο 1 δισ. ευρώ, όταν πλέον χωρίς την Ασία το συνολικό οικονομικό του μέγεθος δεν ξεπερνούσε τα 200 εκατομμύρια.

Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου η Αρχή για το Ξέπλυμα Βρώμικου Χρήματος προχώρησε στην κατάσχεση των ακίνητων περιουσιακών στοιχείων της οικογένειας και των επιχειρήσεών της και τον Δεκέμβριο του 2018 τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για απάτη, κατάχρηση και ξέπλυμα χρήματος, ενώ τους απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα.

Καθώς το πουλόβερ είχε αρχίσει να ξηλώνεται με ακόμη ταχύτερους ρυθμούς, το 2019 ήταν η χρονιά που τα πρόστιμα στην οικογένεια άρχισαν να πέφτουν βροχή, με αποτέλεσμα να ξεπεράσουν τα 35 εκατομμύρια ευρώ.

O Τζώρτζης Κουτσολιούτσος

Το κουτί της Πανδώρας

Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε τον περασμένο Ιούλιο, όταν η γνωστή πλέον έκθεση της PricewaterhouseCoopers (PwC) σαν άλλο κουτί της Πανδώρας αποκάλυψε μια χαώδη κατάσταση με παράνομες χρηματοδοτήσεις θυγατρικών εταιρειών, εικονικές αμοιβές και δάνεια προς τα ίδια τα μέλη της οικογένειας. Και μέσα σε όλα αυτά και τα περιβόητα πλέον email του στελέχους της Folli Follie που εμπλέκει τους τέσσερεις πολιτικούς του ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2020 ο Δημήτρης και ο Τζώρτζης Κουτσολιούτσος κρίθηκαν προφυλακιστέοι, κατηγορούμενοι για απάτη, νομιμοποίηση παρανόμων χρημάτων, χειραγώγηση αγοράς, πλαστογραφία και εγκληματική οργάνωση. Μόνο η σύζυγος του ιδρυτή της εταιρείας, Καίτη, κατάφερε να γλυτώσει την προφυλάκιση, καταβάλλοντας εγγύηση 100.000 ευρώ.

Ποιος, άραγε, να φανταζόταν πίσω στο 2009 ότι ο άνθρωπος που λάμβανε στο αυτοκρατορικό παλάτι του Τόκιο το παράσημο του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου από τα χέρια του αυτοκράτορα Ακιχίτο θα περνούσε το κατώφλι των φυλακών Τρικάλων καθισμένος σε ένα αναπηρικό καροτσάκι…

Σταμάτης Γιαννίσης www.iefimerida.gr

Το 2020 σε ένα video 4 λεπτών, συγκλονιστικές εικόνες που κανένας δεν θα ξεχάσει ποτέ

Ο Ελβετός καλλιτέχνης Cee-Roo κατάφερε να συγκεντρώσει σε ένα τετράλεπτο βίντεο που έγινε viral όλες τις εικόνες που χαρακτήρισαν και στοίχειωσαν το 2020.

Ένα ντοκουμέντο μιας μαύρης χρονιάς που κανείς δεν θα ξεχάσει ποτέ.

Δείτε το:

Γιάννης Μακρής www.ogdoo.gr

Ο Κώστας Ιγνατιάδης και τα μπαρ ως σταθμοί της νοσταλγίας

Ο Κώστας Ιγνατιάδης και τα μπαρ ως σταθμοί της νοσταλγίας. Ο Έλληνας μπάρμαν του εμβληματικού Schummann’s μιλά στο Esquire για τα μαθήματα ζωής που πήρε μέσα και έξω από την μπάρα…

Πίσω στο 1994, ο Κώστας Ιγνατιάδης έπιασε στα χέρια του το πρώτο βιβλίο του Charles Schumann, το American Bar: The Artistry of Mixing Drinks. Σχεδόν αμέσως, έθεσε ως στόχο να δουλέψει κάποτε στο μπαρ αυτού του ανθρώπου. Ο Κώστας Ιγνατιάδης είναι πια ο άνθρωπος που θα συναντήσεις πίσω από την μπάρα του εμβληματικού Schummann’s στο Μόναχο (αν και προτιμά συχνά να βγαίνει και εκτός αυτής, για να αλληλεπιδρά με τον κόσμο), στο οποίο έχει συμπληρώσει περισσότερες από δύο δεκαετίες, και μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες του ελληνικού bartending διεθνώς.

Μιλά στο Esquire για το πώς θα τα καταφέρουν τα μπαρ μετά το lockdown, την ελληνική σκηνή που πια έχει τον σεβασμό όλων, τη γεύση της χώρας μας που αλλάζει, τις εμπειρίες και τα μαθήματα ζωής που πήρε μέσα και έξω από την μπάρα. Και για πολλά άλλα.

Τα μπαρ στην εποχή του κορονοϊού

Τον πετύχαμε την ημέρα που επιβλήθηκε στη Βαυαρία το νέο lockdown, στο πλαίσιο των περιοριστικών μέτρων για την εξάπλωση του κορονοϊού. Τα μπαρ, όπως και τα εστιατόρια, αναγκάζονται σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη να κλείσουν ή να τροποποιήσουν τη λειτουργία τους. Το ίδιο συνέβη και με το Schumann’s. 

Ο Κώστας Ιγνατιάδης και τα μπαρ ως σταθμοί της νοσταλγίας

Όλη αυτή η κατάσταση είναι ένα παιχνίδι με τον χρόνο για τον κλάδο μας, όπως άλλωστε και για όλο τον κόσμο. Στον χώρο μας, πιστεύω ότι θα κρατήσει αρκετό καιρό αυτό ματς και μετά, μοιραία, θα επηρεάσει τον τρόπο που ο κόσμος βγαίνει” αναφέρει σχετικά με την παρούσα φάση και την επιβολή νέων περιοριστικών μέτρων, πιο αυστηρών από ποτέ, στη Βαυαρία. 

Όλοι θα έχουν πολλούς ενδοιασμούς όταν πια βγαίνουν, στο μέλλον. Θα αργήσουμε και πάλι να βγούμε όπως παλιά και φοβάμαι πως η όποια κανονικότητα θα κάνει τουλάχιστον μία διετία να επανέλθει. Ειδικά εδώ, στη βόρεια Ευρώπη όπου οι συνθήκες είναι διαφορετικές σε σχέση με την Ελλάδα, θα είναι ακόμη δυσκολότερο. Για παράδειγμα, δύσκολα θα μπορείς για μεγάλο διάστημα του χρόνου να καθίσεις έξω. Είναι παράγοντες που επηρεάζουν την ψυχολογία του κόσμου, ο οποίος θα φοβάται να συμπεριφερθεί σε ένα μπαρ όπως και πριν” συμπληρώνει. 

ΚΩΣΤΑΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ 6

Δεν χάνει όμως την αισιοδοξία του: “Ο αγώνας θα είναι δύσκολος και χρονοβόρος. Αλλά πιστεύω πως θα τα καταφέρουμε“.

Η αίσθηση και η ατμόσφαιρα του μπαρ δεν μπορούν να αντικατασταθούν με τίποτα.

Η εποχή της Covid-19, πέρα από τα προβλήματα που προκάλεσε σε κάθε τομέα, γέννησε και πολλούς τρόπους δράσης και αντίδρασης. Δημιουργήθηκαν νέες ιδέες που ισορροπούσαν ανάμεσα στην καινοτομία και την ανάγκη επικοινωνίας με το κοινό αλλά, σε μεγάλο βαθμό, και στο κομμάτι της επιβίωσης των επιχειρήσεων.

Το digital bartending και τα εμφιαλωμένα cocktails ουσιαστικά τα γνωρίσαμε τώρα. Είναι αποδείξεις πως ο κόσμος του bartending μπορεί να εξελιχθεί και να έχει ωραίες ιδέες παρά τις αντιξοότητες που υπάρχουν. Είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσουν να υπάρχουν και μετά την πανδημία. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την αίσθηση και την ατμόσφαιρα που προσφέρει ένα μπαρ. Γι’ αυτό και πιστεύω πως τα μπαρ θα επιζήσουν, όπως έκαναν πάντοτε. Σκέψου την περίοδο της Ποτοαπαγόρευσης. Τα μπαρ επέζησαν. Δεν θα πεθάνουν ποτέ. Θα βιώσουμε ενδεχομένως μία νέα εποχή σε αυτά“. 

Η ελληνική σκηνή 

ΚΩΣΤΑΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ 3

Δεν χωρά αμφιβολία πως το πλήγμα που δέχτηκε ο κλάδος είναι τεράστιο. Ίσως και χαριστικό για πολλές επιχειρήσεις. Και εκεί βρίσκεται το σημείο στο οποίο θα πρέπει να επέμβει το κράτος, προσφέροντας κάτι παραπάνω από μία χείρα βοηθείας: “Το (κάθε) κράτος πρέπει να κάνει ό,τι περισσότερο μπορεί. Αλλά και το ίδιο το industry καλείται να ξεπεράσει τον εαυτό του. Δυστυχώς για την Ελλάδα τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα συγκριτικά με την βόρεια Ευρώπη, αλλά αυτός ο χώρος, της εστίασης, χρειάζεται να στηριχθεί. Στη Γερμανία υπάρχουν η Mercedes Benz, η Adidas, η Allianz ή η Audi. Στην Ελλάδα όμως η βαριά βιομηχανία είναι ο τουρισμός και τα γύρω από αυτόν κομμάτια. Γι’ αυτό πρέπει να αντιμετωπιστούν και με τον αντίστοιχο τρόπο από τις αρχές“. 

Η Κρίση της πανδημίας βρήκε την ελληνική σκηνή του μπαρ ίσως και στο peak της μέχρι τώρα ιστορίας της. Και διέκοψε την ανοδική πορεία της, τουλάχιστον έως τη στιγμή που θα έχουμε ξεμπερδέψει με τα του κορονοϊού.

ΚΩΣΤΑΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ 7

Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που το έχω ζήσει όλο αυτό, ειδικά την τελευταία 8ετία 10ετία. Έχουν συμβάλλει σε αυτό πολλά παιδιά που τυγχάνει να γνωρίζω: Όπως τα παιδιά από το The Clumsies, ο Θάνος Προυναρούς, ο Αλέξανδρος Σουρμπάτης, ο Δημήτρης Κιάκος, ο Στέλιος Παπαδόπουλος ή ο Μιχάλης Μένεγος παλαιότερα. Επίσης τα κορίτσια του Diffords Guide Greece, η Ντέννυ Καλλιβωκά και η Ελένη Νικολούλια, που ειδικά μέσω του Aegean Cocktails & Spirits κατάφεραν να συγκεντρώσουν τόσα τεράστια ονόματα του παγκόσμιου bartending στην Τήνο και να δείξουν πώς μπορεί να γίνει σωστά η δουλειά. Ή οι ενέργειες που κάνουν οι άνθρωποι του METAXA. Και πάρα πολλοί ακόμη.

Γενικά, τα σωστά άτομα έχουν κάνεις τις σωστές ενέργειες, ο καθένας από την πλευρά του, προκειμένου να προβάλλουν την πραγματικά εξαιρετική δουλειά που γίνεται στην Ελλάδα“.

Η γεύση του σήμερα

Ξέρεις τι θαυμάζουν περισσότερο οι ξένοι από τους Έλληνες ομολόγους τους στα μπαρ; Τον τρόπο με τον οποίο έχουν ενσωματώσει τα ντόπια υλικά και αποστάγματα στη δουλειά τους. Είναι τρομερά σημαντικό αυτό, δείχνει φαντασία, δημιουργικότητα και προσαρμοστικότητα, την ίδια στιγμή που είναι πάντοτε ενημερωμένοι για τις διεθνείς τάσεις, τις οποίες φέρνουν στα μέτρα τους. Και αξιοποιούν, to the point. Επίσης, σέβονται την εποχικότητα“, μου λέει σχετικά με το πώς έγινε η διαφορά στη χώρα μας.

Έπειτα, δεν μπορεί να παραγνωρίσει και πολύ περισσότερο να αγνοήσει κάποια προϊόντα από την Ελλάδα που έχουν τις προδιαγραφές να ξεχωρίσουν οπουδήποτε: “Ελληνικά κρασιά, τα Three Cents, το Mataroa, το Otto’s βερμούτ και πόσα ακόμη. Όλα εξαιρετικής ποιότητας. Τα περισσότερα τα έχουμε βάλει και στο Schumann’s και πραγματικά έχουν κάτι να πουν στο κοινό“.

Ο Κώστας Ιγνατιάδης έχει επίσης μεγάλη αδυναμία στο τσίπουρο: “Το θεωρώ ένα πολύ παρεξηγημένο ποτό γενικότερα που μέχρι πρότινος ήταν συνδεδεμένο με λάθος εικόνες. Έίναι ένα ωραίο προϊόν που έχει μέσα του την παράδοση αλλά μπορεί να σταθεί και στο σύγχρονο μπαρ. Αν τα κατάφερε το mezcal, γιατί όχι και το τσίπουρο; Είναι ένα απόσταγμα του υψηλότερου επιπέδου, με χαρακτήρα. Ίσως και περισσότερο από το mezcal. Μπορεί να αξιοποιηθεί με πολλούς τρόπους στο μπαρ και είμαι βέβαιος πως θα κερδίσει τη νέα γενιά των θαμώνων“.

Ο ίδιος, εμπλέκεται σε ένα πολύ φιλόδοξο όσο και ενδιαφέρον project, εκείνο του Ο/Purist. Πρόκειται για ένα τσίπουρο το οποίο υπογράφουν κάποιοι εκ των κορυφαίων Ελλήνων bartenders, φτιαγμένο για την παγκόσμια κοινότητα των spirits. “Ήθελα να μου δοθεί κάποια στιγμή η ευκαιρία να βοηθήσω ώστε να αλλάξει η όποια αρνητική πεποίθηση υπήρχε γύρω από το τσίπουρο. Όταν ενημερώθηκα για το Ο/Purist αλλά και ποια άλλα άτομα θα βρίσκονται στο project, δεν το σκέφτηκα καθόλου“.

Τα μαθήματα ζωής

Στην ερώτησή μου για το τι κρατά από τη μέχρι πορεία του αλλά και τον ίδιο τον Charles Schumann, ξεχωρίζει την απλότητα και την ταπεινότητα, όπως και την εμπιστοσύνη στο straight ποτό. “Πρέπει επίσης να έχεις πάντοτε μία under the radar συμπεριφορά αλλά να γνωρίζεις τι συμβαίνει, να είσαι διακριτικός και να κρατάς τις κατάλληλες αποστάσεις από τον πελάτη, κυριολεκτικά και μεταφορικά“. 

Αναγνωρίζει πως ο Charles Schumann τον βοήθησε πολύ στο κομμάτι της ψυχολογίας: “Τόσο το πώς θα φτιάχνεις τη δική σου αλλά και πώς θα ψυχολογείς τους ανθρώπους που φιλοξενείς στη μπάρα σου. Ο πελάτης δεν είναι σε καμία περίπτωση ο καλύτερος σου φίλος αλλά πρέπει οπωσδήποτε να τον κάνεις να νιώσει καλά, άνετα“. Όσο για το τί κάνει σπουδαίο ένα μπαρ και ένα ποτό; “Τι χρειάζεται το τέλειο ποτό; Δύο πράγματα: Δομή και ψυχή. Αν τα έχει αυτά, θα ξεχωρίσει και αυτός που το έφτιαξε και το μπαρ που το σέρβιρε“. 

Παίζει επίσης σπουδαίο ρόλο η φιλοξενία. Όσα δηλαδή θα συμβούν μέχρι να έρθει το ποτό μπροστά σου. Οι ήχοι όχι μόνο η μουσική και η έντασή της αλλά και ο θόρυβος που κάνουν τα σέικερ και η στάση του προσωπικού του. Να υπάρχει καθαριότητα, σταθερότητα και η αίσθηση πως κάποιος θα είναι εκεί για να σε βοηθήσει, χωρίς να γίνεται παρεμβατικός. Μέχρι και ο άνθρωπος που βρίσκεται στη λάντζα είναι σημαντικός. Πρέπει κι αυτός να στέκεται στη γραμμή και το ύφος του μπαρ, να είναι αληθινό μέλος της ομάδας. Σκέψου, στο Schumann’s έχουμε τον ίδιο άνθρωπο 33 χρόνια“.

Ο ίδιος βλέπει ξεκάθαρα αυτά τα στοιχεία σε αρκετά μπαρ αλλά υπάρχει και ένα αθηναϊκό μάλιστα που είναι πολύ πιο κοντά στη δική του αντίληψη και γούστο. “Λατρεύω το Galaxy, στη Σταδίου. Για πάρα πολλά χρόνια, το πρώτο μου ποτό μόλις έφτανα στην Ελλάδα το έπινα στον κύριο Γιάννη. Αυτό το μέρος καταφέρνει να τα κάνει όλα αυτά, διατηρώντας πάντοτε την αυθεντικότητα και την κλασικότητά του“.

Fun fact: Η φωτογραφία του Κώστα Ιγνατιάδη υπάρχει ανάμεσα στις δεκάδες άλλες πίσω από την μπάρα του ιστορικού αθηναϊκού μπαρ. Συμπληρώνει πάντως ότι τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη μπορείς να συναντήσεις σε μικρή απόσταση πολλά σπουδαία μπαρ, κάτι που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον πλανήτη. “Μου έχει κάνει εντύπωση τελευταία η πολύ σοβαρή δουλειά που γίνεται και στη συμπρωτεύουσα. Θεωρώ πως υπάρχουν πάρα πολλές προοπτικές“.

Στα επόμενα

ΚΩΣΤΑΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ 1

Εκτός μπαρ, ο Κώστας Ιγνατιάδης ασχολείται αρκετά με το μποξ, του αρέσει να μαγειρεύει αλλά κυρίως να ταξιδεύει: “Είναι κάτι που μου έχει λείψει αυτή την περίοδο. Το ταξίδι είναι η μεγάλη μου αγάπη και, δυστυχώς, εκ των πραγμάτων δεν μπορώ να κάνω κάτι προς το παρόν. Από τα καλύτερα που έχει κάνει είναι με τρένο στη Ρωσία, στις νότιες Πολιτείες της Αμερικής και την Ιαπωνία. Φέτος ήθελα να πάω αρκετά στην Αφρική, για να μαζέψω νέες εμπειρίες. Αυτό που μπορώ να κάνω προς το παρόν είναι να διαβάζω, στο σπίτι και να γράφω για το γερμανικό Esquire“.

ΚΩΣΤΑΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ 5

Η χρονική περίοδος που διανύουμε δεν ενδείκνυται ακριβώς για μελλοντικά σχέδια, οπότε αποφασίσαμε να πάμε την κουβέντα μας λίγο πιο μακριά: “Θα ήθελα κάποια στιγμή να έρθω στην Ελλάδα και να δουλέψω για 6-8 μήνες. Έναν μήνα σε κάθε μπαρ. Και κάποια στιγμή στο μέλλον, γιατί όχι, να ανοίξω κι εγώ ένα μπαρ εκεί“.

Η τελευταία μου ερώτηση έχει να κάνει με το τί τελικά σου προσφέρει, σε μεγαλύτερο βαθμό από οτιδήποτε άλλο, ένα καλό μπαρ. “Στα μπαρ αγοράζεις μία μονάδα χρόνου. Κάθε ποτό ισοδυναμεί ουσιαστικά με χρόνο που παίρνεις για τον εαυτό σου και τους φίλους σου. Τα μπαρ είναι επίσης ένας σταθμός της νοσταλγίας. Ποτέ δεν θα φύγουμε από αυτά και ποτέ αυτά δεν θα φύγουν από κοντά μας“. 

Η ισπανική γρίπη και τα Χριστούγεννα του 1918

Η ισπανική γρίπη και τα Χριστούγεννα του 1918. Τι έκαναν οι άνθρωποι στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν θέλησαν να γιορτάσουν το τέλος μιας πολύ δύσκολης χρονιάς;…

Η ιστορία έχει πολλά να μας διδάξει για το παρόν, ενώ καμιά φορά διαθέτει τη μαγική ικανότητα να προβλέψει ακόμα και το μέλλον. Τουλάχιστον, χωρίς αυτό να είναι ιδιαίτερα αισιόδοξο, έτσι αποδεικνύεται μέσα από ένα πρόσφατο άρθρο του Smithsonian, που καταπιάστηκε με τα Χριστούγεννα του 1918 και την ισπανική γρίπη“Τα Χριστούγεννα είναι περίοδος αγορών, και αυτό ήταν ήδη μία πραγματικότητα για το 1918” διαβάζουμε στο άρθρο.

Παρακάτω ακολουθούν περισσότερο αναλυτικές λεπτομέρειες: “Η μανία της Black Friday βρισκόταν ακόμα πολύ μακριά, όσοι όμως ζούσαν από το εμπόριο αντιλαμβάνονταν ότι εκείνες οι μέρες θα μπορούσαν να “σώσουν” τη χρονιά. Προσπαθούσαν μέσα από τη διαφήμιση να προσελκύσουν περισσότερους πελάτες, ενώ ταυτόχρονα έκαναν γνωστό στους υποψήφιους αγοραστές πως θα μπορούσαν να τους παραδώσουν εμπορεύματα στο σπίτι, σε περίπτωση που φοβόντουσαν να βγουν έξω. Φυσικά, δεν ήθελαν τους ανθρώπους να φορούν μάσκες μέσα στα μαγαζιά γιατί φοβόντουσαν ότι μπορεί να δημιουργήσουν κλίμα πανικού”.

Εκείνο που έχει μεγάλο ενδιαφέρον είναι ότι το 1918 οι άνθρωποι φαίνονταν να παίρνουν αρκετά ψύχραιμα την κατάσταση. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι το γεγονός πως οι πληθυσμοί της εποχής ήταν περισσότερο εξοικειωμένοι με τις επιδημίες αλλά και τις πανδημίες.


“Όταν διαβάζεις τα ημερολόγια της εποχής, είναι φανερό πως υπάρχει κούραση στους ανθρώπους. Είναι όμως μετρημένοι, δεν δείχνουν να παθαίνουν πανικό από όλο αυτό.


Ο Howard Markel, διευθυντής του Κέντρου για την Ιστορία της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, σημειώνει ότι οι περισσότερες οικογένειες τότε είχαν χάσει κάποιο παιδί από διφθερίτιδα ή πολιομυελίτιδα, και γενικά εύκολα περιόριζαν τις μετακινήσεις τους. “Οι υγειονομικοί στις αρχές του 20ου αιώνα φορούσαν σήματα όπως οι δυνάμεις της αστυνομίας, και γενικά η εξουσία τους ήταν αδιαμφισβήτητη. Μπορούσαν να επιβάλλουν καραντίνα ή να στείλουν κάποιον σε απομονωμένο νησί” λέει ο Markel.

Πώς όμως βίωναν, τελικά, την πανδημία της ισπανικής γρίπης τα Χριστούγεννα του 1918; “Όταν διαβάζεις τα ημερολόγια της εποχής, είναι φανερό πως υπάρχει κούραση στους ανθρώπους. Είναι όμως μετρημένοι, δεν δείχνουν να παθαίνουν πανικό από όλο αυτό. Όντως, θρηνούν για το γεγονός ότι ο παραδοσιακός τρόπος εορτασμών δεν είναι πια δυνατός, ενώ αναρωτιούνται αν θα μπορέσουν να δουν τους συγγενείς τους ή όχι” αναφέρει χαρακτηριστικά ο διευθυντής του Κέντρου για την Ιστορία της Ιατρικής.

Οι συνέπειες των εορτασμών

Η ισπανική γρίπη και τα Χριστούγεννα του 1918

Δυστυχώς, όμως, οι ιστορικές καταγραφές δε δημιουργούν αισιοδοξία

Αυτή ήταν βέβαια η μία πλευρά του νομίσματος. Γιατί υπήρχε και η άλλη: “Για πολλούς πολίτες, η ανακούφιση από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η διαφαινόμενη ύφεση της πανδημίας, ήταν ένας καλός λόγος για να βρεθούν όλοι μαζί. Υπήρχε μία διάθεση ευφορίας σε όλη τη χώρα” σημειώνει ο Kenneth C. Davis, συγγραφέας του βιβλίου More Deadly than War, για να συνεχίσει: “Ο κόσμος σκεφτόταν ότι επιβιώσαμε από κάτι φριχτό και τώρα έχουμε κάτι για το οποίο μπορούμε να νιώθουμε ευγνώμονες”.

Κάπως έτσι, φτάνουμε στο πιο κρίσιμο ερώτημα, σε εκείνη την απορία που μας απασχολεί όσο τίποτα σήμερα: Τι συνέβη τελικά τα Χριστούγεννα του 1918 στις ΗΠΑ; “Για τις οικογένειες 100.000 χιλιάδων και πλέων στρατιωτών που είχαν σκοτωθεί στον πόλεμο, με πολλούς από αυτούς να χάνουν τη ζωής τους από την ισπανική γρίπη, αλλά και για όσες οικογένειες μετρούσαν κάποιον νεκρό από την πανδημία επί αμερικανικού εδάφους θα πρέπει εκείνα τα Χριστούγεννα να ήταν μία μελαγχολική περίοδος”.

Δυστυχώς, όμως, οι ιστορικές καταγραφές δε δημιουργούν αισιοδοξία. Για πολλούς ιστορικούς και αναλυτές, αυτή η γιορτινή διάθεση του κόσμου ήταν η αφορμή για το τρίτο κύμα της πανδημίας μετά την περίοδο των χριστουγεννιάτικων γιορτών του 1918.

Γράφει: Αργύρης Κούρσαλης esquire.com.gr

Το σκοτεινό μυστικό της οικογένειας Cadbury

Το σκοτεινό μυστικό της οικογένειας Cadbury. Οταν ο δισέγγονος του ιδρυτή της δυναστείας συνελήφθη με κοκαΐνη. Ο δισέγγονος του ήρωα πολέμου, ιδρυτή της σοκολάτας Cadbury, είχε καταδικαστεί για εμπόριο ναρκωτικών, σύμφωνα με αποκαλυπτικά στοιχεία που βλέπουν τώρα το φως της δημοσιότητας.

Ο Ρίτσαρντ Κάντμπουρι Μπάτλερ (Richard Cadbury Butler) έκανε χιλιάδες εισαγωγές ναρκωτικών στη Βρετανία τη δεκαετία του 1920, έως ότου συνελήφθη με μια λίβρα κοκαΐνης, που ήταν κρυμμένη σε κουτί σοκολάτας Cadbury, οδηγώντας τον ένα χρονικό διάστημα στη φυλακή.

Ωστόσο, στο δικαστήριο πήγε με το όνομα του πατέρα του, Μπάτλερ, και αφού έφυγε από τη φυλακή μετακόμισε στο Τζέρσεϋ για να αποφευχθεί περαιτέρω ντροπή σχετικά με το όνομα της οικογένειας.
Το 1931 ήταν το μόνο μέλος της οικογένειας που δεν συμπεριλήφθηκε σε μια φωτογραφία που γιόρταζε την εκατοστή επέτειο της Cadbury.

Ο Κάντμπουρι Μπάτλερ ήταν ο δισέγγονος του Κούακερ Τζον Κάντμπουρι (Quaker John Cadbury), ο οποίος ίδρυσε την εταιρεία σοκολάτας το 1824, που αποτέλεσε σύμβολο της Βρετανίας, πριν από την αμφιλεγόμενη εξαγορά της από τον αμερικανικό γίγαντα τροφίμων Mondelez International το 2016.

Η οικογένεια του Cadbury Quaker, ακολουθούσε έναν λιτό, ηθικολογικό τρόπο ζωής αποφεύγοντας το αλκοόλ. Αυτό έκανε ακόμα πιο δύσκολο στην οικογένεια να αντέξει τα παραπτώματα του Κάντμπουρι Μπάτλερ, η οποία έκρυψε με επιτυχία το σκοτεινό της μυστικό για γενιές.

Τώρα όμως αυτό το μυστικό αποκαλύφθηκε από τον συγγραφέα Τζον Λούκας (John Lucas), του οποίου το βιβλίο, «Dope Kings of London: Brilliant Chang, Eddie Manning, and the Secret History of the First War on Drug», ερευνά τους πρώτους εμπόρους ναρκωτικών της Βρετανίας που πολλαπλασιάστηκαν μετά την ποινικοποίηση της κοκαΐνης και των οπιούχων 1920.

Το βιβλίο αφηγείται την πρώιμη καριέρα του Ρίτσαρντ στην καρδιά της αυτοκρατορίας της σοκολάτας Cadbury, τη θητεία του στο Βασιλικό Ιπτάμενο Σώμα (Royal Flying Corps) στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και στη συνέχεια ένα σχεδόν θανατηφόρο ατύχημα και την επακόλουθη διάλυση που τον έβαλε στο δρόμο προς τη φυλακή.

Ο νόμος για τα επικίνδυνα ναρκωτικά του 1920 ποινικοποίησε μια σειρά ναρκωτικών, όπως κοκαΐνη, ηρωίνη και όπιο, τα οποία στο παρελθόν ήταν νόμιμα για ιατρικούς σκοπούς. Αλλά επειδή πολλά από αυτά τα ναρκωτικά εξακολουθούσαν να παράγονται σε ευρωπαϊκά εργοστάσια, ήταν εύκολο για λαθρέμπορους όπως ο Ρίτσαρντ Κάντμπουρι Μπάτλερ να αποκτήσουν προμήθειες.

Ωστόσο, πριν από αυτό, ο Ρίτσαρντ δεν είχε δείξει δείγματα που θα μαρτυρούσαν τη μελλοντική του κακή φήμη.

Ποιος ήταν ο Ρίτσαρντ Κάντμπουρι Μπάτλερ

Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1898, γιος του Άρνολντ Μπάτλερ, δικαστή και κοινωνικού μεταρρυθμιστή, και της Εντιθ Κάντμπουρι.

Η Εντιθ ήταν η κόρη του αείμνηστου Ρίτσαρντ Μπάροου Κάντμπουρι (Richard Barrow Cadbury), του δεύτερου γιου του ιδρυτή της εταιρείας σοκολάτας, Τζον Κάντμπουρι (John Cadbury).

Ο Ρίτσαρντ και ο αδερφός του Τζορτζ, ανέλαβαν την επιχείρηση το 1861 και σύντομα αύξησαν δραματικά τα κέρδη, καθώς άρχισαν να εισάγουν κόκκους κακάο.

Ο Ρίτσαρντ Κάντμπουρι, γιος του ιδρυτή της εταιρείας Cadbury, Τζον Κάντμπουρι

Το 1905, η εταιρεία κυκλοφόρησε την Dairy Milk στο χαρακτηριστικό μοβ περιτύλιγμά της με πολύ περισσότερο γάλα από τις προηγούμενες σοκολάτες. Η σοκολάτα σημείωσε αμέσως επιτυχία.

Ο πατέρας του Ρίτσαρντ, Άρνολντ, ήταν πρωτοπόρος στην κοινωνία των πολιτών του Μπέρμιγχαμ, όπου ήταν η έδρα της εταιρείας σοκολάτας.

Από μικρή ηλικία ο Ρίτσαρντ ήταν πολύ άρρωστος, υπέφερε από τον «χορό του Αγίου Βίτου». Αυτή ήταν μια κατάσταση που προκάλεσε ακούσια νευρικό τίναγμα των χεριών και του προσώπου, και συνήθως προκαλείται από ρευματικό πυρετό. Τον έστειλαν στην Τανζανία για σχολείο σε ηλικία 17 ετών, όπου ήλπιζε ότι το αφρικανικό κλίμα θα θεραπεύσει τα «νεύρα» του.

Ο Ρίτσαρντ Κάντμπουρι με τον πατέρα του Άρνολντ

Στο ξέσπασμα του πολέμου, ο Ρίτσαρντ εντάχθηκε αρχικά στο πυροβολικό και πολέμησε στην Ιρλανδία προτού πάει εθελοντικά στο Royal Flying Corps, το πρόδρομο του RAF (Βασιλική Πολεμική Αεροπορία). Έφτασε στον βαθμό του σμηναγού, αλλά υπέστη ένα τρομερό ατύχημα το 1918 όταν το αεροπλάνο του έπιασε φωτιά και κατέρρευσε σε ένα χωράφι. Πέρασε πέντε μήνες στο νοσοκομείο, ενώ οι γιατροί ένωσαν το σαγόνι του μαζί με ασήμι και ελεφαντόδοντο, και σχεδόν όλα τα δόντια του έπρεπε να αντικατασταθούν.

Μετά τον πόλεμο, ο Ρίτσαρντ συνάντησε και παντρεύτηκε μια ηθοποιό που γεννήθηκε στο Λιντς, τη Mary ‘Queenie’ Hall, ενώ προσπάθησε επίσης να εμπλακεί σε πολλά αποτυχημένα επιχειρηματικά πρότζεκτ.

Εκείνη την περίοδο κατά τη διάρκεια των Roaring Twenties η κοκαΐνη θα αποτελούσε τακτικό στοιχείο στη νυχτερινή ζωή του Λονδίνου. Άνδρες ανώτερης τάξης, όπως ο Ρίτσαρντ, που σύχναζαν στο West End, σίγουρα θα είχαν πρόσβαση σε αυτή.

«Φαινόταν ότι είχε αρκετές φίλες», είπε ο Λούκας. «Είχε τουλάχιστον έναν άνδρα φίλο με τον οποίο περνούσε τα Σαββατοκύριακα. Δεν ήταν πάντα πιστός στη γυναίκα του, αλλά η στρατιωτική του θητεία ήταν άψογη».

Τελικά η Queenie τον άφησε για έναν μυστηριώδη Βέλγο άνδρα, με το όνομα Λέων Κορνέλις (Leon Cornelis). Ελπίζοντας να συμφιλιωθεί με τη σύζυγό του, ο Ρίτσαρντ συνεργάστηκε επιχειρηματικά με τον Κορνέλις. Αργότερα αποδείχθηκε ότι ο Κορνέλις συμμετείχε στο εμπόριο κοκαΐνης και όταν πέθανε από πρόβλημα με τους πνεύμονές του, ο Ρίτσαρντ ανέλαβε την επιχείρηση λαθρεμπορίου.

Η σύλληψη του Ρίτσαρντ Κάντμπουρι για λαθρεμπόριο ναρκωτικών

Τον έπιασαν το 1926, μετά από μία μυστική επιχείρηση σε ένα περίφημο καφέ του Covent Garden. Βρέθηκε σχεδόν μια λίβρα κοκαΐνης ειρωνικά κρυμμένη σε μεταλλικό δοχείο σοκολάτας Cadbury.

Όπως αναφέρει εφημερίδα της εποχής, την επόμενη μέρα: «Ένα μεταλλικό δοχείο που περιέχει λίγο λιγότερο από μία λίβρα κοκαΐνης, αξίας περίπου 400 λιρών, με τιμή 25 λίρες ανά ουγγιά, αναφέρθηκε από την αστυνομία ως αποδεικτικό στοιχείο στο αστυνομικό δικαστήριο του Marlborough χθες».

Ο Ρίτσαρντ φυλακίστηκε για μόλις τέσσερις μήνες και δεν αναφέρθηκε το όνομα Cadbury, προς μεγάλη ανακούφιση της οικογένειας. Ωστόσο, αυτό ήταν αρκετό για την επιφανή οικογένεια, η οποία τον έστειλε στο Τζέρσεϋ, όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής του.

Το 1931, η Cadbury έκλεινε 100 χρόνια που είχε ανοίξει το πρώτο εργοστάσιο της. Κάθε μέλος της οικογένειας που ζούσε περισσότερα από 100 άτομα – πόζαραν για μια φωτογραφία. Ήταν όλοι, εκτός από τον Ρίτσαρντ.

Είχε διαγραφεί από το οικογενειακό ιστορικό και για σχεδόν 100 χρόνια είχαν κρατήσει κρυμμένο το «βρώμικο» μυστικό τους.

«Είναι πολύ λυπηρό καθώς έμοιαζε με έναν αξιοπρεπή άντρα, όσον αφορά αυτό που εθελοντικά έκανε κατά τη διάρκεια του πολέμου», είπε ο Λούκας.

«Ήταν πρωτοπόρος πιλότος για το RAF. Αλλά ήταν προφανώς τόσο ντροπιασμένοι για αυτό που είχε κάνει, που απλώς τον έδιωξαν και ποτέ δεν του μίλησαν ξανά. «Στη διαδικασία της ανάκρισης με τους αστυνομικούς, ο πατέρας του είπε ότι όταν βγει από τη φυλακή ο Ρίτσαρντ, η πρόθεσή μου είναι να τον στείλω να ζήσει στο εξωτερικό. Την οποία προφανώς ακολούθησε».

Παρά τις συνεχιζόμενες επιτυχίες της δυναστείας σοκολάτας πουλήθηκε το 2010 για 11,5 δισεκατομμύρια λίρες το όνομα του Ρίτσαρντ Κάντμπουρι Μπάτλερ, δεν ακούστηκε ποτέ ξανά.

www.iefimerida.gr

Ανασκόπηση 2020: Το χρονικό της μεγάλης πανδημίας

Ανασκόπηση 2020: Το χρονικό της μεγάλης πανδημίας. Μια ιστορική χρονιά που άρχισε με φόβο και τελειώνει με ελπίδα…

Το 2020 ξεκίνησε με έναν άγνωστο ιό και τελείωσε με παραπάνω από ένα εμβόλιο γι’ αυτόν. Συμπτωματικά, μέσα σε ακριβώς ένα έτος, η ανθρωπότητα ολοκλήρωσε μία τροχιά από τη σοβαρή απειλή έως τη μεγάλη ελπίδα.

Ακολουθεί ένα αναλυτικό «ημερολόγιο» των εξελίξεων, με βάση κυρίως την καταγραφή τους από το κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό «Science», το οποίο ανακήρυξε σημαντικότερο επιστημονικό επίτευγμα της φετινής χρονιάς την τόσο γρήγορη ανάπτυξη αποτελεσματικών εμβολίων για την Covid-19.

• 31 Δεκεμβρίου 2019: Οι υγειονομικές αρχές στη Γουχάν της Κίνας αναφέρουν για πρώτη φορά μυστηριώδεις περιπτώσεις πνευμονίας.

• 8 Ιανουαρίου: Ένας νέος κορονοϊός αναγνωρίζεται δημοσίως ως η αιτία γι’ αυτά τα περιστατικά.

• 10 Ιανουαρίου: Κινέζοι επιστήμονες, με μεγάλη ταχύτητα, δημοσιοποιούν το γονιδίωμα του κορονοϊού στο virological.org.

• 20 Ιανουαρίου: Επιβεβαιώνεται η μετάδοση του ιού από άνθρωπο σε άνθρωπο.

• 23 Ιανουαρίου: Γίνεται γνωστό ότι ο νέος κορονοϊός έχει γενετική ομοιότητα 96,2% με έναν κορονοϊό στις νυχτερίδες.

• 24 Ιανουαρίου: Αρχίζει το lockdown στη Γουχάν.

• 30 Ιανουαρίου: Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κηρύσσει το επιδημικό ξέσπασμα στην Κίνα ως επείγουσα κατάσταση διεθνούς ανησυχίας για τη δημόσια υγεία.

• 5 Φεβρουαρίου: Αρχίζει η καραντίνα δύο εβδομάδων στο κρουαζερόπλοιο «Diamond Princess» όπου βρέθηκαν κρούσματα του νέου ιού. Παράλληλα, οι επιστήμονες ανακοινώνουν ότι η προχωρημένη ηλικία, η υπέρταση, ο διαβήτης, η καρδιοπάθεια και το ανδρικό φύλο αποτελούν παράγοντες κινδύνου για σοβαρή νόσο από τον κορονοϊό.

• 11 Φεβρουαρίου: Ο ιός «βαφτίζεται» SARS-CoV-2.

• 17 Φεβρουαρίου: Γίνεται αντιληπτό ότι πολλές μη καταγεγραμμένες περιπτώσεις λοίμωξης έχουν οδηγήσει σε ταχεία εξάπλωση της Covid-19.

• 19 Φεβρουαρίου: Οι επιστήμονες έχουν την πρώτη εικόνα σε ατομκό επίπεδο της δομής της προεξέχουσας πρωτεΐνης ακίδας (spike) του κορονοϊού, με την οποία μολύνει τα ανθρώπινα κύτταρα.

• 23 Φεβρουαρίου: Η Ιταλία γίνεται η πρώτη χώρα που «χτυπά» η επιδημία σε ευρωπαϊκό έδαφος.

• 11 Μαρτίου: Ο ΠΟΥ κηρύσσει πανδημία.

• 16 Μαρτίου: Ξεκινούν οι δοκιμές των εμβολίων της αμερικανικής Moderna και της κινεζικής CanSino. Παράλληλα, ένα επιδημιολογικό μοντέλο του Κολλεγίου Imperial του Λονδίνου θορυβεί την επιστημονική κοινότητα και την έως τότε χαλαρή βρετανική κυβέρνηση, προβλέποντας ανυπόφορη πίεση στα συστήματα υγείας εάν δεν ληφθούν άμεσα περιοριστικά μέτρα.

• 26 Μαρτίου: Η ανακάλυψη εκτεταμένης παρουσίας του γενετικού υλικού (RNA) του κορονοϊού στα νοσοκομεία δείχνει ότι αυτός μεταδίδεται αερογενώς. Παράλληλα, η Νέα Υόρκη γίνεται το επίκεντρο της επιδημίας στις ΗΠΑ.

• 30 Μαρτίου: Η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) δίνει επείγουσα έγκριση κυκλοφορίας για την υδροξυχλωροκίνη ως φάρμακο κατά του ιού.

• 3 Απριλίου: Γίνεται αντιληπτό ότι η Covid-19 μπορεί να κάνει ζημιά στην καρδιά, στα αιμοφόρα αγγεία, στα νεφρά και στον εγκέφαλο.

• 19 Απριλίου: Πρώτες ενδείξεις ότι ένα εμβόλιο μπόρεσε να προστατεύσει τα πειραματόζωα (μαϊμούδες) από τον κορονοϊό.

• 24 Απριλίου: Ανακοινώνεται ότι οι ασυμπτωματικοί φορείς παίζουν μεγάλο ρόλο στη μετάδοση της Covid-19.

• 27 Απριλίου: Γίνεται γνωστό ότι το φάρμακο ρεμδεσιβίρη μπορεί να μειώσει τη διάρκεια νοσηλείας των σοβαρά νοσούντων.

• 1η Μαΐου: Η FDA εγκρίνει επειγόντως τη ρεμδεσιβίρη.

• 4 Ιουνίου: Μεγάλα ιατρικά περιοδικά αναγκάζονται λόγω λαθών να ανακαλέσουν επιστημονικές μελέτες που δημοσιεύθηκαν σε αυτά.

• 5 Ιουνίου: Ανακοινώνεται ότι η υδροξυχλωροκίνη δεν μειώνει την πιθανότητα θανάτου σε ασθενείς με σοβαρή Covid-19.

• 6 Ιουνίου: Ο ΠΟΥ συνιστά την ευρεία χρήση μάσκας στους δημόσιους χώρους από όλους και όχι μόνο από το υγειονομικό προσωπικό και τις ευπαθείς ομάδες, όπως συμβούλευε έως τότε.

• 15 Ιουνίου: Η FDA ανακαλεί την επείγουσα έγκριση για την υδροξυχλωροκίνη.

• 16 Ιουνίου: Ανακοινώνεται ότι το φάρμακο δεξαμεθαζόνη μειώνει τη θνητότητα στους νοσηλευόμενους ασθενείς με κορονοϊό.

• 7 Ιουλίου: Οι ΗΠΑ ενημερώνουν ότι αποσύρονται από τον ΠΟΥ διαμαρτυρόμενες για τον χειρισμό της πανδημίας εκ μέρους του.

• 9 Ιουλίου: Οι πρώτες μελέτες που δείχνουν ότι τα συμπτώματα του κορονοϊού μπορεί να διαρκέσουν για καιρό («μακρά Covid-19»).

• 25 Αυγούστου: Πρώτη επιβεβαιωμένη περίπτωση επαναλοίμωξης του ίδιου ατόμου με τον κορονοϊό.

• 24 Σεπτεμβρίου: Ανακοινώνεται ότι ένα ποσοστό (έως 14%) των σοβαρών λοιμώξεων Covid-19 συνδέονται με γενετικούς παράγοντες.

• Οκτώβριος: Ευρώπη και ΗΠΑ βιώνουν το δεύτερο κύμα της πανδημίας.

• 9 Νοεμβρίου: Οι Pfizer/BioNTech ανακοινώνουν αποτελεσματικότητα περίπου 95% των δοκιμών του εμβολίου τους.

• 11 Νοεμβρίου: Η Ρωσία ανακοινώνει αποτελεσματικότητα περίπου 92% στο εμβόλιό της «Σπούτνικ-5».

• 16 Νοεμβρίου: Αποτελεσματικότητα περίπου 95% για το εμβόλιό της ανακοινώνει και η Moderna.

• 2 Δεκεμβρίου: Η Βρετανία εγκρίνει πρώτη το εμβόλιο των Pfizer/BioNTech.

• 5 Δεκεμβρίου: Η Ρωσία πρώτη στον κόσμο ξεκινά μαζικούς εμβολιασμούς με το δικό της εμβόλιο «Σπούτνικ-5».

• 8 Δεκεμβρίου: Η Βρετανία ξεκινά τους εμβολιασμούς με το εμβόλιο των Pfizer/BioNTech.

• 14 Δεκεμβρίου: Ξεκινούν οι εμβολιασμοί και στις ΗΠΑ με το ίδιο εμβόλιο.

• 21 Δεκεμβρίου: Συνεδριάζει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) για να εγκρίνει την κυκλοφορία του εμβολίου των Pfizer/BioNTech.

• Τέλος Δεκεμβρίου: Αναμένονται οι πρώτοι εμβολιασμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γιάννης Μακρής www.ogdoo.gr

1 2 3 4 5 6 37