Βρέθηκε σε σχολείο στις ΗΠΑ έπειτα από 64 χρόνια

ΈΓΙΝΕ VIRAL ΣΤΟ FACEBOOK: Τι περιείχε η τσάντα μιας 14χρονης μαθήτριας του ’50. Βρέθηκε σε σχολείο στις ΗΠΑ έπειτα από 64 χρόνια. Μια μπορντό, δερμάτινη τσάντα, περίμενε υπομονετικά να βγει ξανά στο φως έπειτα από 64 ολόκληρα χρόνια.

Σε μια χαραμάδα ανάμεσα στις ντουλάπες των μαθητών του γυμνασίου Χούβερ και τον τοίχο, καλυμμένη με σκόνη και ιστούς αράχνης, βρισκόταν κρυμμένος ένας μικρός θησαυρός.

Η σάκα μιας 14χρονης μαθήτριας, που φοιτούσε στο σχολείο πριν από 64 ολόκληρα χρόνια, παρέμεινε στο σκοτάδι, παρότι δίπλα της έζησαν τις πιο έντονες μαθητικές τους ιστορίες εκατοντάδες ακόμη μαθητές.

Η τσάντα βρέθηκε μόλις την περασμένη άνοιξη, με τους υπεύθυνους του σχολείου να αναζητούν πληροφορίες για την κάτοχό της στο facebook. «Πολλοί από εσάς ίσως θυμάστε την τσάντα που βρέθηκε στο Γυμνάσιο Χούβερ του Νορθ Κάντον την περασμένη άνοιξη» έγραφε η ανάρτηση του σχολείου Χούβερ στις ΗΠΑ. Με τη βοήθεια παλιών μαθητών, η τσάντα βρήκε ξανά την ιδιοκτήτριά της.

Η μαθήτρια που έχασε την τσάντα της το 1956

Σύμφωνα λοιπόν με την ανάρτηση στο Facebook, η τσάντα ανήκε σε μια 14χρονη μαθήτρια ονόματι Πάτι Ραμφόλα. Η Πάτι αποφοίτησε από το σχολείο λίγα χρόνια αργότερα, το 1960. «Χάρη στην έρευνα πολλών από εσάς στο Facebook, καταφέραμε να εντοπίσουμε την οικογένεια της Πάτι. Δυστυχώς, ανακαλύψαμε πως η Πάτι απεβίωσε» έγραφε η ανάρτηση του σχολείου.

Η Πάτι απέκτησε πέντε παιδιά, που ήταν και οι αποδέκτες της τσάντας. Εκείνοι συναντήθηκαν τον περασμένο Φεβρουάριο γύρω από ένα οικογενειακό τραπέζι, όπου και άνοιξαν με συγκίνηση την τσάντα της μητέρας τους.

«Τα πέντε παιδιά της Πάτι βρίσκονταν μαζί σε μια οικογενειακή συγκέντρωση το φθινόπωρο όπου άνοιξαν την τσάντα και έριξαν μια ματιά στη ζωή της μητέρας τους ως έφηβη στο γυμνάσιο Χούβερ» σημείωνε η ανάρτηση στο Facebook.

Τα πολύτιμα αντικείμενα στην τσάντα της μαθήτριας

Το σχολείο ζήτησε την άδεια των συγγενών της Πάτι ώστε να δημοσιεύσει το περιεχόμενο της τσάντας στα social media, με την ανάρτηση να γίνεται viral. Μεταξύ των αντικειμένων ξεχωρίζουν το κραγιόν, η πούδρα και τα μολύβια της 14χρονης τότε μαθήτριας.

Στην τσάντα της Πάτι υπήρχαν επίσης κάρτες με το πρόγραμμα των μαθημάτων, αλλά και των αγώνων της ομάδας μπέιζμπολ του γυμνασίου στις ΗΠΑ. Η τσάντα περιείχε επίσης ασπρόμαυρες φωτογραφίες της 14χρονης, αλλά και άλλων συμμαθητών της.

Ανάμεσα στα αντικείμενα που περιείχε η τσάντα ξεχωρίζουν επίσης και ένα μενταγιόν με γαλάζια πέτρα, πλάι σε μια εικόνα του Ιησού Χρηστού που κρατούσε η Πάτι μαζί της.

Η Πάτι κρατούσε επίσης στην τσάντα της τη φωτογραφία της φίλης της Μπόνι, που όπως φαίνεται από την αφιέρωση στο πίσω μέρος της, είχε φύγει από το γυμνάσιο Χούβερ. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις όμορφες στιγμές που είχαμε. Ελπίζω πως μπορούμε να είμαστε πάντα φίλες, ακόμη και αν είμαστε μακριά. Μπόνι ‘56» έγραφε η φωτογραφία που βρέθηκε στην τσάντα.

Ανάμεσα στα άλλα αντικείμενα, τα παιδιά της Πάτι βρήκαν και ένα δερμάτινο πορτοφόλι. Μέσα σε αυτό, η 14χρονη Πάτι κρατούσε εννέα δεκάρες, που είχαν οξειδωθεί και αλλοιωθεί από το πέρασμα του χρόνου. Κάθε παιδί κράτησε από μία από αυτές τις δεκάρες σε ανάμνηση της μητέρας του.

Η μαθήτρια που έχασε την τσάντα έγινε δασκάλα

Η 14χρονη μαθήτρια το 1956 στο αμερικανικό γυμνάσιο, γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1942. Αφού αποφοίτησε από το σχολείο, εργάστηκε ως δασκάλα στην πόλη Ανάπολις των ΗΠΑ, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε.

Παντρεύτηκε το 1980 και απέκτησε πέντε παιδιά και πολλά εγγόνια. Το σχολείο αναφέρει πως υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Θεάτρου Τεχνών και του κλαμπ Νέων Γυναικών στην Πανξσαταουνέι της Πενσιλβάνια.

Λευτέρης Σαββίδης www.iefimerida.gr


Θυμάσαι τον Μπόλεκ και Λόλεκ, τους Πολωνούς κολλητούς

Θυμάσαι τον Μπόλεκ και Λόλεκ, τους Πολωνούς κολλητούς που αναζητούσαν διαρκώς να μάθουν τη ζωή;

Μετά την πτώση του κομμουνισμού σταματήσουν να προβάλλονται επί χρόνια στην πολωνική τηλεόραση, ενώ πλέον θεωρούνται εθνικοί ήρωες της χώρας.

σειρά πήρε τον τίτλο της από μια πολωνική ταινία του 1936. Δημιουργός και σκηνοθέτης της ήταν ο Βλαντίσλαβ Νεχρεμπέτσκι, σχεδιαστές των δυο ηρώων οι Άλφρεντ Λέβικ και Λέζεκ Λόρεκ ενώ τη μουσική έγραφε ο Βάλντεμαρ Καζανέτσκι. Ήταν μια παραγωγή των Στούντιο Κινουμένων Σχεδίων του Bielsko Biała.

Οι κεντρικοί ήρωες είναι δυο αγοράκια περίπου δέκα ετών: ο κοντός και λίγο χαζός Λόλεκ και ο ψηλός και νευρικός Μπόλεκ. Από το 1973 στην παρέα προστέθηκε και η φίλη τους Τόλα.

Επίσης σε τουλάχιστον ένα επεισόδιο, εμφανίζεται ο ήρωας της παράλληλης πολωνικής σειράς κινουμένων σχεδίων, Ρεξ, όπως και οι Μπόλεκ και Λόλεκ εμφανίζονται εκεί. Τα επεισόδια μέχρι το 1980 δεν έχουν διαλόγους, πάρα μόνο επιφωνήματα και ηχητικά εφέ (κάτι που συνέβαλε στη διεθνή επιτυχία της σειράς), ενώ το σχέδιο είναι απλό αλλά πολύ παραστατικό. Οι περιπέτειες των Μπόλεκ και Λόλεκ προβάλλουν ιδέες όπως η φιλία, η αλληλεγγύη, τα ταξίδια, ο αθλητισμός, με δόσεις περιπέτειας και χιούμορ.

Η σειρά ξεκίνησε το 1963 στην πολωνική τηλεόραση. Η παραγωγή της συνεχίστηκε για 23 χρόνια, μέχρι το 1986. Συνολικά παράχθηκαν γύρω στα 160 επεισόδια και δυο ταινίες μεγάλου μήκους: Το μεγάλο ταξίδι του Μπόλεκ και του Λόλεκ (1977) (μονταρισμένο από παλιότερα επεισόδια) και Ο Μπόλεκ και ο Λόλεκ στην Άγρια Δύση (1986).

Το 1986 επίσης δημιουργήθηκαν και δυο ακόμα ταινίες μεγάλου μήκους, συρραφή παλιότερων επεισοδίων. Τελευταία, τα επεισόδια της σειράς κυκλοφορούν σε DVD στο εξωτερικό, ενώ στη χώρα τους οι Μπόλεκ και Λόλεκ εμφανίστηκαν σε εκπαιδευτικά φιλμ, κυκλοφόρησαν σε κούκλες, βιβλία, επιτραπέζια παιχνίδια και παιχνίδια για υπολογιστές. Η σειρά και οι δημιουργοί της βραβεύτηκαν πολλές φορές στη χώρα τους και το εξωτερικό.

Σχεδόν 180 επεισόδια παρήχθησαν στο στούντιο κινουμένων σχεδίων της Μπιέλσκο Μπιάλα μεταξύ 1963 και 1986. Με την πτώση του κομμουνισμού, μια δικαστική διαμάχη για τα πνευματικά δικαιώματα της σειράς ξέσπασε και διήρκησε 30 και πλέον χρόνια.

Αυτό είχε ως συνέπεια, οι περιπέτειες των Μπόλεκ και Λόλεκ να σταματήσουν να προβάλλονται επί χρόνια στην πολωνική τηλεόραση και να θεωρούνται εθνικοί ήρωες της χώρας.

Δείτε ένα όμορφο επεισόδιο της σειράς και θα θυμηθείτε τα νιάτα σας κάποιοι:

Με πληροφορίες el.wikipedia.org www.womantoc.gr

Το βίντεο του BBC που έχει γίνει viral

ΣΕ ΠΟΣΑ ΕΠΕΣΕ ΜΕΣΑ; Εκπομπή του 1989 προβλέπει πώς θα είναι ο κόσμος το 2020. Το βίντεο του BBC που έχει γίνει viral

Ένα απόσπασμα της εκπομπής Tomorrow’s World του BBC από το 1989 έχει γίνει viral τις τελευταίες ημέρες, όπου οι παρουσιαστές και οι ομιλητές εξηγούν πώς προβλέπουν ότι θα είναι ο κόσμος το 2020. Παρακολουθώντας το viral βίντεο κανείς συνειδητοποιεί ότι σε πολλά είχαν δίκιο, σε άλλα ωστόσο έπεσαν εντελώς έξω και ακούγονται ακόμα και σήμερα ουτοπικά.

Μάλιστα, σε κάποια στιγμή, η συζήτηση έρχεται και στο θέμα της εξοικονόμησης ενέργειας και της προστασία του περιβάλλοντος, με τους παρουσιαστές να υποθέτουν ότι μέχρι το 2020 θα είχαν γίνει όλες οι απαραίτητες ενέργειες, ώστε να διαμορφωθεί μια περισσότερο φιλική προς το περιβάλλον πραγματικότητα.

www.iefimerida.gr

Η γενοκτονία των Ινδιάνων. Ένα ξεχασμένο Ολοκαύτωμα

Ο όρος γενοκτονία, καθιερώθηκε επίσημα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για να περιγράψει εγκλήματα που αποβλέπουν στη συστηματική και επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο γεωγραφικό τόπο. Κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται είτε με διαδοχικούς ομαδικούς φόνους, είτε μέσω άλλων μεθόδων που συμβάλλουν στην μαζική εξόντωση ατόμων που ανήκουν σε συγκεκριμένη φυλή.

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές γενοκτονίες που συναντά κανείς στην ανθρώπινη ιστορία είναι το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από τους Γερμανούς Ναζί, το Holodomor της Ουκρανίας, τις θηριωδίες των αποικιοκρατικών καθεστώτων στην Ασία και την Αφρική, καθώς και η εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων από τον Οθωμανικό στρατό.

Η μεγαλύτερη όμως γενοκτονία που συνέβη ποτέ στον πλανήτη, αλλά και ταυτόχρονα η λιγότερο συζητημένη, είναι αυτή των Ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικανικής Ηπείρου. Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, περισσότεροι από 100.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στη Βόρεια Αμερική το 1919 έφτανε τους 400.000, μόλις, 18 με 19 εκατομμύρια λιγότεροι σε σύγκριση με το 1492, όπως αναφέρει το Ethical Canons and Scientific Inquiry (Genocide of Native Americans). Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust,  κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Είναι ξεκάθαρο ότι οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά τα «προνόμια» που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη.

Κατά τους σύγχρονους μελετητές Αζτέκοι, Ίνκας και Μάγια υπολογίζονται συνολικά ανάμεσα σε εβδομήντα και ενενήντα εκατομμύρια άτομα, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι κονκισταδόρες. Ενάμισι αιώνα αργότερα, δεν απέμεναν απ’ αυτούς παρά μόνο τριάμισι εκατομμύρια! Σύμφωνα με τον Τζ. Κόντερ, μόνο στα ορυχεία του Ποτοζί, απ’ όπου εξόρυξαν οι Ισπανοί 45 χιλιάδες τόνους καθαρού ασημιού, πέθαναν οχτώ εκατομμύρια Ινδιάνοι! Σχεδόν τέσσερις αιώνες κράτησε αυτό το πογκρόμ. Επειδή, δε, οι Ινδιάνοι εξολοθρεύτηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, αντικαταστάθηκαν με εκατομμύρια σκλάβους που μετέφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική από την Αφρική. Πάνω από εκατό εκατομμύρια Ινδιάνοι της Αμερικής και Αφρικανοί εξοντώθηκαν  για να πλουτίσουν οι Ευρωπαίοι και να αναπτύξουν τις βιομηχανίες. 

Χριστιανοί εξοντώνουν τους Ινδιάνους για χρυσάφι

«Η ανακάλυψη των στρωμάτων χρυσού και αργύρου στην Αμερική, η σταυροφορία εξόντωσης, υποδούλωσης και ενταφιασμού μέσα στα ορυχεία του ντόπιου πληθυσμού, η απαρχή της κατάκτησης και η λεηλασία των ανατολικών Ινδιών, η μεταμόρφωση της αφρικανικής ηπείρου σε πεδίο κυνηγιού σκλάβων, είναι κι αυτά γεγονότα που αναγγέλλουν την καπιταλιστική παραγωγή», γράφει ο Καρλ Μαρξ στο «Κεφάλαιο».

Μεγαλώσαμε διαβάζοντας βιβλία, μεγάλου σχήματος με χρωματιστά σκληρά εξώφυλλα, για τους θρυλικούς κονκισταδόρες, που διέδιδαν το δυτικό πολιτισμό στους αγρίους, με χίλιους κινδύνους, αλλά πάντα με τη βοήθεια του Θεού. Από μικρή ηλικία αφομοιώναμε την ιστορία εντελώς στρεβλά. Πολλοί συμπολίτες μας δεν ξέφυγαν απ’ αυτή την πλάνη ποτέ. Η καθολική εξαφάνιση πολιτισμών χιλιετιών και ολόκληρου του πληθυσμού της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής μέσα σε μερικές δεκαετίες, από τους Ευρωπαίους «ευγενείς», δεν διδάσκεται στο σχολείο, σαν να μην έχει συμβεί.

Αργότερα, οι έποικοι και οι απόγονοί τους έκαναν τα ίδια στη Βόρεια Αμερική. Σχεδόν το σύνολο των λαών μιας ολόκληρης ηπείρου ξεκληρίστηκε και ο φυσικός πλούτος λεηλατήθηκε. Κι εμείς διασκεδάζαμε στα θερινά σινεμά με τους καλούς καουμπόιδες που σκότωναν τους κακούς Ινδιάνους. Έτσι, χτίστηκε η ιδεολογία του Δυτικού χριστιανού πολίτη που απολαμβάνει τα αγαθά της ευημερίας, χωρίς να θέλει να ξέρει τη σκληρή αλήθεια που διαστρεβλώνεται ή κρύβεται επιμελώς από πίσω.

Η λεηλασία της Λατινικής Αμερικής, η γενοκτονία των Ινδιάνων και η ευημερία της Δύσης

Ίσως καμία άλλη επίσημη αναφορά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν εμπεριέχει τόσο παρατεταμένη, εκτεταμένη και σκληρή απανθρωπιά, όσο η αναφορά που υποβάλλει ο Βαρθολομαίος ντε Λας Κάζας στον «Υψηλότατο και Παντοδύναμο Κύριο» πρίγκιπα δον Φίλιππο της Ισπανίας, για να καταγγείλει τα εγκλήματα των Ισπανών χριστιανών στις (νομιζόμενες) ανατολικές Ινδίες, δηλαδή στην Αμερική. Ο Λας Κάζας είναι δομινικανός ιερέας και ανήκει στην πανίσχυρη καθολική εκκλησία της Ισπανίας η οποία συνδράμει στην κατάληψη και εκμετάλλευση των νέων εδαφών.

Οι απεσταλμένοι της Εκκλησίας στην Αμερική συνεργούν στα εγκλήματα που πραγματοποιούν οι «κονκισταδόρες» στο όνομα του χριστιανού Θεού. Οι περιγραφές τού Λας Κάζας δεν θα μπορούσαν να είναι ούτε κατ’ ελάχιστον ψευδείς ή υπερβολικές, γιατί απευθύνονται στην αρχή η οποία έχει απεριόριστο δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους υπηκόους της και τους υποτελείς λαούς. Γι’ αυτό το λόγο είναι συγκλονιστικές, σε σημείο που δυσκολεύεσαι, μισή χιλιετία αργότερα, να τις διαβάσεις χωρίς να υποστείς ένα ισχυρό σοκ.

Για το χρυσάφι και το ασήμι που τόσο χρειάζονται οι αυλές των «ευγενών» για τον πλούτο και τη χλιδή τους, αλλά και για τη διεξαγωγή συνεχών πολέμων εναντίον άλλων ηγεμόνων, οι χριστιανικοί πολιτισμένοι λαοί της Δύσης επιδίδονται σε μία απόλυτη γενοκτονία η οποία, στην κυριολεξία, εξαφανίζει την ίδια τη ζωή σε πολύ μεγάλες περιοχές οι οποίες μέχρι τότε είχαν πολυπληθείς κι ακμάζουσες κοινωνίες.

Στο παρακάτω βίντεο, ο φωτογράφος Aaron Huey, εστιάζει την προσοχή του σε μια από τις φυλές των ιθαγενών της Βορείου Αμερικής που ονομάζεται Λακότα. Στην ομιλία που έδωσε το 2010, αναφέρει πως η φυλή αυτή συρρικνώθηκε και ουσιαστικά φυλακίστηκε σε καταυλισμούς/στρατόπεδα συγκέντρωσης.

ΠΗΓΗ: espressostalinist.comhistorynewsnetwork.orgendgenocide.orgreligioustolerance.org rationalwiki.org Επιμέλεια: Δημήτρης Λαμπρόπουλος thepressproject.gr

Ο 25ος καλύτερος κιθαρίστας όλων των εποχών

Του είπαν κόψε την κιθάρα… κι έγινε ένας από τους καλύτερους

Ο 25ος καλύτερος κιθαρίστας όλων των εποχών… αν άκουγε τους γιατρούς δεν θα γινόταν ποτέ τόσο σπουδαίος. Σύμφωνα με το Rolling Stone είναι ένας απ’ τους καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών.

Άλλωστε ο Tony Iommi θήτευσε στο μεγάλο σχολείο που λέγεται Black Sabbath. Κι όμως τα πράγματα θα είχαν πάρει άλλη τροπή αν ο Tony Iommi είχε ακούσει τις συμβουλές των γιατρών μετά από ένα ατύχημα που του συνέβη σε νεαρή ηλίκία.

Ο Tony Iommi εξηγεί χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του:

«Δούλευα σε εργοστάσιο με λαμαρίνες. Ήμουν σε μια γραμμή και μου έστελναν πράγματα για να τα συγκολλήσω και πήγαινα όπου με χρειάζονταν. Μια μέρα, ο συνάδελφος που μου έστελνε κομμάτια λαμαρίνας δεν ήρθε, οπότε τον αντικατέστησα στην τεράστια πρέσα που χειριζόταν. Δεν κατάλαβα πως έγινε, μάλλον έβαλα το χέρι μου στην πρέσα κατά λάθος. Και ξαφνικά έκλεισε τα δάχτυλα μου. Στην ουσία τράβηξα το χέρι μου για να το απελευθερώσω και κάπως έτσι έμεινε η άκρη των δακτύλων μου στην πρέσα. Πήγα στο νοσοκομείο και εκεί μου είπαν ότι δεν θα ξαναπαίξω κιθάρα. Ήμουν τόσο αναστατωμένος. Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι δεν υπάρχει λύση, ότι δεν θα ξαναέπαιζα».

Όπως συμπλήρωσε ο Iommi στις αρχές χρησιμοποιούσε λιωμένο πλαστικό για να προστατέψει τα δάκτυλά του, αλλά δεν κατάφερνε να έχει καλό κράτημα στις χορδές. Δοκίμασε διάφορα υφάσματα πάνω από αυτό, μέχρι που κατέληξε σε κομμάτια από ένα παλιό δερμάτινο μπουφάν…

«Μπόρεσα να παίξω κιθάρα με αυτό, αλλά χρειάστηκε χρόνο να το συνηθίσω και ήταν πολύ επίπονο. Έψαξα να βρω και λεπτές χορδές αλλά δεν υπήρχαν τότε, οπότε αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω χορδές από μπάντζο. Και έπαιζα πολλά χρόνια με αυτές» τονίζει ο «δαίμονας» των Black Sabbath.

Ευτυχώς!

www.ogdoo.gr

Black Sabbath Stories!

Black Sabbath: Αποκαλύφθηκε η γυναίκα που ποζάρει στο εξώφυλλο του πρώτου άλμπουμ, 50 χρόνια μετά. Πρώην μοντέλο και νυν μουσικός της ηλεκτρονικής σκηνής

Στις 13 Φεβρουαρίου έκλεισαν 50 χρόνια από την κυκλοφορία του ιστορικού, ομώνυμου ντεμπούτου των Black Sabbath.

Στα πλαίσια των εορτασμών και των αφιερωμάτων για το επιδραστικό άλμπουμ, αποκαλύφτηκε και η ταυτότητα της γυναίκας που ποζάρει στο πολυσυζητημένο εξώφυλλο, η οποία αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων επί δεκαετίες.

Σύμφωνα με το Rolling Stone η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Keith Macmillan στο Mapledurham, έναν μύλο του 15ου αιώνα στην εξοχή της Οξφόρδης. Η πρωταγωνίστρια της φωτογράφησης ήταν η… Louisa Livingstone.

Ο Macmillan ανέφερε σχετικά:

«Αν και μόλις 18 με 19 ετών, ήταν εκπληκτικό μοντέλο κατανοώντας απόλυτα τον στόχο μου». Η Livingstone έχει γίνει και η ίδια μουσικός και φέροντας το ψευδώνυμο Indreba σταδιοδρομεί στην… ηλεκτρονική μουσική.

«Θυμάμαι ότι έπρεπε να σηκωθώ στις 4 το πρωί και ότι είχαμε διάφορα ζητήματα πριν ξεκινήσει η φωτογράφηση, τα οποία προσπαθούσε να λύσει ο Macmillan», αναφέρει η Livingstone σε σχετική της δήλωση. «Μου ανέφερε πως η φωτογράφηση γίνεται για τους Black Sabbath, όμως αυτό δεν μου έλεγε κάτι, τότε».

www.rocking.gr

Διαβάστε για την ιστορία των«Μοϊκανών»

Οι πρώτοι πανκ στην Ελλάδα. Εκπληκτικές φωτογραφίες ντοκουμέντα, του Γιώργου Τουρκοβασίλη. Οι πρώτοι Έλληνες πανκ εμφανίζονται στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και εναντιώνονται με όλους και όλα.

Η διάθεσή τους, έντονα επιθετική, εκφράζεται με πολλούς τρόπους, σε στίχους και στη μουσική των τραγουδιών τους, στο ντύσιμο, και στη συμπεριφορά. Τα σπασίματα που προκαλούν σε συναυλίες, δικαιώνουν τη φράση που ακουγόταν συχνά τότε «Οι πανκ τα σπάνε όλα!».

Φωτογραφία μετά τη συναυλία των ΑΔΙΕΞΟΔΟ σε σχολείο της Νέας Σμύρνης (Μάρτιος 1984)

Χαρακτηριστική για τη δράση τους, είναι μία φωτογραφία του Γιώργου Τουρκοβασίλη, μετά τη συναυλία του πανκ συγκροτήματος ΑΔΙΕΞΟΔΟ σε σχολείο της Νέας Σμύρνης (Μάρτιος 1984). Ενώ η δεκαεξάχρονη πάνκισα Μαρία Βασιλάκη (μπασίστρια του συγκροτήματος), αποχωρεί κρατώντας το μπάσο, μένει κοπέλα από τη διοργάνωση να κοιτάζει την αίθουσα, όπου λίγο πριν χόρευαν οι πανκ. Μπορούμε να δούμε το τι έχει προηγηθεί από τα σπασμένα θρανία.

Τα μέλη του πανκ συγκροτήματος Αδιέξοδο, Μαρία Βασιλάκη και Δημήτρης Σπυρόπουλος, χαμογελούν ταξιδεύοντας με το ferry boat, για Αγρίνιο (Ιανουάριος 1985)

Δεν υπάρχει κοινή ιδεολογία στο πανκ

Το κάθε συγκρότημα έχει τη δική του αντίληψη. Η θεωρία ότι το πανκ έχει κοινή, αναρχική ιδεολογία, είναι λάθος.

Οι πανκ, διαφωνούν μεταξύ τους για το τι είναι σωστό, για το ποια είναι η σχέση τους με την αναρχία, διαφωνούν ακόμα και για το τι ακριβώς σημαίνει το πανκ.

Η κύρια δράση τους, αρχίζει αφού το ΠΑΣΟΚ παίρνει την εξουσία (18 Οκτωβρίου 1981), συνεπώς η αντίδρασή του σε πρώτο επίπεδο, μοιάζει με αντίδραση στο ΠΑΣΟΚ. Όμως, οι πανκ θα εμφάνιζαν την ίδια συμπεριφορά απέναντι σε οποιοδήποτε κόμμα.

Oι Γενιά του Χάους, σε συναυλία που δίνουν στην Έκθεση Ροκ Ημερολόγια του Γ.Τουρκοβασίλη (Μάρτιος 1984)

Οι πρώτοι Έλληνες πανκ, εντοπίζονται τον χειμώνα του 1978. Συχνάζουν στο κατάστημα PUNK, το πρώτο «ρουχάδικο» στην Πλάκα, που συγκεντρώνει άτομα αυτής της κουλτούρας.

Το συγκρότημα Trash είναι οι πρώτοι των πρώτων και αμέσως μετά ακολουθούν οι Παρθενογένεσις οι οποίοι στρέφονται αμέσως κατά των παραδοσιακών ροκάδων, διακηρύσσοντας στις επεισοδιακές συναυλίες τους, ότι το Ροκ έχει πεθάνει.

Οι Stress ένα από τα πρώτα και σημαντικότερα πανκ συγκροτήματα στην Ελλάδα, σε συναυλία στο ΣΚΙΑΧΤΡΟ (Ιούνιος 1985)

Οι Παρθενογένεσις, επηρεάζουν πολλούς και γρήγορα διάφορα πανκ συγκροτήματα σχηματίζονται, όπως οι Stress, οι πρώτοι ίσως που γράφουν δικά τους τραγούδια, με αντιεξουσιαστικό στίχο. Ταυτόχρονα εμφανίζονται συγκροτήματα με την ίδια διάθεση, που αποτελούν την πρώτη σκηνή του πανκ στην Ελλάδα (Ανυπόφοροι, Άουσβιτς, Κουμπότρυπες, Ex Humans και λίγο αργότερα οι Panx Romana και οι Γενιά του Χάους).

Όλα αυτά τα συγκροτήματα, αντιμετωπίζονται εχθρικά από την αστυνομία. Αντιμετωπίζονται επίσης, πολύ εχθρικά και από τους παραδοσιακούς ροκάδες (φρίκους).

Η αντιπάθεια είναι αμοιβαία, τα φρικιά δεν ανέχονται τους πανκ, και οι πανκ δεν ανέχονται φρίκους. Έτσι αρχίζει ένας εμφύλιος πόλεμος όπου ο ένας διαγράφει την τέχνη του άλλου.

Το συγκρότημα Γενιά του Χάους και φίλοι τους, μεταφέρουν τα όργανα ύστερα από συναυλία (Νοέμβριος 1983)

Το «ορθόδοξο ροκ» δεν δέχεται ως τέχνη το πανκ, και το πανκ θεωρεί προσβλητικό αν το κατέτασσες στη ροκ κουλτούρα. Στις αρχές του 1980, εμφανίζονται και οι πρώτοι έλληνες Μοϊκανοί, μια πολύ ζόρικη τάση του πανκ.

Το χαρακτηριστικό στιλ των Πανκ

Όλοι όσοι γίνονταν τότε «Μοϊκανοί» ξεχώριζαν από το χαρακτηριστικό στυλ στο κεφάλι ξύριζαν τα πλάγια, ενώ άφηναν στο κέντρο του κρανίου, το μαλλί σαν λειρί ή σαν λοφίο αρχαίας περικεφαλαίας. Με αυγά, μπύρα, ή σαπούνι γλυκερίνης, έστηναν έτσι το μαλλί που το ονόμαζαν μοϊκάνα.

Μοϊκανοί. Αριστερά, είναι ο Μάκης Προβελλέγγιος, και δεξιά, ο Γιώργος Καραμολέγκος ή Καραμό, του συγκροτήματος Απόγνωσις (Ιανουάριος 1985)

Το στυλ, ερχόταν βέβαια από το εξωτερικό, από κάποιους ευφάνταστους πανκ της Αγγλίας. Ονομάστηκαν Μοϊκανοί, γιατί θεωρούσαν πως έτσι είχαν τα κεφάλια τους, οι Ινδιάνοι της ομώνυμης φυλής, που τώρα βέβαια δεν υπάρχει. Οι Μοϊκανοί ινδιάνοι, δεν είχαν τέτοια κεφάλια, το αντίθετο, ήταν μαλλιάδες σαν χίπηδες, όμως αυτό το λάθος, δεν εμπόδισε τους πανκ, να υιοθετήσουν το όνομα, αφού τους άρεσε και το ήθελαν έτσι.

Δεν υπήρχε κοινή ιδεολογία στους πρώτους Έλληνες πανκ

Το κάθε συγκρότημα, και μάλλον ο κάθε ένας αυτής της κουλτούρας, είχε τη δική του αντίληψη. Η θεωρία ότι το πανκ έχει κοινή, αναρχική ιδεολογία, είναι λάθος.

Οι πανκ, διαφωνούν μεταξύ τους για το τι είναι σωστό, για το ποια είναι η σχέση τους με την αναρχία, διαφωνούν ακόμα και για το τι ακριβώς σημαίνει το πανκ.

Το συγκρότημα Panx Romana (1984)

Οι Stress, για παράδειγμα, μιλούσαν για «πολιτιστική αναρχία», οι Αδιέξοδο, για «μηδενισμό» και πρότειναν το «χάος». Οι Panx Romana, είχαν ένα παράξενο μείγμα θρησκείας και αναρχισμού, οι Γενιά του Χάους, εξέφραζαν, όπως οι ίδιοι έλεγαν τότε, «σκέψεις και βιώματα καθαρά προσωπικά» που «τυχαίνει απλά να εκφράζονται μέσα από αυτά και κάποιες (αναρχικές) ομάδες».

Το εφηβικό ξέσπασμα, ήταν το βασικό χαρακτηριστικό του πανκ
Το γεγονός ότι τα πανκ συγκροτήματα έπαιζαν σε καταλήψεις, σε εκδηλώσεις συμπαράστασης σε φυλακισμένους αναρχικούς, δημιουργούσε την ψευδαίσθηση ότι τα συγκροτήματα αυτά είχαν κοινή ιδεολογία που εντασσόταν στον αναρχικό χώρο. Ο οργανωμένος αναρχικός χώρος μπορεί να θέλησε να έχει σαν πολιτιστική βιτρίνα αυτά τα συγκροτήματα, αλλά, στην πραγματικότητα, αληθεύει ο λόγος του Κοντούλη των Stress, ότι το πανκ στη φύση του δεν ήταν οργανωμένο, αλλά εφηβικό, μια πολυδιάστατη «εφηβική αναρχία».

Ο Θοδωρής Ηλιακόπουλος ντραμίστας και τραγουδιστής της Γενιάς του Χάους, Στο μπουφάν του έχει γράψει τα συνθήματα που τον εξέφραζαν (Νοέμβριος 1983)

Όλες οι φωτογραφίες του άρθρου είναι του Γιώργου Τουρκοβασίλη, ενός εξαιρετικού φωτογράφου, συγγραφέα, καλλιτέχνη και διανοούμενου.

Οι φωτογραφίες του, ιδιαίτερα εκείνες της πρώτης περιόδου του ελληνικού πανκ, είναι πολύτιμες, και ως καλλιτεχνικές, και ως ντοκουμέντα. Αποτελούν πηγές πληροφόρησης, από τις λίγες που έχουμε, για να περιγράψουμε τη γένεση του πανκ και του new wave στην Ελλάδα.

Μανώλης Νταλούκας www.iefimerida.gr



Η θρυλική παμπ και στέκι των Μπιτλς, μνημείο Α’ κατηγορίας

Η θρυλική παμπ και στέκι των Μπιτλς, μνημείο Α’ κατηγορίας Βικτωριανής εποχής με περίκομψη πρόσοψη [εικόνες & βίντεο] Η αγαπημένη βικτωριανής εποχής παμπ των Μπιτλς στο Λίβερπουλ αναβαθμίσθηκε σε μνημείο πρώτης κατηγορίας.

Από τη βικτωριανή εποχή αποτελεί έναν θεσμό στην καθημερινή ζωή στο Λίβερπουλ, αλλά όταν ανάμεσα στους θαμώνες του απαριθμούνται και οι ίδιοι οι Μπιτλς, το Philarmonic Dining Rooms αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία για την πόλη και γίνεται η πρώτη αγγλική παμπ που αναγορεύεται σε ιστορικό μνημείο πρώτης κατηγορίας.

Η «Phil», όπως αποκαλείται με οικειότητα από τους κατοίκους του μεγάλου λιμανιού της δυτικής Αγγλίας, οικοδομήθηκε το 1898 από τον αρχιτέκτονα Ουόλτερ W. Τόμας την επονομαζόμενη «χρυσή εποχή» της κατασκευής των παμπς. Χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι η περίκομψη πέτρινη πρόσοψή της με τους διαφορετικούς όγκους και το πλούσια διακοσμημένο εσωτερικό της.

Ο Τζον Λένον είχε πει κάποτε πως το χειρότερο πράγμα του να ανήκεις στους Μπιτλς είναι ότι «δεν μπορείς πια να πιεις ένα ποτήρι μπύρα στη Phil», ενώ ο Πολ Μακ Κάρτνεϊ είχε εκπλήξει τους θαμώνες της παμπ, όταν επιστρέφοντας στη γενέτειρά του το 2018 είχε πραγματοποιήσει μία αυτοσχέδια συναυλία εκεί.

Ήδη αναγορευμένη ως ιστορικό μνημείο δεύτερης κατηγορίας από το 1955, πλέον η Phil συγκαταλέγεται στα υπόλοιπα αρχιτεκτονικά αριστουργήματα της χώρας, που όπως και το Παλάτι του Μπάκιγχαμ συγκροτούν τον κατάλογο των μνημείων πρώτης κατηγορίας.

Για τον Ντάνκαν Ουΐλσον, γενικό διευθυντή της «Ιστορικής Αγγλίας», του οργανισμού που είναι επιφορτισμένος με την κατάταξη των μνημείων, το κτήριο είναι ένα εξέχον παράδειγμα της βικτοριανής αρχιτεκτονικής. Η μετάταξή του στην πρώτη κατηγορία «θα επιτρέψει να διατηρηθεί το ξεχωριστό εσωτερικό του και το πλούσιο εξωτερικό του», που είναι πλουμισμένο με ανθύλλια σε σχήμα οβελίσκου, ψηλές καπνοδόχους, πυργίσκους κι ένα μπαλκόνι με πέτρινο κιγκλίδωμα στον δεύτερο όροφο, πρόσθεσε.

Η δε πύλη εισόδου του, θεωρείται μία από τις ωραιότερες στην Αγγλία. Ενώ στο εσωτερικό του γύψινες διακοσμήσεις, βιτρώ με πλούσιες λεπτομέρειες και τζάκια από ακαζού πλαισιώνουν το μπαρ.

Ο ιδιοκτήτης της παμπ Ίμον Λάβιν αντιμετώπισε την αναβάθμιση του κτηρίου στην πρώτη κατηγορία των μνημείων ως «αληθινή τιμή» για το σημείο τούτο με την «πολύ μεγάλη ιστορία», που επισκέπτονται «άνθρωποι απ’ όλον τον κόσμο» για να το θαυμάσουν και «να γευθούν μπύρες».

www.iefimerida.gr

Σοκάρουν τα αποτελέσματα της νεκροψίας…

Μια μέρα πριν το μοιραίο φινάλε της ζωής της είχε ασταθή συμπεριφορά, άθλια εμφάνιση και φορούσε τα πιο αταίριαστα ρούχα. Μπορεί να έχουν περάσει οκτώ ολόκληρα χρόνια από τότε που η μοναδική φωνή της Γουίτνεϊ Χιούστον σίγησε για πάντα, όμως οι αποκαλύψεις γύρω από την ζωή της, και κυρίως γύρω από τον θάνατό της, συγκλονίζουν και προκαλούν ανατριχίλα.  Η ποπ σταρ που σφράγισε με τη φωνή της δύο ολόκληρες δεκαετίες και μάγευε το κοινό με τις ερμηνείες της είχε ομολογήσει ότι έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών και αδυνατούσε να βγει από το αυτόν τον Γολγοθά.

Οκτώ χρόνια λοιπόν μετά και η Daily Mirror έδωσε στο φως τα αποτελέσματα της νεκροψίας τα οποία σοκάρουν καθώς η τραγουδίστρια βρέθηκε χωρίς δόντια και με περούκα ραμμένη πάνω στα δικά της μαλλιά. 

Η τραγική εικόνα της συγκλονίζει

Μάλιστα λόγω της υψηλής θερμοκρασίας του νερού πάνω από 60 βαθμούς Κελσίου το σώμα της ήταν γεμάτο εγκαύματα και σε πολλά σημεία έλειπαν κομμάτια από το δέρμα της.

Ακόμα βρέθηκαν σημάδια από βελόνες στο εσωτερικό μέρος του αριστερού αγκώνα της και ουλές στο στήθος από πλαστική επέμβαση. Σύμφωνα με την έκθεση, η καρδιοπάθεια της τραγουδίστριας ήταν τόσο προχωρημένη που μια αρτηρία της ήταν βουλωμένη κατά 60%.

Η Γουίτνεϊ Χιούστον είχε περάσει την εβδομάδα πριν το μοιραίο φινάλε της ζωής της στο Λος Άντζελες πριν τα Grammy και είχε προκαλέσει ανησυχίες το προηγούμενο βράδυ με την ασταθή συμπεριφορά της, την άθλια εμφάνισή της και τα αταίριαστα ρούχα.

Μόλις λίγες ώρες πριν από τον θάνατό της, είχε πει στον βοηθό της ότι είχε πονόλαιμο και επρόκειτο να κάνει ένα μπάνιο πριν από ένα πάρτι που είχε να πάει. Στις 3:35μ.μ., η βοηθός της βρήκε το άψυχο σώμα της μέσα στην μπανιέρα και το νερό ήταν τόσο ζεστό που ξεπερνούσε τους 66 °C

Με καμένα σωθικά από τη χρήση ηρωίνης και κρακ

Το δέρμα στην πλάτη της είχε καεί σύμφωνα με την αναφορά της νεκροψίας, προκαλώντας «ολίσθηση του δέρματος» στα πόδια της. Σημάδια από βελόνες είχε στον αριστερό της αγκώνα ενώ φαινόντουσαν και οι ουλές από τα εμφυτεύματα στήθους. Επίσης μια περούκα ήταν ραμμένη πάνω στα υπάρχοντα μαλλιά της. Τα φρύδια της ήταν «αραιά», σημείωσε ο νοσηλευτής, αλλά τα μαλλιά της ήταν ακόμα γεμάτα, μαύρα και κυματιστά.

Τα δόντια της, ωστόσο, ήταν σε πολύ κακή κατάσταση καθώς έλειπαν 11 από τα μπροστινά της τα οποία τα έχασε από τη διαρκή χρήση της κοκαΐνης και του κρακ. Η Τίνα Μπράουν, η αδελφή του πρώην συζύγου της Γουίτνεϊ, Μπόμπι Μπράουν, ισχυρίστηκε ότι τα δόντια της τα είχε χάσει λόγω της χρήσης ναρκωτικών που έκαναν.

www.thetoc.gr

Yπάρχουν έρωτες μικροί, μεγάλοι, ρομαντικοί, παθιασμένοι…

Eρρίκος Η’ και Αν Μπολέιν ο παθιασμένος έρωτας που άλλαξε την ιστορία της Αγγλίας. Yπάρχουν έρωτες μικροί, μεγάλοι, ρομαντικοί, παθιασμένοι: μερικοί, απλώς, αλλάζουν την Ιστορία. Το 1509, όταν ο Ερρίκος Η’ διαδέχτηκε τον πατέρα του στο θρόνο ήταν 18 ετών: ένα αθλητικό αγόρι, εξαίρετος καβαλάρης, περίφημος τοξότης. Θεωρητικά θα γινόταν ένας καλός βασιλιάς.

Μόνο που το τυχαίο, είχε κιόλας επιλέξει τον ρόλο του στην Ιστορία εν προκειμένω, το τυχαίο ήταν ο ποντικός που είχε δαγκώσει τον πρωτότοκο αδελφό του Ερρίκου, Αρθούρο, προκαλώντας το θάνατό του από αιμορραγικό πυρετό. Λίγο καιρό μετά την άνοδό του στο θρόνο, ο Ερρίκος, παντρεύτηκε από προξενιό την χήρα του αδελφού του, Αικατερίνη της Αραγωνίας, για να μην χαθεί η προίκα της πριγκίπισσας. Μια γυναίκα που δεν αγαπούσε.

O βασιλιάς λαχταρούσε έναν γιο: η Αικατερίνη, όμως, δεν μπορούσε πια να κάνει παιδιά. Ο Ερρίκος άρχισε να αμφιβάλλει: μήπως ήταν καταραμένος από το Θεό; Η απάντηση βρισκόταν σε μια γυναίκα: την έλεγαν «Αν». Ο έρωτας που θα γεννιόταν μεταξύ τους θα άλλαζε την ιστορία της Αγγλίας. Η Αν Μπολέιν πρωτοεμφανίστηκε στην αγγλική αυλή, ως κυρία επί των τιμών, σε έναν αποκριάτικο χορό, τον Μάρτιο του 1522. Έξυπνη, κομψή, δραματικά σαγηνευτική. Γνωρίζοντας τη φήμη του Ερρίκου ως διαβόητου γυναικοκατακτητή, η Αν αρνήθηκε πεισματικά να γίνει άλλη μια βασιλική ερωμένη πολυτελείας. Η θέση της, ήταν «ή γάμος ή τίποτα». Δηλώνοντας πως προτιμά να χάσει τη ζωή της παρά την τιμή της, έφυγε από την Αυλή. Τότε, ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι γραμμάτων, εκκλήσεων, δώρων και ερωτικών υποσχέσεων: η απόσταση φούντωνε το βασιλικό πάθος. Φαίνεται πως ο Ερρίκος είχε εντυπωσιαστεί από τη στάση της Αν.

www.iefimerida.gr




1 40 41 42 43